Romanos 4

Be diꞌizh nsaꞌa gealnaban (ZPT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 ¿Nat xteꞌe gab beuna cuent ten Abraham zha, usan gox polta ten besa xa judio?
1 Que vantagem diremos, pois, que conseguiu Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 Tal leꞌa xa wa wen myaꞌan ndoꞌ Dios no be ta wen mbin xa, leꞌa xa ndap xtaꞌan izhinna xa, parea leꞌa xa naꞌanpa izhinna ndoꞌ Dios.
2 Porque, se Abraão foi justificado em virtude de sua observância, tem que se gloriar; mas não diante de Deus.
3 ¿Xteꞌe nkeaniꞌi diꞌizh ten Dios? Ndab‑a: “Leꞌa Abraham mgeꞌ ladna Dios, ta weꞌe wen myaꞌan xa ndoꞌ Dios.”
3 Ora, que diz a Escritura? Abraão creu em Deus e isso lhe foi imputado em conta de justiça {Gn 15,6}.
4 Ná leꞌa tal ton ndun dub tiꞌin, leꞌa ta na nkaꞌa xa wa naꞌanpa dub ta ga nsaꞌa xwan tiꞌin wa, leꞌa‑yá ndi dub ta nsabndoꞌka ikaꞌa xa.
4 Ora, o salário não é gratificação, mas uma dívida ao trabalhador.
5 Parea leꞌa tal ton ndap ke ndoꞌ Dios tal leꞌa xa igeꞌ ladna Dios, leꞌa Dios sun wen yaꞌan xa ndoꞌ Dios naꞌanpa ta na ndun xa ta wen, ndi ta na ngeꞌtsa ladna xa Dios.
5 Mas aquele que sem obra alguma crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é imputada em conta de justiça.
6 Leꞌa ta wa cuent ta mbidiꞌizh David ná xteꞌe wen yoo ladna bexa na wen yaꞌan ndoꞌ Dios naꞌanpa juers ten be ta wen ndun bexa.
6 É assim que Davi proclama bem-aventurado o homem a quem Deus atribui justiça, independentemente das obras:
7 Ndab David:
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniqüidades foram perdoadas e cujos pecados foram cobertos!
8 Uzhebpa wen yoo ladna bexa na
8 Bem-aventurado o homem ao qual o Senhor não imputou o seu pecado {Sl 31,1s}.
9 ¿Nsak bega zha leꞌa sbeꞌen bexa nchotsa beꞌe syoꞌo gan li wen yoo ladna zha? ¿Nati no bexa naꞌanpa ncho beꞌe syoꞌo gan li wen yoo ladna ndoꞌ Dios zha? Ndápka naꞌ leꞌa Dios mbin wen myaꞌan Abraham ndoꞌ xa ta na mgeꞌtsa ladna Abraham Dios.
9 Essa bem-aventurança é somente para os circuncisos, ou também para os incircuncisos? Dizemos, com efeito, que a fé foi imputada a Abraão em conta de justiça.
10 ¿Uniꞌí bega pol wen myaꞌan xa ndoꞌ Dios zha? ¿Nchola beꞌe xa zha nate biseata? Leꞌa ta wa ngok zha biseata yoo beꞌe xa.
10 Quando lhe foi ela imputada? Depois ou antes de sua circuncisão? Não depois, mas antes de ser circuncidado.
11 Tsoꞌo wa uyoꞌo beꞌe Abraham, ta nluu leꞌa xa wen myaꞌan ndoꞌ Dios ta na mgeꞌ ladna xa Dios zha biseata yoo beꞌe xa. Ta weꞌe leꞌa Abraham nak cuent xus itea be men na ngeꞌ ladna Dios mas naꞌanpa ncho beꞌe bexa. Leꞌa bexa wenka yaꞌan ndoꞌ Dios ta na ngeꞌ ladna bexa Dios.
11 Depois é que recebeu o sinal da circuncisão, como selo da justiça que tinha obtido pela fé antes de ser circuncidado. E assim se tornou o pai de todos os incircuncisos que crêem, a fim de que também a estes seja imputada a justiça.
12 No liga leꞌa Abraham nak cuent xus bexa judio bexa ncho beꞌe, tal leꞌa bexa ngeꞌ ladna Dios lak mgeꞌ ladna Abraham Dios zha biseata yoo beꞌe xa.
12 Pai também dos circuncisos, que não só trazem o sinal, mas que acompanham as pegadas da fé que nosso pai Abraão possuía antes de ser circuncidado.
13 Leꞌa Dios ndab leꞌa usaꞌa idub gizhliyo ndoꞌ Abraham no ndoꞌ be xin xa. Leꞌa ta wa naꞌanpa ta na nxobgek Abraham ndoꞌ ley wa, leꞌa‑yá ndi ta na ngeꞌ ladna xa Dios cha li wen myaꞌan xa ndoꞌ Dios.
13 Com efeito, não foi em virtude da lei que a promessa de herdar o mundo foi feita a Abraão ou à sua posteridade, mas em virtude da justiça da fé.
14 Tal leꞌa bexa ndencho ndoꞌ ley wa ikaꞌa ta nsaꞌa Dios wa, leꞌa ta wa gab leꞌa ta na ngeꞌ ladna be men Dios wa ta naꞌan xtiꞌin. No ta na li ndab Dios ndoꞌ Abraham wa naꞌantapa gaktiꞌin.
14 Porque, se a herança é reservada aos observadores da lei, a fé já não tem razão de ser e a promessa fica sem valor.
15 Leꞌa Dios utsaksi bexa na lá uxobgek ndoꞌ ley ten Dios. Ná tal leꞌa ley wa naꞌanpa yoo, leꞌa bexa wa naꞌanpa ndap ke ndoꞌ ley.
15 Porquanto a lei produz a ira; e onde não existe lei, não há transgressão.
16 Leꞌa ta na ngeꞌ ladna beuna Dios, ta weꞌe ikaꞌa beuna ta ndab Dios wa, dub ta ga nsaꞌa xa ndoꞌ itea bexa nak xin Abraham. Naꞌanpa nabtsa bexa judio ncho ndoꞌ ley wa ikaꞌa ta ndab Dios wa, ndi no itea bexa na ngeꞌ ladna Dios lak mgeꞌ ladna Abraham Dios ikaꞌa ta wa. Ta weꞌe leꞌa Abraham nak cuent xus itea beuna.
16 Logo, é pela fé que alguém se torna herdeiro. Portanto, gratuitamente; e a promessa é assegurada a toda a posteridade de Abraão, não somente aos que procedem da lei, mas também aos que possuem a fé de Abraão, que é pai de todos nós.
17 Lak nkeaniꞌi diꞌizh ten Dios, ndab Dios ndoꞌ Abraham: “Gunno naꞌ lu xus uzhebpa kwaꞌad be men nde ndoꞌ gizhliyo.” Li ndab Dios ndoꞌ Abraham geal leꞌa Abraham mgeꞌ ladna Dios, xa na leꞌa nsaꞌa gealnaban ndoꞌ be men ngut no ndanno xa dub ta bi naꞌan cuent dub ta nchola.
17 Em verdade, está escrito: Eu te constituí pai de muitas nações {Gn 17,5}; {nosso pai, portanto} diante dos olhos daquele em quem acreditou, o Deus que dá vida aos mortos e chama à existência as coisas que estão no nada.
18 Leꞌa Abraham mbingea ladna leꞌa Dios gunka lak ndab Dios, parea ni lá iniꞌí Abraham xteꞌe ilen‑a. Cha ngol gor ngok Abraham xus uzhebpa kwaꞌad be men, lak ndabka Dios ndoꞌ Abraham: “Li uzhebpa gak kwaꞌad be xin lu.”
18 Esperando, contra toda a esperança, Abraão teve fé e se tornou pai de muitas nações, segundo o que lhe fora dito: Assim será a tua descendência {Gn 15,5}.
19 Leꞌa Abraham ncho gax dub gayoꞌo liꞌin, uniꞌí xa leꞌa xa yamer gat. No Sara xagots ten xa dub xa lá yoꞌo gan gap meꞌed. Ná leꞌa Abraham naꞌanpa ulaꞌa ta na ngeꞌ ladna xa Dios.
19 Não vacilou na fé, embora reconhecendo o seu próprio corpo sem vigor - pois tinha quase cem anos - e o seio de Sara igualmente amortecido.
20 Leꞌa xa sbeꞌen mbingea ladna leꞌa Dios gunka lak ndab Dios. No mas mgeꞌ ladna xa Dios nsea msaꞌa xa xno ndoꞌ Dios,
20 Ante a promessa de Deus, não vacilou, não desconfiou, mas conservou-se forte na fé e deu glória a Deus.
21 leꞌa xa mbingeaka ladna leꞌa Dios suꞌu gun itea be ta ndab xa wa.
21 Estava plenamente convencido de que Deus era poderoso para cumprir o que prometera.
22 Leꞌa ta na li mgeꞌ ladna Abraham Dios wa, leꞌa Abraham wen myaꞌan ndoꞌ Dios.
22 Eis por que sua fé lhe foi contada como justiça.
23 Leꞌa diꞌizh ten Dios nkeaniꞌi leꞌa Abraham wen myaꞌan ndoꞌ Dios, parea leꞌa ta wa naꞌanpa nabtsa Abraham.
23 Ora, não é só para ele que está escrito que a fé lhe foi imputada em conta de justiça.
24 Leꞌa ta wa no beuna ndee, leꞌa beuna wen myaꞌan ndoꞌ Dios geal leꞌa beuna ngeꞌ ladna Dios, xa na mxiste Jesús Xwan beuna ndoꞌ gealgut.
24 É também para nós, pois a nossa fé deve ser-nos imputada igualmente, porque cremos naquele que dos mortos ressuscitou Jesus, nosso Senhor,
25 Leꞌa Dios leꞌa mtuꞌub Jesús ngut xa ndontsa kix xa be ke ten beuna. Cha mxiste Dios Jesús ndoꞌ gealgut, ndontsa wen yaꞌan beuna ndoꞌ Dios.
25 o qual foi entregue por nossos pecados e ressuscitado para a nossa justificação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.