Romanos 4
Be diꞌizh nsaꞌa gealnaban (ZPT) vs NTLH
1 ¿Nat xteꞌe gab beuna cuent ten Abraham zha, usan gox polta ten besa xa judio?
1 Então o que é que podemos dizer de Abraão, o antepassado de nossa raça? O que foi que ele conseguiu?
2 Tal leꞌa xa wa wen myaꞌan ndoꞌ Dios no be ta wen mbin xa, leꞌa xa ndap xtaꞌan izhinna xa, parea leꞌa xa naꞌanpa izhinna ndoꞌ Dios.
2 Se foi por causa das coisas que ele fez que Deus o aceitou, então ele teria motivo para se orgulhar, mas não para se orgulhar diante de Deus.
3 ¿Xteꞌe nkeaniꞌi diꞌizh ten Dios? Ndab‑a: “Leꞌa Abraham mgeꞌ ladna Dios, ta weꞌe wen myaꞌan xa ndoꞌ Dios.”
3 Pois o que é que as Escrituras Sagradas dizem? Elas dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
4 Ná leꞌa tal ton ndun dub tiꞌin, leꞌa ta na nkaꞌa xa wa naꞌanpa dub ta ga nsaꞌa xwan tiꞌin wa, leꞌa‑yá ndi dub ta nsabndoꞌka ikaꞌa xa.
4 O salário que o trabalhador recebe não é um presente, mas é o pagamento a que ele tem direito por causa do trabalho que fez.
5 Parea leꞌa tal ton ndap ke ndoꞌ Dios tal leꞌa xa igeꞌ ladna Dios, leꞌa Dios sun wen yaꞌan xa ndoꞌ Dios naꞌanpa ta na ndun xa ta wen, ndi ta na ngeꞌtsa ladna xa Dios.
5 Porém a pessoa que não põe a sua esperança nas coisas que faz, mas simplesmente crê em Deus, é a fé dessa pessoa que faz com que ela seja aceita por Deus, o Deus que trata o culpado como se ele fosse inocente.
6 Leꞌa ta wa cuent ta mbidiꞌizh David ná xteꞌe wen yoo ladna bexa na wen yaꞌan ndoꞌ Dios naꞌanpa juers ten be ta wen ndun bexa.
6 E isso foi o que Davi queria dizer quando falou da felicidade daqueles que Deus aceita, sem levar em conta o que eles fazem.
7 Ndab David:
7 Davi disse: “Feliz aquele cujas maldades Deus perdoa e cujos pecados ele apaga!
8 Uzhebpa wen yoo ladna bexa na
8 Feliz aquele que o Senhor não acusa de cometer pecado!”
9 ¿Nsak bega zha leꞌa sbeꞌen bexa nchotsa beꞌe syoꞌo gan li wen yoo ladna zha? ¿Nati no bexa naꞌanpa ncho beꞌe syoꞌo gan li wen yoo ladna ndoꞌ Dios zha? Ndápka naꞌ leꞌa Dios mbin wen myaꞌan Abraham ndoꞌ xa ta na mgeꞌtsa ladna Abraham Dios.
9 Será que essa felicidade de que Davi falou existe somente para os que são circuncidados ? É claro que não! Ela existe também para os que não são circuncidados. Pois já citamos as Escrituras Sagradas, que dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
10 ¿Uniꞌí bega pol wen myaꞌan xa ndoꞌ Dios zha? ¿Nchola beꞌe xa zha nate biseata? Leꞌa ta wa ngok zha biseata yoo beꞌe xa.
10 Quando foi que isso aconteceu? Foi antes ou depois de Abraão ser circuncidado? Foi antes e não depois.
11 Tsoꞌo wa uyoꞌo beꞌe Abraham, ta nluu leꞌa xa wen myaꞌan ndoꞌ Dios ta na mgeꞌ ladna xa Dios zha biseata yoo beꞌe xa. Ta weꞌe leꞌa Abraham nak cuent xus itea be men na ngeꞌ ladna Dios mas naꞌanpa ncho beꞌe bexa. Leꞌa bexa wenka yaꞌan ndoꞌ Dios ta na ngeꞌ ladna bexa Dios.
11 Ele foi circuncidado mais tarde. E a sua circuncisão foi um sinal para provar que Deus aceitou Abraão porque ele tinha fé; e isso aconteceu quando ele ainda não havia sido circuncidado. Assim Abraão é o pai espiritual de todos os que creem em Deus e são aceitos por ele, mesmo que não sejam circuncidados.
12 No liga leꞌa Abraham nak cuent xus bexa judio bexa ncho beꞌe, tal leꞌa bexa ngeꞌ ladna Dios lak mgeꞌ ladna Abraham Dios zha biseata yoo beꞌe xa.
12 Ele é também o pai dos que são circuncidados. Não apenas porque são circuncidados, mas porque vivem a mesma vida de fé que Abraão, o nosso pai, viveu antes de ter sido circuncidado.
13 Leꞌa Dios ndab leꞌa usaꞌa idub gizhliyo ndoꞌ Abraham no ndoꞌ be xin xa. Leꞌa ta wa naꞌanpa ta na nxobgek Abraham ndoꞌ ley wa, leꞌa‑yá ndi ta na ngeꞌ ladna xa Dios cha li wen myaꞌan xa ndoꞌ Dios.
13 Deus prometeu a Abraão e aos seus descendentes que o mundo ia pertencer a eles. Essa promessa foi feita não porque Abraão tinha obedecido à lei , mas porque ele havia crido em Deus e havia sido aceito por ele.
14 Tal leꞌa bexa ndencho ndoꞌ ley wa ikaꞌa ta nsaꞌa Dios wa, leꞌa ta wa gab leꞌa ta na ngeꞌ ladna be men Dios wa ta naꞌan xtiꞌin. No ta na li ndab Dios ndoꞌ Abraham wa naꞌantapa gaktiꞌin.
14 Pois, se aqueles que obedecem à lei vão receber o que Deus prometeu, então a fé é inútil, e a promessa de Deus não tem valor.
15 Leꞌa Dios utsaksi bexa na lá uxobgek ndoꞌ ley ten Dios. Ná tal leꞌa ley wa naꞌanpa yoo, leꞌa bexa wa naꞌanpa ndap ke ndoꞌ ley.
15 Pois a lei traz o castigo de Deus. Mas, onde não existe lei, também não existe desobediência à lei.
16 Leꞌa ta na ngeꞌ ladna beuna Dios, ta weꞌe ikaꞌa beuna ta ndab Dios wa, dub ta ga nsaꞌa xa ndoꞌ itea bexa nak xin Abraham. Naꞌanpa nabtsa bexa judio ncho ndoꞌ ley wa ikaꞌa ta ndab Dios wa, ndi no itea bexa na ngeꞌ ladna Dios lak mgeꞌ ladna Abraham Dios ikaꞌa ta wa. Ta weꞌe leꞌa Abraham nak cuent xus itea beuna.
16 Portanto, a promessa de Deus depende da fé, a fim de que a promessa seja garantida como presente de Deus a todos os descendentes de Abraão. Ela não é somente para os que obedecem à lei, mas também para os que creem em Deus como Abraão creu, pois ele é o pai espiritual de todos nós.
17 Lak nkeaniꞌi diꞌizh ten Dios, ndab Dios ndoꞌ Abraham: “Gunno naꞌ lu xus uzhebpa kwaꞌad be men nde ndoꞌ gizhliyo.” Li ndab Dios ndoꞌ Abraham geal leꞌa Abraham mgeꞌ ladna Dios, xa na leꞌa nsaꞌa gealnaban ndoꞌ be men ngut no ndanno xa dub ta bi naꞌan cuent dub ta nchola.
17 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Eu fiz de você o pai de muitas nações.” Assim a promessa depende de Deus, em quem Abraão creu, o Deus que ressuscita os mortos e faz com que exista o que não existia.
18 Leꞌa Abraham mbingea ladna leꞌa Dios gunka lak ndab Dios, parea ni lá iniꞌí Abraham xteꞌe ilen‑a. Cha ngol gor ngok Abraham xus uzhebpa kwaꞌad be men, lak ndabka Dios ndoꞌ Abraham: “Li uzhebpa gak kwaꞌad be xin lu.”
18 Abraão teve fé e esperança, mesmo quando não havia motivo para ter esperança, e por isso ele se tornou “o pai de muitas nações”. Como dizem as Escrituras: “Os seus descendentes serão muitos.”
19 Leꞌa Abraham ncho gax dub gayoꞌo liꞌin, uniꞌí xa leꞌa xa yamer gat. No Sara xagots ten xa dub xa lá yoꞌo gan gap meꞌed. Ná leꞌa Abraham naꞌanpa ulaꞌa ta na ngeꞌ ladna xa Dios.
19 Abraão tinha quase cem anos. Mas, mesmo quando ele pensou a respeito do seu corpo, que já estava como morto, ou quando lembrou que Sara não podia ter filhos, a sua fé não enfraqueceu.
20 Leꞌa xa sbeꞌen mbingea ladna leꞌa Dios gunka lak ndab Dios. No mas mgeꞌ ladna xa Dios nsea msaꞌa xa xno ndoꞌ Dios,
20 Abraão não perdeu a fé, nem duvidou da promessa de Deus. A sua fé o encheu de poder, e ele louvou a Deus
21 leꞌa xa mbingeaka ladna leꞌa Dios suꞌu gun itea be ta ndab xa wa.
21 porque tinha toda a certeza de que Deus podia fazer o que havia prometido.
22 Leꞌa ta na li mgeꞌ ladna Abraham Dios wa, leꞌa Abraham wen myaꞌan ndoꞌ Dios.
22 Por isso Abraão, por meio da fé, “foi aceito por Deus.”
23 Leꞌa diꞌizh ten Dios nkeaniꞌi leꞌa Abraham wen myaꞌan ndoꞌ Dios, parea leꞌa ta wa naꞌanpa nabtsa Abraham.
23 As palavras “foi aceito” não falam somente dele.
24 Leꞌa ta wa no beuna ndee, leꞌa beuna wen myaꞌan ndoꞌ Dios geal leꞌa beuna ngeꞌ ladna Dios, xa na mxiste Jesús Xwan beuna ndoꞌ gealgut.
24 Falam também de nós, que seremos aceitos, nós os que cremos em Deus, o qual ressuscitou Jesus, o nosso Senhor.
25 Leꞌa Dios leꞌa mtuꞌub Jesús ngut xa ndontsa kix xa be ke ten beuna. Cha mxiste Dios Jesús ndoꞌ gealgut, ndontsa wen yaꞌan beuna ndoꞌ Dios.
25 Jesus foi entregue para morrer por causa dos nossos pecados e foi ressuscitado a fim de que nós fôssemos aceitos por Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.