Romanos 9
Dižaʼ güen c̱he ancho Jesucristo (ZPQNT) vs NVT
1 — ausente —
1 Digo-lhes a verdade, tendo Cristo como testemunha, e minha consciência e o Espírito Santo a confirmam.
2 — ausente —
2 Meu coração está cheio de amarga tristeza e angústia sem fim
3 Chacda' gwzanda' cuina' cuiaya'a šeca' da' cuejiže' Diosen' neda' cuit Criston' gonen cont beṉe' gualaž c̱hia' ca' yesejnilaže' Criston'. Chacda' ḻegaque', ḻe gosalje' zjanaque' beṉe' Israel ca neda'.
3 por meu povo, meus irmãos judeus. Eu estaria disposto a ser amaldiçoado para sempre, separado de Cristo, se isso pudesse salvá-los.
4 Diosen' gwque'e x̱ozxtao' neto' beṉe' Israel ca xi'iṉe', na' gwzoe' len ḻegaque' ḻo' be'ni' juisyw. Na' gwne' gaclene'ne', na' bnežjue' ḻegaque' ley da' bzoj Moisésen'. Na' blo'ede'ne' naclen' yesonxene'ne', nach gože' ḻegaque' bichle da' güen da' gone' len ḻegaque'.
4 Eles são o povo de Israel, escolhidos para serem filhos adotivos de Deus. Ele lhes revelou sua glória, fez uma aliança com eles e lhes deu sua lei e o privilégio de adorá-lo e receber suas promessas.
5 Beṉe' gole blao beṉe' za' che'eḻte gosaque' x̱ozxtao' neto' beṉe' Israel. Na' ḻo diaža c̱hegaque'na' golje Criston' ben' gwseḻa' Diosen'. Criston' ḻecze naque' Dios na' chnabi'e yogo'te beṉac̱h, yogo'te beyix̱e' na' yogo'ḻoḻ bichle da' de yežlio nga na' gate'teze. Cheyaḻa' gonxenchone' toḻi tocaṉe. Na' can' gonšcaczcho.
5 Do povo de Israel vêm os patriarcas, e o próprio Cristo, quanto à sua natureza humana, era israelita. E ele é Deus, aquele que governa sobre todas as coisas e é digno de louvor eterno! Amém.
6 Na' bi cheyaḻa' goncho xbab bi ben Diosen' can' gwne' gone' güen len neto' beṉe' Israel. Gague yogo' neto' goljto' ḻo diaža c̱he da' Israelen' ṉa Diosen' nacto' beṉe' Israel, ḻe gague yogo'to' chejnilaže'to'ne'.
6 Acaso Deus deixou de cumprir sua promessa a Israel? Não, pois nem todos os descendentes de Israel pertencem, de fato, ao povo de Deus.
7 Na' gague yogo' neto' goljto' ḻo diaža c̱he da' Abrahanṉa' nacto' dogualje xi'iṉ diaža c̱he', ḻe gague yogo'to' chejnilaže'to' Diosen' can' gwyejnilaže' da' Abrahanṉa' ḻe'. Quinga gož Diosen' Abrahanṉa' cani', gwne': “Xi'iṉ diaža c̱he da' Isaaquen' gona' cuent ḻo diaža c̱hion'.”
7 Só porque são descendentes de Abraão não significa que são, verdadeiramente, filhos de Abraão. Pois as Escrituras dizem: “Isaque é o filho de quem depende a sua descendência”.
8 Na' dan' gwne' ca' zeje diža' Diosen' chbeje' beṉe' zjanaque' xi'iṉe' gague da' gosalje' ḻo diaža c̱he beṉe' Israelen', san beṉe' chesejḻe'e gon Diosen' gac c̱hegaque' can' že' con can' gwyejḻe' da' Abrahanṉa', ḻegacze' zjanaque' xi'iṉe' na' zjanaque' xi'iṉ diaža c̱he da' Abraham.
8 Isso significa que os descendentes físicos de Abraão não são, necessariamente, filhos de Deus. Apenas os filhos da promessa são considerados filhos de Abraão.
9 Quinga gož Diosen' Abrahanṉa' gone', gwne': “Cate' žin tiempen' bžia' bia' yida', cana' ba zoa to bi' c̱he no'ol c̱hio' Sara ni.”
9 Pois Deus havia prometido: “Voltarei por esta época, e Sara terá um filho”.
10 Na' gague da' na'zen', san ḻecz ca' Diosen' be'e diža' c̱he xi'iṉ da' Rebecan' bin' gosac choptebe' xi'iṉ da' x̱ozxta'oto' Isaac.
10 Esse fato não é único. Também Rebeca ficou grávida de nosso antepassado Isaque e deu à luz gêmeos.
11 — ausente —
11 Antes de eles nascerem, porém, antes mesmo de terem feito qualquer coisa boa ou má, ela recebeu uma mensagem de Deus. (Essa mensagem mostra que Deus escolhe as pessoas conforme os propósitos dele
12 — ausente —
12 e as chama sem levar em conta as obras que praticam.) Foi dito a Rebeca: “Seu filho mais velho servirá a seu filho mais novo”.
13 Na' ga yoble nyoj Xtiža' Diosen' žan: “Gocda' Jacob na' bgue'eda' Esaú.”
13 Nas palavras das Escrituras: “Amei Jacó, mas rejeitei Esaú”.
14 Bi cheyaḻa' goncho xbab Diosen' cbi chone' da' zej to ḻicha dan' chone' ca'. Zejcze' to ḻicha.
14 Estamos dizendo, então, que Deus foi injusto? Claro que não!
15 Chone' can' gože' Moisésen' cani'te, gwne': “Yeyaše'laža' con non' chazlaža' yeyaše'laža', na' ži'ilaže'da' con non' chazlaža' ži'ilaže'da'.”
15 Pois Deus disse a Moisés: “Terei misericórdia de quem eu quiser, e mostrarei compaixão a quem eu quiser”.
16 Diosen' chbeje' beṉe' cont yeyaše'laže'de' ḻe', gague can' chaclaže' beṉac̱hen', na' gague da' chesone' bi da' chesone', san Diosen' cheyaše'laže'de' con non' chbeje' yeyaše'laže'de'.
16 Portanto, a misericórdia depende apenas de Deus, e não de nosso desejo nem de nossos esforços.
17 Na' Xtiža' Diosen' nyojen can' gože' beṉe' gwnabia' c̱he Egipton', gwne': “Neda' bena' naco' rey cont chlo'eda' beṉe' yeḻa' guac c̱hia' da' chona' len le'. Chonan' cont yeseṉeze beṉe' že' doxen ḻo yežlion' zoa' chnabi'a.”
17 Pois as Escrituras afirmam que Deus disse ao faraó: “Eu o coloquei em posição de autoridade com o propósito de mostrar em você meu poder e propagar meu nome por toda a terra”.
18 Can' naquen, Diosen' cheyaše'laže'de' con non' chazlaže' yeyaše'laže'de', na' ḻecze beṉe' zjanaque' beṉe' güedenag, ḻecze chazlaže' gone' ḻegaque' beṉe' güedenag.
18 Como podem ver, ele escolhe ter misericórdia de alguns e endurecer o coração de outros.
19 Na' da' chon Diosen' ca', guacte gonḻe xbab ṉale: “Con can' ba nžia Diosen' bia' chon chio' beṉac̱h. ¿Bixc̱hen' že' de xtoḻa'chon' še ca'?”
19 Mas algum de vocês dirá: “Então por que Deus os culpa? Não estão apenas cumprindo a vontade dele?”.
20 Perw ¿no nac chio' beṉac̱h gacyožlencho Diosen'? Ca to no yeso' xguague bi gac yen' beṉe' ben ḻen: “¿Bixc̱hen' beno' neda' quinga?”
20 Ora, quem é você, mero ser humano, para discutir com Deus? Acaso o objeto criado pode dizer àquele que o criou: “Por que você me fez assim?”
21 Beṉe' güen yeso' xguaguen' guac gone' con can' chazlaže' len gonan'. Chac chone' ton da' nac xdanchgua na' len gona' na'ze gone' yeto da' gon žin len bite'teze.
21 O oleiro não tem o direito de usar o mesmo barro para fazer um vaso para uso especial e outro para uso comum?
22 Na' bi ṉacho chon Diosen' con can' chazlaže' len chio' beṉac̱h yogo' ṉi'a, nžie' bia' gwnežjue' castigw toḻi tocaṉe c̱he beṉe' ca' bi chosozenag c̱he', na' nape' yeḻa' guac cont gone' ca'. Perw chzoede' sša chape' yeḻa' chxenḻaže' len ḻegaque' na' gague ḻa' seḻa'te' ḻegaque' ḻo yi' gabiḻen' ḻa'czḻa' zjazaque' yesebiaye'e.
22 Da mesma forma, Deus tem o direito de mostrar sua ira e seu poder, suportando com muita paciência aqueles que são objeto de sua ira, preparados para a destruição.
23 Chone' ca' ḻe nžie' bia' gone' da' güen juisyw len note'tezcho chejnilaže'chone', chion' cheyaše'laže'de'. Cani'te gwleje' chio' gac da' mba juisyw c̱hecho cate' šjayzoacho len ḻe'.
23 Ele age desse modo para que as riquezas de sua glória brilhem com esplendor ainda maior sobre aqueles dos quais ele tem misericórdia, aqueles que ele preparou previamente para a glória.
24 Chion' ba gwleje' gac güen c̱hecho baḻcho naccho beṉe' Israel na' baḻcho bi naccho beṉe' Israel.
24 E nós estamos entre os que ele chamou, tanto dentre os judeus como dentre os gentios.
25 Can' ža ḻe'e libr dan' bzoj Oseas ben' be' xtiža' Diosen' cani', žan:
25 A esse respeito, Deus diz na profecia de Oseias: “Chamarei ‘meu povo’ aqueles que não eram meu povo, e amarei aqueles que antes eu não amava”.
26 Na' yež gan' gož Diosen' beṉe' ca': “Bi nacle yež c̱hia'”,
26 E também: “No lugar onde lhes foi dito: ‘Vocês não são meu povo’, eles serão chamados ‘filhos do Deus vivo’”.
27 Na' Isaías ben' be' xtiža' Dios cani' gwne' quinga c̱he da' x̱ozxtao' neto' beṉe' Israel: “Ḻa'czḻa' chio' beṉe' Israel šancho ca yox da' chi' cho'a nisdao', baḻ gacho šjayzoacho len Diosen'.
27 E, a respeito de Israel, o profeta Isaías clamou: “Embora o povo de Israel seja numeroso como a areia do mar, apenas um remanescente será salvo.
28 Ḻe Diosen' gone' can' ba nc̱hoglagüen' len chio' beṉac̱h, na' bedao'nez gone' doxen can' ba ngüie' gone'.”
28 Pois o Senhor executará sua sentença sobre a terra de modo rápido e decisivo”.
29 Gac can' ža yeto da' bzoj Isaíasen' cani', žan:
29 E, como Isaías tinha dito em outra passagem: “Se o Senhor dos Exércitos não houvesse poupado alguns de nossos filhos, teríamos sido exterminados como Sodoma e destruídos como Gomorra”.
30 Quinga ba goc, beṉe' bi zjanaque' beṉe' Israel bi besyeyiljue' nacle yesone' cont Diosen' ṉe' zjanaque' beṉe' güen len ḻe', perw baḻe' ba chesejnilaže' Criston' na' da'nan' ba zjanaque' beṉe' güen len Diosen'.
30 Que significa tudo isso? Embora os gentios não buscassem seguir as normas de Deus, foram declarados justos, e isso aconteceu pela fé.
31 Na' zan beṉe' Israel gualaž c̱heto' zjanao' to ley da' chžian bia' naclen' yesone' cont yesaque' beṉe' güen len Diosen'. Perw bi zjanaque' beṉe' güen len ḻe', ḻe bi chesone' doxen can' žanṉa'.
31 Já o povo de Israel, que se esforçou tanto para cumprir a lei a fim de se tornar justo, nunca teve sucesso.
32 Na' bi goc yesaque' beṉe' güen len Diosen', ḻe gosacde' yesone' da' güen cont yesaque' beṉe' güen len ḻe' na' bi gosacbe'ede' con beṉe' yesejnilaže'ne' yesaque' beṉe' güen len ḻe'. Goc c̱hegaque' ca chac c̱he beṉe' jati'i to yej.
32 Por que não? Porque tentaram se tornar justos por meio de suas obras, e não pela fé. Tropeçaram na grande pedra em seu caminho,
33 Quinga nyoj Xtiža' Diosen' c̱hegaque':
33 e a esse respeito as Escrituras afirmam: “Ponho em Sião uma pedra que os faz tropeçar, uma rocha que os faz cair. Mas quem confiar nele jamais será envergonhado”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.