Romanos 7
Dižaʼ güen c̱he ancho Jesucristo (ZPQNT) vs VC
1 Beṉe' migw, da' nga žia' le'e, ḻe nombia'le ley dan' bzoj Moisésen'. Ṉezczecho con beṉe' ca' zjamban cheyaḻa'cze yosozenague' c̱he leyna'.
1 Ignorais, irmãos {falo aos que têm conhecimentos jurídicos}, que a lei só tem domínio sobre o homem durante o tempo que vive?
2 Ca to no'ole nšagna', šlac mban beṉe' c̱he' cheyaḻa' soalene' ḻe', ḻe can' chon leyna' mandadw gone'. Na' še ba got beṉe' c̱hen', cana' ba bele' len leyna' da' chon mandadw soalene' beṉe' c̱hen'.
2 Assim, a mulher casada está sujeita ao marido pela lei enquanto ele vive; mas, se o marido morrer, fica desobrigada da lei que a ligava ao marido.
3 Še no'olen' soalene' beṉe' yoble šlac ṉe' mban beṉe' c̱hen', nape' doḻa' len leyna' da' chzoa xtoe'. Perw na' še ba got beṉe' c̱hen', leyna' žan ba guac yošagna'lene' beṉe' yoble na' bi ṉacho chone' da' xiṉj yošagne'e.
3 Por isso, enquanto viver o marido, se se tornar mulher de outro homem, será chamada adúltera. Porém, morrendo o marido, fica desligada da lei, de maneira que, sem se tornar adúltera, poderá casar-se com outro homem.
4 Beṉe' migw, can' naquen len chio' chejnilaže'cho Criston'. Ba belacho len leyna' da' žan saca'zi'cho c̱he xtoḻa'chon' toḻi tocaṉe. Na' ba gwnitlao xtoḻa'chon' dan' bnežjw Criston' yeḻa' mban c̱hen' gosote'ne' ḻe'e yag cruzen'. Da'nan' ba zoacho txen len Criston' ben' beban ladjo beṉe' guaten', na' zoacho cont goncho can' chazlaže' Diosen'.
4 Assim, meus irmãos, também vós estais mortos para a lei, pelo sacrifício do corpo de Cristo, para pertencerdes a outrem, àquele que ressuscitou dentre os mortos, a fim de que demos frutos para Deus.
5 Cana' zoacho chzenagcho c̱he da' malen' dan' yo'o ḻo' yic̱hjlažda'ochon'. Na' cate' gwṉezecho can' ža ley dan' bzoj da' Moisésen', nachle be'laže'cho bencho da' malen', na' da' malen' nsan' castigw c̱hecho toḻi tocaṉe cate' gatcho.
5 De fato, quando estávamos na carne, as paixões pecaminosas despertadas pela lei operavam em nossos membros, a fim de frutificarmos para a morte.
6 Perw ṉa'a ba belacho len ley da' žan cheyaḻa' si'cho castigw toḻi tocaṉe, ḻe Criston' beque'e xtoḻa'chon'. Na' ba chaclaže'cho goncho can' chazlaže' Diosen', na' chonchon gague cont ṉa Diosen' naccho beṉe' güen len ḻen', san chonchon dan' ba bocobe Spiritw c̱hen' yic̱hjlažda'ochon'.
6 Agora, mortos para essa lei que nos mantinha sujeitos, dela nos temos libertado, e nosso serviço realiza-se conforme a renovação do Espírito e não mais sob a autoridade envelhecida da letra.
7 Bi cheyaḻa' goncho xbab nac to da' mal ley dan' bzoj da' Moisésen'. Leyna' bzejni'in neda' bi dan' bi cheyaḻa' gona' cont gocbe'eda' chona' da' xiṉj. Na' gwṉezda' naquen mal chzelaža' bi da' de c̱he beṉe', ḻe leyna' žan: “Bi selaže'le bite'teze da' de c̱he beṉe'.”
7 Que diremos, então? Que a lei é pecado? De modo algum. Mas eu não conheci o pecado senão pela lei. Porque não teria idéia da concupiscência, se a lei não dissesse: Não cobiçarás {Ex 20,17}.
8 Na' cate' gwṉezda' can' ža leyna', nachle da' mal dan' yo'o ḻo' yic̱hjlažda'oguan' benen gwzelaže'cha'. Da' ḻi cate' bi ṉezecho can' ža leyna', bi ṉezecho še choncho da' xiṉj.
8 Foi o pecado, portanto, que, aproveitando-se da ocasião que lhe foi dada pelo preceito, excitou em mim todas as concupiscências; porque, sem a lei, o pecado estava morto.
9 Neda' gwzoa' to tiemp bi gocbe'eda' bi cheyaḻa' selaža'. Perw cate' bžin ža gwṉezda' nžian bia' bi cheyaḻa' selaža', nachle bzenagcha' c̱he da' mal da' yo'o ḻo' yic̱hjlažda'oguan' na' gwzelaže'cha'. Da'nan' gwṉezda' cheyaḻa' sia' castigw c̱he xtoḻan' toḻi tocaṉe.
9 Quando eu estava sem a lei, eu vivia; mas, sobrevindo o preceito, o pecado recobrou vida,
10 Leyna' nyojen cont gwzenagcho c̱hen na' gata' yeḻa' mban c̱hecho toḻi tocaṉe, perw da' bi bzenaga' c̱hen, bzejni'in neda' gata' castigw c̱hia' toḻi tocaṉe.
10 e eu morri. Assim o mandamento, que me devia dar a vida, conduziu-me à morte.
11 Can' goc, cate' bembi'a leyna', da' malen' da' yo'o ḻo' yic̱hjlažda'oguan' gwx̱oayaguen neda' cont bencha' da' malen', nach gwchoglaon c̱hia' gata' castigw c̱he xtoḻan' toḻi tocaṉe.
11 Porque o pecado, aproveitando da ocasião do mandamento, seduziu-me, e por ele me levou à morte.
12 Ley dan' bzoj Moisésen' nacczen c̱he Dios, na' to to da' nžian bia' goncho naquen güen na' zejen to ḻicha.
12 Por conseguinte, a lei é santa e o mandamento é santo, e justo, e bom...
13 ¿Ṉacho leyna' da' naquen güenchguan' chonen cont saca'zi'cho c̱he xtoḻa'chon' toḻi tocaṉe? Bi nac ḻen. Da' mal da' yo'o ḻo' yic̱hjlažda'ochon' bi ben' latje goncho can' cheyaḻa' goncho, na' da'nan' gwchoglaon c̱hecho saca'zi'cho c̱he xtoḻa'chon' toḻi tocaṉe. Leynan' da' nac da' güen chlo'en chio' Diosen' chgue'echgüede' da' mal da' choncho.
13 Então o que é bom tornou-se causa de morte para mim? De certo que não. Foi o pecado que, para se mostrar realmente pecado, acarretou para mim a morte por meio do que é bom, a fim de que, pelo mandamento, o pecado se fizesse excessivamente pecaminoso.
14 Ṉezecho leyna' naquen c̱he Spiritw c̱he Diosen' na' naquen güen, san chio' yo'o da' malen' ḻo' yic̱hjlažda'ochon' na' zoacho choncho da' xiṉj.
14 Sabemos, de fato, que a lei é espiritual, mas eu sou carnal, vendido ao pecado.
15 Bi choncho da' güen da' chaclaže'cho goncho, san da' xiṉj da' chgue'echo ḻelen' choncho. Bi chacbe'echo bixc̱hen' choncho ca'.
15 Não entendo, absolutamente, o que faço, pois não faço o que quero; faço o que aborreço.
16 Na' dan' chgue'echo da' mal dan' chonchon', zejen chacbe'echo nac leyna' güen.
16 E, se faço o que não quero, reconheço que a lei é boa.
17 Gague chion' choncho da' xiṉj da' bi chaclaže'cho goncho, san da' mal dan' yo'o ḻo' yic̱hjlažda'ochon' chžigan' chio' cont chonchon.
17 Mas, então, não sou eu que o faço, mas o pecado que em mim habita.
18 Ṉezecho bi naccho beṉe' güen, ḻe yo'o da' malen' ḻo' yic̱hjlažda'ochon'. Chaclaže'cho goncho da' güen perw bi chac gonchon.
18 Eu sei que em mim, isto é, na minha carne, não habita o bem, porque o querer o bem está em mim, mas não sou capaz de efetuá-lo.
19 Bi choncho da' güen da' chaclaže'cho goncho, san choncho da' xiṉj da' bi che'necho goncho.
19 Não faço o bem que quereria, mas o mal que não quero.
20 Da'nan' chnia', gague chion' choncho da' xiṉj da' bi chaclaže'cho goncho, san da' mal dan' yo'o ḻo' yic̱hjlažda'ochon' chžigan' chio' cont chonchon.
20 Ora, se faço o que não quero, já não sou eu que faço, mas sim o pecado que em mim habita.
21 Can' chac c̱hecho, cate' che'necho goncho da' güen, da' mal dan' yo'o ḻo' yic̱hjlažda'ochonan' chžonen gonchon.
21 Encontro, pois, em mim esta lei: quando quero fazer o bem, o que se me depara é o mal.
22 Ḻo' yic̱hjlažda'ochon' chbecho goncho can' ža ley c̱he Diosen',
22 Deleito-me na lei de Deus, no íntimo do meu ser.
23 perw chacbe'echo, yo'o yeto da' yo'o ḻo' yic̱hjlažda'ochon' chžonen goncho da' güen, na' ḻenṉa' chnabian' chio' cont choncho da' xiṉjen'.
23 Sinto, porém, nos meus membros outra lei, que luta contra a lei do meu espírito e me prende à lei do pecado, que está nos meus membros.
24 — ausente —
24 Homem infeliz que sou! Quem me livrará deste corpo que me acarreta a morte?...
25 — ausente —
25 Graças sejam dadas a Deus por Jesus Cristo, nosso Senhor! Assim, pois, de um lado, pelo meu espírito, sou submisso à lei de Deus; de outro lado, por minha carne, sou escravo da lei do pecado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.