Romanos 4

Dižaʼ güen c̱he ancho Jesucristo (ZPQNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Na' le'e beṉe' gualaž c̱hia' len le'e bi nacle beṉe' Israel, da' x̱ozxta'oto' Abraham ¿bixe ṉacho c̱he'?
1 Que vantagem diremos, pois, que conseguiu Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 Šaca' Abrahanṉa' bene' doxen can' ža leyna', zaca' gonxen cuine' da' naque' beṉe' güen, san bi bene' doxen can' žanṉa' na' bibi gota' da' zaca' gonxen cuine' lao Diosen'.
2 Porque, se Abraão foi justificado em virtude de sua observância, tem que se gloriar; mas não diante de Deus.
3 Quinga ža Xtiža' Diosen' da' nyojen: “Abrahanṉa' gwyejnilaže' Diosen' na' da'nan' Diosen' gwne' naque' beṉe' güen len ḻe'.”
3 Ora, que diz a Escritura? Abraão creu em Deus e isso lhe foi imputado em conta de justiça {Gn 15,6}.
4 Cate' to beṉe' chone' žin, chone' gan laxjue' na' x̱an žinṉa' bi chone' to goclen cate' chnežjue' laxjuen'.
4 Ora, o salário não é gratificação, mas uma dívida ao trabalhador.
5 San to goclen chon Diosen' že' c̱he chio' chejnilaže'chone' naccho beṉe' güen len ḻe', ḻe bi choncho da' güen. Choncho da' xiṉj, na' Diosen' chṉitlagüe' da' xiṉj c̱hechon' še chejnilaže'chone'.
5 Mas aquele que sem obra alguma crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é imputada em conta de justiça.
6 Ḻecz da' Davin' be'e diža' ca mba chzoa ben' chṉitlao Diosen' xtoḻen' na' bibi cuent chone' še ba ben ben' da' güen o ba bene' da' mal.
6 É assim que Davi proclama bem-aventurado o homem a quem Deus atribui justiça, independentemente das obras:
7 Bzoj Davin' da' nga žan:
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniqüidades foram perdoadas e cujos pecados foram cobertos!
8 Mba zoacho še Diosen' že' c̱hecho bibi xtoḻa'cho de.
8 Bem-aventurado o homem ao qual o Senhor não imputou o seu pecado {Sl 31,1s}.
9 ¿Chaquele neto'zen' zoato' señw dan' že' circuncisión gac soato' mba can' gwnen'? Gague neto'zen'. Lencze le'e bi zoale señw dan' že' circuncisión guac soale mba. Ṉezecho Diosen' gwne' da' Abrahanṉa' naque' beṉe' güen len ḻe' da' gwyejnilaže'ne'.
9 Essa bem-aventurança é somente para os circuncisos, ou também para os incircuncisos? Dizemos, com efeito, que a fé foi imputada a Abraão em conta de justiça.
10 Gwne' c̱he da' Abrahanṉa' naque' beṉe' güen len ḻe' cate' biṉa' soe' señw dan' že' circuncisión, gague beyož gwzoen'ṉa' gwne' ca'.
10 Quando lhe foi ela imputada? Depois ou antes de sua circuncisão? Não depois, mas antes de ser circuncidado.
11 Na' gwdechle gwzoe' señwna' cont gwṉezde' Diosen' bṉitlagüe' xtoḻe' da' ba chejnilaže'ne'. Na' da'nan' Abrahanṉa' naque' x̱ozxtao' yogo' beṉe' chesejnilaže' Diosen' cont ṉitlao xtoḻa'gaquen' ḻa'czḻa' bi zjazoe' señwna'.
11 Depois é que recebeu o sinal da circuncisão, como selo da justiça que tinha obtido pela fé antes de ser circuncidado. E assim se tornou o pai de todos os incircuncisos que crêem, a fim de que também a estes seja imputada a justiça.
12 Na' ḻecze naque' x̱ozxtao' neto' bich bi xtoḻa'to' de da' chejnilaže'to' Diosen', neto' zoato' señw dan' že' circuncisión. Perw gague naque' x̱ozxta'oto' da' zoato' señwna', san da' chejnilaže'to' Diosen' can' gwyejnilaže' da' Abrahanṉa' ḻe'.
12 Pai também dos circuncisos, que não só trazem o sinal, mas que acompanham as pegadas da fé que nosso pai Abraão possuía antes de ser circuncidado.
13 Diosen' gože' da' Abrahanṉa' gone' cont ḻe' len beṉe' za' yesalje ḻo diaža' c̱hen' yesac c̱hegaque' doxen yežlion'. Gož Diosen' da' Abrahanṉa' ca' da' gwyejnilaže'ne'. Da'nan' gwna Diosen' naque' beṉe' güen gague da' bene' can' ža leyna'.
13 Com efeito, não foi em virtude da lei que a promessa de herdar o mundo foi feita a Abraão ou à sua posteridade, mas em virtude da justiça da fé.
14 Šaca' ža Diosen' con beṉe' yeson doxen can' ža leyna' yesac c̱hegaque' yežlion', bibi zaca' šejnilaže'cho Diosen' šeca', na' bibi zejen da' gwne' gone' güen len beṉe' za' yesalje ḻo diaža c̱he da' Abrahanṉa'.
14 Porque, se a herança é reservada aos observadores da lei, a fé já não tem razão de ser e a promessa fica sem valor.
15 Na' leyna' nsan' castigw c̱he beṉac̱hen', ḻe bi chesone' can' žanṉa. Šaca' bibi ley de da' gwžian bia' bi da' cheyaḻa' gon chio' beṉac̱h, bibi xtoḻa'cho de šeca'.
15 Porquanto a lei produz a ira; e onde não existe lei, não há transgressão.
16 Can' naquen, note'teze beṉe' chesejnilaže' Diosen', none' ḻegaque' ca xi'iṉ diaža c̱he da' Abrahanṉa', na' Diosen' gone' cont ḻegaque' yesac c̱hegaque' yežlion' can' gože' da' Abrahanṉa'. Gague neto'zen' nombia'to' ley da' bzoj da' Moisésen' gac c̱heto' yežlion'. Na' nacczen da' ḻi gon Diosen' güen len note'tez beṉe' chejnilaže'ne'. Na' gone' ca' cont gacbia' to goclen chone' len beṉe' ca' chesejnilaže'ne' can' gwyejnilaže' da' Abrahanṉa' ḻe'. Na' da' non Diosen' cuent Abrahanṉa' naque' ca x̱ozxtao' yogo' chio' chejnilaže'chone',
16 Logo, é pela fé que alguém se torna herdeiro. Portanto, gratuitamente; e a promessa é assegurada a toda a posteridade de Abraão, não somente aos que procedem da lei, mas também aos que possuem a fé de Abraão, que é pai de todos nós.
17 chac can' gože' da' Abrahanṉa' gwne': “Ba nzoa' le' gaco' x̱ozxtao' beṉe' še' nación zan.” Dios ben' gwyejnilaže' da' Abrahanṉa' nape' yeḻa' guac cont yosbane' beṉe' guat, na' chac chone' cont gac da' biṉa' gac.
17 Em verdade, está escrito: Eu te constituí pai de muitas nações {Gn 17,5}; {nosso pai, portanto} diante dos olhos daquele em quem acreditou, o Deus que dá vida aos mortos e chama à existência as coisas que estão no nada.
18 Abrahanṉa' bi gwṉezde' nac gac can' gwna' Diosen' gac, san con gwzoe' gwyejḻe'e c̱he Diosen' na' gwzoe' lez gon Diosen' cont ṉita' beṉe' zan xi'iṉ diaža' c̱he'.
18 Esperando, contra toda a esperança, Abraão teve fé e se tornou pai de muitas nações, segundo o que lhe fora dito: Assim será a tua descendência {Gn 15,5}.
19 Gwzoacze' gwyejḻe'e can' gož Diosen' ḻe' ḻa'czḻa' ba naque' beṉe' gole par soa xi'iṉe', ḻe ba zejgaḻe' to gayoa iz, na' no'ol c̱he' Sara naque' beṉe' güiž.
19 Não vacilou na fé, embora reconhecendo o seu próprio corpo sem vigor - pois tinha quase cem anos - e o seio de Sara igualmente amortecido.
20 Gwzoateze' gwyejnilaže' Diosen' na' bi gocžejlaže' len da' gož Diosen' ḻe' gone', san gwzoac̱hac̱he' gwyejnilaže'ne' na' benxene'ne'.
20 Ante a promessa de Deus, não vacilou, não desconfiou, mas conservou-se forte na fé e deu glória a Deus.
21 Abrahanṉa' gwṉezde' Diosen' nape' yeḻa' guac cont gone' can' gwnen'.
21 Estava plenamente convencido de que Deus era poderoso para cumprir o que prometera.
22 Da'nan' Diosen' gwne' naque' beṉe' güen da' gwyejnilaže'ne'.
22 Eis por que sua fé lhe foi contada como justiça.
23 Na' dan' nyojen žan Diosen' gwne' naque' beṉe' güen da' gwyejnilaže'ne', gague nyojen ca' c̱he Abraham na'zen'.
23 Ora, não é só para ele que está escrito que a fé lhe foi imputada em conta de justiça.
24 — ausente —
24 É também para nós, pois a nossa fé deve ser-nos imputada igualmente, porque cremos naquele que dos mortos ressuscitou Jesus, nosso Senhor,
25 — ausente —
25 o qual foi entregue por nossos pecados e ressuscitado para a nossa justificação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.