Romanos 4

Dižaʼ güen c̱he ancho Jesucristo (ZPQNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Na' le'e beṉe' gualaž c̱hia' len le'e bi nacle beṉe' Israel, da' x̱ozxta'oto' Abraham ¿bixe ṉacho c̱he'?
1 Então o que é que podemos dizer de Abraão, o antepassado de nossa raça? O que foi que ele conseguiu?
2 Šaca' Abrahanṉa' bene' doxen can' ža leyna', zaca' gonxen cuine' da' naque' beṉe' güen, san bi bene' doxen can' žanṉa' na' bibi gota' da' zaca' gonxen cuine' lao Diosen'.
2 Se foi por causa das coisas que ele fez que Deus o aceitou, então ele teria motivo para se orgulhar, mas não para se orgulhar diante de Deus.
3 Quinga ža Xtiža' Diosen' da' nyojen: “Abrahanṉa' gwyejnilaže' Diosen' na' da'nan' Diosen' gwne' naque' beṉe' güen len ḻe'.”
3 Pois o que é que as Escrituras Sagradas dizem? Elas dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
4 Cate' to beṉe' chone' žin, chone' gan laxjue' na' x̱an žinṉa' bi chone' to goclen cate' chnežjue' laxjuen'.
4 O salário que o trabalhador recebe não é um presente, mas é o pagamento a que ele tem direito por causa do trabalho que fez.
5 San to goclen chon Diosen' že' c̱he chio' chejnilaže'chone' naccho beṉe' güen len ḻe', ḻe bi choncho da' güen. Choncho da' xiṉj, na' Diosen' chṉitlagüe' da' xiṉj c̱hechon' še chejnilaže'chone'.
5 Porém a pessoa que não põe a sua esperança nas coisas que faz, mas simplesmente crê em Deus, é a fé dessa pessoa que faz com que ela seja aceita por Deus, o Deus que trata o culpado como se ele fosse inocente.
6 Ḻecz da' Davin' be'e diža' ca mba chzoa ben' chṉitlao Diosen' xtoḻen' na' bibi cuent chone' še ba ben ben' da' güen o ba bene' da' mal.
6 E isso foi o que Davi queria dizer quando falou da felicidade daqueles que Deus aceita, sem levar em conta o que eles fazem.
7 Bzoj Davin' da' nga žan:
7 Davi disse: “Feliz aquele cujas maldades Deus perdoa e cujos pecados ele apaga!
8 Mba zoacho še Diosen' že' c̱hecho bibi xtoḻa'cho de.
8 Feliz aquele que o Senhor não acusa de cometer pecado!”
9 ¿Chaquele neto'zen' zoato' señw dan' že' circuncisión gac soato' mba can' gwnen'? Gague neto'zen'. Lencze le'e bi zoale señw dan' že' circuncisión guac soale mba. Ṉezecho Diosen' gwne' da' Abrahanṉa' naque' beṉe' güen len ḻe' da' gwyejnilaže'ne'.
9 Será que essa felicidade de que Davi falou existe somente para os que são circuncidados ? É claro que não! Ela existe também para os que não são circuncidados. Pois já citamos as Escrituras Sagradas, que dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
10 Gwne' c̱he da' Abrahanṉa' naque' beṉe' güen len ḻe' cate' biṉa' soe' señw dan' že' circuncisión, gague beyož gwzoen'ṉa' gwne' ca'.
10 Quando foi que isso aconteceu? Foi antes ou depois de Abraão ser circuncidado? Foi antes e não depois.
11 Na' gwdechle gwzoe' señwna' cont gwṉezde' Diosen' bṉitlagüe' xtoḻe' da' ba chejnilaže'ne'. Na' da'nan' Abrahanṉa' naque' x̱ozxtao' yogo' beṉe' chesejnilaže' Diosen' cont ṉitlao xtoḻa'gaquen' ḻa'czḻa' bi zjazoe' señwna'.
11 Ele foi circuncidado mais tarde. E a sua circuncisão foi um sinal para provar que Deus aceitou Abraão porque ele tinha fé; e isso aconteceu quando ele ainda não havia sido circuncidado. Assim Abraão é o pai espiritual de todos os que creem em Deus e são aceitos por ele, mesmo que não sejam circuncidados.
12 Na' ḻecze naque' x̱ozxtao' neto' bich bi xtoḻa'to' de da' chejnilaže'to' Diosen', neto' zoato' señw dan' že' circuncisión. Perw gague naque' x̱ozxta'oto' da' zoato' señwna', san da' chejnilaže'to' Diosen' can' gwyejnilaže' da' Abrahanṉa' ḻe'.
12 Ele é também o pai dos que são circuncidados. Não apenas porque são circuncidados, mas porque vivem a mesma vida de fé que Abraão, o nosso pai, viveu antes de ter sido circuncidado.
13 Diosen' gože' da' Abrahanṉa' gone' cont ḻe' len beṉe' za' yesalje ḻo diaža' c̱hen' yesac c̱hegaque' doxen yežlion'. Gož Diosen' da' Abrahanṉa' ca' da' gwyejnilaže'ne'. Da'nan' gwna Diosen' naque' beṉe' güen gague da' bene' can' ža leyna'.
13 Deus prometeu a Abraão e aos seus descendentes que o mundo ia pertencer a eles. Essa promessa foi feita não porque Abraão tinha obedecido à lei , mas porque ele havia crido em Deus e havia sido aceito por ele.
14 Šaca' ža Diosen' con beṉe' yeson doxen can' ža leyna' yesac c̱hegaque' yežlion', bibi zaca' šejnilaže'cho Diosen' šeca', na' bibi zejen da' gwne' gone' güen len beṉe' za' yesalje ḻo diaža c̱he da' Abrahanṉa'.
14 Pois, se aqueles que obedecem à lei vão receber o que Deus prometeu, então a fé é inútil, e a promessa de Deus não tem valor.
15 Na' leyna' nsan' castigw c̱he beṉac̱hen', ḻe bi chesone' can' žanṉa. Šaca' bibi ley de da' gwžian bia' bi da' cheyaḻa' gon chio' beṉac̱h, bibi xtoḻa'cho de šeca'.
15 Pois a lei traz o castigo de Deus. Mas, onde não existe lei, também não existe desobediência à lei.
16 Can' naquen, note'teze beṉe' chesejnilaže' Diosen', none' ḻegaque' ca xi'iṉ diaža c̱he da' Abrahanṉa', na' Diosen' gone' cont ḻegaque' yesac c̱hegaque' yežlion' can' gože' da' Abrahanṉa'. Gague neto'zen' nombia'to' ley da' bzoj da' Moisésen' gac c̱heto' yežlion'. Na' nacczen da' ḻi gon Diosen' güen len note'tez beṉe' chejnilaže'ne'. Na' gone' ca' cont gacbia' to goclen chone' len beṉe' ca' chesejnilaže'ne' can' gwyejnilaže' da' Abrahanṉa' ḻe'. Na' da' non Diosen' cuent Abrahanṉa' naque' ca x̱ozxtao' yogo' chio' chejnilaže'chone',
16 Portanto, a promessa de Deus depende da fé, a fim de que a promessa seja garantida como presente de Deus a todos os descendentes de Abraão. Ela não é somente para os que obedecem à lei, mas também para os que creem em Deus como Abraão creu, pois ele é o pai espiritual de todos nós.
17 chac can' gože' da' Abrahanṉa' gwne': “Ba nzoa' le' gaco' x̱ozxtao' beṉe' še' nación zan.” Dios ben' gwyejnilaže' da' Abrahanṉa' nape' yeḻa' guac cont yosbane' beṉe' guat, na' chac chone' cont gac da' biṉa' gac.
17 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Eu fiz de você o pai de muitas nações.” Assim a promessa depende de Deus, em quem Abraão creu, o Deus que ressuscita os mortos e faz com que exista o que não existia.
18 Abrahanṉa' bi gwṉezde' nac gac can' gwna' Diosen' gac, san con gwzoe' gwyejḻe'e c̱he Diosen' na' gwzoe' lez gon Diosen' cont ṉita' beṉe' zan xi'iṉ diaža' c̱he'.
18 Abraão teve fé e esperança, mesmo quando não havia motivo para ter esperança, e por isso ele se tornou “o pai de muitas nações”. Como dizem as Escrituras: “Os seus descendentes serão muitos.”
19 Gwzoacze' gwyejḻe'e can' gož Diosen' ḻe' ḻa'czḻa' ba naque' beṉe' gole par soa xi'iṉe', ḻe ba zejgaḻe' to gayoa iz, na' no'ol c̱he' Sara naque' beṉe' güiž.
19 Abraão tinha quase cem anos. Mas, mesmo quando ele pensou a respeito do seu corpo, que já estava como morto, ou quando lembrou que Sara não podia ter filhos, a sua fé não enfraqueceu.
20 Gwzoateze' gwyejnilaže' Diosen' na' bi gocžejlaže' len da' gož Diosen' ḻe' gone', san gwzoac̱hac̱he' gwyejnilaže'ne' na' benxene'ne'.
20 Abraão não perdeu a fé, nem duvidou da promessa de Deus. A sua fé o encheu de poder, e ele louvou a Deus
21 Abrahanṉa' gwṉezde' Diosen' nape' yeḻa' guac cont gone' can' gwnen'.
21 porque tinha toda a certeza de que Deus podia fazer o que havia prometido.
22 Da'nan' Diosen' gwne' naque' beṉe' güen da' gwyejnilaže'ne'.
22 Por isso Abraão, por meio da fé, “foi aceito por Deus.”
23 Na' dan' nyojen žan Diosen' gwne' naque' beṉe' güen da' gwyejnilaže'ne', gague nyojen ca' c̱he Abraham na'zen'.
23 As palavras “foi aceito” não falam somente dele.
24 — ausente —
24 Falam também de nós, que seremos aceitos, nós os que cremos em Deus, o qual ressuscitou Jesus, o nosso Senhor.
25 — ausente —
25 Jesus foi entregue para morrer por causa dos nossos pecados e foi ressuscitado a fim de que nós fôssemos aceitos por Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.