Romanos 4

Dižaʼ güen c̱he ancho Jesucristo (ZPQNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Na' le'e beṉe' gualaž c̱hia' len le'e bi nacle beṉe' Israel, da' x̱ozxta'oto' Abraham ¿bixe ṉacho c̱he'?
1 Que diremos, pois, ter alcançado Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 Šaca' Abrahanṉa' bene' doxen can' ža leyna', zaca' gonxen cuine' da' naque' beṉe' güen, san bi bene' doxen can' žanṉa' na' bibi gota' da' zaca' gonxen cuine' lao Diosen'.
2 Porque, se Abraão foi justificado pelas obras, tem de que se gloriar, mas não diante de Deus.
3 Quinga ža Xtiža' Diosen' da' nyojen: “Abrahanṉa' gwyejnilaže' Diosen' na' da'nan' Diosen' gwne' naque' beṉe' güen len ḻe'.”
3 Pois, que diz a Escritura? Creu Abraão a Deus, e isso lhe foi imputado como justiça.
4 Cate' to beṉe' chone' žin, chone' gan laxjue' na' x̱an žinṉa' bi chone' to goclen cate' chnežjue' laxjuen'.
4 Ora, ao que trabalha não se lhe conta a recompensa como dádiva, mas sim como dívida;
5 San to goclen chon Diosen' že' c̱he chio' chejnilaže'chone' naccho beṉe' güen len ḻe', ḻe bi choncho da' güen. Choncho da' xiṉj, na' Diosen' chṉitlagüe' da' xiṉj c̱hechon' še chejnilaže'chone'.
5 porém ao que não trabalha, mas crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é contada como justiça;
6 Ḻecz da' Davin' be'e diža' ca mba chzoa ben' chṉitlao Diosen' xtoḻen' na' bibi cuent chone' še ba ben ben' da' güen o ba bene' da' mal.
6 assim também Davi declara bem-aventurado o homem a quem Deus atribui a justiça sem as obras, dizendo:
7 Bzoj Davin' da' nga žan:
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniqüidades são perdoadas, e cujos pecados são cobertos.
8 Mba zoacho še Diosen' že' c̱hecho bibi xtoḻa'cho de.
8 Bem-aventurado o homem a quem o Senhor não imputará o pecado.
9 ¿Chaquele neto'zen' zoato' señw dan' že' circuncisión gac soato' mba can' gwnen'? Gague neto'zen'. Lencze le'e bi zoale señw dan' že' circuncisión guac soale mba. Ṉezecho Diosen' gwne' da' Abrahanṉa' naque' beṉe' güen len ḻe' da' gwyejnilaže'ne'.
9 Vem, pois, esta bem-aventurança sobre a circuncisão somente, ou também sobre a incircuncisão? Porque dizemos: A Abraão foi imputada a fé como justiça.
10 Gwne' c̱he da' Abrahanṉa' naque' beṉe' güen len ḻe' cate' biṉa' soe' señw dan' že' circuncisión, gague beyož gwzoen'ṉa' gwne' ca'.
10 Como, pois, lhe foi imputada? Estando na circuncisão, ou na incircuncisão? Não na circuncisão, mas sim na incircuncisão.
11 Na' gwdechle gwzoe' señwna' cont gwṉezde' Diosen' bṉitlagüe' xtoḻe' da' ba chejnilaže'ne'. Na' da'nan' Abrahanṉa' naque' x̱ozxtao' yogo' beṉe' chesejnilaže' Diosen' cont ṉitlao xtoḻa'gaquen' ḻa'czḻa' bi zjazoe' señwna'.
11 E recebeu o sinal da circuncisão, selo da justiça da fé que teve quando ainda não era circuncidado, para que fosse pai de todos os que crêem, estando eles na incircuncisão, a fim de que a justiça lhes seja imputada,
12 Na' ḻecze naque' x̱ozxtao' neto' bich bi xtoḻa'to' de da' chejnilaže'to' Diosen', neto' zoato' señw dan' že' circuncisión. Perw gague naque' x̱ozxta'oto' da' zoato' señwna', san da' chejnilaže'to' Diosen' can' gwyejnilaže' da' Abrahanṉa' ḻe'.
12 bem como fosse pai dos circuncisos, dos que não somente são da circuncisão, mas também andam nas pisadas daquela fé que teve nosso pai Abraão, antes de ser circuncidado.
13 Diosen' gože' da' Abrahanṉa' gone' cont ḻe' len beṉe' za' yesalje ḻo diaža' c̱hen' yesac c̱hegaque' doxen yežlion'. Gož Diosen' da' Abrahanṉa' ca' da' gwyejnilaže'ne'. Da'nan' gwna Diosen' naque' beṉe' güen gague da' bene' can' ža leyna'.
13 Porque não foi pela lei que veio a Abraão, ou à sua descendência, a promessa de que havia de ser herdeiro do mundo, mas pela justiça da fé.
14 Šaca' ža Diosen' con beṉe' yeson doxen can' ža leyna' yesac c̱hegaque' yežlion', bibi zaca' šejnilaže'cho Diosen' šeca', na' bibi zejen da' gwne' gone' güen len beṉe' za' yesalje ḻo diaža c̱he da' Abrahanṉa'.
14 Pois, se os que são da lei são herdeiros, logo a fé é vã e a promessa é anulada.
15 Na' leyna' nsan' castigw c̱he beṉac̱hen', ḻe bi chesone' can' žanṉa. Šaca' bibi ley de da' gwžian bia' bi da' cheyaḻa' gon chio' beṉac̱h, bibi xtoḻa'cho de šeca'.
15 Porque a lei opera a ira; mas onde não há lei também não há transgressão.
16 Can' naquen, note'teze beṉe' chesejnilaže' Diosen', none' ḻegaque' ca xi'iṉ diaža c̱he da' Abrahanṉa', na' Diosen' gone' cont ḻegaque' yesac c̱hegaque' yežlion' can' gože' da' Abrahanṉa'. Gague neto'zen' nombia'to' ley da' bzoj da' Moisésen' gac c̱heto' yežlion'. Na' nacczen da' ḻi gon Diosen' güen len note'tez beṉe' chejnilaže'ne'. Na' gone' ca' cont gacbia' to goclen chone' len beṉe' ca' chesejnilaže'ne' can' gwyejnilaže' da' Abrahanṉa' ḻe'. Na' da' non Diosen' cuent Abrahanṉa' naque' ca x̱ozxtao' yogo' chio' chejnilaže'chone',
16 Porquanto procede da fé o ser herdeiro, para que seja segundo a graça, a fim de que a promessa seja firme a toda a descendência, não somente à que é da lei, mas também à que é da fé que teve Abraão, o qual é pai de todos nós.
17 chac can' gože' da' Abrahanṉa' gwne': “Ba nzoa' le' gaco' x̱ozxtao' beṉe' še' nación zan.” Dios ben' gwyejnilaže' da' Abrahanṉa' nape' yeḻa' guac cont yosbane' beṉe' guat, na' chac chone' cont gac da' biṉa' gac.
17 {como está escrito: Por pai de muitas nações te constituí} perante aquele no qual creu, a saber, Deus, que vivifica os mortos, e chama as coisas que não são, como se já fossem.
18 Abrahanṉa' bi gwṉezde' nac gac can' gwna' Diosen' gac, san con gwzoe' gwyejḻe'e c̱he Diosen' na' gwzoe' lez gon Diosen' cont ṉita' beṉe' zan xi'iṉ diaža' c̱he'.
18 O qual, em esperança, creu contra a esperança, para que se tornasse pai de muitas nações, conforme o que lhe fora dito: Assim será a tua descendência;
19 Gwzoacze' gwyejḻe'e can' gož Diosen' ḻe' ḻa'czḻa' ba naque' beṉe' gole par soa xi'iṉe', ḻe ba zejgaḻe' to gayoa iz, na' no'ol c̱he' Sara naque' beṉe' güiž.
19 e sem se enfraquecer na fé, considerou o seu próprio corpo já amortecido {pois tinha quase cem anos}, e o amortecimento do ventre de Sara;
20 Gwzoateze' gwyejnilaže' Diosen' na' bi gocžejlaže' len da' gož Diosen' ḻe' gone', san gwzoac̱hac̱he' gwyejnilaže'ne' na' benxene'ne'.
20 contudo, à vista da promessa de Deus, não vacilou por incredulidade, antes foi fortalecido na fé, dando glória a Deus,
21 Abrahanṉa' gwṉezde' Diosen' nape' yeḻa' guac cont gone' can' gwnen'.
21 e estando certíssimo de que o que Deus tinha prometido, também era poderoso para o fazer.
22 Da'nan' Diosen' gwne' naque' beṉe' güen da' gwyejnilaže'ne'.
22 Pelo que também isso lhe foi imputado como justiça.
23 Na' dan' nyojen žan Diosen' gwne' naque' beṉe' güen da' gwyejnilaže'ne', gague nyojen ca' c̱he Abraham na'zen'.
23 Ora, não é só por causa dele que está escrito que lhe foi imputado;
24 — ausente —
24 mas também por causa de nós a quem há de ser imputado, a nós os que cremos naquele que dos mortos ressuscitou a Jesus nosso Senhor;
25 — ausente —
25 o qual foi entregue por causa das nossas transgressões, e ressuscitado para a nossa justificação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.