Romanos 4
Dižaʼ güen c̱he ancho Jesucristo (ZPQNT) vs NVT
1 Na' le'e beṉe' gualaž c̱hia' len le'e bi nacle beṉe' Israel, da' x̱ozxta'oto' Abraham ¿bixe ṉacho c̱he'?
1 Do ponto de vista humano, Abraão foi o fundador de nossa nação. O que descobriu ele?
2 Šaca' Abrahanṉa' bene' doxen can' ža leyna', zaca' gonxen cuine' da' naque' beṉe' güen, san bi bene' doxen can' žanṉa' na' bibi gota' da' zaca' gonxen cuine' lao Diosen'.
2 Se suas boas obras o tivessem tornado justo, ele teria motivo para se vangloriar, mas não perante Deus.
3 Quinga ža Xtiža' Diosen' da' nyojen: “Abrahanṉa' gwyejnilaže' Diosen' na' da'nan' Diosen' gwne' naque' beṉe' güen len ḻe'.”
3 Pois as Escrituras dizem: “Abraão creu em Deus, e assim foi considerado justo”.
4 Cate' to beṉe' chone' žin, chone' gan laxjue' na' x̱an žinṉa' bi chone' to goclen cate' chnežjue' laxjuen'.
4 O salário daquele que trabalha não é um presente, mas um direito.
5 San to goclen chon Diosen' že' c̱he chio' chejnilaže'chone' naccho beṉe' güen len ḻe', ḻe bi choncho da' güen. Choncho da' xiṉj, na' Diosen' chṉitlagüe' da' xiṉj c̱hechon' še chejnilaže'chone'.
5 Contudo, ninguém é considerado justo com base em seu trabalho, mas sim por meio de sua fé em Deus, que declara justos os pecadores.
6 Ḻecz da' Davin' be'e diža' ca mba chzoa ben' chṉitlao Diosen' xtoḻen' na' bibi cuent chone' še ba ben ben' da' güen o ba bene' da' mal.
6 Davi também falou a esse respeito quando descreveu a felicidade daqueles que são considerados justos sem terem trabalhado para isso:
7 Bzoj Davin' da' nga žan:
7 “Como são felizes aqueles cuja desobediência é perdoada, cujos pecados são cobertos!
8 Mba zoacho še Diosen' že' c̱hecho bibi xtoḻa'cho de.
8 Sim, como são felizes aqueles cujo pecado o Senhor não leva mais em conta!”.
9 ¿Chaquele neto'zen' zoato' señw dan' že' circuncisión gac soato' mba can' gwnen'? Gague neto'zen'. Lencze le'e bi zoale señw dan' že' circuncisión guac soale mba. Ṉezecho Diosen' gwne' da' Abrahanṉa' naque' beṉe' güen len ḻe' da' gwyejnilaže'ne'.
9 Por acaso essa bênção é apenas para os judeus, ou se estende também aos gentios incircuncidados? Já dissemos que Deus considerou Abraão justo por meio de sua fé.
10 Gwne' c̱he da' Abrahanṉa' naque' beṉe' güen len ḻe' cate' biṉa' soe' señw dan' že' circuncisión, gague beyož gwzoen'ṉa' gwne' ca'.
10 Mas como isso aconteceu? Ele foi considerado justo somente depois de ter sido circuncidado, ou antes disso? Está claro que foi antes de ele ser circuncidado.
11 Na' gwdechle gwzoe' señwna' cont gwṉezde' Diosen' bṉitlagüe' xtoḻe' da' ba chejnilaže'ne'. Na' da'nan' Abrahanṉa' naque' x̱ozxtao' yogo' beṉe' chesejnilaže' Diosen' cont ṉitlao xtoḻa'gaquen' ḻa'czḻa' bi zjazoe' señwna'.
11 A circuncisão era um sinal de que Abraão já possuía fé e de que Deus já o havia declarado justo, mesmo antes de ele ser circuncidado. Portanto, Abraão é o pai daqueles que têm fé mas não foram circuncidados. Eles são considerados justos por causa de sua fé.
12 Na' ḻecze naque' x̱ozxtao' neto' bich bi xtoḻa'to' de da' chejnilaže'to' Diosen', neto' zoato' señw dan' že' circuncisión. Perw gague naque' x̱ozxta'oto' da' zoato' señwna', san da' chejnilaže'to' Diosen' can' gwyejnilaže' da' Abrahanṉa' ḻe'.
12 E Abraão também é o pai daqueles que foram circuncidados, mas somente se tiverem o mesmo tipo de fé que Abraão tinha antes de ser circuncidado.
13 Diosen' gože' da' Abrahanṉa' gone' cont ḻe' len beṉe' za' yesalje ḻo diaža' c̱hen' yesac c̱hegaque' doxen yežlion'. Gož Diosen' da' Abrahanṉa' ca' da' gwyejnilaže'ne'. Da'nan' gwna Diosen' naque' beṉe' güen gague da' bene' can' ža leyna'.
13 A promessa de que Abraão e seus descendentes herdariam toda a terra não se baseou em sua obediência à lei de Deus, mas sim no fato de ele ter sido considerado justo quando teve fé.
14 Šaca' ža Diosen' con beṉe' yeson doxen can' ža leyna' yesac c̱hegaque' yežlion', bibi zaca' šejnilaže'cho Diosen' šeca', na' bibi zejen da' gwne' gone' güen len beṉe' za' yesalje ḻo diaža c̱he da' Abrahanṉa'.
14 Portanto, se a herança prometida é apenas para aqueles que obedecem à lei, a fé é desnecessária, e a promessa, anulada.
15 Na' leyna' nsan' castigw c̱he beṉac̱hen', ḻe bi chesone' can' žanṉa. Šaca' bibi ley de da' gwžian bia' bi da' cheyaḻa' gon chio' beṉac̱h, bibi xtoḻa'cho de šeca'.
15 Pois a lei traz ira sobre aqueles que tentam obedecer a ela. A única forma de não quebrar a lei é não ter lei nenhuma para quebrar!
16 Can' naquen, note'teze beṉe' chesejnilaže' Diosen', none' ḻegaque' ca xi'iṉ diaža c̱he da' Abrahanṉa', na' Diosen' gone' cont ḻegaque' yesac c̱hegaque' yežlion' can' gože' da' Abrahanṉa'. Gague neto'zen' nombia'to' ley da' bzoj da' Moisésen' gac c̱heto' yežlion'. Na' nacczen da' ḻi gon Diosen' güen len note'tez beṉe' chejnilaže'ne'. Na' gone' ca' cont gacbia' to goclen chone' len beṉe' ca' chesejnilaže'ne' can' gwyejnilaže' da' Abrahanṉa' ḻe'. Na' da' non Diosen' cuent Abrahanṉa' naque' ca x̱ozxtao' yogo' chio' chejnilaže'chone',
16 É por isso que a promessa vem pela fé, para que ela seja segundo a graça e, assim, alcance toda a descendência de Abraão, não somente os que vivem sob a lei, mas todos que têm fé como a que teve Abraão. Pois ele é o pai de todos que creem.
17 chac can' gože' da' Abrahanṉa' gwne': “Ba nzoa' le' gaco' x̱ozxtao' beṉe' še' nación zan.” Dios ben' gwyejnilaže' da' Abrahanṉa' nape' yeḻa' guac cont yosbane' beṉe' guat, na' chac chone' cont gac da' biṉa' gac.
17 Conforme aparece nas Escrituras: “Eu o fiz pai de muitas nações”. Isso aconteceu porque Abraão creu no Deus que traz os mortos de volta à vida e cria coisas novas do nada.
18 Abrahanṉa' bi gwṉezde' nac gac can' gwna' Diosen' gac, san con gwzoe' gwyejḻe'e c̱he Diosen' na' gwzoe' lez gon Diosen' cont ṉita' beṉe' zan xi'iṉ diaža' c̱he'.
18 Mesmo quando não havia motivo para ter esperança, Abraão a manteve, crendo que se tornaria o pai de muitas nações. Pois Deus lhe tinha dito: “Esse é o número de descendentes que você terá!”.
19 Gwzoacze' gwyejḻe'e can' gož Diosen' ḻe' ḻa'czḻa' ba naque' beṉe' gole par soa xi'iṉe', ḻe ba zejgaḻe' to gayoa iz, na' no'ol c̱he' Sara naque' beṉe' güiž.
19 E sua fé não se enfraqueceu, embora ele soubesse que, aos cem anos, seu corpo, bem como o ventre de Sara, já não tinham vigor.
20 Gwzoateze' gwyejnilaže' Diosen' na' bi gocžejlaže' len da' gož Diosen' ḻe' gone', san gwzoac̱hac̱he' gwyejnilaže'ne' na' benxene'ne'.
20 Em nenhum momento a fé de Abraão na promessa de Deus vacilou. Na verdade, ela se fortaleceu e, com isso, ele deu glória a Deus.
21 Abrahanṉa' gwṉezde' Diosen' nape' yeḻa' guac cont gone' can' gwnen'.
21 Abraão estava plenamente convicto de que Deus é poderoso para cumprir tudo que promete.
22 Da'nan' Diosen' gwne' naque' beṉe' güen da' gwyejnilaže'ne'.
22 Por isso, por sua fé, ele foi considerado justo.
23 Na' dan' nyojen žan Diosen' gwne' naque' beṉe' güen da' gwyejnilaže'ne', gague nyojen ca' c̱he Abraham na'zen'.
23 E, quando Deus considerou Abraão justo, não o fez apenas para benefício dele. As Escrituras dizem
24 — ausente —
24 que foi também para nosso benefício, pois elas garantem que também seremos considerados justos por crermos naquele que ressuscitou dos mortos a Jesus, nosso Senhor.
25 — ausente —
25 Ele foi entregue à morte por causa de nossos pecados e foi ressuscitado para que fôssemos declarados justos diante de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.