Romanos 7

Diidz ne rdeed guielmban (ZPMNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Bets, bzian, to ne nac to zha ne ruṉbey Xley Dios, naṉwen to gaṉle, zeeṉe zombanse miech dzigo rrieelo rnabey ley co zho.
1 Ignorais, irmãos {falo aos que têm conhecimentos jurídicos}, que a lei só tem domínio sobre o homem durante o tempo que vive?
2 Zig nac tib mgui ne rtsieelnia, rnabey ley ne mguise gbannie wnaa ne nac tsieel mgui. Per teḻ gzoob ne glo mgui guet, dzigo gacdraa gnabey ley ne mguipaa gbannie wnaa co; teḻne gacladz zho ctsieelnia zho stib mgui, zaca.
2 Assim, a mulher casada está sujeita ao marido pela lei enquanto ele vive; mas, se o marido morrer, fica desobrigada da lei que a ligava ao marido.
3 Nli nonguieḻda ga guṉ wnaa ctsieelnia zho stib mgui laga bii zomban tsieel zho; laa zeeṉe gutle tsieel zho, led doḻdraaw yguib zho stib zha ne ctsieelnia zho.
3 Por isso, enquanto viver o marido, se se tornar mulher de outro homem, será chamada adúltera. Porém, morrendo o marido, fica desligada da lei, de maneira que, sem se tornar adúltera, poderá casar-se com outro homem.
4 Bets, bzian, scadaa nagoṉ bzhaac to. Zeeṉe sca gut Jesús, rrieequia ye to gut ga gane niina ngadoodraa to lo ley, niicle lëëgaaw grieelod gnabeya to. Jesús, meṉ ne brieeban ga, mele nac tsieel cub to niina. Niinasi, zrieelole gban to zigne racladz Dios;
4 Assim, meus irmãos, também vós estais mortos para a lei, pelo sacrifício do corpo de Cristo, para pertencerdes a outrem, àquele que ressuscitou dentre os mortos, a fim de que demos frutos para Deus.
5 sac glo (zeeṉe scataa bdziuuṉctal ne xtoḻ ne, bdziuuṉ ne grëtaa ncuaaṉe nonguieḻdraa niicle ne ndioṉpaa ne pe nac miṉe zhobnee lo ley no dziuuṉ ne), niapse grë ncuaaṉe nxeeḻ ne zaatne nitlo ne, ncuaaṉ co bdziuuṉ ne.
5 De fato, quando estávamos na carne, as paixões pecaminosas despertadas pela lei operavam em nossos membros, a fim de frutificarmos para a morte.
6 Blactaa bgadoo ne lo ley, saṉgue niina rrieequia gutle ne nëz lo ley, laa ne mbanle zigne rnabey Espíritu Sant.
6 Agora, mortos para essa lei que nos mantinha sujeitos, dela nos temos libertado, e nosso serviço realiza-se conforme a renovação do Espírito e não mais sob a autoridade envelhecida da letra.
7 Nana, ¿pe zdzieets ne dzigo por leypaa rdziuuṉctal ne xtoḻ ne? ¡Coo, led scada! Teḻ naa goṉ, ib niacnaṉd naa pe nac doḻ teḻne guieṉd ley. Niacnaṉd naa ne doḻ ga gzoobladz ne cheṉ beṉ, teḻne niacnaṉd naa ne rnee lo ley: “Gzoobladzd luu cheṉ beṉ.”
7 Que diremos, então? Que a lei é pecado? De modo algum. Mas eu não conheci o pecado senão pela lei. Porque não teria idéia da concupiscência, se a lei não dissesse: Não cobiçarás {Ex 20,17}.
8 Zeeṉe gocnaṉ naa zha nac ley, dzigoraa bieṉ naa niapse doḻ nac miṉe noyuṉ naa; sac zeeṉe guieṉd ley, rlud pe nac doḻ.
8 Foi o pecado, portanto, que, aproveitando-se da ocasião que lhe foi dada pelo preceito, excitou em mim todas as concupiscências; porque, sem a lei, o pecado estava morto.
9 Glo zeeṉe rieṉd naa zhapaa nac ley, tibaque rzaac naa ib peet doḻ rapd naa; per zeeṉe gocnaṉ naa zha nac ley, bieṉ naa ne ib raguiaḻ naa nitlo naa, sac doḻ quiayuṉ naa.
9 Quando eu estava sem a lei, eu vivia; mas, sobrevindo o preceito, o pecado recobrou vida,
10 Nli laa ley biaaṉ zeeṉa guieṉ ne zha grieelo ygaa ne guieḻmban, per leḻ bluw ne raguiaḻ naa nitlo naa sac ngoopdoḻ nac naa.
10 e eu morri. Assim o mandamento, que me devia dar a vida, conduziu-me à morte.
11 Ne nligaa bdziitnie doḻ naa, miṉe rsopaa ley diidz nod guṉ miech miṉcopaa beṉ naa; ni blozh ga, lëëque ley blu ne ib raguiaḻ naa nitlo naa.
11 Porque o pecado, aproveitando da ocasião do mandamento, seduziu-me, e por ele me levou à morte.
12 Niicle ne scaw, per Dios psaṉa ni rquiin grë miṉe zhobnee low.
12 Por conseguinte, a lei é santa e o mandamento é santo, e justo, e bom...
13 Nana dzieets ne: conque teḻne wen nac ley, ¿zha nac dzigo ne lëëpaaw rlu ne rioguiaḻ ne guet ne? ¡Coo, led scada! Sinque znu naca: doḻ pteedquie ne ladznia guieḻgut. Ga rlu gaṉle zha nactaa doḻ, sac goṉ lëëque ley pquiin doḻ pteedquiew ne lo guieḻgut. Ga blu ley gaṉle zha ntseebtaa nac doḻ.
13 Então o que é bom tornou-se causa de morte para mim? De certo que não. Foi o pecado que, para se mostrar realmente pecado, acarretou para mim a morte por meio do que é bom, a fim de que, pelo mandamento, o pecado se fizesse excessivamente pecaminoso.
14 Gotsaa gwi ne gaṉle wen ley, led leyd rxiṉ sinque ne rxiṉ; sacne rrieequia ngadoo xcuerp ne lo doḻ.
14 Sabemos, de fato, que a lei é espiritual, mas eu sou carnal, vendido ao pecado.
15 Teḻ naa, rieṉd naa pe nacne znu rac naa, niicle ne racladzpaa naa guṉ naa ncuaaṉe nonguieḻ per nëda, leḻ ncuaaṉe rzoobladzd naa miṉ co ruṉ naa.
15 Não entendo, absolutamente, o que faço, pois não faço o que quero; faço o que aborreço.
16 Grë ncuaaṉe ruṉ naa, now rieṉpaa naa nonguieḻda; haxta guic naa, zdoo naa, rieṉ naa wen ley sinque naa quiaguits miṉe rnabeya.
16 E, se faço o que não quero, reconheço que a lei é boa.
17 Nana, niicle ne rieṉ naa scaw per gacd pe guṉ naa, sac ngadoo xcuerp naa lo doḻ, masaque doḻ rcheep naa ruṉ naa ncuaaṉe ndzinlid.
17 Mas, então, não sou eu que o faço, mas o pecado que em mim habita.
18 Rieṉ naa miech ngoopdoḻ nac naa, ni palal ncuaaṉe ndzinli gacd guṉ naa; niicle ne racladz naa gac-wen naa, per rrieeloda.
18 Eu sei que em mim, isto é, na minha carne, não habita o bem, porque o querer o bem está em mim, mas não sou capaz de efetuá-lo.
19 Zeeṉe racladz naa guṉ naa ncuaaṉe rquiin, per rrieelod guṉ naaw; laa zeeṉe ni naa guṉdraa naa ncuaaṉe ndzinlid, leḻ miṉcole ruṉ naa.
19 Não faço o bem que quereria, mas o mal que não quero.
20 Ni ne znu leḻ grë ncuaaṉe racladzd naa, miṉ co ruṉ naa, gase rlu ne led naadse quiayuṉ grë ncuaaṉ co; sinque doḻ quianabey xcuerp naa ruṉ naaw.
20 Ora, se faço o que não quero, já não sou eu que faço, mas sim o pecado que em mim habita.
21 Rieṉ naa niicle ne racladzpaa naa guṉ naa ncuaaṉe wen, per leḻ guieḻntseeb ruṉ naa.
21 Encontro, pois, em mim esta lei: quando quero fazer o bem, o que se me depara é o mal.
22 Zdoo naa, guic naa, rleynie naa Xley Dios, racladz naa gban naa zigne rnabey me;
22 Deleito-me na lei de Deus, no íntimo do meu ser.
23 per dzigo rtse doḻ lo naa, rrieelod guṉ naa ncuaaṉe nonguieḻ. Masaque doḻ rnabey xcuerp naa, racladzda guṉ naa ncuaaṉe rnabey Dios; sac ngadoo xcuerp naa lo doḻ.
23 Sinto, porém, nos meus membros outra lei, que luta contra a lei do meu espírito e me prende à lei do pecado, que está nos meus membros.
24 ¡Probsaxe naa, znutaa nac xcuerp ngoopdoḻ naa nu! ¿Cho samiech ne dieṉ grieelo csilaa naa low; sac ncuaaṉe gnitlo naa miṉ co mazdraa rdziladza?
24 Homem infeliz que sou! Quem me livrará deste corpo que me acarreta a morte?...
25 ¡Xquizh Dios pxeeḻ me Jesús biaadsilaa me ne lo doḻ!
25 Graças sejam dadas a Deus por Jesus Cristo, nosso Senhor! Assim, pois, de um lado, pelo meu espírito, sou submisso à lei de Deus; de outro lado, por minha carne, sou escravo da lei do pecado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.