Romanos 7
Diidz ne rdeed guielmban (ZPMNT) vs NVT
1 Bets, bzian, to ne nac to zha ne ruṉbey Xley Dios, naṉwen to gaṉle, zeeṉe zombanse miech dzigo rrieelo rnabey ley co zho.
1 Agora, irmãos, vocês que conhecem a lei, não sabem que ela se aplica apenas enquanto a pessoa vive?
2 Zig nac tib mgui ne rtsieelnia, rnabey ley ne mguise gbannie wnaa ne nac tsieel mgui. Per teḻ gzoob ne glo mgui guet, dzigo gacdraa gnabey ley ne mguipaa gbannie wnaa co; teḻne gacladz zho ctsieelnia zho stib mgui, zaca.
2 Por exemplo, quando uma mulher se casa, a lei a une a seu marido enquanto ele estiver vivo. No entanto, se ele morrer, as leis do casamento já não se aplicarão à mulher.
3 Nli nonguieḻda ga guṉ wnaa ctsieelnia zho stib mgui laga bii zomban tsieel zho; laa zeeṉe gutle tsieel zho, led doḻdraaw yguib zho stib zha ne ctsieelnia zho.
3 Portanto, enquanto o marido estiver vivo, se ela se casar com outro homem, cometerá adultério. Mas, se o marido morrer, ela ficará livre dessa lei e não cometerá adultério ao se casar novamente.
4 Bets, bzian, scadaa nagoṉ bzhaac to. Zeeṉe sca gut Jesús, rrieequia ye to gut ga gane niina ngadoodraa to lo ley, niicle lëëgaaw grieelod gnabeya to. Jesús, meṉ ne brieeban ga, mele nac tsieel cub to niina. Niinasi, zrieelole gban to zigne racladz Dios;
4 Assim, meus irmãos, vocês morreram para o poder da lei quando morreram com Cristo, e agora estão unidos com aquele que foi ressuscitado dos mortos. Como resultado, podemos produzir uma colheita de boas obras para Deus.
5 sac glo (zeeṉe scataa bdziuuṉctal ne xtoḻ ne, bdziuuṉ ne grëtaa ncuaaṉe nonguieḻdraa niicle ne ndioṉpaa ne pe nac miṉe zhobnee lo ley no dziuuṉ ne), niapse grë ncuaaṉe nxeeḻ ne zaatne nitlo ne, ncuaaṉ co bdziuuṉ ne.
5 Quando éramos controlados pela natureza humana, desejos pecaminosos atuavam dentro de nós, e a lei despertava esses desejos maus, que produziam uma colheita de obras pecaminosas cujo resultado era a morte.
6 Blactaa bgadoo ne lo ley, saṉgue niina rrieequia gutle ne nëz lo ley, laa ne mbanle zigne rnabey Espíritu Sant.
6 Agora, porém, fomos libertos da lei, pois morremos para ela e já não estamos presos a seu poder. Podemos servir a Deus não da maneira antiga, obedecendo à letra da lei, mas da maneira nova, vivendo no Espírito.
7 Nana, ¿pe zdzieets ne dzigo por leypaa rdziuuṉctal ne xtoḻ ne? ¡Coo, led scada! Teḻ naa goṉ, ib niacnaṉd naa pe nac doḻ teḻne guieṉd ley. Niacnaṉd naa ne doḻ ga gzoobladz ne cheṉ beṉ, teḻne niacnaṉd naa ne rnee lo ley: “Gzoobladzd luu cheṉ beṉ.”
7 Por acaso estou dizendo que a lei de Deus é pecaminosa? Claro que não! Na verdade, foi a lei que me mostrou meu pecado. Eu jamais saberia que cobiçar é errado se a lei não dissesse: “Não cobice”.
8 Zeeṉe gocnaṉ naa zha nac ley, dzigoraa bieṉ naa niapse doḻ nac miṉe noyuṉ naa; sac zeeṉe guieṉd ley, rlud pe nac doḻ.
8 Mas o pecado usou esse mandamento para despertar dentro de mim todo tipo de desejo cobiçoso. Se não houvesse lei, o pecado não teria esse poder.
9 Glo zeeṉe rieṉd naa zhapaa nac ley, tibaque rzaac naa ib peet doḻ rapd naa; per zeeṉe gocnaṉ naa zha nac ley, bieṉ naa ne ib raguiaḻ naa nitlo naa, sac doḻ quiayuṉ naa.
9 Houve um tempo em que eu vivia sem a lei. No entanto, quando tomei conhecimento do mandamento, o pecado ganhou vida,
10 Nli laa ley biaaṉ zeeṉa guieṉ ne zha grieelo ygaa ne guieḻmban, per leḻ bluw ne raguiaḻ naa nitlo naa sac ngoopdoḻ nac naa.
10 e eu morri. Assim, descobri que os mandamentos da lei, que deveriam trazer vida, trouxeram, em vez disso, morte.
11 Ne nligaa bdziitnie doḻ naa, miṉe rsopaa ley diidz nod guṉ miech miṉcopaa beṉ naa; ni blozh ga, lëëque ley blu ne ib raguiaḻ naa nitlo naa.
11 O pecado se aproveitou desses mandamentos e me enganou, e fez uso deles para me matar.
12 Niicle ne scaw, per Dios psaṉa ni rquiin grë miṉe zhobnee low.
12 Isso, porém, só demonstra que a lei em si é santa, e santos, justos e bons são seus mandamentos.
13 Nana dzieets ne: conque teḻne wen nac ley, ¿zha nac dzigo ne lëëpaaw rlu ne rioguiaḻ ne guet ne? ¡Coo, led scada! Sinque znu naca: doḻ pteedquie ne ladznia guieḻgut. Ga rlu gaṉle zha nactaa doḻ, sac goṉ lëëque ley pquiin doḻ pteedquiew ne lo guieḻgut. Ga blu ley gaṉle zha ntseebtaa nac doḻ.
13 Mas, então, a lei, que é boa, foi responsável por minha morte? Claro que não! O pecado usou o que era bom para me condenar à morte. Vemos, com isso, como o pecado é terrível, usando os bons mandamentos de Deus para seus próprios fins perversos.
14 Gotsaa gwi ne gaṉle wen ley, led leyd rxiṉ sinque ne rxiṉ; sacne rrieequia ngadoo xcuerp ne lo doḻ.
14 O problema não está na lei, pois ela é espiritual e boa. O problema está em mim, pois sou humano, escravo do pecado.
15 Teḻ naa, rieṉd naa pe nacne znu rac naa, niicle ne racladzpaa naa guṉ naa ncuaaṉe nonguieḻ per nëda, leḻ ncuaaṉe rzoobladzd naa miṉ co ruṉ naa.
15 Não entendo a mim mesmo, pois quero fazer o que é certo, mas não o faço. Em vez disso, faço aquilo que odeio.
16 Grë ncuaaṉe ruṉ naa, now rieṉpaa naa nonguieḻda; haxta guic naa, zdoo naa, rieṉ naa wen ley sinque naa quiaguits miṉe rnabeya.
16 Mas, se eu sei que o que faço é errado, isso mostra que concordo que a lei é boa.
17 Nana, niicle ne rieṉ naa scaw per gacd pe guṉ naa, sac ngadoo xcuerp naa lo doḻ, masaque doḻ rcheep naa ruṉ naa ncuaaṉe ndzinlid.
17 Portanto, não sou eu quem faz o que é errado, mas o pecado que habita em mim.
18 Rieṉ naa miech ngoopdoḻ nac naa, ni palal ncuaaṉe ndzinli gacd guṉ naa; niicle ne racladz naa gac-wen naa, per rrieeloda.
18 E eu sei que em mim, isto é, em minha natureza humana, não há nada de bom, pois quero fazer o que é certo, mas não consigo.
19 Zeeṉe racladz naa guṉ naa ncuaaṉe rquiin, per rrieelod guṉ naaw; laa zeeṉe ni naa guṉdraa naa ncuaaṉe ndzinlid, leḻ miṉcole ruṉ naa.
19 Quero fazer o bem, mas não o faço. Não quero fazer o que é errado, mas, ainda assim, o faço.
20 Ni ne znu leḻ grë ncuaaṉe racladzd naa, miṉ co ruṉ naa, gase rlu ne led naadse quiayuṉ grë ncuaaṉ co; sinque doḻ quianabey xcuerp naa ruṉ naaw.
20 Então, se faço o que não quero, na verdade não sou eu quem o faz, mas o pecado que habita em mim.
21 Rieṉ naa niicle ne racladzpaa naa guṉ naa ncuaaṉe wen, per leḻ guieḻntseeb ruṉ naa.
21 Assim, descobri esta lei em minha vida: quando quero fazer o que é certo, percebo que o mal está presente em mim.
22 Zdoo naa, guic naa, rleynie naa Xley Dios, racladz naa gban naa zigne rnabey me;
22 Amo a lei de Deus de todo o coração.
23 per dzigo rtse doḻ lo naa, rrieelod guṉ naa ncuaaṉe nonguieḻ. Masaque doḻ rnabey xcuerp naa, racladzda guṉ naa ncuaaṉe rnabey Dios; sac ngadoo xcuerp naa lo doḻ.
23 Contudo, há outra lei dentro de mim que está em guerra com minha mente e me torna escravo do pecado que permanece dentro de mim.
24 ¡Probsaxe naa, znutaa nac xcuerp ngoopdoḻ naa nu! ¿Cho samiech ne dieṉ grieelo csilaa naa low; sac ncuaaṉe gnitlo naa miṉ co mazdraa rdziladza?
24 Como sou miserável! Quem me libertará deste corpo mortal dominado pelo pecado?
25 ¡Xquizh Dios pxeeḻ me Jesús biaadsilaa me ne lo doḻ!
25 Graças a Deus, a resposta está em Jesus Cristo, nosso Senhor. Na mente, quero, de fato, obedecer à lei de Deus, mas, por causa de minha natureza humana, sou escravo do pecado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.