Romanos 7
Diidz ne rdeed guielmban (ZPMNT) vs NVI
1 Bets, bzian, to ne nac to zha ne ruṉbey Xley Dios, naṉwen to gaṉle, zeeṉe zombanse miech dzigo rrieelo rnabey ley co zho.
1 Meus irmãos, falo a vocês como a pessoas que conhecem a lei. Acaso vocês não sabem que a lei tem autoridade sobre alguém apenas enquanto ele vive?
2 Zig nac tib mgui ne rtsieelnia, rnabey ley ne mguise gbannie wnaa ne nac tsieel mgui. Per teḻ gzoob ne glo mgui guet, dzigo gacdraa gnabey ley ne mguipaa gbannie wnaa co; teḻne gacladz zho ctsieelnia zho stib mgui, zaca.
2 Por exemplo, pela lei a mulher casada está ligada a seu marido enquanto ele estiver vivo; mas, se o marido morrer, ela estará livre da lei do casamento.
3 Nli nonguieḻda ga guṉ wnaa ctsieelnia zho stib mgui laga bii zomban tsieel zho; laa zeeṉe gutle tsieel zho, led doḻdraaw yguib zho stib zha ne ctsieelnia zho.
3 Por isso, se ela se casar com outro homem enquanto seu marido ainda estiver vivo, será considerada adúltera. Mas se o marido morrer, ela estará livre daquela lei, e mesmo que venha a se casar com outro homem, não será adúltera.
4 Bets, bzian, scadaa nagoṉ bzhaac to. Zeeṉe sca gut Jesús, rrieequia ye to gut ga gane niina ngadoodraa to lo ley, niicle lëëgaaw grieelod gnabeya to. Jesús, meṉ ne brieeban ga, mele nac tsieel cub to niina. Niinasi, zrieelole gban to zigne racladz Dios;
4 Assim, meus irmãos, vocês também morreram para a lei, por meio do corpo de Cristo, para pertencerem a outro, àquele que ressuscitou dos mortos, a fim de que venhamos a dar fruto para Deus.
5 sac glo (zeeṉe scataa bdziuuṉctal ne xtoḻ ne, bdziuuṉ ne grëtaa ncuaaṉe nonguieḻdraa niicle ne ndioṉpaa ne pe nac miṉe zhobnee lo ley no dziuuṉ ne), niapse grë ncuaaṉe nxeeḻ ne zaatne nitlo ne, ncuaaṉ co bdziuuṉ ne.
5 Pois quando éramos controlados pela carne, as paixões pecaminosas despertadas pela lei atuavam em nossos corpos, de forma que dávamos fruto para a morte.
6 Blactaa bgadoo ne lo ley, saṉgue niina rrieequia gutle ne nëz lo ley, laa ne mbanle zigne rnabey Espíritu Sant.
6 Mas agora, morrendo para aquilo que antes nos prendia, fomos libertados da lei, para que sirvamos conforme o novo modo do Espírito, e não segundo a velha forma da lei escrita.
7 Nana, ¿pe zdzieets ne dzigo por leypaa rdziuuṉctal ne xtoḻ ne? ¡Coo, led scada! Teḻ naa goṉ, ib niacnaṉd naa pe nac doḻ teḻne guieṉd ley. Niacnaṉd naa ne doḻ ga gzoobladz ne cheṉ beṉ, teḻne niacnaṉd naa ne rnee lo ley: “Gzoobladzd luu cheṉ beṉ.”
7 Que diremos então? A lei é pecado? De maneira nenhuma! De fato, eu não saberia o que é pecado, a não ser por meio da lei. Pois, na realidade, eu não saberia o que é cobiça, se a lei não dissesse: "Não cobiçarás".
8 Zeeṉe gocnaṉ naa zha nac ley, dzigoraa bieṉ naa niapse doḻ nac miṉe noyuṉ naa; sac zeeṉe guieṉd ley, rlud pe nac doḻ.
8 Mas o pecado, aproveitando a oportunidade dada pelo mandamento, produziu em mim todo tipo de desejo cobiçoso. Pois, sem a lei, o pecado está morto.
9 Glo zeeṉe rieṉd naa zhapaa nac ley, tibaque rzaac naa ib peet doḻ rapd naa; per zeeṉe gocnaṉ naa zha nac ley, bieṉ naa ne ib raguiaḻ naa nitlo naa, sac doḻ quiayuṉ naa.
9 Antes, eu vivia sem a lei, mas quando o mandamento veio, o pecado reviveu, e eu morri.
10 Nli laa ley biaaṉ zeeṉa guieṉ ne zha grieelo ygaa ne guieḻmban, per leḻ bluw ne raguiaḻ naa nitlo naa sac ngoopdoḻ nac naa.
10 Descobri que o próprio mandamento, destinado a produzir vida, na verdade produziu morte.
11 Ne nligaa bdziitnie doḻ naa, miṉe rsopaa ley diidz nod guṉ miech miṉcopaa beṉ naa; ni blozh ga, lëëque ley blu ne ib raguiaḻ naa nitlo naa.
11 Pois o pecado, aproveitando a oportunidade dada pelo mandamento, enganou-me e por meio do mandamento me matou.
12 Niicle ne scaw, per Dios psaṉa ni rquiin grë miṉe zhobnee low.
12 De fato a lei é santa, e o mandamento é santo, justo e bom.
13 Nana dzieets ne: conque teḻne wen nac ley, ¿zha nac dzigo ne lëëpaaw rlu ne rioguiaḻ ne guet ne? ¡Coo, led scada! Sinque znu naca: doḻ pteedquie ne ladznia guieḻgut. Ga rlu gaṉle zha nactaa doḻ, sac goṉ lëëque ley pquiin doḻ pteedquiew ne lo guieḻgut. Ga blu ley gaṉle zha ntseebtaa nac doḻ.
13 E então, o que é bom se tornou em morte para mim? De maneira nenhuma! Mas, para que o pecado se mostrasse como pecado, ele produziu morte em mim por meio do que era bom, de modo que por meio do mandamento ele se mostrasse extremamente pecaminoso.
14 Gotsaa gwi ne gaṉle wen ley, led leyd rxiṉ sinque ne rxiṉ; sacne rrieequia ngadoo xcuerp ne lo doḻ.
14 Sabemos que a lei é espiritual; eu, contudo, não o sou, pois fui vendido como escravo ao pecado.
15 Teḻ naa, rieṉd naa pe nacne znu rac naa, niicle ne racladzpaa naa guṉ naa ncuaaṉe nonguieḻ per nëda, leḻ ncuaaṉe rzoobladzd naa miṉ co ruṉ naa.
15 Não entendo o que faço. Pois não faço o que desejo, mas o que odeio.
16 Grë ncuaaṉe ruṉ naa, now rieṉpaa naa nonguieḻda; haxta guic naa, zdoo naa, rieṉ naa wen ley sinque naa quiaguits miṉe rnabeya.
16 E, se faço o que não desejo, admito que a lei é boa.
17 Nana, niicle ne rieṉ naa scaw per gacd pe guṉ naa, sac ngadoo xcuerp naa lo doḻ, masaque doḻ rcheep naa ruṉ naa ncuaaṉe ndzinlid.
17 Neste caso, não sou mais eu quem o faz, mas o pecado que habita em mim.
18 Rieṉ naa miech ngoopdoḻ nac naa, ni palal ncuaaṉe ndzinli gacd guṉ naa; niicle ne racladz naa gac-wen naa, per rrieeloda.
18 Sei que nada de bom habita em mim, isto é, em minha carne. Porque tenho o desejo de fazer o que é bom, mas não consigo realizá-lo.
19 Zeeṉe racladz naa guṉ naa ncuaaṉe rquiin, per rrieelod guṉ naaw; laa zeeṉe ni naa guṉdraa naa ncuaaṉe ndzinlid, leḻ miṉcole ruṉ naa.
19 Pois o que faço não é o bem que desejo, mas o mal que não quero fazer, esse eu continuo fazendo.
20 Ni ne znu leḻ grë ncuaaṉe racladzd naa, miṉ co ruṉ naa, gase rlu ne led naadse quiayuṉ grë ncuaaṉ co; sinque doḻ quianabey xcuerp naa ruṉ naaw.
20 Ora, se faço o que não quero, já não sou eu quem o faz, mas o pecado que habita em mim.
21 Rieṉ naa niicle ne racladzpaa naa guṉ naa ncuaaṉe wen, per leḻ guieḻntseeb ruṉ naa.
21 Assim, encontro esta lei que atua em mim: Quando quero fazer o bem, o mal está junto a mim.
22 Zdoo naa, guic naa, rleynie naa Xley Dios, racladz naa gban naa zigne rnabey me;
22 Pois, no íntimo do meu ser tenho prazer na lei de Deus;
23 per dzigo rtse doḻ lo naa, rrieelod guṉ naa ncuaaṉe nonguieḻ. Masaque doḻ rnabey xcuerp naa, racladzda guṉ naa ncuaaṉe rnabey Dios; sac ngadoo xcuerp naa lo doḻ.
23 mas vejo outra lei atuando nos membros do meu corpo, guerreando contra a lei da minha mente, tornando-me prisioneiro da lei do pecado que atua em meus membros.
24 ¡Probsaxe naa, znutaa nac xcuerp ngoopdoḻ naa nu! ¿Cho samiech ne dieṉ grieelo csilaa naa low; sac ncuaaṉe gnitlo naa miṉ co mazdraa rdziladza?
24 Miserável homem eu que sou! Quem me libertará do corpo sujeito a esta morte?
25 ¡Xquizh Dios pxeeḻ me Jesús biaadsilaa me ne lo doḻ!
25 Graças a Deus por Jesus Cristo, nosso Senhor! De modo que, com a mente, eu próprio sou escravo da lei de Deus; mas, com a carne, da lei do pecado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.