Romanos 7
Diidz ne rdeed guielmban (ZPMNT) vs NTLH
1 Bets, bzian, to ne nac to zha ne ruṉbey Xley Dios, naṉwen to gaṉle, zeeṉe zombanse miech dzigo rrieelo rnabey ley co zho.
1 Meus irmãos, vocês todos podem compreender muito bem o que vou dizer. Vocês conhecem as leis e sabem que elas só têm poder sobre uma pessoa enquanto essa pessoa está viva.
2 Zig nac tib mgui ne rtsieelnia, rnabey ley ne mguise gbannie wnaa ne nac tsieel mgui. Per teḻ gzoob ne glo mgui guet, dzigo gacdraa gnabey ley ne mguipaa gbannie wnaa co; teḻne gacladz zho ctsieelnia zho stib mgui, zaca.
2 Por exemplo, a mulher casada está ligada pela lei ao marido enquanto ele estiver vivo; mas, se ele morrer, ela estará livre da lei que a liga ao marido.
3 Nli nonguieḻda ga guṉ wnaa ctsieelnia zho stib mgui laga bii zomban tsieel zho; laa zeeṉe gutle tsieel zho, led doḻdraaw yguib zho stib zha ne ctsieelnia zho.
3 De modo que, se ela viver com outro homem enquanto o marido estiver vivo, ela será chamada de adúltera. Mas, se o marido morrer, ela estará legalmente livre e não cometerá adultério se casar com outro homem.
4 Bets, bzian, scadaa nagoṉ bzhaac to. Zeeṉe sca gut Jesús, rrieequia ye to gut ga gane niina ngadoodraa to lo ley, niicle lëëgaaw grieelod gnabeya to. Jesús, meṉ ne brieeban ga, mele nac tsieel cub to niina. Niinasi, zrieelole gban to zigne racladz Dios;
4 O mesmo acontece com vocês, meus irmãos. Do ponto de vista da lei, vocês também já morreram, pois são parte do corpo de Cristo. E agora pertencem a ele, que foi ressuscitado para que nós possamos viver uma vida útil no serviço de Deus.
5 sac glo (zeeṉe scataa bdziuuṉctal ne xtoḻ ne, bdziuuṉ ne grëtaa ncuaaṉe nonguieḻdraa niicle ne ndioṉpaa ne pe nac miṉe zhobnee lo ley no dziuuṉ ne), niapse grë ncuaaṉe nxeeḻ ne zaatne nitlo ne, ncuaaṉ co bdziuuṉ ne.
5 Pois, quando vivíamos de acordo com a nossa natureza humana, os maus desejos despertados pela lei agiam em todo o nosso ser e nos levavam para a morte.
6 Blactaa bgadoo ne lo ley, saṉgue niina rrieequia gutle ne nëz lo ley, laa ne mbanle zigne rnabey Espíritu Sant.
6 Porém agora estamos livres da lei porque já morremos para aquilo que nos mantinha prisioneiros. Por isso somos livres para servir a Deus não da maneira antiga, obedecendo à lei escrita, mas da maneira nova, obedecendo ao Espírito de Deus.
7 Nana, ¿pe zdzieets ne dzigo por leypaa rdziuuṉctal ne xtoḻ ne? ¡Coo, led scada! Teḻ naa goṉ, ib niacnaṉd naa pe nac doḻ teḻne guieṉd ley. Niacnaṉd naa ne doḻ ga gzoobladz ne cheṉ beṉ, teḻne niacnaṉd naa ne rnee lo ley: “Gzoobladzd luu cheṉ beṉ.”
7 O que vamos dizer então? Que a própria lei é pecado? É claro que não! Mas foi a lei que me fez saber o que é pecado. Pois eu não saberia o que é a cobiça se a lei não tivesse dito: “Não cobice.”
8 Zeeṉe gocnaṉ naa zha nac ley, dzigoraa bieṉ naa niapse doḻ nac miṉe noyuṉ naa; sac zeeṉe guieṉd ley, rlud pe nac doḻ.
8 Porém o pecado se aproveitou dessa lei para despertar em mim todo tipo de cobiça. Porque, se não existe a lei, o pecado é uma coisa morta.
9 Glo zeeṉe rieṉd naa zhapaa nac ley, tibaque rzaac naa ib peet doḻ rapd naa; per zeeṉe gocnaṉ naa zha nac ley, bieṉ naa ne ib raguiaḻ naa nitlo naa, sac doḻ quiayuṉ naa.
9 Pois houve um tempo em que eu não conhecia a lei e estava vivo. Mas, quando fiquei conhecendo o mandamento, o pecado começou a viver,
10 Nli laa ley biaaṉ zeeṉa guieṉ ne zha grieelo ygaa ne guieḻmban, per leḻ bluw ne raguiaḻ naa nitlo naa sac ngoopdoḻ nac naa.
10 e eu morri. E o próprio mandamento que me devia trazer a vida me trouxe a morte.
11 Ne nligaa bdziitnie doḻ naa, miṉe rsopaa ley diidz nod guṉ miech miṉcopaa beṉ naa; ni blozh ga, lëëque ley blu ne ib raguiaḻ naa nitlo naa.
11 Porque o pecado, aproveitando a oportunidade dada pelo mandamento, me enganou e, por meio do mandamento, me matou.
12 Niicle ne scaw, per Dios psaṉa ni rquiin grë miṉe zhobnee low.
12 Assim a lei vem de Deus; e o mandamento também vem de Deus, diz o que é certo e é bom.
13 Nana dzieets ne: conque teḻne wen nac ley, ¿zha nac dzigo ne lëëpaaw rlu ne rioguiaḻ ne guet ne? ¡Coo, led scada! Sinque znu naca: doḻ pteedquie ne ladznia guieḻgut. Ga rlu gaṉle zha nactaa doḻ, sac goṉ lëëque ley pquiin doḻ pteedquiew ne lo guieḻgut. Ga blu ley gaṉle zha ntseebtaa nac doḻ.
13 Então será que o que é bom me levou à morte? É claro que não! Foi o pecado que fez isso. Pois o pecado, usando o que é bom, me trouxe a morte para que ficasse bem claro aquilo que o pecado realmente é. E assim, por meio do mandamento, o pecado se mostrou mais terrível ainda.
14 Gotsaa gwi ne gaṉle wen ley, led leyd rxiṉ sinque ne rxiṉ; sacne rrieequia ngadoo xcuerp ne lo doḻ.
14 Sabemos que a lei é divina; mas eu sou humano e fraco e fui vendido ao pecado para ser seu escravo.
15 Teḻ naa, rieṉd naa pe nacne znu rac naa, niicle ne racladzpaa naa guṉ naa ncuaaṉe nonguieḻ per nëda, leḻ ncuaaṉe rzoobladzd naa miṉ co ruṉ naa.
15 Eu não entendo o que faço, pois não faço o que gostaria de fazer. Pelo contrário, faço justamente aquilo que odeio.
16 Grë ncuaaṉe ruṉ naa, now rieṉpaa naa nonguieḻda; haxta guic naa, zdoo naa, rieṉ naa wen ley sinque naa quiaguits miṉe rnabeya.
16 Se faço o que não quero, isso prova que reconheço que a lei diz o que é certo.
17 Nana, niicle ne rieṉ naa scaw per gacd pe guṉ naa, sac ngadoo xcuerp naa lo doḻ, masaque doḻ rcheep naa ruṉ naa ncuaaṉe ndzinlid.
17 E isso mostra que, de fato, já não sou eu quem faz isso, mas o pecado que vive em mim é que faz.
18 Rieṉ naa miech ngoopdoḻ nac naa, ni palal ncuaaṉe ndzinli gacd guṉ naa; niicle ne racladz naa gac-wen naa, per rrieeloda.
18 Pois eu sei que aquilo que é bom não vive em mim, isto é, na minha natureza humana. Porque, mesmo tendo dentro de mim a vontade de fazer o bem, eu não consigo fazê-lo.
19 Zeeṉe racladz naa guṉ naa ncuaaṉe rquiin, per rrieelod guṉ naaw; laa zeeṉe ni naa guṉdraa naa ncuaaṉe ndzinlid, leḻ miṉcole ruṉ naa.
19 Pois não faço o bem que quero, mas justamente o mal que não quero fazer é que eu faço.
20 Ni ne znu leḻ grë ncuaaṉe racladzd naa, miṉ co ruṉ naa, gase rlu ne led naadse quiayuṉ grë ncuaaṉ co; sinque doḻ quianabey xcuerp naa ruṉ naaw.
20 Mas, se faço o que não quero, já não sou eu quem faz isso, mas o pecado que vive em mim é que faz.
21 Rieṉ naa niicle ne racladzpaa naa guṉ naa ncuaaṉe wen, per leḻ guieḻntseeb ruṉ naa.
21 Assim eu sei que o que acontece comigo é isto: quando quero fazer o que é bom, só consigo fazer o que é mau.
22 Zdoo naa, guic naa, rleynie naa Xley Dios, racladz naa gban naa zigne rnabey me;
22 Dentro de mim eu sei que gosto da lei de Deus.
23 per dzigo rtse doḻ lo naa, rrieelod guṉ naa ncuaaṉe nonguieḻ. Masaque doḻ rnabey xcuerp naa, racladzda guṉ naa ncuaaṉe rnabey Dios; sac ngadoo xcuerp naa lo doḻ.
23 Mas vejo uma lei diferente agindo naquilo que faço, uma lei que luta contra aquela que a minha mente aprova. Ela me torna prisioneiro da lei do pecado que age no meu corpo.
24 ¡Probsaxe naa, znutaa nac xcuerp ngoopdoḻ naa nu! ¿Cho samiech ne dieṉ grieelo csilaa naa low; sac ncuaaṉe gnitlo naa miṉ co mazdraa rdziladza?
24 Como sou infeliz! Quem me livrará deste corpo que me leva para a morte?
25 ¡Xquizh Dios pxeeḻ me Jesús biaadsilaa me ne lo doḻ!
25 Que Deus seja louvado, pois ele fará isso por meio do nosso Senhor Jesus Cristo! Portanto, esta é a minha situação: no meu pensamento eu sirvo à lei de Deus, mas na prática sirvo à lei do pecado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.