Marcos 4
Diidz ne rdeed guielmban (ZPMNT) vs VC
1 Dze coquew, laa Jesús psilo quiaseed miech zaatne nac ro Nisdoo Galilé ga. Miech guizhiu ne pcaalsa lo me, nacne güeytsep me tib leṉ barcw ne zo ro nis co, ga bzob me laa grë miech co bre tib ro nis.
1 Jesus pôs-se novamente a ensinar, à beira do mar, e aglomerou-se junto dele tão grande multidão, que ele teve de entrar numa barca, no mar, e toda a multidão ficou em terra na praia.
2 Ndal grë ncuaaṉe pseed me zho, per niapse con cuent rnee mew lo zho. Lëë tib cuent ne bzodiidz me ga nu, rëb me:
2 E ensinava-lhes muitas coisas em parábolas. Dizia-lhes na sua doutrina:
3 ―¡Goḻquiaadiaga gaṉle! Tib mgui name, briee me güey me gon zhobxtil.
3 Ouvi: Saiu o semeador a semear.
4 Zeeṉe laa me quialaaḻ zhob co, miṉe bliaaḻ gax ro nëz; znuse güey grë mguiṉ güeytow maw.
4 Enquanto lançava a semente, uma parte caiu à beira do caminho, e vieram as aves e a comeram.
5 Laa miṉe bliaaḻ zaatne nac lo quie, znuse znuse blana;
5 Outra parte caiu no pedregulho, onde não havia muita terra; o grão germinou logo, porque a terra não era profunda;
6 per zeeṉe laa lo ngbidz briee, znusaque bgooḻa blozh ga bidzgaw; sac guieṉd nroob low.
6 mas, assim que o sol despontou, queimou-se e, como não tivesse raiz, secou.
7 Laa miṉe bliaaḻ zaatne nac leṉ yag guiets, zeeṉe laa grë yag guiets co broob znuse bnitlo yag guietsa, pasëw niac.
7 Outra parte caiu entre os espinhos; estes cresceram, sufocaram-na e o grão não deu fruto.
8 Saṉgue grë miṉe bliaaḻ zaatne nac lo liu naaḻ, blana, brooba ni goca; lo tib tib zhob co no mzion co briee gaḻptsii zhob, now briee tsoṉgaḻa, nogaaw briee haxta tib gayoow.
8 Outra caiu em terra boa e deu fruto, cresceu e desenvolveu-se; um grão rendeu trinta, outro sessenta e outro cem.
9 Blozh ga, rëbchaa me lo zho:
9 E dizia: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça!
10 Zeeṉe laa grë miech co zey, laa gza tsiipchop xpëëdscuel me, ni zla zha ne rzënie me, laa zho bnabdiidz lo me dieṉ zha nac cuent co.
10 Quando se acharam a sós, os que o cercavam e os Doze indagaram dele o sentido da parábola.
11 Dzigo rëbchaa me lo zho:
11 Ele disse-lhes: A vós é revelado o mistério do Reino de Deus, mas aos que são de fora tudo se lhes propõe em parábolas.
12 Per niicle scaw, nzhial diag zho ron zho, per peet rieṉd zho; nzhial lo zho rwi zho, per peet raṉd zho; ib nëd zho gbig zho lo Dios, gnab zho guṉ me zho perdon.
12 Desse modo, eles olham sem ver, escutam sem compreender, sem que se convertam e lhes seja perdoado.
13 ’Nana to, teḻne bieṉde to zha nac cuent co, ¿zha guieṉ to grëraa miṉe gne naa dzigo? Goḻquiaadiaga gaṉle, znu goṉ naca:
13 E acrescentou: Não entendeis essa parábola? Como entendereis então todas as outras?
14 Mgui ne güeylaaḻ zhob ga, rrieequia lëë zha ne rienee Xtiidz Dios lo miech ga, laa zhobxtil co nac Xtiidz Dios.
14 O semeador semeia a palavra.
15 No miech nac zig nac ro nëz ne bliaaḻ palal zhob co: rquiaadiag zho Xtiidz Dios, rlozh ga lëëlëd rdziṉ meṉdox rquiil ma zho, rsaanga zhow.
15 Alguns se encontram à beira do caminho, onde ela é semeada; apenas a ouvem, vem Satanás tirar a palavra neles semeada.
16 Nogaa zho nac zigne nac lo quie co: zeeṉe rquiaadiag zho Xtiidz Dios, iṉe rley zho rcaania zhow,
16 Outros recebem a semente em lugares pedregosos; quando a ouvem, recebem-na com alegria;
17 per led dib zdood zho rcaania zhow; gane zeeṉe laa miech rsilo rlëë lo zho, laa miech rtsidiḻ zho porne rliladz zhow, rsaanga zhow.
17 mas não têm raiz em si, são inconstantes, e assim que se levanta uma tribulação ou uma perseguição por causa da palavra, eles tropeçam.
18 Zzhisgaa zho nac zigne nac leṉ yag guiets co: nli rquiaadiag zho Xtiidz Dios,
18 Outros ainda recebem a semente entre os espinhos; ouvem a palavra,
19 per rsilo zho leḻ grë ncuaaṉe no lo guidzliu rii mazdraa rionie guic zho, rquidie grë dimi zho, rzoobladz zho yquianie zho grëse ncuaaṉe racladz zho. Grë ncuaaṉ co rioxcoraa zho, laa ne tsonie Xtiidz Dios guic zho, miṉ co rquiaqui ib ruṉd zho miṉe rnabey me.
19 mas as preocupações mundanas, a ilusão das riquezas, as múltiplas cobiças sufocam-na e a tornam infrutífera.
20 Laa nogaa zho nac zigne nac liu naaḻ co: rquiaadiag zho Xtiidz Dios, dib zdoo zho rliladz zhow, ni rban zhow zigne naca. Grë zha co, no zho nac zig mzion ne briee gaḻptsii zhob ga, no zho nac zig miṉe briee tsoṉgaḻa, nogaa zho nac zig miṉe briee tib gayoow ga.
20 Aqueles que recebem a semente em terra boa escutam a palavra, acolhem-na e dão fruto, trinta, sessenta e cem por um.
21 Blozh ga, biire pcaalsa miech lo me, dzigo rëb me lo zho:
21 Dizia-lhes ainda: Traz-se porventura a candeia para ser colocada debaixo do alqueire ou debaixo da cama? Não é para ser posta no candeeiro?
22 Scaque nagoṉ grëse ncuaaṉe rac ngueetsa, grëse ncuaaṉe rnee miech zhliaana, ib none xoobneṉa.
22 Porque nada há oculto que não deva ser descoberto, nada secreto que não deva ser publicado.
23 ’Teḻne racladz to guieṉ to miṉe rne naa, goḻquiaadiaga;
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, que ouça.
24 ni zigne ron tow scagaa goḻtsoxco goḻguṉa. Teḻne tsoxco to guṉ tow, scagaa zioguicraa tow.
24 Ele prosseguiu: Atendei ao que ouvis: com a medida com que medirdes, vos medirão a vós, e ainda se vos acrescentará.
25 Sac zha ne tsoxcow, zdeedraa Dios guieḻbiini lo zho; saṉgue zha ne tsoxcoda, haxta teḻ palalse guieḻbiini ne bdeed me lo zho stiche mew.
25 Pois, ao que tem, se lhe dará; e ao que não tem, se lhe tirará até o que tem.
26 Ni rëb me lo zho:
26 Dizia também: O Reino de Deus é como um homem que lança a semente à terra.
27 Zha ne rielaaḻ bni co, liu rcow, liu riini, laa zho raaguies, laa zho rieche. Sca sca laa dze zie, laa bni co ratslo, laaw rlan, laaw rroob, per rieṉd zho zha nacne laaw rroob.
27 Dorme, levanta-se, de noite e de dia, e a semente brota e cresce, sem ele o perceber.
28 ’Zhal guidzliu rdeeda guieḻnzaac co, guizh nac zhob co zeeṉe rlana, rac palal dzew laaw rlan mzion.
28 Pois a terra por si mesma produz, primeiro a planta, depois a espiga e, por último, o grão abundante na espiga.
29 Laa zeeṉe laaw ral, dzigo laa zho rietiitsa, sac laa dze bdziṉle ne laaw tsas.
29 Quando o fruto amadurece, ele mete-lhe a foice, porque é chegada a colheita.
30 ’¿Zha gaṉle gni naa lo to zeeṉa guieṉ to zha nac xquieḻrnabey Dios? ―rëb Jesús―. ¿Pa tib cuent gaṉle gzodiidz naa lo to zeeṉa guieṉ to zha naca?
30 Dizia ele: A quem compararemos o Reino de Deus? Ou com que parábola o representaremos?
31 Naca goṉ zigne nac tib midz moxtaz ne ran miech dan rii. Midz moxtaz nac midz ne mazdraa win,
31 É como o grão de mostarda que, quando é semeado, é a menor de todas as sementes.
32 ni teḻ gacbniw, rrooba, ni lëëw rroobraa lo grë guizh ne ran zho ro yu, haxta grë mguiṉ riezaa zhiptsieez ma low sacne ncala.
32 Mas, depois de semeado, cresce, torna-se maior que todas as hortaliças e estende de tal modo os seus ramos, que as aves do céu podem abrigar-se à sua sombra.
33 Nzian grë cuent rii pquiin me par cseed me grë miech co, ni laa me bnee miṉe rgobey me guieṉ zho.
33 Era por meio de numerosas parábolas desse gênero que ele lhes anunciava a palavra, conforme eram capazes de compreender.
34 Niapse sca rseed me zho, laa zha ne nac xpëëdscuel me, zeeṉe zhasew rnee mew lo zho zigne naca.
34 E não lhes falava, a não ser em parábolas; a sós, porém, explicava tudo a seus discípulos.
35 Zeeṉe bdze dze co, rguetsle liuw rëbchaa me lo xpëëdscuel me:
35 À tarde daquele dia, disse-lhes: Passemos para o outro lado.
36 Blozhse bnee me lo grë miech co, laa zho biep leṉ barcw ne zob me ga grë me zho, laa zho zie. Ye blalaa barcw ne zob lo nis co zienaḻ.
36 Deixando o povo, levaram-no consigo na barca, assim como ele estava. Outras embarcações o escoltavam.
37 Laa zho zie, tibaque zeeṉe laa tib medox psilo briee, masaque rlis me lo nis co; zeeṉe riasoli low riechooṉa leṉ barcw, laa barcw psilo noyodzële nis.
37 Nisto surgiu uma grande tormenta e lançava as ondas dentro da barca, de modo que ela já se enchia de água.
38 Dzigo güey zho güeycuaan zho Jesús, sac lëëtaque laa me nixguies nëz zhan barcw ncoogse me tib lmad.
38 Jesus achava-se na popa, dormindo sobre um travesseiro. Eles acordaram-no e disseram-lhe: Mestre, não te importa que pereçamos?
39 Dzigo guche Jesús, bnee me lo me co, bnee me lo nis co, rëb me:
39 E ele, despertando, repreendeu o vento e disse ao mar: Silêncio! Cala-te! E cessou o vento e seguiu-se grande bonança.
40 Dzigo rëbchaa me lo zho:
40 Ele disse-lhes: Como sois medrosos! Ainda não tendes fé?
41 Rieṉdraa zho zha guṉ zho lo dzeb co, ni rnabdiidzlsa zho rnee zho:
41 Eles ficaram penetrados de grande temor e cochichavam entre si: Quem é este, a quem até o vento e o mar obedecem?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.