Marcos 4

Diidz ne rdeed guielmban (ZPMNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Dze coquew, laa Jesús psilo quiaseed miech zaatne nac ro Nisdoo Galilé ga. Miech guizhiu ne pcaalsa lo me, nacne güeytsep me tib leṉ barcw ne zo ro nis co, ga bzob me laa grë miech co bre tib ro nis.
1 Outra vez começou a ensinar à beira do mar. E reuniu-se a ele tão grande multidão que ele entrou num barco e sentou-se nele, sobre o mar; e todo o povo estava em terra junto do mar.
2 Ndal grë ncuaaṉe pseed me zho, per niapse con cuent rnee mew lo zho. Lëë tib cuent ne bzodiidz me ga nu, rëb me:
2 Então lhes ensinava muitas coisas por parábolas, e lhes dizia no seu ensino:
3 ―¡Goḻquiaadiaga gaṉle! Tib mgui name, briee me güey me gon zhobxtil.
3 Ouvi: Eis que o semeador saiu a semear;
4 Zeeṉe laa me quialaaḻ zhob co, miṉe bliaaḻ gax ro nëz; znuse güey grë mguiṉ güeytow maw.
4 e aconteceu que, quando semeava, uma parte da semente caiu à beira do caminho, e vieram as aves e a comeram.
5 Laa miṉe bliaaḻ zaatne nac lo quie, znuse znuse blana;
5 Outra caiu no solo pedregoso, onde não havia muita terra: e logo nasceu, porque não tinha terra profunda;
6 per zeeṉe laa lo ngbidz briee, znusaque bgooḻa blozh ga bidzgaw; sac guieṉd nroob low.
6 mas, saindo o sol, queimou-se; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Laa miṉe bliaaḻ zaatne nac leṉ yag guiets, zeeṉe laa grë yag guiets co broob znuse bnitlo yag guietsa, pasëw niac.
7 E outra caiu entre espinhos; e cresceram os espinhos, e a sufocaram; e não deu fruto.
8 Saṉgue grë miṉe bliaaḻ zaatne nac lo liu naaḻ, blana, brooba ni goca; lo tib tib zhob co no mzion co briee gaḻptsii zhob, now briee tsoṉgaḻa, nogaaw briee haxta tib gayoow.
8 Mas outras caíram em boa terra e, vingando e crescendo, davam fruto; e um grão produzia trinta, outro sessenta, e outro cem.
9 Blozh ga, rëbchaa me lo zho:
9 E disse-lhes: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Zeeṉe laa grë miech co zey, laa gza tsiipchop xpëëdscuel me, ni zla zha ne rzënie me, laa zho bnabdiidz lo me dieṉ zha nac cuent co.
10 Quando se achou só, os que estavam ao redor dele, com os doze, interrogaram-no acerca da parábola.
11 Dzigo rëbchaa me lo zho:
11 E ele lhes disse: A vós é confiado o mistério do reino de Deus, mas aos de fora tudo se lhes diz por parábolas;
12 Per niicle scaw, nzhial diag zho ron zho, per peet rieṉd zho; nzhial lo zho rwi zho, per peet raṉd zho; ib nëd zho gbig zho lo Dios, gnab zho guṉ me zho perdon.
12 para que vendo, vejam, e não percebam; e ouvindo, ouçam, e não entendam; para que não se convertam e sejam perdoados.
13 ’Nana to, teḻne bieṉde to zha nac cuent co, ¿zha guieṉ to grëraa miṉe gne naa dzigo? Goḻquiaadiaga gaṉle, znu goṉ naca:
13 Disse-lhes ainda: Não percebeis esta parábola? como pois entendereis todas as parábolas?
14 Mgui ne güeylaaḻ zhob ga, rrieequia lëë zha ne rienee Xtiidz Dios lo miech ga, laa zhobxtil co nac Xtiidz Dios.
14 O semeador semeia a palavra.
15 No miech nac zig nac ro nëz ne bliaaḻ palal zhob co: rquiaadiag zho Xtiidz Dios, rlozh ga lëëlëd rdziṉ meṉdox rquiil ma zho, rsaanga zhow.
15 E os que estão junto do caminho são aqueles em quem a palavra é semeada; mas, tendo-a eles ouvido, vem logo Satanás e tira a palavra que neles foi semeada.
16 Nogaa zho nac zigne nac lo quie co: zeeṉe rquiaadiag zho Xtiidz Dios, iṉe rley zho rcaania zhow,
16 Do mesmo modo, aqueles que foram semeados nos lugares pedregosos são os que, ouvindo a palavra, imediatamente com alegria a recebem;
17 per led dib zdood zho rcaania zhow; gane zeeṉe laa miech rsilo rlëë lo zho, laa miech rtsidiḻ zho porne rliladz zhow, rsaanga zhow.
17 mas não têm raiz em si mesmos, antes são de pouca duração; depois, sobrevindo tribulação ou perseguição por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 Zzhisgaa zho nac zigne nac leṉ yag guiets co: nli rquiaadiag zho Xtiidz Dios,
18 Outros ainda são aqueles que foram semeados entre os espinhos; estes são os que ouvem a palavra;
19 per rsilo zho leḻ grë ncuaaṉe no lo guidzliu rii mazdraa rionie guic zho, rquidie grë dimi zho, rzoobladz zho yquianie zho grëse ncuaaṉe racladz zho. Grë ncuaaṉ co rioxcoraa zho, laa ne tsonie Xtiidz Dios guic zho, miṉ co rquiaqui ib ruṉd zho miṉe rnabey me.
19 mas os cuidados do mundo, a sedução das riquezas e a cobiça doutras coisas, entrando, sufocam a palavra, e ela fica infrutífera.
20 Laa nogaa zho nac zigne nac liu naaḻ co: rquiaadiag zho Xtiidz Dios, dib zdoo zho rliladz zhow, ni rban zhow zigne naca. Grë zha co, no zho nac zig mzion ne briee gaḻptsii zhob ga, no zho nac zig miṉe briee tsoṉgaḻa, nogaa zho nac zig miṉe briee tib gayoow ga.
20 Aqueles outros que foram semeados em boa terra são os que ouvem a palavra e a recebem, e dão fruto, a trinta, a sessenta, e a cem, por um.
21 Blozh ga, biire pcaalsa miech lo me, dzigo rëb me lo zho:
21 Disse-lhes mais: Vem porventura a candeia para se meter debaixo do alqueire, ou debaixo da cama? não é antes para se colocar no velador?
22 Scaque nagoṉ grëse ncuaaṉe rac ngueetsa, grëse ncuaaṉe rnee miech zhliaana, ib none xoobneṉa.
22 Porque nada está encoberto senão para ser manifesto; e nada foi escondido senão para vir à luz.
23 ’Teḻne racladz to guieṉ to miṉe rne naa, goḻquiaadiaga;
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.
24 ni zigne ron tow scagaa goḻtsoxco goḻguṉa. Teḻne tsoxco to guṉ tow, scagaa zioguicraa tow.
24 Também lhes disse: Atendei ao que ouvis. Com a medida com que medis vos medirão a vós, e ainda se vos acrescentará.
25 Sac zha ne tsoxcow, zdeedraa Dios guieḻbiini lo zho; saṉgue zha ne tsoxcoda, haxta teḻ palalse guieḻbiini ne bdeed me lo zho stiche mew.
25 Pois ao que tem, ser-lhe-á dado; e ao que não tem, até aquilo que tem ser-lhe-á tirado.
26 Ni rëb me lo zho:
26 Disse também: O reino de Deus é assim como se um homem lançasse semente à terra,
27 Zha ne rielaaḻ bni co, liu rcow, liu riini, laa zho raaguies, laa zho rieche. Sca sca laa dze zie, laa bni co ratslo, laaw rlan, laaw rroob, per rieṉd zho zha nacne laaw rroob.
27 e dormisse e se levantasse de noite e de dia, e a semente brotasse e crescesse, sem ele saber como.
28 ’Zhal guidzliu rdeeda guieḻnzaac co, guizh nac zhob co zeeṉe rlana, rac palal dzew laaw rlan mzion.
28 A terra por si mesma produz fruto, primeiro a erva, depois a espiga, e por último o grão cheio na espiga.
29 Laa zeeṉe laaw ral, dzigo laa zho rietiitsa, sac laa dze bdziṉle ne laaw tsas.
29 Mas assim que o fruto amadurecer, logo lhe mete a foice, porque é chegada a ceifa.
30 ’¿Zha gaṉle gni naa lo to zeeṉa guieṉ to zha nac xquieḻrnabey Dios? ―rëb Jesús―. ¿Pa tib cuent gaṉle gzodiidz naa lo to zeeṉa guieṉ to zha naca?
30 Disse ainda: A que assemelharemos o reino de Deus? ou com que parábola o representaremos?
31 Naca goṉ zigne nac tib midz moxtaz ne ran miech dan rii. Midz moxtaz nac midz ne mazdraa win,
31 É como um grão de mostarda que, quando se semeia, é a menor de todas as sementes que há na terra;
32 ni teḻ gacbniw, rrooba, ni lëëw rroobraa lo grë guizh ne ran zho ro yu, haxta grë mguiṉ riezaa zhiptsieez ma low sacne ncala.
32 mas, tendo sido semeado, cresce e faz-se a maior de todas as hortaliças e cria grandes ramos, de tal modo que as aves do céu podem aninhar-se à sua sombra.
33 Nzian grë cuent rii pquiin me par cseed me grë miech co, ni laa me bnee miṉe rgobey me guieṉ zho.
33 E com muitas parábolas tais lhes dirigia a palavra, conforme podiam compreender.
34 Niapse sca rseed me zho, laa zha ne nac xpëëdscuel me, zeeṉe zhasew rnee mew lo zho zigne naca.
34 E sem parábola não lhes falava; mas em particular explicava tudo a seus discípulos.
35 Zeeṉe bdze dze co, rguetsle liuw rëbchaa me lo xpëëdscuel me:
35 Naquele dia, quando já era tarde, disse-lhes: Passemos para o outro lado.
36 Blozhse bnee me lo grë miech co, laa zho biep leṉ barcw ne zob me ga grë me zho, laa zho zie. Ye blalaa barcw ne zob lo nis co zienaḻ.
36 E eles, deixando a multidão, o levaram consigo, assim como estava, no barco; e havia com ele também outros barcos.
37 Laa zho zie, tibaque zeeṉe laa tib medox psilo briee, masaque rlis me lo nis co; zeeṉe riasoli low riechooṉa leṉ barcw, laa barcw psilo noyodzële nis.
37 E se levantou grande tempestade de vento, e as ondas batiam dentro do barco, de modo que já se enchia.
38 Dzigo güey zho güeycuaan zho Jesús, sac lëëtaque laa me nixguies nëz zhan barcw ncoogse me tib lmad.
38 Ele, porém, estava na popa dormindo sobre a almofada; e despertaram-no, e lhe perguntaram: Mestre, não se te dá que pereçamos?
39 Dzigo guche Jesús, bnee me lo me co, bnee me lo nis co, rëb me:
39 E ele, levantando-se, repreendeu o vento, e disse ao mar: Cala-te, aquieta-te. E cessou o vento, e fez-se grande bonança.
40 Dzigo rëbchaa me lo zho:
40 Então lhes perguntou: Por que sois assim tímidos? Ainda não tendes fé?
41 Rieṉdraa zho zha guṉ zho lo dzeb co, ni rnabdiidzlsa zho rnee zho:
41 Encheram-se de grande temor, e diziam uns aos outros: Quem, porventura, é este, que até o vento e o mar lhe obedecem?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.