Marcos 4

Diidz ne rdeed guielmban (ZPMNT) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Dze coquew, laa Jesús psilo quiaseed miech zaatne nac ro Nisdoo Galilé ga. Miech guizhiu ne pcaalsa lo me, nacne güeytsep me tib leṉ barcw ne zo ro nis co, ga bzob me laa grë miech co bre tib ro nis.
1 E outra vez começou a ensinar junto ao mar, e ajuntou-se a ele grande multidão; de sorte que ele entrou e assentou-se num barco, sobre o mar; e toda a multidão estava em terra junto ao mar.
2 Ndal grë ncuaaṉe pseed me zho, per niapse con cuent rnee mew lo zho. Lëë tib cuent ne bzodiidz me ga nu, rëb me:
2 E ensinava-lhes muitas coisas por parábolas e lhes dizia na sua doutrina:
3 ―¡Goḻquiaadiaga gaṉle! Tib mgui name, briee me güey me gon zhobxtil.
3 Ouvi: Eis que saiu o semeador a semear.
4 Zeeṉe laa me quialaaḻ zhob co, miṉe bliaaḻ gax ro nëz; znuse güey grë mguiṉ güeytow maw.
4 E aconteceu que, semeando ele, uma
5 Laa miṉe bliaaḻ zaatne nac lo quie, znuse znuse blana;
5 E outra caiu sobre pedregais, onde não havia muita terra, e nasceu logo, porque não tinha terra profunda.
6 per zeeṉe laa lo ngbidz briee, znusaque bgooḻa blozh ga bidzgaw; sac guieṉd nroob low.
6 Mas, saindo o sol, queimou-se e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Laa miṉe bliaaḻ zaatne nac leṉ yag guiets, zeeṉe laa grë yag guiets co broob znuse bnitlo yag guietsa, pasëw niac.
7 E outra caiu entre espinhos, e, crescendo os espinhos, a sufocaram, e não deu fruto.
8 Saṉgue grë miṉe bliaaḻ zaatne nac lo liu naaḻ, blana, brooba ni goca; lo tib tib zhob co no mzion co briee gaḻptsii zhob, now briee tsoṉgaḻa, nogaaw briee haxta tib gayoow.
8 E outra caiu em boa terra e deu fruto, que vingou e cresceu; e um produziu trinta, outro, sessenta, e outro, cem.
9 Blozh ga, rëbchaa me lo zho:
9 E disse-lhes: Quem tem ouvidos para ouvir, que ouça.
10 Zeeṉe laa grë miech co zey, laa gza tsiipchop xpëëdscuel me, ni zla zha ne rzënie me, laa zho bnabdiidz lo me dieṉ zha nac cuent co.
10 E, quando se achou só, os que estavam junto dele com os doze interrogaram-no acerca da parábola.
11 Dzigo rëbchaa me lo zho:
11 E ele disse-lhes: A vós vos é dado saber os mistérios do Reino de Deus, mas aos que estão de fora todas
12 Per niicle scaw, nzhial diag zho ron zho, per peet rieṉd zho; nzhial lo zho rwi zho, per peet raṉd zho; ib nëd zho gbig zho lo Dios, gnab zho guṉ me zho perdon.
12 para que, vendo, vejam e não percebam; e, ouvindo, ouçam e não entendam, para que se não convertam, e lhes sejam perdoados os pecados.
13 ’Nana to, teḻne bieṉde to zha nac cuent co, ¿zha guieṉ to grëraa miṉe gne naa dzigo? Goḻquiaadiaga gaṉle, znu goṉ naca:
13 E disse-lhes: Não percebeis esta parábola? Como, pois, entendereis todas as parábolas?
14 Mgui ne güeylaaḻ zhob ga, rrieequia lëë zha ne rienee Xtiidz Dios lo miech ga, laa zhobxtil co nac Xtiidz Dios.
14 O que semeia semeia a palavra;
15 No miech nac zig nac ro nëz ne bliaaḻ palal zhob co: rquiaadiag zho Xtiidz Dios, rlozh ga lëëlëd rdziṉ meṉdox rquiil ma zho, rsaanga zhow.
15 e os que estão junto ao caminho são aqueles em quem a palavra é semeada; mas, tendo eles a ouvido, vem logo Satanás e tira a palavra que foi semeada no coração deles.
16 Nogaa zho nac zigne nac lo quie co: zeeṉe rquiaadiag zho Xtiidz Dios, iṉe rley zho rcaania zhow,
16 E da mesma sorte os que recebem a semente sobre pedregais, que, ouvindo a palavra, logo com prazer a recebem;
17 per led dib zdood zho rcaania zhow; gane zeeṉe laa miech rsilo rlëë lo zho, laa miech rtsidiḻ zho porne rliladz zhow, rsaanga zhow.
17 mas não têm raiz em si mesmos; antes, são temporãos; depois, sobrevindo tribulação ou perseguição por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 Zzhisgaa zho nac zigne nac leṉ yag guiets co: nli rquiaadiag zho Xtiidz Dios,
18 E os outros são os que recebem a semente entre espinhos, os quais ouvem a palavra;
19 per rsilo zho leḻ grë ncuaaṉe no lo guidzliu rii mazdraa rionie guic zho, rquidie grë dimi zho, rzoobladz zho yquianie zho grëse ncuaaṉe racladz zho. Grë ncuaaṉ co rioxcoraa zho, laa ne tsonie Xtiidz Dios guic zho, miṉ co rquiaqui ib ruṉd zho miṉe rnabey me.
19 mas os cuidados deste mundo, e os enganos das riquezas, e as ambições de outras coisas, entrando, sufocam a palavra, e fica infrutífera.
20 Laa nogaa zho nac zigne nac liu naaḻ co: rquiaadiag zho Xtiidz Dios, dib zdoo zho rliladz zhow, ni rban zhow zigne naca. Grë zha co, no zho nac zig mzion ne briee gaḻptsii zhob ga, no zho nac zig miṉe briee tsoṉgaḻa, nogaa zho nac zig miṉe briee tib gayoow ga.
20 E os que recebem a semente em boa terra são os que ouvem a palavra, e
21 Blozh ga, biire pcaalsa miech lo me, dzigo rëb me lo zho:
21 E disse-lhes: Vem,
22 Scaque nagoṉ grëse ncuaaṉe rac ngueetsa, grëse ncuaaṉe rnee miech zhliaana, ib none xoobneṉa.
22 Porque nada há encoberto que não haja de ser manifesto; e nada se faz
23 ’Teḻne racladz to guieṉ to miṉe rne naa, goḻquiaadiaga;
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, que ouça.
24 ni zigne ron tow scagaa goḻtsoxco goḻguṉa. Teḻne tsoxco to guṉ tow, scagaa zioguicraa tow.
24 E disse-lhes: Atendei ao que ides ouvir. Com a medida com que medirdes vos medirão a vós, e ser-vos-á ainda acrescentada.
25 Sac zha ne tsoxcow, zdeedraa Dios guieḻbiini lo zho; saṉgue zha ne tsoxcoda, haxta teḻ palalse guieḻbiini ne bdeed me lo zho stiche mew.
25 Porque ao que tem, ser-lhe-á dado; e, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
26 Ni rëb me lo zho:
26 E dizia: O Reino de Deus é assim como se um homem lançasse semente à terra,
27 Zha ne rielaaḻ bni co, liu rcow, liu riini, laa zho raaguies, laa zho rieche. Sca sca laa dze zie, laa bni co ratslo, laaw rlan, laaw rroob, per rieṉd zho zha nacne laaw rroob.
27 e dormisse, e se levantasse de noite ou de dia, e a semente brotasse e crescesse, não sabendo ele como.
28 ’Zhal guidzliu rdeeda guieḻnzaac co, guizh nac zhob co zeeṉe rlana, rac palal dzew laaw rlan mzion.
28 Porque a terra por si mesma frutifica; primeiro, a erva, depois, a espiga, e, por último, o grão cheio na espiga.
29 Laa zeeṉe laaw ral, dzigo laa zho rietiitsa, sac laa dze bdziṉle ne laaw tsas.
29 E, quando foice, porque está chegada a ceifa.
30 ’¿Zha gaṉle gni naa lo to zeeṉa guieṉ to zha nac xquieḻrnabey Dios? ―rëb Jesús―. ¿Pa tib cuent gaṉle gzodiidz naa lo to zeeṉa guieṉ to zha naca?
30 E dizia: A que assemelharemos o Reino de Deus? Ou com que parábola o representaremos?
31 Naca goṉ zigne nac tib midz moxtaz ne ran miech dan rii. Midz moxtaz nac midz ne mazdraa win,
31 É como um grão de mostarda, que, quando se semeia na terra, é a menor de todas as sementes que há na terra;
32 ni teḻ gacbniw, rrooba, ni lëëw rroobraa lo grë guizh ne ran zho ro yu, haxta grë mguiṉ riezaa zhiptsieez ma low sacne ncala.
32 mas, tendo sido semeado, cresce, e faz-se a maior de todas as hortaliças, e cria grandes ramos, de tal maneira que as aves do céu podem aninhar-se debaixo da sua sombra.
33 Nzian grë cuent rii pquiin me par cseed me grë miech co, ni laa me bnee miṉe rgobey me guieṉ zho.
33 E com muitas parábolas tais lhes dirigia a palavra, segundo o que podiam compreender.
34 Niapse sca rseed me zho, laa zha ne nac xpëëdscuel me, zeeṉe zhasew rnee mew lo zho zigne naca.
34 E sem parábolas nunca lhes falava, porém tudo declarava em particular aos seus discípulos.
35 Zeeṉe bdze dze co, rguetsle liuw rëbchaa me lo xpëëdscuel me:
35 E, naquele dia, sendo já tarde, disse-lhes: Passemos para a outra margem.
36 Blozhse bnee me lo grë miech co, laa zho biep leṉ barcw ne zob me ga grë me zho, laa zho zie. Ye blalaa barcw ne zob lo nis co zienaḻ.
36 E eles, deixando a multidão, o levaram consigo, assim como estava, no barco; e havia também com ele outros barquinhos.
37 Laa zho zie, tibaque zeeṉe laa tib medox psilo briee, masaque rlis me lo nis co; zeeṉe riasoli low riechooṉa leṉ barcw, laa barcw psilo noyodzële nis.
37 E levantou-se grande temporal de vento, e subiam as ondas por cima do barco, de maneira que já se enchia de água.
38 Dzigo güey zho güeycuaan zho Jesús, sac lëëtaque laa me nixguies nëz zhan barcw ncoogse me tib lmad.
38 E ele estava na popa dormindo sobre uma almofada; e despertaram-no, dizendo-lhe: Mestre, não te importa que pereçamos?
39 Dzigo guche Jesús, bnee me lo me co, bnee me lo nis co, rëb me:
39 E ele, despertando, repreendeu o vento e disse ao mar: Cala-te, aquieta-te. E o vento se aquietou, e houve grande bonança.
40 Dzigo rëbchaa me lo zho:
40 E disse-lhes: Por que sois tão tímidos? Ainda não tendes fé?
41 Rieṉdraa zho zha guṉ zho lo dzeb co, ni rnabdiidzlsa zho rnee zho:
41 E sentiram um grande temor e diziam uns aos outros: Mas quem é este que até o vento e o mar lhe obedecem?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.