Lucas 15

Diidz ne rdeed guielmban (ZPMNT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Zeeṉe rseed Jesús miech, nzian grë zha ne rtop dimi ne razh lo zha Roma, ni grë zha ne rzoob miech nac zha yozh, ye zho rbig zho rquiaadiag zho zhiwseed me.
1 Então, aproximaram-se dele todos os publicanos e pecadores para ouvi-lo.
2 Nacne grë zha farisé ni grë maistr ley, rneenë zho me, rnee zho lëda ga ruṉ me sca rtsieelsa me grë zha co, rownie me zho.
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este homem recebe pecadores, e come com eles.
3 Dzigo bnee me lo zho, rëb me:
3 E ele lhes falou esta parábola, dizendo:
4 ―Togase nadieṉ, gzoob ne quianie to tib gayoo mëcwxiil, ni lega naclew rziaab tib ma, ¿zha dieṉ ruṉ to? Led rsaṉ to ma ne ndxie lo to ga lëë, laa to rie rieguib to ma ne bziaab ga, haxta rdziel to ma.
4 Qual de vós é o homem que, tendo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove, e vai atrás da perdida até encontrá-la?
5 Zeeṉe rdziel ma lo to, lo guieḻbley co haxta rxobyaṉ to ma rdziṉnie to ma ro yu.
5 E, tendo-a encontrado, regozijando-se, a põe sobre seus ombros.
6 Lëëlëd rzodiidz tow lo zha ne ndzieeldiidz to, lo zha ne no gax lidz to, sac rley to laa xpëcwxiil to brieequia.
6 E ele chegando em casa, chama os seus amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque eu encontrei a minha ovelha que estava perdida.
7 Gni naa lo to gaṉle, scadaa nagoṉ rzac Dios, tib guieḻbley nrooba lo me, zeeṉe raṉ me laa tib zha ngoopdoḻ rsaan xquieḻntseeb, laa zho rbig lo me. Ne nligaa tib guieḻbley rac zha co lo me, lëdle zha ne rzac miech wenle nac zho lo me.
7 Eu vos digo, que assim haverá mais alegria no céu por um pecador que se arrepende, do que por noventa e nove pessoas justas que não necessitam de arrependimento.
8 ’Zig rzacgaa tib meṉ wnaa, gzoob ne nzheṉ me tsii gayoo pes, ni lega naclew rsëëb me tib gayoow, ¿zha dieṉ ruṉ me? Led hor cogazh lëë rquiaa me biini, rsilo me dzega dzega rloob me leṉ lidz me haxta rdziel me dimi co.
8 Ou qual mulher que, tendo dez peças de prata, e perdendo uma peça, não acende a candeia, e varre a casa, buscando com diligência até encontrá-la?
9 Zeeṉe rdziel mew, rley me rzodiidz mew lo grë zha ne ndzieeldiidz me, lo grë zha ne no gax lidz me.
9 E, tendo-a encontrado, ela chama as amigas e as vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque encontrei a peça que eu havia perdido.
10 Zig rne naa ga, scadaa nagoṉ rzac grë xanjl Dios, tib guieḻbley nrooba lo zho zeeṉe raṉ zho laa tib zha ngoopdoḻ rsaan xquieḻntseeb, laa zho rbig lo Dios.
10 Assim eu vos digo que há alegria na presença dos anjos de Deus por um só pecador que se arrepende.
11 Dzigo psilo Jesús bzodiidz me tib cuent lo zho, rëb me:
11 E ele disse: Certo homem tinha dois filhos;
12 Tib dze, rëb zha ne nac zha niab lo me: “Papá, teḻ pe nac ncuaaṉe no gneedz luu lo no, bzhiguieḻ niinaga beeṉgroḻa, zeeṉa gneedz luu miṉe raguiaḻ naa.” Dzigo beeṉgroḻ me ncuaaṉe rap me, bdeed mew lo zho.
12 e o mais jovem deles disse ao seu pai: Pai, dá-me a parte dos bens a que tenho direito. E ele dividiu-lhes os seus haveres.
13 ’Zhisaque goca, pto zha niab co grëse ncuaaṉe biaḻ zho, briee zho laa zho zie. Bdziṉ zho stib dan, ga beeṉ zho grë guieḻyozh ne gocladztaa zho, grëse xtimi zho pxiṉ zho ga.
13 E poucos dias depois, o filho mais jovem, ajuntando tudo, partiu para uma terra distante, e ali desperdiçou os seus bens com uma vida desordeira.
14 Tibaque zeeṉe laa xtimi zho blozh, mbanse rac zho guieṉdraa pe gow zho, ni lëëtaque leṉ dze co laa tib gbin psiloque nëz co.
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Dzigo racse zho güeyguib zho dziin lad guiedz co, ga brieequia tib meṉ co bree zho, pxeeḻ me zho yquiaanap zho nguts.
15 E ele foi e juntou-se a um dos cidadãos daquela terra, e ele o enviou aos seus campos para alimentar os porcos.
16 Lo gbin ne noded zho ga, rzac zho tebaa cho gdeed maase grë duuzhye dan ne row grë nguts co gow zho, per ni miṉ co choot rdeete lo zho.
16 E ele desejava encher o seu estômago com as cascas que os porcos comiam; e nenhum homem lhe dava nada.
17 ’Sca no zho ga, tibaque zeeṉe biaa zho biini psoladz zho nzian zha ne quia dziin lo pxoz zho, grë ncuaaṉe raclo row grë zha co, haxta riaaṉa, ni laa zho sca noded ga; rëbchaa zho:
17 E ele caindo em si, disse: Quantos servidores de meu pai têm pão suficiente e de sobra, e eu aqui pereço de fome!
18 “Mazd miṉe naca laa naa guia gdziiṉ naa lo pxoz naa stib, guiep naa lo me guṉ me naa perdon grëtaa falt ne beṉ naa lo me, falt ne beṉgaa naa lo Dios.
18 Levantar-me-ei, e irei para o meu pai, e lhe direi: Pai, eu pequei contra o céu e perante ti;
19 Maase sacdraa me naa zig xpëëd me, siguieḻ me ycaania me naa gac naa zig tib zha ne quiase dziin lo me.”
19 e não sou mais digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus servidores.
20 Horco bio zho nëz laa zho zey nëz lidz pxoz zho. Zitraa ziaad zho laa me goṉle zho, pquia zdoo me zho goṉ me zha rac zho; rias me güeydzieelo me zho bnaaz me nia zho, bdeedz me zho.
20 E ele, levantando-se, foi para seu pai. Mas, ele estando ainda longe do caminho, seu pai o viu, e teve compaixão, e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço, e o beijou.
21 ’“Papá”, rëb zho lo me, “rieṉ naa nroob falt ne beṉ naa lo Dios, beṉgaa naa lo luu. Rieguiaḻdraa sac luu naa zig tib xpëëd luu.”
21 E o filho lhe disse: Pai, eu pequei contra o céu e à tua vista, e não sou mais digno de ser chamado teu filho.
22 ’Ni blëzd me nlozh nee zho, lëëlëd bredz me zha ne quia xtsiiṉ me, rëb me: “¡Na goḻtënie tib nëz lar wen nu gacw xpëëd naa! ¡Goḻtënie tib nil wen tso nia me, tib nëz guieḻguid cub yquia ni me!”
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei a melhor veste, e vesti-o, e ponde-lhe um anel em sua mão, e calçados em seus pés;
23 Bnabey me zho güeyxi zho tib ngon ne mazdraa ndaan, beet zho, rëb me: “¡Ib none gac tib lni, none dioow ne, none dio ne!
23 e trazei aqui um novilho cevado, e matai-o; e comamos e alegremo-nos;
24 ¡Sac goṉ guṉ naa cuent, brieeban xpëëd rii naa! ¡Bnitle me ga, na laa me bdziel!” ¡Laa lni psilo!
24 porque este meu filho estava morto, e vive novamente; tinha-se perdido, e foi achado. E eles começaram a alegrar-se.
25 ’Lni co noyac, zeeṉe laa stib xpëëd me zha ne nac zha gol ga, wbire lo dziin dan. Bdziṉ zho gax ro yu, rlu rquia di, haxta wiee rlu noyac;
25 Ora, o seu filho mais velho estava no campo; e vindo, ao aproximar-se da casa, ele ouviu a música e as danças.
26 dzigo bredz zho tib zha ne quia dziin lo pxoz zho ga, bnabdiidz zho dieṉ pe lni ne noyac.
26 E ele chamou um dos servos, e perguntou o que significavam aquelas coisas.
27 Dzigo rëbchaa zha co: “Bets luu blanso, gane squitaa bnabey pxoz luu noyac lni; rley me goṉ me mban zho laa zho blanso. Bnabey me gut tib ngon ne mazdraa ndaan.”
27 E ele lhe disse: O teu irmão chegou; e teu pai matou o novilho cevado, porque ele o recebeu são e salvo.
28 Blëë zha gol co bin zhow, lo guieḻblëë co bzëëbd zho ro yu. Nacne briee pxoz zho, bnee me lo zho sëëb zho ro yu.
28 E ele se irritou e não queria entrar; portanto, saindo o pai, lhe rogava.
29 Dzigo rëbchaa zho lo me: “¡Lëdraaw i goṉ papá noyuṉ luu! Bui gaṉle blactaa iz ne quiayuṉ naa dziin lo luu, wlaltaa gard quits naa tib xtiidz luu. Ni zha rna tib dze, siquier tib chiv yeeṉ ygad luu lo naa, gownie naa grë zha ne ndzieeldiidz naa.
29 E, ele respondendo, disse ao seu pai: Eis que eu te sirvo há tantos anos, e em nenhum momento eu transgredi um mandamento teu; contudo, tu nunca me deste um cabrito, para que eu pudesse me alegrar com os meus amigos;
30 Cho dzigo nac zha qui, blozhse güeyloozh zho xtimi luu lo grëtaa guieḻyozh ne beeṉ zho, na no luu beet luu ngon ne mazdraa ndaan, noyuṉ luu zhilni zho.”
30 mas, vindo este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as prostitutas, mataste-lhe o novilho cevado.
31 Dzigo rëbchaa me lo zho: “Nliw xin, ni lalnu gard csaan luu naa, gacxe waa grëtaa ncuaaṉe quianie naa, luu guiaaṉniew.
31 E, ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e tudo o que eu tenho é teu.
32 Per niina ne laa bets luu blanso, ib nonguieḻa znu dziuuṉ ne tib lni gleynie ne me; sac goṉ bnit me, ni na laa me bdziel. ¡Dziuuṉ ne cuent brieeban me nu!”
32 Mas era necessário fazer festa e regozijarmo-nos; porque este teu irmão estava morto, e vive novamente; tinha-se perdido, e foi achado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.