João 5
Diidz ne rdeed guielmban (ZPMNT) vs VC
1 Goc palal dzew, laa stib lni nroob rac Jerusalén, dzigo nacne güey Jesús Jerusalén stib.
1 Depois disso, houve uma festa dos judeus, e Jesus subiu a Jerusalém.
2 Ro guiedz Jerusalén, gax zaatne quia puert ne rded mëcwxiil, ga niaa tib pil nis rnee zho Betesd. Igo ro pil co niaa tib nsaap, rap nsaap co gaay arcw.
2 Há em Jerusalém, junto à porta das Ovelhas, um tanque, chamado em hebraico Betesda, que tem cinco pórticos.
3 Lo nsaap co, ga ndxie nzian meṉ rzacnë, no zho roḻd lo, no zho në ni, no zho ib gacd griaḻ [grëse zho laa zho ndxie ga quiambëz zho gni lo nis ne no leṉ pil co,
3 Nestes pórticos jazia um grande número de enfermos, de cegos, de coxos e de paralíticos, que esperavam o movimento da água.
4 sac nac diidz poc poc riet tib xanjl Dios riesini lo nis co, dzigo zha ne znuse sëëb lo nis co, teḻ pe guieḻguiidztaa rzac zho, riac zho].
4 {Pois de tempos em tempos um anjo do Senhor descia ao tanque e a água se punha em movimento. E o primeiro que entrasse no tanque, depois da agitação da água, ficava curado de qualquer doença que tivesse.}
5 Ga nix tib mgui, gocle gaḻptsiipxon iz rzacnë me.
5 Estava ali um homem enfermo havia trinta e oito anos.
6 Laa zeeṉe goṉ Jesús me, ni bin Jesús scataale nroob dze rzacnë me, rëbchaa Jesús lo me:
6 Vendo-o deitado e sabendo que já havia muito tempo que estava enfermo, perguntou-lhe Jesus: Queres ficar curado?
7 ―Racladz naa ―rëb me―, per guieṉd cho csëëb naa leṉ pil qui zeeṉe laa lo nis rni. Zeeṉe racladz naa sëëb naa, zhaale stib zha ne glo rzëëb.
7 O enfermo respondeu-lhe: Senhor, não tenho ninguém que me ponha no tanque, quando a água é agitada; enquanto vou, já outro desceu antes de mim.
8 Dzigo rëbchaa Jesús lo me:
8 Ordenou-lhe Jesus: Levanta-te, toma o teu leito e anda.
9 Zigne sca rëb Jesús, laa meṉ co biac. Horcogazh blis me yag co, nzëni me laa me briee ga.
9 No mesmo instante, aquele homem ficou curado, tomou o seu leito e foi andando. Ora, aquele dia era sábado.
10 zeeṉe goṉ zho ney me yag ne bzhoob me, rëbchaa zho lo me:
10 E os judeus diziam ao homem curado: E sábado, não te é permitido carregar o teu leito.
11 Pquiab me rëb me:
11 Respondeu-lhes ele: Aquele que me curou disse: Toma o teu leito e anda.
12 ―¿Cho meṉ sca në lo luu? ―rëb zho.
12 Perguntaram-lhe eles: Quem é o homem que te disse: Toma o teu leito e anda?
13 Niicle me rieṉdaque dieṉ chow, sac ndaldox miech ne ndxie ga; hor co laa Jesús bzëëble lad grë miech co.
13 O que havia sido curado, porém, não sabia quem era, porque Jesus se havia retirado da multidão que estava naquele lugar.
14 Haxta leṉ yadooraa bdzieel Jesús me, dzigo rëbchaa Jesús lo me:
14 Mais tarde, Jesus o achou no templo e lhe disse: Eis que ficaste são; já não peques, para não te acontecer coisa pior.
15 Zeeṉe laa me briee ga, güey me lo zha ne rnabey lo zha Israel ga, rëb me lo zho Jesús nac meṉ ne beeṉguiac me.
15 Aquele homem foi então contar aos judeus que fora Jesus quem o havia curado.
16 Nacne psilo zho quianaḻ zho dieṉ zha gnaaz zho Jesús pe nacne ruṉguiac me miech dze nda.
16 Por esse motivo, os judeus perseguiam Jesus, porque fazia esses milagres no dia de sábado.
17 Blisqui zhow lo me, dzigo rëbchaa me:
17 Mas ele lhes disse: Meu Pai continua agindo até agora, e eu ajo também.
18 Zeeṉe goṉ zho sca rëb me, mazdraa blëë zho lo me rzac zho tebaa zha gutgazh zho me. Rlëë zho, sac zienaḻd me dieṉ pa dze nda; mazdraa zeeṉe rëb me Dios nac Pxoz me, sac ga rlu me ne lalga nac me con Dios.
18 Por esta razão os judeus, com maior ardor, procuravam tirar-lhe a vida, porque não somente violava o repouso do sábado, mas afirmava ainda que Deus era seu Pai e se fazia igual a Deus.
19 Ni rëb me:
19 Jesus tomou a palavra e disse-lhes: Em verdade, em verdade vos digo: o Filho de si mesmo não pode fazer coisa alguma; ele só faz o que vê fazer o Pai; e tudo o que o Pai faz, o faz também semelhantemente o Filho.
20 Nquialadzdox Dios me, grëtaa dziin ne ruṉ Dios rlu Diosa lo me; gane zuṉ me milagr nroob ne mazdraa gzee zdoo to; ncuaaṉe palalse i goṉ to niina ne biac meṉ qui.
20 Pois o Pai ama o Filho e mostra-lhe tudo o que faz; e maiores obras do que esta lhe mostrará, para que fiqueis admirados.
21 Sac teḻne gacladz me cueeban me tib meṉgut, zbeeban me zho, zigne rbeebanaque Pxoz me meṉgut.
21 Com efeito, como o Pai ressuscita os mortos e lhes dá vida, assim também o Filho dá vida a quem ele quer.
22 Ni bzo Dios me, me guṉ guieḻwxtis,
22 Assim também o Pai não julga ninguém, mas entregou todo o julgamento ao Filho.
23 zeeṉa grëse miech guieṉ gaṉle zigne nonaque Pxoz me, scaque meṉ non nac me, ni sca none guṉnon zho me. Sac teḻ zha ne guṉnond me, yele Pxoz me ga (meṉ ne pxeeḻ me) ruṉnond zho.
23 Desse modo, todos honrarão o Filho, bem como honram o Pai. Aquele que não honra o Filho, não honra o Pai, que o enviou.
24 ―Gneli naa lo to gaṉle: Zha ne gliladz xtidz naa, ni gliladz zho meṉ ne pxeeḻ naa, laa zho bgaale tib guieḻmban ne gdziṉd dze lozh. Led yedraa zho ygaa guieḻnëdox ne ygaa grëraa miech ntseeb; sac laa zho brieele ladznia guieḻgut ga, bdziṉ zho lo guieḻmban co.
24 Em verdade, em verdade vos digo: quem ouve a minha palavra e crê naquele que me enviou tem a vida eterna e não incorre na condenação, mas passou da morte para a vida.
25 Zdziṉ dze zeeṉe ye grë meṉgut, zon zho xtiidz Xpëëd Dios; ni grëse zha ne gzoobdiaga, zban zho. ¡Ni lëë dze co bdziṉ niina!
25 Em verdade, em verdade vos digo: vem a hora, e já está aí, em que os mortos ouvirão a voz do Filho de Deus; e os que a ouvirem viverão.
26 Sac goṉ, zigne rdeed Dios guieḻmban lo miech, scaque zrieelo gded naa guieḻmban lo miech.
26 Pois como o Pai tem a vida em si mesmo, assim também deu ao Filho o ter a vida em si mesmo,
27 Ni bzo me naa, naa guṉ guieḻwxtis, gded naa miṉe tsieguiaḻ tib tib miech.
27 e lhe conferiu o poder de julgar, porque é o Filho do Homem.
28 ’¡Gzeed zdoo to! Sac ne nligaa, zdziṉ dze, grëse meṉgut ne no leṉ baa, laa zho grieeban
28 Não vos maravilheis disso, porque vem a hora em que todos os que se acham nos sepulcros sairão deles ao som de sua voz:
29 zeeṉe gon zho tsi naa. Grëse zha ne ndzinli wban, hor co laa zho ygaa tib guieḻmban ndzon; saṉgue zha ne beeṉ guieḻntseeb, hor co laa zho guey lo guieḻnëdox ne rieguiaḻ zho.
29 os que praticaram o bem irão para a ressurreição da vida, e aqueles que praticaram o mal ressuscitarão para serem condenados.
30 ’Per grieelod guṉ naa guieḻwxtis naase, ib none gacnaṉ Pxoz naaw. Grëse guieḻwxtis ne guṉ naa, laaw guṉ naa zigne gnabey Pxoz naa, laaw guṉ naa zigne nonguieḻa, sac goṉ guṉd naa miṉe guiaabtaa guic naa, sinque laa naa guṉ miṉe racladz Pxoz naa.
30 De mim mesmo não posso fazer coisa alguma. Julgo como ouço; e o meu julgamento é justo, porque não busco a minha vontade, mas a vontade daquele que me enviou.
31 ’Teḻne niaca miṉe naase rne cho nac naa, zrieequia zha ne guiab nlida.
31 Se eu der testemunho de mim mesmo, não é digno de fé o meu testemunho.
32 Per na, no stib meṉ ne rzeet naa lo miech; ni naṉ naa diidzli rnee me.
32 Há outro que dá testemunho de mim, e sei que é digno de fé o testemunho que dá de mim.
33 Haxta Juan Bautist, zeeṉe pxeeḻ to bla zha ne güeynabdiidz lo me, grëse miṉe rëb me lo zho ga, diidzliw.
33 Vós enviastes mensageiros a João, e ele deu testemunho da verdade.
34 Laa naa rzet miṉ rii lo to, zeeṉa gliladz to cho nac naa, zeeṉa sca laa to lo xtoḻ to; sac rquiindpaa dieṉ cho miech guidzliu rii gnee cho nac naa.
34 Não invoco, porém, o testemunho de homem algum. Digo-vos essas coisas, a fim de que sejais salvos.
35 Zeeṉe biaad Juan, goc me zig tib biini bziini me lo to palal dze zeeṉa guṉbey to naa; ni bley to pquiaadiag to miṉe bnee me.
35 João era uma lâmpada que arde e ilumina; vós, porém, só por uma hora quisestes alegrar-vos com a sua luz.
36 Nli bnee me cho nac naa; per grë milagr ne ruṉ naa miṉ co quiaxobneṉraa gaṉle cho nac naa. Pxoz naa rneedz diidz ruṉ naaw; ni ga rlu gaṉle ne me pxeeḻ naa.
36 Mas tenho maior testemunho do que o de João, porque as obras que meu Pai me deu para executar - essas mesmas obras que faço - testemunham a meu respeito que o Pai me enviou.
37 Haxta ye me mezhal quialu gaṉle cho nac naa, parga nli gard gaṉ to me, niicle gard gon to tsi me.
37 E o Pai que me enviou, ele mesmo deu testemunho de mim. Vós nunca ouvistes a sua voz nem vistes a sua face...
38 Ronde to pe rnee me, sac rliladzde to naa; sac goṉ me pxeeḻ naa ziaḻne naa xtiidz me.
38 e não tendes a sua palavra permanente em vós, pois não credes naquele que ele enviou.
39 ’Nli rioxco to rseed to grë guits ne ziaad Xtiidz me, sac rieṉ to ga ziaad dieṉ zha ygaa to guieḻmban ne gdziṉd dze lozh. Ni niicle ne lo co zhobnee gaṉle cho nac naa,
39 Vós perscrutais as Escrituras, julgando encontrar nelas a vida eterna. Pois bem! São elas mesmas que dão testemunho de mim.
40 per nëde to gbig to lo naa, zeeṉa ygaa to guieḻmban co.
40 E vós não quereis vir a mim para que tenhais a vida...
41 Nëde to guṉbey to naa, nëde to guieṉ to cho nac naa, per peet nacd miṉ co;
41 Não espero a minha glória dos homens,
42 ruṉbey naa to, ni lalnu rleyniede to Dios.
42 mas sei que não tendes em vós o amor de Deus.
43 Sac goṉ, me pxeeḻ naa ziaḻ naa lo to, ni rlëë to raṉ to naa; mazd zha ne lega ziaadse, zha cosi lëëlëd rcaania to zho.
43 Vim em nome de meu Pai, mas não me recebeis. Se vier outro em seu próprio nome, haveis de recebê-lo...
44 ¡Miṉ co goṉ, ib rliladzde to cho nac naa! Sac laa guic to zienie loxaque dieṉ zha guṉnon samiech to to, ib rguibde to zha gacnon to lo Dios.
44 Como podeis crer, vós que recebeis a glória uns dos outros, e não buscais a glória que é só de Deus?
45 Ni guiabde to togo naapaa gazo to lo Pxoz naa, glisqui naa grë ncuaaṉe ruṉ to. Moisés goṉ nac meṉ ne glisquiw; sac ley ne psaṉ me, miṉe rnalo to csilaa to lo xtoḻ to, lëëw glu gaṉle pe nac grëtaa ncuaaṉe quiayuṉ to.
45 Não julgueis que vos hei de acusar diante do Pai; há quem vos acusa: Moisés, no qual colocais a vossa esperança.
46 Sac goṉ, teḻne niaca miṉe nlipaa rliladz to grë miṉe pquiaa Moisés, zliladz to dzigo cho nac naa; goḻgaṉ gaṉle, lo grë guits ne pquiaa me, ga rzeet me naa.
46 Pois se crêsseis em Moisés, certamente creríeis em mim, porque ele escreveu a meu respeito.
47 Rlu rliladzde to grë miṉe pquiaa Moisés ga, gane rliladzde to miṉe rne naa lo to.
47 Mas, se não acreditais nos seus escritos, como acreditareis nas minhas palavras?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.