Romanos 7
Stichia' Diose dialu (ZPLNT) vs VC
1 Bee saꞌa enu nzeli arquiaꞌahua Jesucristo liꞌihua nediyaꞌhua nú xneca neca ley, nú ley rnibiyaꞌ lubee bene diqui nú nehuañi bene.
1 Ignorais, irmãos {falo aos que têm conhecimentos jurídicos}, que a lei só tem domínio sobre o homem durante o tempo que vive?
2 Necane xi neca tucu unaꞌa enu nechia nú lecaꞌ modo chianchu stucu niyu rene diqui nú nehuañi niyuꞌnchu, pero tunu ati niyuꞌnchu leca ley nú cá nú chianchu stucu bese.
2 Assim, a mulher casada está sujeita ao marido pela lei enquanto ele vive; mas, se o marido morrer, fica desobrigada da lei que a ligava ao marido.
3 Pero tunu nehuañiscaꞌ niyuꞌnchu nu yucunchu stucu niyu, nehuañinchu lu eluhuexe che. Pero tunu unguti niyuꞌnchu lecaꞌ ley nucá nú chianchu stucu niyu, nu la riꞌinchu eluhuexe che.
3 Por isso, enquanto viver o marido, se se tornar mulher de outro homem, será chamada adúltera. Porém, morrendo o marido, fica desligada da lei, de maneira que, sem se tornar adúltera, poderá casar-se com outro homem.
4 Leꞌca scua bee saꞌa enu nzeli arquiaꞌahua Jesucristo, equie nú unguti Jesucristo, ulaxu nú rnibiyaꞌ leyꞌ Moisés luhua. Neequie necalahua bee beneꞌ Jesucristo. Liꞌinu enu uhuañi zeca lu eluti, nu scua nuꞌ modo nú riaꞌahua tucu nú niarquiꞌ Diose nú riaꞌahua.
4 Assim, meus irmãos, também vós estais mortos para a lei, pelo sacrifício do corpo de Cristo, para pertencerdes a outrem, àquele que ressuscitou dentre os mortos, a fim de que demos frutos para Deus.
5 Xne chenu uhuañiaꞌahua tucu nú uniarquiꞌtsiaꞌahua aꞌla máse uriꞌi ley nú uyaꞌla elliebacuꞌahua para nú riaꞌahua lunú la nibiyaꞌ ley nú riaꞌahua nu scua uriaꞌahua nú necha neca nú riala azeꞌcaꞌahua castiya.
5 De fato, quando estávamos na carne, as paixões pecaminosas despertadas pela lei operavam em nossos membros, a fim de frutificarmos para a morte.
6 Pero nee neca xi neca nú ungutilaꞌahua lu cuendaꞌ ley, nee nú la nibiyaꞌ ley luaꞌahua nu lunú ucheꞌela modo nú nehuañiaꞌahua, nee nuꞌ modo nú riaꞌahua lunú niarquiꞌ Diose nú riaꞌahua equie cuendaꞌ Espíritu Santo nú nzu cuna liaꞌahua. Nu la necane equie nú nzenalaꞌahua nú rnibiyaꞌ ley.
6 Agora, mortos para essa lei que nos mantinha sujeitos, dela nos temos libertado, e nosso serviço realiza-se conforme a renovação do Espírito e não mais sob a autoridade envelhecida da letra.
7 La nia luhua nú la neca nzeꞌca ley, xne lacane esquie. Xne tunu leca ley lá ariaꞌa beyaꞌ nú xi neca dula, nu leca xunga ariaꞌa beyaꞌ nú dula neca chenu rleꞌlu steneꞌ saꞌlu, tunu leca nú rni ley: “La leꞌlu steneꞌ saꞌlu.”
7 Que diremos, então? Que a lei é pecado? De modo algum. Mas eu não conheci o pecado senão pela lei. Porque não teria idéia da concupiscência, se a lei não dissesse: Não cobiçarás {Ex 20,17}.
8 Pero chenu uriꞌá beyaꞌ nú la neca nzeꞌca nú rleꞌ bene steneꞌ saꞌlla che máse udala dula nú rriꞌá equie cuendaꞌ ye nú rlea luꞌcua nú rluꞌcu stucu bene. Tunu leca ley lá ariꞌi bee bene beyaꞌ xi neca dula.
8 Foi o pecado, portanto, que, aproveitando-se da ocasião que lhe foi dada pelo preceito, excitou em mim todas as concupiscências; porque, sem a lei, o pecado estava morto.
9 Ante nú chulua ley ulleꞌcaa nú nehuañi nzeꞌcaa. Pero chenu uyulua ley uriꞌá beyaꞌ nú rriꞌá dula nu equie cuendaꞌ dula cuaꞌ necaa xi neca tucu bene enu unguti.
9 Quando eu estava sem a lei, eu vivia; mas, sobrevindo o preceito, o pecado recobrou vida,
10 Sibiꞌ ley para nú riꞌi bee bene beyaꞌ xneca riala nú huañilla. Pero para liꞌá sibiꞌtsia ley para nú atia.
10 e eu morri. Assim o mandamento, que me devia dar a vida, conduziu-me à morte.
11 Xne huaꞌtu uzequienu dula liꞌá nú nuꞌ modo riꞌá ye nú rnibiyaꞌ ley pero leꞌca lu cuendaꞌ ley cuaꞌ uriꞌá beyaꞌ nú riala zecaa castiya.
11 Porque o pecado, aproveitando da ocasião do mandamento, seduziu-me, e por ele me levou à morte.
12 Pero la necane nú necha neca ley xne Diose uduꞌ ley, nu ye nú rni ley leꞌca Diose uduꞌe, nu neca nzeꞌcae, nu neli rnii.
12 Por conseguinte, a lei é santa e o mandamento é santo, e justo, e bom...
13 La luꞌcu ley culpa nú atia, sino que dula neca nú uzequienu liꞌá para nú atia nu equie cuendaꞌ ley cuaꞌ uriꞌá beyaꞌ nú necha neca nú rriꞌi bene dula.
13 Então o que é bom tornou-se causa de morte para mim? De certo que não. Foi o pecado que, para se mostrar realmente pecado, acarretou para mim a morte por meio do que é bom, a fim de que, pelo mandamento, o pecado se fizesse excessivamente pecaminoso.
14 Nediyaꞌahua nú equie cuendaꞌ Espíritu Santo nzeꞌta ley nú rni equie cuendaꞌnu. Pero lunú necaa bene, enzeꞌe siempre rriꞌi dula ana lua.
14 Sabemos, de fato, que a lei é espiritual, mas eu sou carnal, vendido ao pecado.
15 La riꞌá beyaꞌ xi seꞌca xne lunú niarquia riꞌá la riꞌá, sino que lunú laniarquia riꞌá enzeꞌe neca nú rriꞌá.
15 Não entendo, absolutamente, o que faço, pois não faço o que quero; faço o que aborreço.
16 Nu chenu rriꞌá lunú la niarquia riꞌá, scua rriꞌá beyaꞌ nú neca nzeꞌca ley, xne lu cuendaꞌ ley rriꞌá beyaꞌ xi rriꞌá.
16 E, se faço o que não quero, reconheço que a lei é boa.
17 Nu la riꞌi riñaꞌa lunú la yala riꞌá, sino que rriꞌine equie cuendaꞌ dula nú nuꞌ arquia.
17 Mas, então, não sou eu que o faço, mas o pecado que em mim habita.
18 Xne lunú necaa bene, nediyaa nú lacaa bene nzeꞌca, mase nú niarquia riꞌá nú neca nzeꞌca, pero la riꞌá ana nú riꞌá scua.
18 Eu sei que em mim, isto é, na minha carne, não habita o bem, porque o querer o bem está em mim, mas não sou capaz de efetuá-lo.
19 La riꞌá ana riꞌá nú neca nzeꞌca niarquia riꞌá, sino que aꞌla lunú necha neca nú la niarquia riꞌá enzeꞌe rriꞌá.
19 Não faço o bem que quereria, mas o mal que não quero.
20 Neequie tunu rriꞌá lunú la niarquia riꞌá, la neca nú rriꞌi riñaꞌne, sino que necane equie cuendaꞌ dula nú nuꞌ arquia enzeꞌe rriꞌá scua.
20 Ora, se faço o que não quero, já não sou eu que faço, mas sim o pecado que em mim habita.
21 Pero nee rriꞌá beyaꞌ nú máse niarquia riꞌá nú neca nzeꞌca, pero chu rriꞌi dula nú nuꞌ arquia ana lua.
21 Encontro, pois, em mim esta lei: quando quero fazer o bem, o que se me depara é o mal.
22 Chiquiꞌ riuꞌ arquia zucua nú rnibiyaꞌ Diose.
22 Deleito-me na lei de Deus, no íntimo do meu ser.
23 Pero nuꞌ tucu nú rcaa nú riꞌá scua, nu nucuaꞌ neca dula, xne nuꞌscaꞌ dula arquia.
23 Sinto, porém, nos meus membros outra lei, que luta contra a lei do meu espírito e me prende à lei do pecado, que está nos meus membros.
24 ¡Cueꞌcurua! ¿Ti tsilaꞌa liꞌá lu castiya nú zecaa equie dula nú rriꞌá nú necaa bene?
24 Homem infeliz que sou! Quem me livrará deste corpo que me acarreta a morte?...
25 ¡Pero cheꞌtsalá Diose nú equie cuendaꞌ Jesucristo utsilaꞌanu liꞌá lu castiyacuaꞌ! Xne mase rriꞌá elliebacuꞌ nú riꞌá puro nú rnibiyaꞌ Diose, pero lunú necaa bene, rriꞌi dula ana lua.
25 Graças sejam dadas a Deus por Jesus Cristo, nosso Senhor! Assim, pois, de um lado, pelo meu espírito, sou submisso à lei de Deus; de outro lado, por minha carne, sou escravo da lei do pecado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.