Romanos 4
Stichia' Diose dialu (ZPLNT) vs NTLH
1 Liꞌihua nediyaꞌhua nú xneca unga lu cuendaꞌ Abraham beneꞌahua enu udetela, liꞌilla enu rlutila uquie seña nú rquie bee bene Israel.
1 Então o que é que podemos dizer de Abraão, o antepassado de nossa raça? O que foi que ele conseguiu?
2 Tunu aca nebacuꞌ Abraham nú la luꞌculla dula equie beenú uriꞌilla, che nuꞌ modo nú azucuꞌ ayalla liꞌilla lubee bene, pero lu Diose leca modo ariꞌilla scua.
2 Se foi por causa das coisas que ele fez que Deus o aceitou, então ele teria motivo para se orgulhar, mas não para se orgulhar diante de Deus.
3 Pero Stichiaꞌ Diose rni: “Xne uyali arquiꞌ Abraham Diose, enzeꞌe ubacuꞌ Diose liꞌilla xi neca tucu enu la luꞌcu dula.”
3 Pois o que é que as Escrituras Sagradas dizem? Elas dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
4 Chenu rriꞌi tucu bene riñaꞌ, dimi nú riaxulla la necane nú lia ratiꞌllae sino que rriꞌilla anae equie riñaꞌ nú uriꞌilla.
4 O salário que o trabalhador recebe não é um presente, mas é o pagamento a que ele tem direito por causa do trabalho que fez.
5 Pero para nú riꞌi Diose perdona stula bee bene, leca modo nu ni bene nu aca perdonalla equie beenú uriꞌilla, sino que equie nú uchili arquiꞌ bene Jesucristo enzeꞌe ubacuꞌ Diose liꞌilla nú la luꞌcuaꞌlla dula.
5 Porém a pessoa que não põe a sua esperança nas coisas que faz, mas simplesmente crê em Deus, é a fé dessa pessoa que faz com que ela seja aceita por Deus, o Deus que trata o culpado como se ele fosse inocente.
6 Leꞌca uni David lu cuendaꞌ bee bene enu uriꞌi Diose nú la luꞌcuꞌa dula, nu la necane equie beenú xi uriꞌilla,
6 E isso foi o que Davi queria dizer quando falou da felicidade daqueles que Deus aceita, sem levar em conta o que eles fazem.
7 nu unilla:
7 Davi disse: “Feliz aquele cujas maldades Deus perdoa e cujos pecados ele apaga!
8 Ñia neca lu cuendaꞌ bee bene enu nebacuꞌla Diose, nú la luꞌcuaꞌ dula.
8 Feliz aquele que o Senhor não acusa de cometer pecado!”
9 Lá ni David nucuaꞌ para bee bene Israel enu nequie seña, sino que unilla bee bedichiaꞌ quieꞌ lu yebee bene. Tucu nú uniꞌlaꞌahua nú Diose ubacuꞌla Abraham nú la luꞌculla dula xne uchili arquiꞌlla liꞌinu.
9 Será que essa felicidade de que Davi falou existe somente para os que são circuncidados ? É claro que não! Ela existe também para os que não são circuncidados. Pois já citamos as Escrituras Sagradas, que dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
10 Nu chenu ubacuꞌ Diose liꞌilla la luꞌculla seña nú rquie bee bene Israel, ante nú quie señacuaꞌ Abraham nebacuꞌla Diose liꞌilla nú la luꞌculla dula.
10 Quando foi que isso aconteceu? Foi antes ou depois de Abraão ser circuncidado? Foi antes e não depois.
11 Nu chenu ubacuꞌ Diose Abraham nú la luꞌculla dula, che luzeꞌelá uquie señacuaꞌ liꞌilla, xne señacuaꞌ neca nú nebacuꞌla Diose liꞌilla nú la luꞌculla dula equie nú uchili arquiꞌlla liꞌinu. Scua neca Abraham paꞌ ye bee bene enu nzeli arquiꞌ Diose, mase nú la nequie seña nú rquie bee bene Israel liꞌilla, pero lunú nzeli arquiꞌbeella Diose nebacuꞌlanu liꞌibeella, nú la luꞌcu beella dula.
11 Ele foi circuncidado mais tarde. E a sua circuncisão foi um sinal para provar que Deus aceitou Abraão porque ele tinha fé; e isso aconteceu quando ele ainda não havia sido circuncidado. Assim Abraão é o pai espiritual de todos os que creem em Deus e são aceitos por ele, mesmo que não sejam circuncidados.
12 Nu leꞌca neca Abraham paꞌ bee bene enu nequie seña nú rquie bee bene Israel, nu nzeli arquiꞌbeella Diose tucu nú uyali arquiꞌ Abraham, ante nú quie seña liꞌilla.
12 Ele é também o pai dos que são circuncidados. Não apenas porque são circuncidados, mas porque vivem a mesma vida de fé que Abraão, o nosso pai, viveu antes de ter sido circuncidado.
13 Chenu ucuaqui uꞌna Diose lu Abraham cuna lubee bene enu nzeli arquiꞌ Diose, tucu nú uyali arquiꞌ Abraham nú deteꞌnu nú yucu beella iliulabe xi neca tucu erencia. Lá cuaqui uꞌna Diose nucuaꞌ lu Abraham, equie nú uzucuꞌlla nú rni ley, sino que necane lunú uchili arquiꞌlla Diose.
13 Deus prometeu a Abraão e aos seus descendentes que o mundo ia pertencer a eles. Essa promessa foi feita não porque Abraão tinha obedecido à lei , mas porque ele havia crido em Deus e havia sido aceito por ele.
14 Xne tunu bee enu sucuꞌtsia ley atiꞌ erencia cuaꞌ, lecaxi sibiꞌ nú nzeli arquiꞌ bee bene Diose, leꞌca la zibiꞌ nú ucuaqui uꞌna Diose lu Abraham che.
14 Pois, se aqueles que obedecem à lei vão receber o que Deus prometeu, então a fé é inútil, e a promessa de Deus não tem valor.
15 Pero lacane scua, xne ley neca para nú deteꞌ castiya bee bene pero elu leca ley leca modo nú ni bee bene nú la zucuꞌ bene nú rni ley.
15 Pois a lei traz o castigo de Deus. Mas, onde não existe lei, também não existe desobediência à lei.
16 Enzeꞌe chenu ucuaqui uꞌna Diose lu Abraham nú deteꞌnu nú ucuaqui uꞌnanu lu ye bee bene enu nzeli arquiꞌ liꞌinu, tucu nú udeteꞌnue lu Abraham scua ucuaqui uꞌnanu lu Abraham xne uchili arquiꞌlla liꞌinu, nu la necane nú ucuaqui uꞌna Diose nucuaꞌ para bee bene enu sucuꞌtsia ley sino que necane para bee bene enu nzeli arquiꞌ Diose, tucu nú uyali arquiꞌ Abraham Diose, mase nu la chulu beella ley, nu scua Abraham neca paꞌ yeꞌahua.
16 Portanto, a promessa de Deus depende da fé, a fim de que a promessa seja garantida como presente de Deus a todos os descendentes de Abraão. Ela não é somente para os que obedecem à lei, mas também para os que creem em Deus como Abraão creu, pois ele é o pai espiritual de todos nós.
17 Tucu nú rni lu ichiꞌ Stichiaꞌ Diose lu cuendaꞌ Abraham, elu rni: “Liꞌilu acalu paꞌ huaxi bee bene iliulabe.” Nucuaꞌ neca nú ucuaqui uꞌna Diose lu Abraham, nu uchili arquiꞌlla nú uni Diose lulla, liꞌinu enu rriꞌi nú rehuañi bee benenguti nu rninu equie cuendaꞌ beenú lecascaꞌ lu iliulabe quieꞌ xi neca nú nuꞌlane.
17 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Eu fiz de você o pai de muitas nações.” Assim a promessa depende de Deus, em quem Abraão creu, o Deus que ressuscita os mortos e faz com que exista o que não existia.
18 Añinzuca nú nediyaꞌ Abraham nú leca modo nú luꞌculla enduꞌ, pero chenu uni Diose lulla nú luꞌculla enduꞌ che ita uyali arquiꞌlla nú uni Diose lulla scua, neca Abraham “paꞌ ye bee bene”, enu nzeli arquiꞌ Diose, tucu nú uni Diose lu Abraham: “Scua aca huaxi bee lliꞌñilu.”
18 Abraão teve fé e esperança, mesmo quando não havia motivo para ter esperança, e por isso ele se tornou “o pai de muitas nações”. Como dizem as Escrituras: “Os seus descendentes serão muitos.”
19 Nu uyali arquiꞌ Abraham nú uni Diose lulla nú luꞌculla enduꞌ, nu nzalalla casi tucu ayuꞌu lana, nu unguxulalla nu leꞌca esquie unaꞌlla Sara, pero lá tsuchiucu arquiꞌlla lunú uni Diose lulla.
19 Abraão tinha quase cem anos. Mas, mesmo quando ele pensou a respeito do seu corpo, que já estava como morto, ou quando lembrou que Sara não podia ter filhos, a sua fé não enfraqueceu.
20 Nu lá zaꞌ arquiꞌlla núla yalu tucu nú ucuaqui uꞌna Diose lulla sino que diquinuꞌ arquiꞌlla uyali arquiꞌlla nú uni Diose lulla, nu udeteꞌlla cheꞌtsa lunu.
20 Abraão não perdeu a fé, nem duvidou da promessa de Deus. A sua fé o encheu de poder, e ele louvou a Deus
21 Chiquiꞌ nzutaꞌ arquiꞌ Abraham nú chiquiꞌ reca Diose riꞌi tucu nú ucuaqui uꞌnanu lulla.
21 porque tinha toda a certeza de que Deus podia fazer o que havia prometido.
22 Enzeꞌe nebacuꞌla Diose Abraham nú necalla tucu bene enu la luꞌcu dula xne uchili arquiꞌlla liꞌinu.
22 Por isso Abraão, por meio da fé, “foi aceito por Deus.”
23 Nu elu rni nú Diose nebacuꞌla Abraham nú necalla tucu bene enu la luꞌcu dula, lunú uyali arquiꞌlla liꞌinu, láninu lu cuendaꞌtsia Abraham,
23 As palavras “foi aceito” não falam somente dele.
24 sino que leꞌca uninu nucuaꞌ lu cuendaꞌahua, xne nzelila arquiaꞌahua Diose, che nebacuꞌlanu liaꞌahua nú la luꞌcuaꞌahua dula, liꞌinu enu uriꞌi nú uhuañi zeca Jesucristo lu eluti.
24 Falam também de nós, que seremos aceitos, nós os que cremos em Deus, o qual ressuscitou Jesus, o nosso Senhor.
25 Jesucristo enu unguti equie stulaꞌahua nu uhuañi zecanu lu eluti nu equie cuendaꞌ liꞌinu la luꞌcuaꞌahua dula lu Diose.
25 Jesus foi entregue para morrer por causa dos nossos pecados e foi ressuscitado a fim de que nós fôssemos aceitos por Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.