Mateus 14
Stichia' Diose dialu (ZPLNT) vs NVT
1 Timbu zeꞌe arre Herodes enu rnibiyaꞌ lu iliu Galilea, ubeneꞌlla ye beenú rriꞌi Jesuse,
1 Quando Herodes Antipas ouviu falar de Jesus,
2 nu unilla lubee mosoꞌlla:
2 disse a seus conselheiros: “Deve ser João Batista que ressuscitou dos mortos! Por isso ele tem poder para fazer esses milagres”.
3 Uni Herodes scua xne liꞌilla unibiyaꞌlla nú ulluna Juan nu uyacaꞌculla cuna cadena uyuꞌulla niꞌcuꞌ. Uriꞌi Herodes scua equie cuendaꞌ Herodías, enu unga unaꞌa bichilla Felipe,
3 Herodes havia mandado prender e encarcerar João para agradar Herodias, que era esposa de Filipe, seu irmão.
4 xne uni Juan lu Herodes:
4 João tinha dito repetidamente a Herodes: “É contra a lei que o senhor viva com ela”.
5 Nu niarquiꞌ Herodes nú utilla Juan, pero xiquilla bee bene, xne ye bee bene rni nú neca Juan tucu profeta.
5 Herodes queria matá-lo, mas tinha medo de provocar uma revolta, pois o povo acreditava que João era profeta.
6 Pero chenu reca eliñi nú relluꞌcu Herodes lana, che uyeꞌe xinchiuꞌcu Herodías lubee bene enu nezeneꞌ lu eliñi zeꞌe, nu chiquiꞌ uyuꞌ arquiꞌ Herodes xa uyeꞌenchu,
6 Contudo, numa festa de aniversário de Herodes, a filha de Herodias dançou diante dos convidados e agradou muito o rei,
7 nu hasta uquieꞌella Diose nú deteꞌlla xitse nú nacuꞌnchu lulla.
7 e ele prometeu, sob juramento, que lhe daria qualquer coisa que ela pedisse.
8 Nu naꞌ enduꞌ cuaꞌ uni lunchu, nú ninchu lu Herodes:
8 Instigada pela mãe, a moça disse: “Quero a cabeça de João Batista num prato!”.
9 Che nehuana utsu arquiꞌ arre Herodes, pero lunú uquieꞌelalla Diose lu ye bee bene enu nezeneꞌ lu eliñiꞌlla nú deteꞌlla xitse lunú nacuꞌnchu, enzeꞌe unibiyaꞌlla lubee sundaduꞌlla nú yeꞌtayu beei nú rnacuꞌnchu lulla.
9 O rei se arrependeu do que tinha dito, mas, por causa do juramento feito diante dos convidados, deu as ordens para que atendessem ao pedido.
10 Che unibiyaꞌlla nú chiecuꞌ bee sundadu lluca equie Juan liñi niꞌcuꞌ,
10 João foi decapitado na prisão,
11 nu uriñayu beei lluca equie Juan nchiucuꞌ liñi tucu pliatu, nu udeteꞌ beeii yanchu, nu chu udeteꞌnchue ya naꞌnchu.
11 e sua cabeça foi trazida num prato e entregue à moça, que a levou à sua mãe.
12 Che uriña bee beneꞌ Juan unguyaꞌ cuerpoꞌ Juan nu uya caꞌchiꞌ beella cuerpoꞌlla, cheelá uyatixiuleꞌe beella lu Jesuse lunú unga.
12 Os discípulos de João vieram, levaram seu corpo e o sepultaram. Em seguida, foram a Jesus e lhe contaram o que havia acontecido.
13 Chenu ubeneꞌ Jesuse nú unguti Juan, uchiuꞌunu zeꞌe nza tuculiꞌnu liñi tucu barco, tucu luhuare elu lecalí tinuꞌ, para nú nzu tuculiꞌnu zeꞌe. Pero chenu uriꞌi bee bene beyaꞌ nú nzanu uchiuꞌu bee bene bee eyeche enza zeꞌe nzenala liꞌinu nu se eꞌya beei nzuebeei elu riñanu.
13 Logo que Jesus ouviu a notícia, partiu de barco para um lugar isolado, a fim de ficar só. As multidões, porém, descobriram para onde ele ia e o seguiram a pé, vindas de muitas cidades.
14 Chenu ulaca Jesuse equie barco, ulañiꞌnu nú tesquielaꞌ huaxi bee bene nucuaꞌa zeꞌe nu uhuaꞌa arquiꞌnu beella, che uriyecanu bee bene enu riti nuyaꞌ beella.
14 Quando Jesus saiu do barco, viu a grande multidão, teve compaixão dela e curou os enfermos.
15 Nu chenu uchela, uyabica bee beneꞌnu lunu nu uni beella lunu:
15 Ao entardecer, os discípulos foram até ele e disseram: “Este lugar é isolado, e já está ficando tarde. Mande as multidões embora, para que possam ir aos povoados e comprar comida”.
16 Nu uni Jesuse lubeella:
16 “Não há necessidade”, disse Jesus. “Providenciem vocês mesmos alimento para elas.”
17 Nu uni beella lunu:
17 Eles responderam: “Temos apenas cinco pães e dois peixes!”.
18 Che uni Jesuse lubeella:
18 “Tragam para cá”, disse ele.
19 Chequie unibiyaꞌnu nú cuaꞌa bee bene añi zeꞌe lu ixi xata. Nu unaꞌtsenu lu ayuꞌ pa zeꞌe cuna rucu bela nu ubiꞌyanu enza liñibe nu udeteꞌnu cheꞌtsa lu Diose. Nu chu uleꞌenu bee pa cuaꞌ udeteꞌnu ya bee beneꞌnu para nú ritsiꞌ beellae lu ye bee bene.
19 Em seguida, mandou o povo sentar-se na grama. Tomou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e os abençoou. Então, partiu os pães em pedaços e os entregou a seus discípulos, que distribuíram às multidões.
20 Ye bee bene zeꞌe udacu beei hasta nú ubelaꞌ beei, nu uquietesaꞌscaꞌ beei chiꞌchiucu llume bee pa nú uyaꞌna.
20 Todos comeram à vontade, e os discípulos recolheram doze cestos com as sobras.
21 Bee enu udacu neca casi ayuꞌ mili puro bee niyu, sin nú bacuꞌ bee unaꞌa cuna bee enduꞌ.
21 Os que comeram foram cerca de cinco mil homens, sem contar mulheres e crianças.
22 Che chu unibiyaꞌ Jesuse nú chuꞌu bee beneꞌnu liñi barco para nú riculubeella chue beella stucu chu inzatuꞌ. Diquila nú rninu lubee bene nú nzanu.
22 Logo em seguida, Jesus insistiu com seus discípulos que voltassem ao barco e atravessassem até o outro lado do mar, enquanto ele despedia as multidões.
23 Chenu ulaxu uninu lubee bene zeꞌe nú nzanu, uquienu equie tucu dañi para nú nacuꞌnu lu Diose zeꞌe. Chenu uyuꞌu rulaꞌ nzu tuculiꞌnu zeꞌe,
23 Depois de mandá-las para casa, Jesus subiu sozinho ao monte a fim de orar. Quando anoiteceu, ele ainda estava ali, sozinho.
24 nu barco nú nza bee beneꞌnu istula nzae lu inzatuꞌ, nu chiquiꞌ necha rriꞌinu inzatuꞌ barco, xne chiquiꞌ reca bii enza lu barco.
24 Enquanto isso, os discípulos, distantes da terra firme, lutavam contra as ondas, pois um vento forte havia se levantado.
25 Nu elliecabe see Jesuse lu inzatuꞌ, nzanu enza lubee beneꞌnu.
25 Por volta das três da madrugada, Jesus foi até eles, caminhando sobre as águas.
26 Chenu ulañiꞌ bee beneꞌnu nú senu lu inzatuꞌ, ulliqui beella nu ubixialí beella nú uni beella:
26 Quando os discípulos o viram caminhando sobre as águas, ficaram aterrorizados. “É um fantasma!”, gritaram, cheios de medo.
27 Pero uni Jesuse lubeella:
27 Imediatamente, porém, Jesus lhes disse: “Não tenham medo! Coragem, sou eu!”.
28 Chequie uni Pedro lu Jesuse:
28 Então Pedro gritou: “Se é realmente o senhor, ordene que eu vá caminhando sobre as águas até onde está!”.
29 Che uni Jesuse lulla:
29 “Venha!”, respondeu Jesus. Então Pedro desceu do barco e caminhou sobre as águas em direção a Jesus.
30 Pero chenu utsiꞌlla nú chiquiꞌ reca bii, ulliquilla nu uquixie ratseꞌlla lu inzatuꞌ, nu urixialilla unilla:
30 Mas, quando reparou no vento forte e nas ondas, ficou aterrorizado, começou a afundar e gritou: “Senhor, salva-me!”.
31 Hora zeꞌe unaꞌtse Jesuse yalla, nu uninu lulla:
31 No mesmo instante, Jesus estendeu a mão e o segurou. “Como é pequena a sua fé!”, disse ele. “Por que você duvidou?”
32 Nu chenu uquie beella equie barco, ungaxe bii.
32 Quando entraram no barco, o vento parou.
33 Chequie beelá bee enu nchiucuꞌ equie barco, utsulliqui beella lu Jesuse nú uni beella lunu:
33 Então os outros discípulos o adoraram e exclamaram: “De fato, o senhor é o Filho de Deus!”.
34 Chequie udete beella lu inzatuꞌ zeꞌe, nu uriña beella stucu chu ruꞌu inzatuꞌ lu iliu nú lee Genesaret.
34 Depois de atravessarem o mar, chegaram a Genesaré.
35 Nu uyuꞌulu bee bene luhuare zeꞌe liꞌinu nú necanu Jesuse, nu ungabiyaꞌ ye bee bene diqui enza zeꞌe nú uriñanu zeꞌe, che uriñayu bee bene zeꞌe bee bene enu riti lunu.
35 Quando o povo reconheceu Jesus, a notícia de sua chegada se espalhou rapidamente por toda a região, e trouxeram os enfermos para que fossem curados.
36 Nu uziquie beei lunu nú zelanu nú tiꞌya beei masia ruꞌu xucunu, nu ye bee bene enu utiꞌya ruꞌu xucunu uyecaꞌ beei.
36 Suplicavam que ele deixasse os enfermos apenas tocar na borda de seu manto, e todos que o tocavam eram curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.