Lucas 15
Stichia' Diose dialu (ZPLNT) vs NAA
1 Ye bee bene enu rriꞌi cubre equie bee impuesto cuna bee bene enu rluꞌcu dula, uyabica beei lu Jesuse para nú yeneꞌ beei lunú rninu.
1 Aproximavam-se de Jesus todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Chequie bee fariseo cuna bee ulaxcuela enu reca leyꞌ Moisés, uquixie beei nú seꞌta beei Jesuse nú unibeei:
2 Os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: — Este recebe pecadores e come com eles.
3 Che uni Jesuse ejemplu quieꞌ lubeei:
3 Então Jesus lhes contou esta parábola:
4 ―Tunu nuꞌ tátucuhua rluꞌcu tucu ayuꞌu sanchi nu nitihua tucui, ¿xieꞌ la tsaꞌnascaꞌlla noventa y nueve bee sanchi zeꞌe dañi nu che cuaꞌnalla sanchi enu uniiti hasta nú llelaꞌllaí la?
4 — Qual de vocês é o homem que, possuindo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Nu chenu ullelaꞌllaí, ñia nzu arquiꞌlla uricuꞌllaí añilla.
5 E, quando a encontra, põe-na sobre os ombros, cheio de alegria.
6 Chequie chenu riñalla niꞌlla quieteꞌsaꞌlla bee bene enu rquieteꞌlla cuna bee besiñuꞌlla, nu nilla lubee bene zeꞌe: “Ñia utsu arquiꞌhua cuna liꞌá, xne ullelalá sanchia enu uniti.”
6 E, indo para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: “Alegrem-se comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.”
7 Nee nia luhua, nú leꞌca scua nuꞌ nú ñia nzu arquiꞌ liꞌi beenu enu nucuaꞌa liñibe chenu tsanaꞌ arquiꞌ tucu bene stulalla luquela se noventa y nueve bee bene enu neli neca enu la quiꞌña nú cheꞌe arquiꞌ lu stula.
7 Digo a vocês que, assim, haverá mais alegria no céu por um pecador que se arrepende do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 ’Leꞌca esquie tunu tucu unaꞌa enu rluꞌcu chiꞌi melu plata nu nitilla tucue, ¿xieꞌ la quieꞌella quii nu lucuꞌlla liñi niꞌlla nu cuaꞌnalla dimiꞌlla xuxuu hasta nú llelaꞌllae la?
8 — Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma delas, não acende a lamparina, varre a casa e a procura com muito empenho até encontrá-la?
9 Nu chenu llelaꞌlla dimiꞌlla, quieteꞌsaꞌlla bee unaꞌa enu rquieteꞌlla cuna bee besiñuꞌlla, nu nilla lubee nzeꞌe: “Ñia utsu arquiꞌhua cuna liꞌá xne ullelalá dimia nú unitia.”
9 E, quando a encontra, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: “Alegrem-se comigo, porque achei a dracma que eu tinha perdido.”
10 Nee nia luhua, leꞌca scua ñia nzu arquiꞌ bee ángeleꞌ Diose liñibe chenu tsanaꞌ arquiꞌ tucu bene stulalla.
10 Eu afirmo a vocês que a mesma alegria existe diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Leꞌca uni Jesuse stucu ejemplu lubeei:
11 Jesus continuou:
12 chequie uni llianaꞌlla enu lleꞌnalá lulla: “Paa uliꞌquiꞌ rencia nú rialaa.” Nu chu uritsiꞌ paꞌ beei bee renciaꞌlla lu rucu beei.
12 O mais moço deles disse ao pai: “Pai, quero que o senhor me dê a parte dos bens que me cabe.” E o pai repartiu os bens entre eles.
13 Xiucu xuna bichia lu zeꞌe llianaꞌlla enu lleꞌnalá ungüiti ye bee rencia nú uyucui. Che unguyaꞌi dimi cuaꞌ nzai enza istu elu ulaꞌxui yeene, xne uriꞌi ye nú niarquiꞌi.
13 — Passados não muitos dias, o filho mais moço, ajuntando tudo o que era seu, partiu para uma terra distante e lá desperdiçou todos os seus bens, vivendo de forma desenfreada.
14 Pero chenu ulaxu dimiꞌi unga biñia elu nzucui, nu uquixie nú uriꞌi falta nú acui.
14 — Depois de ter consumido tudo, sobreveio àquele país uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Nu chu uya naꞌcui riñaꞌ riꞌi niꞌ tucu bene enza zeꞌe, nu uxeꞌla bene zeꞌe liꞌi nú riꞌi ucui bee cuchi enza dañi.
15 Então foi pedir trabalho a um dos cidadãos daquela terra, e este o mandou para os seus campos a fim de cuidar dos porcos.
16 Nu equie nú chiquiꞌ rliaꞌnaꞌi alaꞌ nú raculai beenú racu bee cuchi nú secai, pero lecati udeteꞌ nú udacui.
16 Ali, ele desejava alimentar-se das alfarrobas que os porcos comiam, mas ninguém lhe dava nada.
17 Chequie uriꞌi elliebacuꞌ nú uni: “¡Niꞌ paa nucuaꞌa huaxi bee mosoꞌ nu hasta nú sucu sobra nú racu beei, nu liꞌá nzucuaꞌa caꞌa ya mero atia nú rliaꞌnaa!
17 Então, caindo em si, disse: “Quantos trabalhadores de meu pai têm pão com fartura, e eu aqui estou morrendo de fome!
18 Nee benchilaꞌ zecaa niꞌ paa nu nia lunu: Paa, uriꞌila dula lu Diose nu uriꞌila dula lulu,
18 Vou me arrumar, voltar para o meu pai e lhe dizer: ‘Pai, pequei contra Deus e diante do senhor;
19 la yalaꞌ nú nilu lua nú neca llianaꞌlu. Uriꞌitsia lua xi neca tucu mosoꞌlu.”
19 já não sou digno de ser chamado de seu filho; trate-me como um dos seus trabalhadores.’”
20 Chequie uyuꞌu nziui nu ubenchilaꞌ zecai niꞌ paꞌi.
20 E, arrumando-se, foi para o seu pai.
21 Nu chu uni lu paꞌi: “Paa uriꞌila dula lu Diose, nu uriꞌila dula lulu, la yalaꞌ nú nilu lua nú neca llianaꞌlu.”
21 E o filho lhe disse: “Pai, pequei contra Deus e diante do senhor; já não sou digno de ser chamado de seu filho.”
22 Pero chu uni paꞌi lubee mosoꞌlla: “Yexetsia uquia chiyaꞌhua laquie nú máse rnaa nzeꞌca utuꞌhua llianaꞌa, nu uduꞌhua tucu biꞌi cuenei nu quieꞌehua subatu cuchiuꞌi.
22 O pai, porém, disse aos servos: “Tragam depressa a melhor roupa e vistam nele. Ponham um anel no dedo dele e sandálias nos pés.
23 Nu uteyuhua tucu becerro enu máse neruꞌcu nu útihuaí para nú daꞌcuaꞌahuaí, nu riꞌahua tucu eliñi.
23 Tragam e matem o bezerro gordo. Vamos comer e festejar,
24 Xne para liꞌá ungutila llianaꞌa ninguieꞌ, nu uhuañi zecai. Uniiti, pero ullela zecai.” Nu uquiexie beella nú rriꞌi beella eliñiꞌi.
24 porque este meu filho estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.” E começaram a festejar.
25 ’Diqui nú nucuaꞌa beella esquie, llianaꞌ rluꞌlla nzuscaꞌi dañi. Chequie chenu ubenchilaꞌi nú nzeꞌta riñai axu niꞌbeella, chenu ubeneꞌi nú rula bee musica nu rieꞌe beella,
25 — Ora, o filho mais velho estava no campo. Quando voltava, ao aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 Chequie ubixiai tucu mosoꞌ niꞌbeella nu unidichiaꞌi lu nzeꞌe nú xi reca niꞌ beella.
26 Chamou um dos empregados e perguntou o que era aquilo.
27 Nu uni mosoꞌ zeꞌe lui: “Nú ubenchilaꞌ zeca bichilu nu unibiyaꞌ paꞌlu nú unguti becerro enu máse neruꞌcu xne uriña nzeꞌcai nu uriña naaquii.”
27 E ele informou: “O seu irmão voltou e, por tê-lo recuperado com saúde, o seu pai mandou matar o bezerro gordo.”
28 Pero chiquiꞌ ulee llianaꞌ rluꞌlla nzeꞌe nu la zelai chuꞌi niꞌi, che chu uchiuꞌu paꞌi uya ziquie lui para nú chuꞌi.
28 — O filho mais velho se indignou e não queria entrar. Saindo, porém, o pai, procurava convencê-lo a entrar.
29 Che uni lu paꞌi: “Liꞌilu nediyaꞌlu xala lana rriꞌá riñaꞌ cuna liꞌilu, nu leca xunga unga nzitia lulu, nu leca xunga ubiquiꞌlu masia tucu chipa llaꞌna para nú riꞌá tucu eliñi cuna bee enu rquietea.
29 Mas ele respondeu ao seu pai: “Faz tantos anos que sirvo o senhor e nunca transgredi um mandamento seu. Mas o senhor nunca me deu um cabrito sequer para fazer uma festa com os meus amigos.
30 Pero nee nú uriña llianaꞌlu ninguieꞌ, enu uya laꞌxu dimiꞌlu cuna bee unaꞌa huexe. Para liꞌi sí unibiyaꞌlu nú unguti becerro enu máse neruꞌcu.”
30 Mas, quando veio esse seu filho, que sumiu com os bens do senhor, gastando tudo com prostitutas, o senhor mandou matar o bezerro gordo para ele!”
31 Che uni paꞌi lui: “Llianaꞌa liꞌilu nzuculu cuna liꞌá ye bichia, nu ye nú rlucua neca steneꞌlu.
31 — Então o pai respondeu: “Meu filho, você está sempre comigo; tudo o que eu tenho é seu.
32 Pero nee rquiꞌña nú aca tucu eliñi cuna nú ñia tsu arquiaꞌahua, xne para liꞌá neca xi neca nú unguti bichilu nu nee uhuañi zecai, unitii, nu ullelaꞌ zecaꞌahuai.”
32 Mas era preciso festejar e alegrar-se, porque este seu irmão estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.