Lucas 15
Stichia' Diose dialu (ZPLNT) vs BKJ
1 Ye bee bene enu rriꞌi cubre equie bee impuesto cuna bee bene enu rluꞌcu dula, uyabica beei lu Jesuse para nú yeneꞌ beei lunú rninu.
1 Então, aproximaram-se dele todos os publicanos e pecadores para ouvi-lo.
2 Chequie bee fariseo cuna bee ulaxcuela enu reca leyꞌ Moisés, uquixie beei nú seꞌta beei Jesuse nú unibeei:
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este homem recebe pecadores, e come com eles.
3 Che uni Jesuse ejemplu quieꞌ lubeei:
3 E ele lhes falou esta parábola, dizendo:
4 ―Tunu nuꞌ tátucuhua rluꞌcu tucu ayuꞌu sanchi nu nitihua tucui, ¿xieꞌ la tsaꞌnascaꞌlla noventa y nueve bee sanchi zeꞌe dañi nu che cuaꞌnalla sanchi enu uniiti hasta nú llelaꞌllaí la?
4 Qual de vós é o homem que, tendo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove, e vai atrás da perdida até encontrá-la?
5 Nu chenu ullelaꞌllaí, ñia nzu arquiꞌlla uricuꞌllaí añilla.
5 E, tendo-a encontrado, regozijando-se, a põe sobre seus ombros.
6 Chequie chenu riñalla niꞌlla quieteꞌsaꞌlla bee bene enu rquieteꞌlla cuna bee besiñuꞌlla, nu nilla lubee bene zeꞌe: “Ñia utsu arquiꞌhua cuna liꞌá, xne ullelalá sanchia enu uniti.”
6 E ele chegando em casa, chama os seus amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque eu encontrei a minha ovelha que estava perdida.
7 Nee nia luhua, nú leꞌca scua nuꞌ nú ñia nzu arquiꞌ liꞌi beenu enu nucuaꞌa liñibe chenu tsanaꞌ arquiꞌ tucu bene stulalla luquela se noventa y nueve bee bene enu neli neca enu la quiꞌña nú cheꞌe arquiꞌ lu stula.
7 Eu vos digo, que assim haverá mais alegria no céu por um pecador que se arrepende, do que por noventa e nove pessoas justas que não necessitam de arrependimento.
8 ’Leꞌca esquie tunu tucu unaꞌa enu rluꞌcu chiꞌi melu plata nu nitilla tucue, ¿xieꞌ la quieꞌella quii nu lucuꞌlla liñi niꞌlla nu cuaꞌnalla dimiꞌlla xuxuu hasta nú llelaꞌllae la?
8 Ou qual mulher que, tendo dez peças de prata, e perdendo uma peça, não acende a candeia, e varre a casa, buscando com diligência até encontrá-la?
9 Nu chenu llelaꞌlla dimiꞌlla, quieteꞌsaꞌlla bee unaꞌa enu rquieteꞌlla cuna bee besiñuꞌlla, nu nilla lubee nzeꞌe: “Ñia utsu arquiꞌhua cuna liꞌá xne ullelalá dimia nú unitia.”
9 E, tendo-a encontrado, ela chama as amigas e as vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque encontrei a peça que eu havia perdido.
10 Nee nia luhua, leꞌca scua ñia nzu arquiꞌ bee ángeleꞌ Diose liñibe chenu tsanaꞌ arquiꞌ tucu bene stulalla.
10 Assim eu vos digo que há alegria na presença dos anjos de Deus por um só pecador que se arrepende.
11 Leꞌca uni Jesuse stucu ejemplu lubeei:
11 E ele disse: Certo homem tinha dois filhos;
12 chequie uni llianaꞌlla enu lleꞌnalá lulla: “Paa uliꞌquiꞌ rencia nú rialaa.” Nu chu uritsiꞌ paꞌ beei bee renciaꞌlla lu rucu beei.
12 e o mais jovem deles disse ao seu pai: Pai, dá-me a parte dos bens a que tenho direito. E ele dividiu-lhes os seus haveres.
13 Xiucu xuna bichia lu zeꞌe llianaꞌlla enu lleꞌnalá ungüiti ye bee rencia nú uyucui. Che unguyaꞌi dimi cuaꞌ nzai enza istu elu ulaꞌxui yeene, xne uriꞌi ye nú niarquiꞌi.
13 E poucos dias depois, o filho mais jovem, ajuntando tudo, partiu para uma terra distante, e ali desperdiçou os seus bens com uma vida desordeira.
14 Pero chenu ulaxu dimiꞌi unga biñia elu nzucui, nu uquixie nú uriꞌi falta nú acui.
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Nu chu uya naꞌcui riñaꞌ riꞌi niꞌ tucu bene enza zeꞌe, nu uxeꞌla bene zeꞌe liꞌi nú riꞌi ucui bee cuchi enza dañi.
15 E ele foi e juntou-se a um dos cidadãos daquela terra, e ele o enviou aos seus campos para alimentar os porcos.
16 Nu equie nú chiquiꞌ rliaꞌnaꞌi alaꞌ nú raculai beenú racu bee cuchi nú secai, pero lecati udeteꞌ nú udacui.
16 E ele desejava encher o seu estômago com as cascas que os porcos comiam; e nenhum homem lhe dava nada.
17 Chequie uriꞌi elliebacuꞌ nú uni: “¡Niꞌ paa nucuaꞌa huaxi bee mosoꞌ nu hasta nú sucu sobra nú racu beei, nu liꞌá nzucuaꞌa caꞌa ya mero atia nú rliaꞌnaa!
17 E ele caindo em si, disse: Quantos servidores de meu pai têm pão suficiente e de sobra, e eu aqui pereço de fome!
18 Nee benchilaꞌ zecaa niꞌ paa nu nia lunu: Paa, uriꞌila dula lu Diose nu uriꞌila dula lulu,
18 Levantar-me-ei, e irei para o meu pai, e lhe direi: Pai, eu pequei contra o céu e perante ti;
19 la yalaꞌ nú nilu lua nú neca llianaꞌlu. Uriꞌitsia lua xi neca tucu mosoꞌlu.”
19 e não sou mais digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus servidores.
20 Chequie uyuꞌu nziui nu ubenchilaꞌ zecai niꞌ paꞌi.
20 E ele, levantando-se, foi para seu pai. Mas, ele estando ainda longe do caminho, seu pai o viu, e teve compaixão, e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço, e o beijou.
21 Nu chu uni lu paꞌi: “Paa uriꞌila dula lu Diose, nu uriꞌila dula lulu, la yalaꞌ nú nilu lua nú neca llianaꞌlu.”
21 E o filho lhe disse: Pai, eu pequei contra o céu e à tua vista, e não sou mais digno de ser chamado teu filho.
22 Pero chu uni paꞌi lubee mosoꞌlla: “Yexetsia uquia chiyaꞌhua laquie nú máse rnaa nzeꞌca utuꞌhua llianaꞌa, nu uduꞌhua tucu biꞌi cuenei nu quieꞌehua subatu cuchiuꞌi.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei a melhor veste, e vesti-o, e ponde-lhe um anel em sua mão, e calçados em seus pés;
23 Nu uteyuhua tucu becerro enu máse neruꞌcu nu útihuaí para nú daꞌcuaꞌahuaí, nu riꞌahua tucu eliñi.
23 e trazei aqui um novilho cevado, e matai-o; e comamos e alegremo-nos;
24 Xne para liꞌá ungutila llianaꞌa ninguieꞌ, nu uhuañi zecai. Uniiti, pero ullela zecai.” Nu uquiexie beella nú rriꞌi beella eliñiꞌi.
24 porque este meu filho estava morto, e vive novamente; tinha-se perdido, e foi achado. E eles começaram a alegrar-se.
25 ’Diqui nú nucuaꞌa beella esquie, llianaꞌ rluꞌlla nzuscaꞌi dañi. Chequie chenu ubenchilaꞌi nú nzeꞌta riñai axu niꞌbeella, chenu ubeneꞌi nú rula bee musica nu rieꞌe beella,
25 Ora, o seu filho mais velho estava no campo; e vindo, ao aproximar-se da casa, ele ouviu a música e as danças.
26 Chequie ubixiai tucu mosoꞌ niꞌbeella nu unidichiaꞌi lu nzeꞌe nú xi reca niꞌ beella.
26 E ele chamou um dos servos, e perguntou o que significavam aquelas coisas.
27 Nu uni mosoꞌ zeꞌe lui: “Nú ubenchilaꞌ zeca bichilu nu unibiyaꞌ paꞌlu nú unguti becerro enu máse neruꞌcu xne uriña nzeꞌcai nu uriña naaquii.”
27 E ele lhe disse: O teu irmão chegou; e teu pai matou o novilho cevado, porque ele o recebeu são e salvo.
28 Pero chiquiꞌ ulee llianaꞌ rluꞌlla nzeꞌe nu la zelai chuꞌi niꞌi, che chu uchiuꞌu paꞌi uya ziquie lui para nú chuꞌi.
28 E ele se irritou e não queria entrar; portanto, saindo o pai, lhe rogava.
29 Che uni lu paꞌi: “Liꞌilu nediyaꞌlu xala lana rriꞌá riñaꞌ cuna liꞌilu, nu leca xunga unga nzitia lulu, nu leca xunga ubiquiꞌlu masia tucu chipa llaꞌna para nú riꞌá tucu eliñi cuna bee enu rquietea.
29 E, ele respondendo, disse ao seu pai: Eis que eu te sirvo há tantos anos, e em nenhum momento eu transgredi um mandamento teu; contudo, tu nunca me deste um cabrito, para que eu pudesse me alegrar com os meus amigos;
30 Pero nee nú uriña llianaꞌlu ninguieꞌ, enu uya laꞌxu dimiꞌlu cuna bee unaꞌa huexe. Para liꞌi sí unibiyaꞌlu nú unguti becerro enu máse neruꞌcu.”
30 mas, vindo este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as prostitutas, mataste-lhe o novilho cevado.
31 Che uni paꞌi lui: “Llianaꞌa liꞌilu nzuculu cuna liꞌá ye bichia, nu ye nú rlucua neca steneꞌlu.
31 E, ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e tudo o que eu tenho é teu.
32 Pero nee rquiꞌña nú aca tucu eliñi cuna nú ñia tsu arquiaꞌahua, xne para liꞌá neca xi neca nú unguti bichilu nu nee uhuañi zecai, unitii, nu ullelaꞌ zecaꞌahuai.”
32 Mas era necessário fazer festa e regozijarmo-nos; porque este teu irmão estava morto, e vive novamente; tinha-se perdido, e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.