Lucas 15
Stichia' Diose dialu (ZPLNT) vs ACF
1 Ye bee bene enu rriꞌi cubre equie bee impuesto cuna bee bene enu rluꞌcu dula, uyabica beei lu Jesuse para nú yeneꞌ beei lunú rninu.
1 E Chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Chequie bee fariseo cuna bee ulaxcuela enu reca leyꞌ Moisés, uquixie beei nú seꞌta beei Jesuse nú unibeei:
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores, e come com eles.
3 Che uni Jesuse ejemplu quieꞌ lubeei:
3 E ele lhes propôs esta parábola, dizendo:
4 ―Tunu nuꞌ tátucuhua rluꞌcu tucu ayuꞌu sanchi nu nitihua tucui, ¿xieꞌ la tsaꞌnascaꞌlla noventa y nueve bee sanchi zeꞌe dañi nu che cuaꞌnalla sanchi enu uniiti hasta nú llelaꞌllaí la?
4 Que homem dentre vós, tendo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove, e vai após a perdida até que venha a achá-la?
5 Nu chenu ullelaꞌllaí, ñia nzu arquiꞌlla uricuꞌllaí añilla.
5 E achando-a, a põe sobre os seus ombros, jubiloso;
6 Chequie chenu riñalla niꞌlla quieteꞌsaꞌlla bee bene enu rquieteꞌlla cuna bee besiñuꞌlla, nu nilla lubee bene zeꞌe: “Ñia utsu arquiꞌhua cuna liꞌá, xne ullelalá sanchia enu uniti.”
6 E, chegando a casa, convoca os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.
7 Nee nia luhua, nú leꞌca scua nuꞌ nú ñia nzu arquiꞌ liꞌi beenu enu nucuaꞌa liñibe chenu tsanaꞌ arquiꞌ tucu bene stulalla luquela se noventa y nueve bee bene enu neli neca enu la quiꞌña nú cheꞌe arquiꞌ lu stula.
7 Digo-vos que assim haverá alegria no céu por um pecador que se arrepende, mais do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 ’Leꞌca esquie tunu tucu unaꞌa enu rluꞌcu chiꞌi melu plata nu nitilla tucue, ¿xieꞌ la quieꞌella quii nu lucuꞌlla liñi niꞌlla nu cuaꞌnalla dimiꞌlla xuxuu hasta nú llelaꞌllae la?
8 Ou qual a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma dracma, não acende a candeia, e varre a casa, e busca com diligência até a achar?
9 Nu chenu llelaꞌlla dimiꞌlla, quieteꞌsaꞌlla bee unaꞌa enu rquieteꞌlla cuna bee besiñuꞌlla, nu nilla lubee nzeꞌe: “Ñia utsu arquiꞌhua cuna liꞌá xne ullelalá dimia nú unitia.”
9 E achando-a, convoca as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque já achei a dracma perdida.
10 Nee nia luhua, leꞌca scua ñia nzu arquiꞌ bee ángeleꞌ Diose liñibe chenu tsanaꞌ arquiꞌ tucu bene stulalla.
10 Assim vos digo que há alegria diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Leꞌca uni Jesuse stucu ejemplu lubeei:
11 E disse: Um certo homem tinha dois filhos;
12 chequie uni llianaꞌlla enu lleꞌnalá lulla: “Paa uliꞌquiꞌ rencia nú rialaa.” Nu chu uritsiꞌ paꞌ beei bee renciaꞌlla lu rucu beei.
12 E o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me pertence. E ele repartiu por eles a fazenda.
13 Xiucu xuna bichia lu zeꞌe llianaꞌlla enu lleꞌnalá ungüiti ye bee rencia nú uyucui. Che unguyaꞌi dimi cuaꞌ nzai enza istu elu ulaꞌxui yeene, xne uriꞌi ye nú niarquiꞌi.
13 E, poucos dias depois, o filho mais novo, ajuntando tudo, partiu para uma terra longínqua, e ali desperdiçou os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Pero chenu ulaxu dimiꞌi unga biñia elu nzucui, nu uquixie nú uriꞌi falta nú acui.
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a padecer necessidades.
15 Nu chu uya naꞌcui riñaꞌ riꞌi niꞌ tucu bene enza zeꞌe, nu uxeꞌla bene zeꞌe liꞌi nú riꞌi ucui bee cuchi enza dañi.
15 E foi, e chegou-se a um dos cidadãos daquela terra, o qual o mandou para os seus campos, a apascentar porcos.
16 Nu equie nú chiquiꞌ rliaꞌnaꞌi alaꞌ nú raculai beenú racu bee cuchi nú secai, pero lecati udeteꞌ nú udacui.
16 E desejava encher o seu estômago com as bolotas que os porcos comiam, e ninguém lhe dava nada.
17 Chequie uriꞌi elliebacuꞌ nú uni: “¡Niꞌ paa nucuaꞌa huaxi bee mosoꞌ nu hasta nú sucu sobra nú racu beei, nu liꞌá nzucuaꞌa caꞌa ya mero atia nú rliaꞌnaa!
17 E, tornando em si, disse: Quantos jornaleiros de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 Nee benchilaꞌ zecaa niꞌ paa nu nia lunu: Paa, uriꞌila dula lu Diose nu uriꞌila dula lulu,
18 Levantar-me-ei, e irei ter com meu pai, e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e perante ti;
19 la yalaꞌ nú nilu lua nú neca llianaꞌlu. Uriꞌitsia lua xi neca tucu mosoꞌlu.”
19 Já não sou digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus jornaleiros.
20 Chequie uyuꞌu nziui nu ubenchilaꞌ zecai niꞌ paꞌi.
20 E, levantando-se, foi para seu pai; e, quando ainda estava longe, viu-o seu pai, e se moveu de íntima compaixão e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 Nu chu uni lu paꞌi: “Paa uriꞌila dula lu Diose, nu uriꞌila dula lulu, la yalaꞌ nú nilu lua nú neca llianaꞌlu.”
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e perante ti, e já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Pero chu uni paꞌi lubee mosoꞌlla: “Yexetsia uquia chiyaꞌhua laquie nú máse rnaa nzeꞌca utuꞌhua llianaꞌa, nu uduꞌhua tucu biꞌi cuenei nu quieꞌehua subatu cuchiuꞌi.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa; e vesti-lho, e ponde-lhe um anel na mão, e alparcas nos pés;
23 Nu uteyuhua tucu becerro enu máse neruꞌcu nu útihuaí para nú daꞌcuaꞌahuaí, nu riꞌahua tucu eliñi.
23 E trazei o bezerro cevado, e matai-o; e comamos, e alegremo-nos;
24 Xne para liꞌá ungutila llianaꞌa ninguieꞌ, nu uhuañi zecai. Uniiti, pero ullela zecai.” Nu uquiexie beella nú rriꞌi beella eliñiꞌi.
24 Porque este meu filho estava morto, e reviveu, tinha-se perdido, e foi achado. E começaram a alegrar-se.
25 ’Diqui nú nucuaꞌa beella esquie, llianaꞌ rluꞌlla nzuscaꞌi dañi. Chequie chenu ubenchilaꞌi nú nzeꞌta riñai axu niꞌbeella, chenu ubeneꞌi nú rula bee musica nu rieꞌe beella,
25 E o seu filho mais velho estava no campo; e quando veio, e chegou perto de casa, ouviu a música e as danças.
26 Chequie ubixiai tucu mosoꞌ niꞌbeella nu unidichiaꞌi lu nzeꞌe nú xi reca niꞌ beella.
26 E, chamando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 Nu uni mosoꞌ zeꞌe lui: “Nú ubenchilaꞌ zeca bichilu nu unibiyaꞌ paꞌlu nú unguti becerro enu máse neruꞌcu xne uriña nzeꞌcai nu uriña naaquii.”
27 E ele lhe disse: Veio teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 Pero chiquiꞌ ulee llianaꞌ rluꞌlla nzeꞌe nu la zelai chuꞌi niꞌi, che chu uchiuꞌu paꞌi uya ziquie lui para nú chuꞌi.
28 Mas ele se indignou, e não queria entrar.
29 Che uni lu paꞌi: “Liꞌilu nediyaꞌlu xala lana rriꞌá riñaꞌ cuna liꞌilu, nu leca xunga unga nzitia lulu, nu leca xunga ubiquiꞌlu masia tucu chipa llaꞌna para nú riꞌá tucu eliñi cuna bee enu rquietea.
29 E saindo o pai, instava com ele. Mas, respondendo ele, disse ao pai: Eis que te sirvo há tantos anos, sem nunca transgredir o teu mandamento, e nunca me deste um cabrito para alegrar-me com os meus amigos;
30 Pero nee nú uriña llianaꞌlu ninguieꞌ, enu uya laꞌxu dimiꞌlu cuna bee unaꞌa huexe. Para liꞌi sí unibiyaꞌlu nú unguti becerro enu máse neruꞌcu.”
30 Vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 Che uni paꞌi lui: “Llianaꞌa liꞌilu nzuculu cuna liꞌá ye bichia, nu ye nú rlucua neca steneꞌlu.
31 E ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e todas as minhas coisas são tuas;
32 Pero nee rquiꞌña nú aca tucu eliñi cuna nú ñia tsu arquiaꞌahua, xne para liꞌá neca xi neca nú unguti bichilu nu nee uhuañi zecai, unitii, nu ullelaꞌ zecaꞌahuai.”
32 Mas era justo alegrarmo-nos e folgarmos, porque este teu irmão estava morto, e reviveu; e tinha-se perdido, e achou-se.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.