Lucas 14
Stichia' Diose dialu (ZPLNT) vs BKJ
1 Tucu bichia nú sulachi bee bene Israel, uya Jesuse udacucheca niꞌi tucu fariseo enu rnibiyaꞌ, nu texcuaꞌa beei nucuaꞌa tsiꞌña liꞌinu.
1 E aconteceu que, entrando ele na casa de um dos principais fariseus para comer pão no dia do shabat, eles o estavam observando.
2 Chequie lunu zeꞌe, nzu tucu niyu enu nuꞌ quii diqui beꞌlaꞌ.
2 E eis que estava ali diante dele um certo homem hidrópico.
3 Nu unidichiaꞌ Jesuse lubee ulaxcuela enu reca ley Moisés cuna lubee fariseo nu uninu:
3 E Jesus, respondendo, falou aos doutores da lei e aos fariseus, dizendo: É lícito curar no dia do shabat?
4 Pero lecalí xi ucuaqui beella, chequie uricuꞌnu yanu equie niyu enu riti zeꞌe, nu uriꞌiyecanu liꞌi nu uninu lui nu yai.
4 E eles calaram-se. E tomando-o, ele o curou e o deixou ir;
5 Chequie uninu lubee fariseo:
5 e perguntou-lhes, dizendo: Qual será de vós que, tendo um jumento ou boi que caindo em um poço, não o retira imediatamente no dia do shabat?
6 Pero lecaxi ullela arquiꞌbeella acuaqui beella lunu.
6 E, novamente, eles não puderam lhe responder acerca dessas coisas.
7 Chenu ulañiꞌ Jesuse nú rlaꞌna bee bene enu nezeneꞌ lu tsaꞌa zeꞌe elu neca equie cuaꞌa beei. Che uninu lubeei:
7 E ele propôs aos convidados uma parábola, reparando como eles escolhiam os principais lugares, dizendo-lhes:
8 ―Chenu seneꞌ bene liꞌilu chalu lu tsaꞌa chia, la zuculu luhuare elu mase neca equie, xne tunu riña stucu bene enu nezeneꞌ enu masela neca equie lulu,
8 Quando tu fores convidado por algum homem para as bodas, não te assentes no primeiro lugar, para que não aconteça que esteja convidado um homem mais honrado do que tu,
9 che bene enu uzeneꞌ rucuhua, nzeꞌtalla nu nilla lulu: “Udeꞌteꞌ elu nzuculu zucu benequieꞌ.” Chequie yaꞌna netúlu tsulílu luhuare zeꞌe, nu zuculu hasta último xleta.
9 e, vindo o que convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este homem; e então com vergonha, tenhas de tomar um lugar inferior.
10 Enzeꞌe chenu seneꞌ tucu bene liꞌilu lu tsaꞌa zucu lu xleta nú nzu hasta último, para nú chenu nzeꞌta bene enu uzeneꞌ liꞌilu nu nilla lulu: “Amigo, utee caꞌa zuculu elu máse neca equie.” Nu scua zucuꞌ aya beei liꞌilu lubee bene enu nucuaꞌa lu mexa cuna liꞌilu.
10 Mas, quando fores convidado, vai e assenta-te no lugar inferior, para que, quando vier o que te convidou, ele possa te dizer: Amigo, sobe para cá. Então, terás honra diante dos que estiverem assentados contigo na mesa.
11 Xne enu sucuꞌ aya leꞌcatsia liꞌi, aca lleꞌna nzeꞌe, nu enu reca lleꞌna zucuꞌ aya bee bene liꞌilla.
11 Porque, qualquer que se exaltar a si mesmo, será humilhado, e aquele que se humilhar a si mesmo, será exaltado.
12 Chequie uni Jesuse lu bene enu uzeneꞌ liꞌinu:
12 E ele disse também ao que o havia convidado: Quando deres um jantar ou uma ceia, não chames os teus amigos, nem os teus irmãos, nem os teus parentes, nem os teus vizinhos ricos, para que não aconteça que eles também te tornem a convidar, e te seja recompensado.
13 Mejora chenu rriꞌilu tucu eliñi, zeneꞌlu bee bene enu seca elitsi, cuna bee bene enu neca mangu, cuna bee bene enu necuxu, cuna bee bene enu niquieꞌlu.
13 Mas, quando tu deres um banquete, chama os pobres, aleijados, mancos e cegos;
14 Che ñia nza lu cuendaꞌlu, xne añinzuca nu la guseaꞌ beei nucuaꞌ lulu. Pero Diose neca enu guseꞌe nucuaꞌ lulu bichia nú huañi zeca bee bene enu neli uriꞌi tucu nú necane lu Diose.
14 e tu serás abençoado; porque eles não podem te recompensar; pois tu serás recompensado na ressurreição dos justos.
15 Chenu ubeneꞌ tucu bene enu nzucu lu mexa cuna Jesuse nucuaꞌ, unilla lunu:
15 E, ao ouvir estas coisas, um dos que estavam assentados com ele à mesa, disse-lhe: Abençoado é o que comer pão no reino de Deus.
16 Che uni Jesuse lui:
16 Então, ele lhe disse: Certo homem fez uma grande ceia e convidou a muitos;
17 Chequie chenu uriña horaꞌ exee, uxeꞌla bene zeꞌe mosoꞌlla nze ni lubee bene enu uzeneꞌlla para nú yeꞌta beei xne necalula exee.
17 e enviou seu servo, na hora da ceia, para dizer aos convidados: Vinde, pois todas as coisas estão preparadas.
18 Pero ye bee bene zeꞌe uquixie beei nú unacuꞌ beei disculpa lulla nu uni tucui: “Uniꞌi lu benecuaꞌ nú riꞌilla disculpa liꞌá, xne apenatsia utsia tucu yuu nu rquiꞌña nú nzebiꞌyane.”
18 E todos em consenso começaram a dar desculpas. O primeiro disse-lhe: Eu comprei um pedaço de terra, e preciso ir vê-lo; peço-te que me desculpes.
19 Stucui uni: “Apenatsia utsia ayuꞌ inza uꞌnaꞌ, nu rquiꞌña nú nze riꞌá preo beeí biꞌya xa rriꞌi beei riñaꞌ. Uniꞌ lu benecuaꞌ nú riꞌilla disculpa liꞌá.”
19 E outro disse: Eu comprei cinco juntas de bois, e vou examiná-las; peço-te que me desculpe.
20 Stucui uni: “Liꞌá apenatsia uchiaa. Enzeꞌe leca modo nú tsea nee.”
20 E outro disse: Casei-me e, portanto, não posso ir.
21 Chenu ubenchilaꞌ mosoꞌ zeꞌe udixiuleꞌella lu patrónꞌlla ye lunú unga. Chequie ulee patrón zeꞌe, nú unilla lu mosoꞌlla: “Uquia yexetsia lu eyeche cuaꞌ lubee inziu llene cuna lubee inziu llaꞌna, uteyuu bee bene enu seca elitsi, cuna bee bene enu neca mangu, cuna bee bene enu necuxu, cuna bee bene enu niquieꞌlu.”
21 E, vindo aquele servo, anunciou essas coisas ao seu senhor. Então, o dono da casa, irritado, disse ao seu servo: Sai depressa pelas ruas e becos da cidade e traze aqui os pobres, e os aleijados, e os coxos, e os cegos.
22 Chenu ulaxu nú uriꞌi mosoꞌ zeꞌe scua, necachi unilla lu patrónꞌlla: “Uriꞌilá tucu nú unibiyaꞌlu nú riꞌá, pero nuꞌscaꞌ luhuare elu cuaꞌa bee bene.”
22 E disse o servo: Senhor, está feito como tu ordenaste, e ainda há lugar.
23 Che uni patrón zeꞌe lu mosoꞌlla: “Uquia lubee calle cuna lubee inziu. Uriꞌi Juerza bee bene enu llaꞌcalu zeꞌe, nú yeꞌta beei nia para nú cheene.
23 E disse o senhor ao servo: Sai pelas estradas e sendas, e obriga-os a entrar, para que a minha casa possa estar cheia.
24 Xne nia lulu nú niꞌ tucu bee bene enu rluti uzenea la acu exee nú uriꞌilua.”
24 Porque eu vos digo: Que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Huaxi bee bene uyaquie Jesuse, nu ubelletanu nú uninu lubeei:
25 E iam com ele grandes multidões; e, voltando-se, disse-lhes:
26 ―Tunu nuꞌ enu niarquiꞌ nú yeꞌta quie liꞌá, rquiꞌña nú másela zecalla liꞌá lunú secalla paꞌlla, naꞌlla, unaꞌalla, enduꞌlla, bichilla, zanalla, nu rquiꞌña nú másela zecalla liꞌá lunú secalla lunú nehuañilla. Tunu la riꞌilla scua leca modo nú acalla benea.
26 Se algum homem vier a mim, e não aborrecer a seu pai, e mãe, e esposa, e filhos, e irmãos, e irmãs, sim, e também a sua própria vida, ele não pode ser meu discípulo.
27 Nu bene enu entaquie liꞌá nu la niarquiꞌlla nú nehuana zecalla equie cuendaꞌ liꞌá, leca modo nú acalla benea.
27 E quem não carregar a sua cruz, e não vir após mim, não pode ser meu discípulo.
28 Tunu tucuhua niarquiꞌ nú recheꞌe tucu niꞌi nzeꞌca, ¿xieꞌ la zuculla nu rluti riꞌilla elliebacuꞌ calu yalu gasto nú acacheꞌ niꞌi zeꞌe nu tunu riquiꞌ dimiꞌlla laꞌxulla recheꞌellae la?
28 Porque qual de vós, querendo edificar uma torre, não se assenta primeiro para calcular o seu custo, para ver se tem o suficiente para acabá-la?
29 Xne tunu recheꞌtsialla puro simienduꞌ niꞌi nu la laꞌxulla recheꞌella diquine, che ye bee bene enu lañiꞌ nucuaꞌ tsequichiaꞌ liꞌilla,
29 Para não acontecer que, depois de haver posto os alicerces, e não sendo capaz de acabá-la, todos os que a virem comecem a escarnecer dele,
30 nu ni bee bene: “Benequieꞌ uquixie rrecheꞌ niꞌi pero lá laꞌxulla a recheꞌellae xne la riquiꞌ dimiꞌlla.”
30 dizendo: Este homem começou a edificar e não foi capaz de acabar.
31 Nu tunu tucu arre niarquiꞌ riꞌi xuu cuna stucu arre, ¿xieꞌ la zuculla rluti riꞌilla elliebacuꞌ tunu riquiꞌ chiꞌi mili bee sundadoꞌlla riꞌi xuu cuna ala mili bee sundadoꞌ stucu arre la?
31 Ou qual é o rei que, indo guerrear contra outro rei, não se assenta primeiro a se aconselhar se com dez mil é capaz de sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 Pero tunu riꞌilla beyaꞌ nú la riꞌilla ana lu arre zeꞌe, chequie ante nú riña arre zeꞌe lulla, xeꞌlalla chiucu chuna bee beneꞌlla para nú ni bee nzeꞌe lu arre zeꞌe nú tsuxee xuu para nú scua huañi beei sin xuu.
32 Do contrário, estando o outro ainda longe, ele envia embaixadores e pede condições de paz.
33 Leꞌca esquie tatse bene enu la tsaꞌna ye bee steneꞌlla nú rluꞌculla, leca modo nú acalla benea.
33 Assim, pois, qualquer de vós que não renunciar a tudo quanto tem, não pode ser meu discípulo.
34 ’Zete neca nzeꞌcae. Pero tunu niti nú neriꞌi, ¿xa sibiꞌ zecae stucu bese che?
34 Sal é bom; mas, se ele perder o sabor, com que se há de temperar?
35 La zibiꞌi niꞌ nú riꞌchiane leta yuu nu niꞌ nú acane abono, tiꞌchiatsia bee benene. Enu niarquiꞌ nú yeneꞌ, quieꞌe diaca nzeꞌe.
35 Nem servirá para a terra, nem para adubo; mas homens lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, que ouça.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.