Lucas 14
Stichia' Diose dialu (ZPLNT) vs ARIB
1 Tucu bichia nú sulachi bee bene Israel, uya Jesuse udacucheca niꞌi tucu fariseo enu rnibiyaꞌ, nu texcuaꞌa beei nucuaꞌa tsiꞌña liꞌinu.
1 Tendo Jesus entrado, num sábado, em casa de um dos chefes dos fariseus para comer pão, eles o estavam observando.
2 Chequie lunu zeꞌe, nzu tucu niyu enu nuꞌ quii diqui beꞌlaꞌ.
2 Achava-se ali diante dele certo homem hidrópico.
3 Nu unidichiaꞌ Jesuse lubee ulaxcuela enu reca ley Moisés cuna lubee fariseo nu uninu:
3 E Jesus, tomando a palavra, falou aos doutores da lei e aos fariseus, e perguntou: É lícito curar no sábado, ou não?
4 Pero lecalí xi ucuaqui beella, chequie uricuꞌnu yanu equie niyu enu riti zeꞌe, nu uriꞌiyecanu liꞌi nu uninu lui nu yai.
4 Eles, porém, ficaram calados. E Jesus, pegando no homem, o curou, e o despediu.
5 Chequie uninu lubee fariseo:
5 Então lhes perguntou: Qual de vós, se lhe cair num poço um filho, ou um boi, não o tirará logo, mesmo em dia de sábado?
6 Pero lecaxi ullela arquiꞌbeella acuaqui beella lunu.
6 A isto nada puderam responder.
7 Chenu ulañiꞌ Jesuse nú rlaꞌna bee bene enu nezeneꞌ lu tsaꞌa zeꞌe elu neca equie cuaꞌa beei. Che uninu lubeei:
7 Ao notar como os convidados escolhiam os primeiros lugares, propôs-lhes esta parábola:
8 ―Chenu seneꞌ bene liꞌilu chalu lu tsaꞌa chia, la zuculu luhuare elu mase neca equie, xne tunu riña stucu bene enu nezeneꞌ enu masela neca equie lulu,
8 Quando por alguém fores convidado às bodas, não te reclines no primeiro lugar; não aconteça que esteja convidado outro mais digno do que tu;
9 che bene enu uzeneꞌ rucuhua, nzeꞌtalla nu nilla lulu: “Udeꞌteꞌ elu nzuculu zucu benequieꞌ.” Chequie yaꞌna netúlu tsulílu luhuare zeꞌe, nu zuculu hasta último xleta.
9 e vindo o que te convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este; e então, com vergonha, tenhas de tomar o último lugar.
10 Enzeꞌe chenu seneꞌ tucu bene liꞌilu lu tsaꞌa zucu lu xleta nú nzu hasta último, para nú chenu nzeꞌta bene enu uzeneꞌ liꞌilu nu nilla lulu: “Amigo, utee caꞌa zuculu elu máse neca equie.” Nu scua zucuꞌ aya beei liꞌilu lubee bene enu nucuaꞌa lu mexa cuna liꞌilu.
10 Mas, quando fores convidado, vai e reclina-te no último lugar, para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, sobe mais para cima. Então terás honra diante de todos os que estiverem contigo à mesa.
11 Xne enu sucuꞌ aya leꞌcatsia liꞌi, aca lleꞌna nzeꞌe, nu enu reca lleꞌna zucuꞌ aya bee bene liꞌilla.
11 Porque todo o que a si mesmo se exaltar será humilhado, e aquele que a si mesmo se humilhar será exaltado.
12 Chequie uni Jesuse lu bene enu uzeneꞌ liꞌinu:
12 Disse também ao que o havia convidado: Quando deres um jantar, ou uma ceia, não convides teus amigos, nem teus irmãos, nem teus parentes, nem os vizinhos ricos, para que não suceda que também eles te tornem a convidar, e te seja isso retribuído.
13 Mejora chenu rriꞌilu tucu eliñi, zeneꞌlu bee bene enu seca elitsi, cuna bee bene enu neca mangu, cuna bee bene enu necuxu, cuna bee bene enu niquieꞌlu.
13 Mas quando deres um banquete, convida os pobres, os aleijados, os mancos e os cegos;
14 Che ñia nza lu cuendaꞌlu, xne añinzuca nu la guseaꞌ beei nucuaꞌ lulu. Pero Diose neca enu guseꞌe nucuaꞌ lulu bichia nú huañi zeca bee bene enu neli uriꞌi tucu nú necane lu Diose.
14 e serás bem-aventurado; porque eles não têm com que te retribuir; pois retribuído te será na ressurreição dos justos.
15 Chenu ubeneꞌ tucu bene enu nzucu lu mexa cuna Jesuse nucuaꞌ, unilla lunu:
15 Ao ouvir isso um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado aquele que comer pão no reino de Deus.
16 Che uni Jesuse lui:
16 Jesus, porém, lhe disse: Certo homem dava uma grande ceia, e convidou a muitos.
17 Chequie chenu uriña horaꞌ exee, uxeꞌla bene zeꞌe mosoꞌlla nze ni lubee bene enu uzeneꞌlla para nú yeꞌta beei xne necalula exee.
17 E à hora da ceia mandou o seu servo dizer aos convidados: vinde, porque tudo já está preparado.
18 Pero ye bee bene zeꞌe uquixie beei nú unacuꞌ beei disculpa lulla nu uni tucui: “Uniꞌi lu benecuaꞌ nú riꞌilla disculpa liꞌá, xne apenatsia utsia tucu yuu nu rquiꞌña nú nzebiꞌyane.”
18 Mas todos à uma começaram a escusar-se. Disse-lhe o primeiro: Comprei um campo, e preciso ir vê-lo; rogo-te que me dês por escusado.
19 Stucui uni: “Apenatsia utsia ayuꞌ inza uꞌnaꞌ, nu rquiꞌña nú nze riꞌá preo beeí biꞌya xa rriꞌi beei riñaꞌ. Uniꞌ lu benecuaꞌ nú riꞌilla disculpa liꞌá.”
19 Outro disse: Comprei cinco juntas de bois, e vou experimentá-los; rogo-te que me dês por escusado.
20 Stucui uni: “Liꞌá apenatsia uchiaa. Enzeꞌe leca modo nú tsea nee.”
20 Ainda outro disse: Casei-me e portanto não posso ir.
21 Chenu ubenchilaꞌ mosoꞌ zeꞌe udixiuleꞌella lu patrónꞌlla ye lunú unga. Chequie ulee patrón zeꞌe, nú unilla lu mosoꞌlla: “Uquia yexetsia lu eyeche cuaꞌ lubee inziu llene cuna lubee inziu llaꞌna, uteyuu bee bene enu seca elitsi, cuna bee bene enu neca mangu, cuna bee bene enu necuxu, cuna bee bene enu niquieꞌlu.”
21 Voltou o servo e contou tudo isto a seu senhor: Então o dono da casa, indignado, disse a seu servo: Sai depressa para as ruas e becos da cidade e traze aqui os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.
22 Chenu ulaxu nú uriꞌi mosoꞌ zeꞌe scua, necachi unilla lu patrónꞌlla: “Uriꞌilá tucu nú unibiyaꞌlu nú riꞌá, pero nuꞌscaꞌ luhuare elu cuaꞌa bee bene.”
22 Depois disse o servo: Senhor, feito está como o ordenaste, e ainda há lugar.
23 Che uni patrón zeꞌe lu mosoꞌlla: “Uquia lubee calle cuna lubee inziu. Uriꞌi Juerza bee bene enu llaꞌcalu zeꞌe, nú yeꞌta beei nia para nú cheene.
23 Respondeu o senhor ao servo: Sai pelos caminhos e valados, e obriga-os a entrar, para que a minha casa se encha.
24 Xne nia lulu nú niꞌ tucu bee bene enu rluti uzenea la acu exee nú uriꞌilua.”
24 Pois eu vos digo que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Huaxi bee bene uyaquie Jesuse, nu ubelletanu nú uninu lubeei:
25 Ora, iam com ele grandes multidões; e, voltando-se, disse-lhes:
26 ―Tunu nuꞌ enu niarquiꞌ nú yeꞌta quie liꞌá, rquiꞌña nú másela zecalla liꞌá lunú secalla paꞌlla, naꞌlla, unaꞌalla, enduꞌlla, bichilla, zanalla, nu rquiꞌña nú másela zecalla liꞌá lunú secalla lunú nehuañilla. Tunu la riꞌilla scua leca modo nú acalla benea.
26 Se alguém vier a mim, e não aborrecer a pai e mãe, a mulher e filhos, a irmãos e irmãs, e ainda também à própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Nu bene enu entaquie liꞌá nu la niarquiꞌlla nú nehuana zecalla equie cuendaꞌ liꞌá, leca modo nú acalla benea.
27 Quem não leva a sua cruz e não me segue, não pode ser meu discípulo.
28 Tunu tucuhua niarquiꞌ nú recheꞌe tucu niꞌi nzeꞌca, ¿xieꞌ la zuculla nu rluti riꞌilla elliebacuꞌ calu yalu gasto nú acacheꞌ niꞌi zeꞌe nu tunu riquiꞌ dimiꞌlla laꞌxulla recheꞌellae la?
28 Pois qual de vós, querendo edificar uma torre, não se senta primeiro a calcular as despesas, para ver se tem com que a acabar?
29 Xne tunu recheꞌtsialla puro simienduꞌ niꞌi nu la laꞌxulla recheꞌella diquine, che ye bee bene enu lañiꞌ nucuaꞌ tsequichiaꞌ liꞌilla,
29 Para não acontecer que, depois de haver posto os alicerces, e não a podendo acabar, todos os que a virem comecem a zombar dele,
30 nu ni bee bene: “Benequieꞌ uquixie rrecheꞌ niꞌi pero lá laꞌxulla a recheꞌellae xne la riquiꞌ dimiꞌlla.”
30 dizendo: Este homem começou a edificar e não pode acabar.
31 Nu tunu tucu arre niarquiꞌ riꞌi xuu cuna stucu arre, ¿xieꞌ la zuculla rluti riꞌilla elliebacuꞌ tunu riquiꞌ chiꞌi mili bee sundadoꞌlla riꞌi xuu cuna ala mili bee sundadoꞌ stucu arre la?
31 Ou qual é o rei que, indo entrar em guerra contra outro rei, não se senta primeiro a consultar se com dez mil pode sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 Pero tunu riꞌilla beyaꞌ nú la riꞌilla ana lu arre zeꞌe, chequie ante nú riña arre zeꞌe lulla, xeꞌlalla chiucu chuna bee beneꞌlla para nú ni bee nzeꞌe lu arre zeꞌe nú tsuxee xuu para nú scua huañi beei sin xuu.
32 No caso contrário, enquanto o outro ainda está longe, manda embaixadores, e pede condições de paz.
33 Leꞌca esquie tatse bene enu la tsaꞌna ye bee steneꞌlla nú rluꞌculla, leca modo nú acalla benea.
33 Assim, pois, todo aquele dentre vós que não renuncia a tudo quanto possui, não pode ser meu discípulo.
34 ’Zete neca nzeꞌcae. Pero tunu niti nú neriꞌi, ¿xa sibiꞌ zecae stucu bese che?
34 Bom é o sal; mas se o sal se tornar insípido, com que se há de restaurar-lhe o sabor?
35 La zibiꞌi niꞌ nú riꞌchiane leta yuu nu niꞌ nú acane abono, tiꞌchiatsia bee benene. Enu niarquiꞌ nú yeneꞌ, quieꞌe diaca nzeꞌe.
35 Não presta nem para terra, nem para adubo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.