Atos 7
Stichia' Diose dialu (ZPLNT) vs VC
1 Chequie uleꞌya enu máse neca equie nu rnibiyaꞌ lu ye bee uleꞌya unidichiaꞌlla lu Esteban nú unilla:
1 Perguntou-lhe então o sumo sacerdote: É realmente assim?
2 Nu uni Esteban:
2 Respondeu ele: Irmãos e pais, escutai. O Deus da glória apareceu a nosso pai Abraão, quando estava na Mesopotâmia, antes de ir morar em Harã.
3 Nu uni Diose lulla: “Utsaꞌna lachilu cuna ye bee saꞌlu, nu uquia luyuu nú lubea lulu.”
3 E disse-lhe: Sai de teu país e de tua parentela, e vai para a terra que eu te mostrar {Gn 12,1}.
4 Chequie uchiuꞌu Abraham lu iliuꞌ bee bene Caldea, nu uyacuaꞌa beella lu eyeche Harán. Nu chenu unguti paꞌlla, che uni Diose lulla nú yeꞌtalla zuculla luyuu elu nucuaꞌahua hasta nee.
4 Ele saiu da terra dos caldeus, e foi habitar em Harã. Dali, depois que lhe faleceu o pai, Deus o fez passar para esta terra, em que vós agora habitais.
5 Pero chenu uriña Abraham caꞌa, lá deteꞌscaꞌ Diose niꞌ temeꞌ yuu lulla, pero ucuaqui uꞌnanu nú deteꞌnu yuu zeꞌe lulla. Chequie chenu atilla, aca iliu zeꞌe iliuꞌ bee lliꞌñilla, añinzuca nú chenu uni Diose scua lá luꞌcuscaꞌ Abraham lliꞌñilla.
5 Não lhe deu nela propriedade alguma, nem sequer um palmo de terra, mas prometeu dar-lha em posse, e depois dele à sua posteridade, quando ainda não tinha filho algum.
6 Nu leꞌca uni Diose lu Abraham, nú bee lliꞌñilla enu nzeꞌta enza luquielá checuaꞌa beei xi neca bene rene lu stucu nación, elu riꞌi bee bene nú juerte riꞌibeei riñaꞌ nu nehuana zeca beei zeꞌe diqui tacu ayuꞌu lana.
6 Eis como falou Deus: Tua descendência habitará em terra estranha e será reduzida à escravidão e maltratada pelo espaço de quatrocentos anos.
7 Pero leꞌca uni Diose lu Abraham: “Liꞌá detea castiya bee bene enu riꞌi nú juerte riꞌibeei riñaꞌ. Cheelá chiuꞌu beei lu nación zeꞌe, nu luꞌcu beei ulaꞌna lua luhuare quieꞌ.”
7 Mas eu julgarei a nação que os dominar - diz o Senhor -, e eles sairão e me prestarão culto neste lugar {Gn 15,13s.; Ex 3,12}.
8 Nu chenu uni Diose lu Abraham, utsaꞌnanu stichiaꞌnu nú quiee seña elunecachiꞌlla cuna beelá bee niyu. Enzeꞌe chenu ungula enduꞌlla Isaac, nu chenu ulluꞌcui tucu xmana uquieꞌella seña elunecachiꞌi. Leꞌca esquie uriꞌi Isaac cuna enduꞌlla Jacob. Nu leꞌca esquie uriꞌi Jacob cuna chiꞌchiucu bee enduꞌlla enu unga bee beneꞌahua enu udetela.
8 E deu-lhe a aliança da circuncisão. Assim, Abraão teve um filho, Isaac, e, passados oito dias, o circuncidou; e Isaac, a Jacó; e Jacó, os doze patriarcas.
9 ’Bee lliꞌñi Jacob, enu unga bee beneꞌahua enu udetela, liꞌibeella uya arquiꞌbeella lu bichi beella José. Chequie ungüiti beella liꞌilla lubee bene enu unguyaꞌ liꞌilla Egipto. Pero né tsanaꞌ arquiꞌ Diose José,
9 Os patriarcas, invejosos de José, venderam-no para o Egito. Mas Deus estava com ele.
10 nu Diose uriꞌi elietsa lulla lu ye nú nehuana ulleꞌcalla, nu leꞌca uriꞌinu elietsa lulla para nú uzeca Faraón arre Egipto liꞌilla, nu uriꞌi arre Faraón nú ungalla gobernador Egipto, nu unibiyaꞌlla lu ye bee steneꞌ arre zeꞌe.
10 Livrou-o de todas as suas tribulações e deu-lhe graça e sabedoria diante do faraó, rei do Egito, que o fez governador do Egito e chefe de sua casa.
11 ’Chequie chenu unga biña lu nación Egipto cuna Canaán, chiquiꞌ nehuana ulleꞌca bee beneꞌahua enu udetela nu ulaxu nú udacu beella.
11 Sobreveio depois uma fome a todo o Egito e Canaã. Grande era a tribulação, e os nossos pais não achavam o que comer.
12 Pero chenu ungabiyaꞌ Jacob beneꞌahua enu udetela nú nuꞌ trigo Egipto, uxeꞌlalla bee llianaꞌlla nzetsi beei trigo bese rlu zeꞌe.
12 Mas quando Jacó soube que havia trigo no Egito, enviou pela primeira vez os nossos pais para lá.
13 Nu chenu uya beella bese rrucu, udixiuleꞌe José nú necalla bichi beella, nu scua ungabiyaꞌ arre Faraón nú ti neca bee beneꞌ José.
13 Na segunda, foi José reconhecido por seus irmãos, e foi descoberta ao faraó a sua origem.
14 Chequie uxeꞌla José resuna nú yeꞌta paꞌlla Jacob cuna ye bee beneꞌlla para nú cuaꞌa beella Egipto, nu neca beella setenta y cinco bee bene.
14 Enviando mensageiros, José mandou vir seu pai Jacó com toda a sua família, que constava de setenta e cinco pessoas.
15 Scua unga nú uya zucu Jacob Egipto. Zeꞌe ungutilla, nu leꞌca zeꞌe unguti bee beneꞌahua enu udetela.
15 Jacó desceu ao Egito e morreu ali, como também nossos pais.
16 Chenu udete tiembu, che unguyaꞌbeella artaꞌ bee beneꞌahua enu udetela, nu uya caꞌchiꞌ beellae eyeche Siquem, liñi eluhua nú utsi Abraham lubee llianaꞌ bene enu lee Hamor eyeche Siquem.
16 Seus corpos foram trasladados para Siquém, e foram postos no sepulcro que Abraão tinha comprado, a peso de dinheiro, dos filhos de Hemor, de Siquém.
17 ’Chenu nzeꞌta lluꞌcula tiembu nú aca tucu nú ucuaqui uꞌna Diose lu Abraham, chiquiꞌ udala bee saꞌahua enu neca bee bene Israel Egipto.
17 Aproximava-se o tempo em que devia realizar-se a promessa que Deus havia jurado a Abraão. O povo cresceu e se multiplicou no Egito
18 Chequie bee bichia zeꞌe uquixie nú rnibiyaꞌ stucu arre Egipto enu lá chulu José.
18 até que se levantou outro rei no Egito, o qual nada sabia de José.
19 Nu arre quieꞌ ucuaꞌnalla nú uriꞌilla nú nehuana ulleꞌca bee beneꞌahua enu udetela. Unibiyaꞌlla nú utsiꞌqui bee beneꞌahua bee enduꞌ niyuꞌ beella enu ungula inza reꞌcu Nilo para nú atibeei.
19 Este rei, usando de astúcia contra a nossa raça, maltratou nossos pais e obrigou-os a enjeitar seus filhos para privá-los da vida.
20 Tiembu zeꞌe ungula Moisés. Nu chiquiꞌ ñia riuꞌ arquiꞌ Diose enduꞌ quieꞌ, nu uriꞌiucu bee paꞌnu liꞌinu diqui chuna guu.
20 Por este mesmo tempo, nasceu Moisés. Era belo aos olhos de Deus e por três meses foi criado na casa paterna.
21 Chenu uriña bichia nú utsanaꞌ arquiꞌbeella liꞌinu, leꞌca liꞌi xinchiuꞌcu arre Egipto ullelaꞌ liꞌinu nu uriꞌi ruꞌcunchu liꞌinu xi neca enduꞌnchu. Hechos 7:21|src="CN01918B.TIF" size="COL" ref="Los Hechos 7:21"
21 Depois, quando foi exposto, a filha do faraó o recolheu e o criou como seu próprio filho.
22 Nu unga Moisés ye nú reca bee bene Egipto, nu chiquiꞌ neca equie lunú rnilla cuna lunú uriꞌilla.
22 Moisés foi instruído em todas as ciências dos egípcios e tornou-se forte em palavras e obras.
23 ’Chenu nza Moisés chiuꞌa lana, uduꞌ arquiꞌlla nú nzebiꞌyalla bee saꞌlla enu neca bee bene Israel.
23 Quando completou 40 anos, veio-lhe à mente visitar seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Nu chenu ulañiꞌ Moisés nú riñi tucu bene Egipto tucu bene saꞌlla. Unganuꞌlla bene zeꞌe, nu unguutilla bene Egipto zeꞌe.
24 Viu que um deles era maltratado; tomou-lhe a defesa e vingou o que padecia a injúria, matando o egípcio.
25 Uriꞌi Moisés elliebacuꞌ nú nediyalaꞌ bee bene Israel nú equie cuendaꞌ liꞌilla tsilaꞌa Diose liꞌibeei lubee bene Egipto, pero la riꞌibeei beyaꞌ nucuaꞌ.
25 Ele esperava que os seus irmãos compreendessem que Deus se servia de sua mão para livrá-los. Mas não o entenderam.
26 Stucu bichia, ulañiꞌ Moisés chiucu bee bene Israel nú rliu beei, nu niarquiꞌlla nú laalla liꞌibeei, nu unilla lubeei: “Tucutse saꞌhua, ¿xinu rliuhua?”
26 No dia seguinte, dois dentre eles brigavam, e ele procurou reconciliá-los: Amigos, disse ele, sois irmãos, por que vos maltratais um ao outro?
27 Chequie tucu bene enu rliu zeꞌe, utsiꞌñai Moisés nu uni lulla: “¿Ti uliquiꞌ elurnibiyaꞌ lulu para nú nilu luru?
27 Mas o que maltratava seu compatriota o repeliu: Quem te constituiu chefe ou juiz sobre nós?
28 ¿Xieꞌ niarquiꞌlu nú útilu liꞌá tucu nú unguutilu bene Egipto necaꞌ la?”
28 Porventura queres tu matar-me, como ontem mataste o egípcio?
29 Chenu ubeneꞌ Moisés nucuaꞌ, uyecaxuꞌulla nzalla lu iliu Madián. Zeꞌe uzuculla xi neca bene rene, nu uchialla zeꞌe nu uluꞌculla chiucu enduꞌ.
29 A estas palavras, Moisés fugiu. E esteve como estrangeiro na terra de Madiã, onde teve dois filhos.
30 ’Chenu udete chiuꞌa lana, lu dañi achi elu lecalí ti nucuaꞌa, axu dañi nú lee Sinaí, ulubeꞌlu tucu ángeleꞌ Diose lu Moisés lu quii nú rulu lu tucu aca llaꞌna.
30 Passados quarenta anos, apareceu-lhe no deserto do monte Sinai um anjo, na chama duma sarça ardente.
31 Chequie nzenu arquiꞌ Moisés chenu ulañiꞌlla quii zeꞌe, nu chenu nzebicalla para nú lañiꞌ nzeꞌcalla nucuaꞌ, nu ubeneꞌlla chi Diose nú uni lulla:
31 Moisés, admirado de uma tal visão, aproximou-se para a examinar. E a voz do Senhor lhe falou:
32 “Liꞌá neca Dioseꞌ bee beneꞌhua enu udetela Abraham, Isaac, cuna Jacob.” Nu uquixie Moisés nú recatseꞌtseꞌlla nú xiquilla, nu né laca arquiꞌlla nú abiꞌyalla lu quii zeꞌe.
32 Eu sou o Deus de teus pais, o Deus de Abraão, de Isaac, de Jacó. Moisés, atemorizado, não ousava levantar os olhos.
33 Chequie uni Diose lulla: “Uhua luculu, xne luhuare elu nzulu necachine.
33 O Senhor lhe disse: Tira o teu calçado, porque o lugar onde estás é uma terra santa.
34 Liꞌá rlañi nzeꞌca lunú xa nehuana seca bee benea enu nucuaꞌa Egipto, nu rienea lunú xanabitsi beella, enzeꞌe ulaca para nú tsilaꞌa liꞌibeella lubee nucuaꞌ. Utee, ne xeꞌla liꞌilu Egipto.”
34 Considerei a aflição do meu povo no Egito, ouvi os seus gemidos e desci para livrá-los. Vem, pois, agora e eu te enviarei ao Egito.
35 ’Añinzuca nú né zucuꞌbeella lunú uni Moisés lubeella, aꞌla unibeella lulla: “¿Ti uliquiꞌ elurnibiyaꞌ lulu para nú niarquiꞌlu nilu luru?”, pero equie cuendaꞌ ángele enu ulubeꞌlu lulla lu aca llaꞌna nú rulu zeꞌe, Diose udeteꞌ elurnibiyaꞌ lulla, nu uxeꞌlanu liꞌilla para nú riꞌilla elietsa lubeella nú chiuꞌu beella Egipto.
35 Este Moisés que desprezaram, dizendo: Quem te constituiu chefe ou juiz?, a este Deus enviou como chefe e libertador pela mão do anjo que lhe apareceu na sarça.
36 Nu Moisés neca enu uhua bee beneꞌahua enu udetela Egipto, uriꞌilla bee milagro zeꞌe, nu leꞌca uriꞌilla bee milagro lu inzatuꞌ nú lee inzatuꞌ neluu, cuna lu dañi achi elu unzee beella diqui chiuꞌa lana.
36 Ele os fez sair do Egito, operando prodígios e milagres na terra do Egito, no mar Vermelho e no deserto, por espaço de quarenta anos.
37 Nu leꞌca liꞌi Moisés quieꞌ uni lubee bene Israel: “Diose cañi tucu bene enu aca tucu profeta letahua, tucu nú ucañinu liꞌá. Zuꞌcuhua stichiaꞌ profeta quieꞌ.”
37 Foi este Moisés que disse aos filhos de Israel: Deus vos suscitará dentre os vossos irmãos um profeta como eu.
38 Nu chenu nzu Moisés cuna bee beneꞌahua enu udetela lu dañi achi, liꞌilla necalla enu uni ángeleꞌ Diose lu equie dañi nú lee Sinaí para nú unilla Stichiaꞌ Diose lubeella. Nu bedichiaꞌ cuaꞌ neca nú utsaꞌna beella luaꞌahua hasta nee.
38 Este é o que esteve entre o povo congregado no deserto, e com o anjo que lhe falara no monte Sinai, e com os nossos pais; que recebeu palavras de vida para no-las transmitir.
39 ’Pero bee beneꞌahua enu udetela né zucuꞌbeella nú uni Moisés, nu lá niarquiꞌbeella nú anibiyaꞌlla lubeella, aꞌla niarquiꞌbeella nú benchilaꞌ zeca beella Egipto.
39 Nossos pais não lhe quiseram obedecer, mas o repeliram. Em seus corações voltaram-se para o Egito,
40 Nu unibeella lu Aarón: “Urecheꞌe bee diose enu zuculu luaꞌahua; xne la riaꞌahua beyaꞌ canza Moisés enu uhua liaꞌahua Egipto.”
40 dizendo a Aarão: Faze-nos deuses, que vão diante de nós, porque quanto a este Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que foi feito dele.
41 Chequie urecheꞌ beella tucu becerro enu unga dioseꞌ beella, nu unguuti beella nañi uꞌna lu becerro zeꞌe, nu uriꞌi beella tucu eliñi lunú ñia nzu arquiꞌbeella nú urecheꞌ beella becerro zeꞌe.
41 Fizeram, naqueles dias, um bezerro de ouro e ofereceram um sacrifício ao ídolo, e se alegravam diante da obra das suas mãos.
42 Che utsanaꞌ arquiꞌ Diose liꞌibeella, nu utsanaꞌnu nú rdeteꞌ beella ulaꞌna lu bichia cuna lu guu cuna lubee enu nchiucuꞌ liñibe. Xne scua niquie lu ichiꞌ Stichiaꞌ Diose nú uquieꞌe bee profeta elu rni:
42 Mas Deus afastou-se e os abandonou ao culto dos astros do céu, como está escrito no livro dos profetas: Porventura, casa de Israel, vós me oferecestes vítimas e sacrifícios por quarenta anos no deserto?
43 Pero aꞌla uluꞌcuhua ulaꞌna lu dioseꞌhua enu lee Moloc enu nzucu liñi carpa nú necacheꞌ iti,
43 Aceitastes a tenda de Moloc e a estrela do vosso deus Renfão, figuras que vós fizestes para adorá-las! Assim eu vos deportarei para além da Babilônia {Am 5,25ss.}.
44 ’Nu chenu ucuaꞌa bee beneꞌahua enu udetela lu dañi achi, uluꞌcu beella tucu niꞌi iti nú unga induꞌbeella elu uducheꞌ beella leyꞌ Diose. Indu quieꞌ ungacheꞌ tucu nú unibiyaꞌ Diose lu Moisés, chenu uninu lulla nú recheꞌllae tucu nú ulañiꞌlla.
44 A Arca da Aliança esteve com os nossos pais no deserto, como Deus ordenou a Moisés que a fizesse conforme o modelo que tinha visto.
45 Bee beneꞌahua enu udetela uyaꞌnanu beella induquieꞌ chenu unguti Moisés, nu chenu uyaꞌna Josué luhuareꞌ Moisés che uriñayu beella indu quieꞌ luyuu elu uriñabeella, chenu uriꞌibeella xuu lubee bene eyeche Canaán equie yuu, nu Diose uriꞌi elietsa lubeella nú uyaꞌnanu beella yuu zeꞌe. Scua uluꞌcu beella indu quieꞌ hasta bichia nú uquixie nú unibiyaꞌ arre David.
45 Recebendo-a nossos pais, levaram-na sob a direção de Josué às terras dos pagãos, que Deus expulsou da presença de nossos pais. E ali ficou até o tempo de Davi.
46 Diose uzeca arre David, nu niarquiꞌlla nú recheꞌlla tucu indu para liꞌinu enu neca dioseꞌahua, liaꞌahua enu neca bee bene Israel.
46 Este encontrou graça diante de Deus e pediu que pudesse achar uma morada para o Deus de Jacó.
47 Pero arre Salomón neca enu urecheꞌ induꞌ Diose.
47 Salomão foi quem lhe edificou a casa.
48 Añinzuca nú la zucu Diose liñi indu nú urecheꞌ bee bene tucu nú uni profeta chenu unilla:
48 O Altíssimo, porém, não habita em casas construídas por mãos humanas. Como diz o profeta:
49 — ausente —
49 O céu é o meu trono, e a terra o escabelo dos meus pés. Que casa me edificareis vós?, diz o Senhor. Qual é o lugar do meu repouso?
50 — ausente —
50 Acaso não foi minha mão que fez tudo isto {Is 66,1s.}?
51 ’Pero liꞌihua ―unilá Esteban lu beella― chiquiꞌ nziti arquiꞌhua, nu la zucuꞌhua nú rni Diose. La riꞌi casohua Espirítu Santo. Tucu nú uriꞌi bee beneꞌhua enu udetela.
51 Homens de dura cerviz, e de corações e ouvidos incircuncisos! Vós sempre resistis ao Espírito Santo. Como procederam os vossos pais, assim procedeis vós também!
52 Bee beneꞌhua enu udetela xitse uriꞌinu beella ye bee profetaꞌ Diose, hasta nú unguuti beella bee profeta enu udixiuleꞌe nú riña liꞌinu enu rriꞌi tucu nú neli neca, nu nee nú ubeꞌtanu, udeteꞌ cuendahua liꞌinu lubee bene, nu unibiyaꞌhua nú ungutinu.
52 A qual dos profetas não perseguiram os vossos pais? Mataram os que prediziam a vinda do Justo, do qual vós agora tendes sido traidores e homicidas.
53 Añinzuca nú uyucuhua ley nú uliquiꞌ bee ángeleꞌ Diose luhua, pero lá zucuꞌhuane.
53 Vós que recebestes a lei pelo ministério dos anjos e não a guardastes...
54 Chenu ubeneꞌ bee bene zeꞌe nucuaꞌ, chiquiꞌ ulebeei nu tuꞌna racu xaꞌ laya beei nú rlee beei lu Esteban.
54 Ao ouvir tais palavras, esbravejaram de raiva e rangiam os dentes contra ele.
55 Pero chiquiꞌ nzu Espirítu Santo cuna Esteban, chenu ubiꞌyalla enza liñibe ulañiꞌlla ellieꞌe elu nzucu Diose, leꞌca ulañiꞌlla nú nzulí Jesucristo cueꞌtse Diose chubee.
55 Mas, cheio do Espírito Santo, Estêvão fitou o céu e viu a glória de Deus e Jesus de pé à direita de Deus:
56 Chequie uni Esteban:
56 Eis que vejo, disse ele, os céus abertos e o Filho do Homem, de pé, à direita de Deus.
57 Pero chenu ubeneꞌbeei nú uni Esteban scua utsacuꞌ beei diaca beei, nu juerte urixialibeei nú nze naꞌtse beei Esteban.
57 Levantaram então um grande clamor, taparam os ouvidos e todos juntos se atiraram furiosos contra ele.
58 Che uhuabeei liꞌilla ruꞌu eyeche zeꞌe para nú útibeei liꞌilla cuna quiee, nu tucu niyu eꞌne enu lee Saulu uriꞌi ucu xucu beei.
58 Lançaram-no fora da cidade e começaram a apedrejá-lo. As testemunhas depuseram os seus mantos aos pés de um moço chamado Saulo.
59 Nu diqui nú rduꞌbeei quiee Esteban, unilla lu Diose:
59 E apedrejavam Estêvão, que orava e dizia: Senhor Jesus, recebe o meu espírito.
60 Che chu utsulliquilla nu juerte rixialilla nú unilla:
60 Posto de joelhos, exclamou em alta voz: Senhor, não lhes leves em conta este pecado... A estas palavras, expirou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.