Atos 7

Stichia' Diose dialu (ZPLNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Chequie uleꞌya enu máse neca equie nu rnibiyaꞌ lu ye bee uleꞌya unidichiaꞌlla lu Esteban nú unilla:
1 O Grande Sacerdote perguntou a Estêvão: — O que essas pessoas estão dizendo é verdade?
2 Nu uni Esteban:
2 Estêvão respondeu: — Irmãos e pais, escutem! O
3 Nu uni Diose lulla: “Utsaꞌna lachilu cuna ye bee saꞌlu, nu uquia luyuu nú lubea lulu.”
3 E Deus lhe disse: “Saia da sua terra e do meio dos seus parentes e vá para uma terra que eu lhe mostrarei.”
4 Chequie uchiuꞌu Abraham lu iliuꞌ bee bene Caldea, nu uyacuaꞌa beella lu eyeche Harán. Nu chenu unguti paꞌlla, che uni Diose lulla nú yeꞌtalla zuculla luyuu elu nucuaꞌahua hasta nee.
4 Então ele saiu da Caldeia e foi morar em Harã. Depois que o pai dele morreu, Deus trouxe Abraão para esta terra onde vocês agora estão morando.
5 Pero chenu uriña Abraham caꞌa, lá deteꞌscaꞌ Diose niꞌ temeꞌ yuu lulla, pero ucuaqui uꞌnanu nú deteꞌnu yuu zeꞌe lulla. Chequie chenu atilla, aca iliu zeꞌe iliuꞌ bee lliꞌñilla, añinzuca nú chenu uni Diose scua lá luꞌcuscaꞌ Abraham lliꞌñilla.
5 Ele não deu a Abraão nem mesmo um palmo desta terra, mas prometeu que ia lhe dar toda esta terra e que depois ela seria dos seus descendentes. Quando Deus fez essa promessa, Abraão ainda não tinha filhos.
6 Nu leꞌca uni Diose lu Abraham, nú bee lliꞌñilla enu nzeꞌta enza luquielá checuaꞌa beei xi neca bene rene lu stucu nación, elu riꞌi bee bene nú juerte riꞌibeei riñaꞌ nu nehuana zeca beei zeꞌe diqui tacu ayuꞌu lana.
6 Ele disse a Abraão: “Os seus descendentes vão viver como estrangeiros em outra terra. Ali eles serão escravos e serão maltratados durante quatrocentos anos.”
7 Pero leꞌca uni Diose lu Abraham: “Liꞌá detea castiya bee bene enu riꞌi nú juerte riꞌibeei riñaꞌ. Cheelá chiuꞌu beei lu nación zeꞌe, nu luꞌcu beei ulaꞌna lua luhuare quieꞌ.”
7 — E Deus disse ainda: “Eu castigarei a nação que os escravizar. Depois disso eles voltarão daquela terra e me adorarão neste lugar.”
8 Nu chenu uni Diose lu Abraham, utsaꞌnanu stichiaꞌnu nú quiee seña elunecachiꞌlla cuna beelá bee niyu. Enzeꞌe chenu ungula enduꞌlla Isaac, nu chenu ulluꞌcui tucu xmana uquieꞌella seña elunecachiꞌi. Leꞌca esquie uriꞌi Isaac cuna enduꞌlla Jacob. Nu leꞌca esquie uriꞌi Jacob cuna chiꞌchiucu bee enduꞌlla enu unga bee beneꞌahua enu udetela.
8 Deus deu a Abraão a cerimônia da circuncisão como prova da aliança que fez com ele. Por isso Abraão circuncidou o seu filho Isaque uma semana depois do seu nascimento. Isaque circuncidou o seu filho Jacó, e Jacó fez o mesmo com os seus doze filhos, os patriarcas .
9 ’Bee lliꞌñi Jacob, enu unga bee beneꞌahua enu udetela, liꞌibeella uya arquiꞌbeella lu bichi beella José. Chequie ungüiti beella liꞌilla lubee bene enu unguyaꞌ liꞌilla Egipto. Pero né tsanaꞌ arquiꞌ Diose José,
9 Estêvão continuou: — Os irmãos de José tinham inveja dele e o venderam para ser escravo no Egito. Mas Deus estava com ele
10 nu Diose uriꞌi elietsa lulla lu ye nú nehuana ulleꞌcalla, nu leꞌca uriꞌinu elietsa lulla para nú uzeca Faraón arre Egipto liꞌilla, nu uriꞌi arre Faraón nú ungalla gobernador Egipto, nu unibiyaꞌlla lu ye bee steneꞌ arre zeꞌe.
10 e o livrou de todas as suas aflições. Quando José apareceu diante de Faraó, rei do Egito, Deus lhe deu sabedoria e modos agradáveis. E Faraó o nomeou governador do Egito e do palácio do rei.
11 ’Chequie chenu unga biña lu nación Egipto cuna Canaán, chiquiꞌ nehuana ulleꞌca bee beneꞌahua enu udetela nu ulaxu nú udacu beella.
11 Depois houve falta de alimentos e muito sofrimento no Egito e em Canaã, e os nossos antepassados não tinham mais o que comer.
12 Pero chenu ungabiyaꞌ Jacob beneꞌahua enu udetela nú nuꞌ trigo Egipto, uxeꞌlalla bee llianaꞌlla nzetsi beei trigo bese rlu zeꞌe.
12 Mais tarde, Jacó ouviu dizer que no Egito havia trigo e mandou pela primeira vez os nossos antepassados até lá.
13 Nu chenu uya beella bese rrucu, udixiuleꞌe José nú necalla bichi beella, nu scua ungabiyaꞌ arre Faraón nú ti neca bee beneꞌ José.
13 Na segunda vez José contou aos seus irmãos quem ele era, e Faraó ficou sabendo da família de José.
14 Chequie uxeꞌla José resuna nú yeꞌta paꞌlla Jacob cuna ye bee beneꞌlla para nú cuaꞌa beella Egipto, nu neca beella setenta y cinco bee bene.
14 Então José mandou buscar o seu pai Jacó e todos os seus parentes, a fim de irem para o Egito; eram setenta e cinco pessoas ao todo.
15 Scua unga nú uya zucu Jacob Egipto. Zeꞌe ungutilla, nu leꞌca zeꞌe unguti bee beneꞌahua enu udetela.
15 Jacó foi para o Egito, e ali ele e os nossos antepassados ficaram morando até o dia da morte deles.
16 Chenu udete tiembu, che unguyaꞌbeella artaꞌ bee beneꞌahua enu udetela, nu uya caꞌchiꞌ beellae eyeche Siquem, liñi eluhua nú utsi Abraham lubee llianaꞌ bene enu lee Hamor eyeche Siquem.
16 Depois os corpos deles foram trazidos para Siquém e postos no túmulo que Abraão tinha comprado dos descendentes de Hamor por um certo preço.
17 ’Chenu nzeꞌta lluꞌcula tiembu nú aca tucu nú ucuaqui uꞌna Diose lu Abraham, chiquiꞌ udala bee saꞌahua enu neca bee bene Israel Egipto.
17 — Quando estava chegando o tempo de Deus cumprir o juramento que havia feito a Abraão, o nosso povo tinha aumentado muito no Egito.
18 Chequie bee bichia zeꞌe uquixie nú rnibiyaꞌ stucu arre Egipto enu lá chulu José.
18 Então um rei que não sabia nada a respeito de José começou a governar o Egito.
19 Nu arre quieꞌ ucuaꞌnalla nú uriꞌilla nú nehuana ulleꞌca bee beneꞌahua enu udetela. Unibiyaꞌlla nú utsiꞌqui bee beneꞌahua bee enduꞌ niyuꞌ beella enu ungula inza reꞌcu Nilo para nú atibeei.
19 Esse rei enganou e maltratou os nossos antepassados, a ponto de obrigá-los a abandonar as suas próprias criancinhas para que elas morressem.
20 Tiembu zeꞌe ungula Moisés. Nu chiquiꞌ ñia riuꞌ arquiꞌ Diose enduꞌ quieꞌ, nu uriꞌiucu bee paꞌnu liꞌinu diqui chuna guu.
20 Nesse tempo nasceu Moisés, que era uma linda criança, e durante três meses os seus pais cuidaram dele em casa.
21 Chenu uriña bichia nú utsanaꞌ arquiꞌbeella liꞌinu, leꞌca liꞌi xinchiuꞌcu arre Egipto ullelaꞌ liꞌinu nu uriꞌi ruꞌcunchu liꞌinu xi neca enduꞌnchu. Hechos 7:21|src="CN01918B.TIF" size="COL" ref="Los Hechos 7:21"
21 Mas, quando tiveram de abandoná-lo, a filha do rei o adotou e criou como seu próprio filho.
22 Nu unga Moisés ye nú reca bee bene Egipto, nu chiquiꞌ neca equie lunú rnilla cuna lunú uriꞌilla.
22 E assim ele foi instruído em toda a ciência dos egípcios e se tornou um homem que falava e agia com autoridade.
23 ’Chenu nza Moisés chiuꞌa lana, uduꞌ arquiꞌlla nú nzebiꞌyalla bee saꞌlla enu neca bee bene Israel.
23 Estêvão disse ainda: — Quando Moisés já estava com quarenta anos, resolveu ir ver a sua gente, os israelitas.
24 Nu chenu ulañiꞌ Moisés nú riñi tucu bene Egipto tucu bene saꞌlla. Unganuꞌlla bene zeꞌe, nu unguutilla bene Egipto zeꞌe.
24 Ali viu um egípcio maltratando um homem do seu povo. Então defendeu o israelita e o vingou, matando o egípcio.
25 Uriꞌi Moisés elliebacuꞌ nú nediyalaꞌ bee bene Israel nú equie cuendaꞌ liꞌilla tsilaꞌa Diose liꞌibeei lubee bene Egipto, pero la riꞌibeei beyaꞌ nucuaꞌ.
25 Moisés pensava que os israelitas entenderiam que Deus ia libertá-los por meio dele, mas eles não entenderam.
26 Stucu bichia, ulañiꞌ Moisés chiucu bee bene Israel nú rliu beei, nu niarquiꞌlla nú laalla liꞌibeei, nu unilla lubeei: “Tucutse saꞌhua, ¿xinu rliuhua?”
26 No dia seguinte Moisés viu dois israelitas brigando. E, tentando apartar a briga, disse: “Homens, escutem! Vocês são irmãos; por que estão brigando?”
27 Chequie tucu bene enu rliu zeꞌe, utsiꞌñai Moisés nu uni lulla: “¿Ti uliquiꞌ elurnibiyaꞌ lulu para nú nilu luru?
27 — Mas aquele que estava maltratando o outro empurrou Moisés para um lado e disse: “Quem pôs você como nosso chefe ou nosso juiz?
28 ¿Xieꞌ niarquiꞌlu nú útilu liꞌá tucu nú unguutilu bene Egipto necaꞌ la?”
28 Você está querendo me matar como matou o egípcio ontem?”
29 Chenu ubeneꞌ Moisés nucuaꞌ, uyecaxuꞌulla nzalla lu iliu Madián. Zeꞌe uzuculla xi neca bene rene, nu uchialla zeꞌe nu uluꞌculla chiucu enduꞌ.
29 Quando Moisés ouviu isso, fugiu do Egito e foi morar na terra de Midiã, e ali nasceram dois filhos dele.
30 ’Chenu udete chiuꞌa lana, lu dañi achi elu lecalí ti nucuaꞌa, axu dañi nú lee Sinaí, ulubeꞌlu tucu ángeleꞌ Diose lu Moisés lu quii nú rulu lu tucu aca llaꞌna.
30 — Quarenta anos mais tarde, quando Moisés estava no deserto, perto do monte Sinai, um anjo apareceu a ele, no meio do fogo de um espinheiro que estava queimando.
31 Chequie nzenu arquiꞌ Moisés chenu ulañiꞌlla quii zeꞌe, nu chenu nzebicalla para nú lañiꞌ nzeꞌcalla nucuaꞌ, nu ubeneꞌlla chi Diose nú uni lulla:
31 Moisés ficou admirado com o que estava vendo e chegou perto para ver melhor. Então ouviu a voz do Senhor, que disse:
32 “Liꞌá neca Dioseꞌ bee beneꞌhua enu udetela Abraham, Isaac, cuna Jacob.” Nu uquixie Moisés nú recatseꞌtseꞌlla nú xiquilla, nu né laca arquiꞌlla nú abiꞌyalla lu quii zeꞌe.
32 “Eu sou o Deus dos seus antepassados, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó.” Moisés tremia de medo e não tinha coragem de olhar.
33 Chequie uni Diose lulla: “Uhua luculu, xne luhuare elu nzulu necachine.
33 Então o Senhor disse: “Tire as sandálias, pois o lugar onde você está é um lugar sagrado.
34 Liꞌá rlañi nzeꞌca lunú xa nehuana seca bee benea enu nucuaꞌa Egipto, nu rienea lunú xanabitsi beella, enzeꞌe ulaca para nú tsilaꞌa liꞌibeella lubee nucuaꞌ. Utee, ne xeꞌla liꞌilu Egipto.”
34 Eu tenho visto como o meu povo está sendo maltratado no Egito; tenho ouvido os gemidos deles e desci para libertá-los. Agora vou mandar você para o Egito.”
35 ’Añinzuca nú né zucuꞌbeella lunú uni Moisés lubeella, aꞌla unibeella lulla: “¿Ti uliquiꞌ elurnibiyaꞌ lulu para nú niarquiꞌlu nilu luru?”, pero equie cuendaꞌ ángele enu ulubeꞌlu lulla lu aca llaꞌna nú rulu zeꞌe, Diose udeteꞌ elurnibiyaꞌ lulla, nu uxeꞌlanu liꞌilla para nú riꞌilla elietsa lubeella nú chiuꞌu beella Egipto.
35 E Estêvão continuou: — Esse mesmo Moisés foi rejeitado pelo povo de Israel. Eles lhe perguntaram: “Quem pôs você como nosso chefe ou nosso juiz?” Deus enviou esse Moisés como líder e libertador, com a ajuda do anjo que apareceu no espinheiro.
36 Nu Moisés neca enu uhua bee beneꞌahua enu udetela Egipto, uriꞌilla bee milagro zeꞌe, nu leꞌca uriꞌilla bee milagro lu inzatuꞌ nú lee inzatuꞌ neluu, cuna lu dañi achi elu unzee beella diqui chiuꞌa lana.
36 Foi ele quem tirou os israelitas do Egito, fazendo milagres e maravilhas naquela terra, e também no mar Vermelho, e no deserto, durante quarenta anos.
37 Nu leꞌca liꞌi Moisés quieꞌ uni lubee bene Israel: “Diose cañi tucu bene enu aca tucu profeta letahua, tucu nú ucañinu liꞌá. Zuꞌcuhua stichiaꞌ profeta quieꞌ.”
37 Foi esse mesmo Moisés quem disse aos israelitas: “Do meio de vocês Deus escolherá e enviará para vocês um profeta , assim como ele me enviou.”
38 Nu chenu nzu Moisés cuna bee beneꞌahua enu udetela lu dañi achi, liꞌilla necalla enu uni ángeleꞌ Diose lu equie dañi nú lee Sinaí para nú unilla Stichiaꞌ Diose lubeella. Nu bedichiaꞌ cuaꞌ neca nú utsaꞌna beella luaꞌahua hasta nee.
38 Foi Moisés quem esteve com os israelitas reunidos no deserto; ele esteve lá com os nossos antepassados e com o anjo que falou com ele no monte Sinai. E foi Moisés quem recebeu e nos entregou as mensagens vivas de Deus.
39 ’Pero bee beneꞌahua enu udetela né zucuꞌbeella nú uni Moisés, nu lá niarquiꞌbeella nú anibiyaꞌlla lubeella, aꞌla niarquiꞌbeella nú benchilaꞌ zeca beella Egipto.
39 — Os nossos antepassados não quiseram obedecer a Moisés, mas o rejeitaram e queriam voltar para o Egito.
40 Nu unibeella lu Aarón: “Urecheꞌe bee diose enu zuculu luaꞌahua; xne la riaꞌahua beyaꞌ canza Moisés enu uhua liaꞌahua Egipto.”
40 Eles disseram a Arão: “Faça para nós deuses que irão à nossa frente. Não sabemos o que aconteceu com Moisés, aquele homem que nos tirou do Egito.”
41 Chequie urecheꞌ beella tucu becerro enu unga dioseꞌ beella, nu unguuti beella nañi uꞌna lu becerro zeꞌe, nu uriꞌi beella tucu eliñi lunú ñia nzu arquiꞌbeella nú urecheꞌ beella becerro zeꞌe.
41 Então fizeram uma imagem em forma de bezerro e mataram animais para oferecer a ela como sacrifício . Depois deram uma festa em honra da imagem que eles mesmos tinham feito.
42 Che utsanaꞌ arquiꞌ Diose liꞌibeella, nu utsanaꞌnu nú rdeteꞌ beella ulaꞌna lu bichia cuna lu guu cuna lubee enu nchiucuꞌ liñibe. Xne scua niquie lu ichiꞌ Stichiaꞌ Diose nú uquieꞌe bee profeta elu rni:
42 Mas Deus se afastou deles e deixou que adorassem as estrelas do céu, como está escrito no Livro dos Profetas : “Ó povo de Israel, não foi para mim que vocês mataram e ofereceram animais em durante quarenta anos no deserto.
43 Pero aꞌla uluꞌcuhua ulaꞌna lu dioseꞌhua enu lee Moloc enu nzucu liñi carpa nú necacheꞌ iti,
43 Vocês carregaram a barraca do deus e também a imagem da estrela de Raifã , o deus de vocês. Esses eram ídolos que vocês tinham feito para adorar. Por isso vou mandar vocês para além da Babilônia.”
44 ’Nu chenu ucuaꞌa bee beneꞌahua enu udetela lu dañi achi, uluꞌcu beella tucu niꞌi iti nú unga induꞌbeella elu uducheꞌ beella leyꞌ Diose. Indu quieꞌ ungacheꞌ tucu nú unibiyaꞌ Diose lu Moisés, chenu uninu lulla nú recheꞌllae tucu nú ulañiꞌlla.
44 — No deserto, os nossos antepassados tinham consigo a Tenda da Presença de Deus . Essa Tenda foi feita como Deus tinha mandado Moisés fazer, de acordo com o modelo que Deus lhe havia mostrado.
45 Bee beneꞌahua enu udetela uyaꞌnanu beella induquieꞌ chenu unguti Moisés, nu chenu uyaꞌna Josué luhuareꞌ Moisés che uriñayu beella indu quieꞌ luyuu elu uriñabeella, chenu uriꞌibeella xuu lubee bene eyeche Canaán equie yuu, nu Diose uriꞌi elietsa lubeella nú uyaꞌnanu beella yuu zeꞌe. Scua uluꞌcu beella indu quieꞌ hasta bichia nú uquixie nú unibiyaꞌ arre David.
45 Eles tinham recebido a Tenda dos seus antepassados e a levaram quando foram com Josué e conquistaram as terras das nações que Deus expulsou de diante deles. A Tenda ficou lá com eles até o tempo de Davi.
46 Diose uzeca arre David, nu niarquiꞌlla nú recheꞌlla tucu indu para liꞌinu enu neca dioseꞌahua, liaꞌahua enu neca bee bene Israel.
46 Davi recebeu a aprovação de Deus e pediu licença para construir uma casa para o Deus de Jacó.
47 Pero arre Salomón neca enu urecheꞌ induꞌ Diose.
47 Mas foi Salomão quem construiu a casa de Deus.
48 Añinzuca nú la zucu Diose liñi indu nú urecheꞌ bee bene tucu nú uni profeta chenu unilla:
48 — Porém o Altíssimo não mora em casas construídas por seres humanos. Como disse o profeta:
49 — ausente —
49 “O céu é o meu trono, diz o Senhor, e a terra é o estrado onde descanso os meus pés. Que tipo de casa vocês poderiam construir para mim? Como conseguiriam construir um lugar onde eu pudesse morar?
50 — ausente —
50 Por acaso não fui eu quem fez todas as coisas?”
51 ’Pero liꞌihua ―unilá Esteban lu beella― chiquiꞌ nziti arquiꞌhua, nu la zucuꞌhua nú rni Diose. La riꞌi casohua Espirítu Santo. Tucu nú uriꞌi bee beneꞌhua enu udetela.
51 E Estêvão terminou, dizendo: — Como vocês são teimosos! Como são duros de coração e surdos para ouvir a mensagem de Deus! Vocês sempre têm rejeitado o Espírito Santo, como os seus antepassados rejeitaram.
52 Bee beneꞌhua enu udetela xitse uriꞌinu beella ye bee profetaꞌ Diose, hasta nú unguuti beella bee profeta enu udixiuleꞌe nú riña liꞌinu enu rriꞌi tucu nú neli neca, nu nee nú ubeꞌtanu, udeteꞌ cuendahua liꞌinu lubee bene, nu unibiyaꞌhua nú ungutinu.
52 Qual foi o profeta que os antepassados de vocês não perseguiram? Eles mataram os mensageiros de Deus que no passado anunciaram a vinda do Bom Servo . E agora vocês o traíram e o mataram.
53 Añinzuca nú uyucuhua ley nú uliquiꞌ bee ángeleꞌ Diose luhua, pero lá zucuꞌhuane.
53 Vocês receberam a lei por meio de anjos e não têm obedecido a essa lei.
54 Chenu ubeneꞌ bee bene zeꞌe nucuaꞌ, chiquiꞌ ulebeei nu tuꞌna racu xaꞌ laya beei nú rlee beei lu Esteban.
54 Quando os membros do Conselho Superior acabaram de ouvir o que Estêvão tinha dito, ficaram furiosos e rangeram os dentes contra ele.
55 Pero chiquiꞌ nzu Espirítu Santo cuna Esteban, chenu ubiꞌyalla enza liñibe ulañiꞌlla ellieꞌe elu nzucu Diose, leꞌca ulañiꞌlla nú nzulí Jesucristo cueꞌtse Diose chubee.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para o céu e viu a glória de Deus. E viu também Jesus em pé, ao lado direito de Deus.
56 Chequie uni Esteban:
56 Então disse: — Olhem! Eu estou vendo o céu aberto e o
57 Pero chenu ubeneꞌbeei nú uni Esteban scua utsacuꞌ beei diaca beei, nu juerte urixialibeei nú nze naꞌtse beei Esteban.
57 Mas eles taparam os ouvidos e, gritando bem alto, avançaram todos juntos contra Estêvão.
58 Che uhuabeei liꞌilla ruꞌu eyeche zeꞌe para nú útibeei liꞌilla cuna quiee, nu tucu niyu eꞌne enu lee Saulu uriꞌi ucu xucu beei.
58 Depois o jogaram para fora da cidade e o apedrejaram. E as testemunhas deixaram um moço chamado Saulo tomando conta das suas capas .
59 Nu diqui nú rduꞌbeei quiee Esteban, unilla lu Diose:
59 Enquanto eles atiravam as pedras, Estêvão chamava Jesus, dizendo: — Senhor Jesus, recebe o meu espírito!
60 Che chu utsulliquilla nu juerte rixialilla nú unilla:
60 Depois, ajoelhou-se e gritou com voz bem forte: — Senhor, não condenes esta gente por causa deste pecado! E, depois que disse isso, ele morreu.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.