Atos 7

Stichia' Diose dialu (ZPLNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Chequie uleꞌya enu máse neca equie nu rnibiyaꞌ lu ye bee uleꞌya unidichiaꞌlla lu Esteban nú unilla:
1 E disse o sumo sacerdote: Porventura são assim estas coisas?
2 Nu uni Esteban:
2 Estêvão respondeu: Irmãos e pais, ouvi. O Deus da glória apareceu a nosso pai Abraão, estando ele na Mesopotâmia, antes de habitar em Harã,
3 Nu uni Diose lulla: “Utsaꞌna lachilu cuna ye bee saꞌlu, nu uquia luyuu nú lubea lulu.”
3 e disse-lhe: Sai da tua terra e dentre a tua parentela, e dirige-te à terra que eu te mostrar.
4 Chequie uchiuꞌu Abraham lu iliuꞌ bee bene Caldea, nu uyacuaꞌa beella lu eyeche Harán. Nu chenu unguti paꞌlla, che uni Diose lulla nú yeꞌtalla zuculla luyuu elu nucuaꞌahua hasta nee.
4 Então saiu da terra dos caldeus e habitou em Harã. Dali, depois que seu pai faleceu, Deus o trouxe para esta terra em que vós agora habitais.
5 Pero chenu uriña Abraham caꞌa, lá deteꞌscaꞌ Diose niꞌ temeꞌ yuu lulla, pero ucuaqui uꞌnanu nú deteꞌnu yuu zeꞌe lulla. Chequie chenu atilla, aca iliu zeꞌe iliuꞌ bee lliꞌñilla, añinzuca nú chenu uni Diose scua lá luꞌcuscaꞌ Abraham lliꞌñilla.
5 E não lhe deu nela herança, nem sequer o espaço de um pé; mas prometeu que lha daria em possessão, e depois dele à sua descendência, não tendo ele ainda filho.
6 Nu leꞌca uni Diose lu Abraham, nú bee lliꞌñilla enu nzeꞌta enza luquielá checuaꞌa beei xi neca bene rene lu stucu nación, elu riꞌi bee bene nú juerte riꞌibeei riñaꞌ nu nehuana zeca beei zeꞌe diqui tacu ayuꞌu lana.
6 Pois Deus disse que a sua descendência seria peregrina em terra estranha e que a escravizariam e maltratariam por quatrocentos anos.
7 Pero leꞌca uni Diose lu Abraham: “Liꞌá detea castiya bee bene enu riꞌi nú juerte riꞌibeei riñaꞌ. Cheelá chiuꞌu beei lu nación zeꞌe, nu luꞌcu beei ulaꞌna lua luhuare quieꞌ.”
7 Mas eu julgarei a nação que os tiver escravizado, disse Deus; e depois disto sairão, e me servirão neste lugar.
8 Nu chenu uni Diose lu Abraham, utsaꞌnanu stichiaꞌnu nú quiee seña elunecachiꞌlla cuna beelá bee niyu. Enzeꞌe chenu ungula enduꞌlla Isaac, nu chenu ulluꞌcui tucu xmana uquieꞌella seña elunecachiꞌi. Leꞌca esquie uriꞌi Isaac cuna enduꞌlla Jacob. Nu leꞌca esquie uriꞌi Jacob cuna chiꞌchiucu bee enduꞌlla enu unga bee beneꞌahua enu udetela.
8 E deu-lhe o pacto da circuncisão; assim então gerou Abraão a Isaque, e o circuncidou ao oitavo dia; e Isaque gerou a Jacó, e Jacó aos doze patriarcas.
9 ’Bee lliꞌñi Jacob, enu unga bee beneꞌahua enu udetela, liꞌibeella uya arquiꞌbeella lu bichi beella José. Chequie ungüiti beella liꞌilla lubee bene enu unguyaꞌ liꞌilla Egipto. Pero né tsanaꞌ arquiꞌ Diose José,
9 Os patriarcas, movidos de inveja, venderam José para o Egito; mas Deus era com ele,
10 nu Diose uriꞌi elietsa lulla lu ye nú nehuana ulleꞌcalla, nu leꞌca uriꞌinu elietsa lulla para nú uzeca Faraón arre Egipto liꞌilla, nu uriꞌi arre Faraón nú ungalla gobernador Egipto, nu unibiyaꞌlla lu ye bee steneꞌ arre zeꞌe.
10 e o livrou de todas as suas tribulações, e lhe deu graça e sabedoria perante Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador sobre o Egito e toda a sua casa.
11 ’Chequie chenu unga biña lu nación Egipto cuna Canaán, chiquiꞌ nehuana ulleꞌca bee beneꞌahua enu udetela nu ulaxu nú udacu beella.
11 Sobreveio então uma fome a todo o Egito e Canaã, e grande tribulação; e nossos pais não achavam alimentos.
12 Pero chenu ungabiyaꞌ Jacob beneꞌahua enu udetela nú nuꞌ trigo Egipto, uxeꞌlalla bee llianaꞌlla nzetsi beei trigo bese rlu zeꞌe.
12 Mas tendo ouvido Jacó que no Egito havia trigo, enviou ali nossos pais pela primeira vez.
13 Nu chenu uya beella bese rrucu, udixiuleꞌe José nú necalla bichi beella, nu scua ungabiyaꞌ arre Faraón nú ti neca bee beneꞌ José.
13 E na segunda vez deu-se José a conhecer a seus irmãos, e a sua linhagem tornou-se manifesta a Faraó.
14 Chequie uxeꞌla José resuna nú yeꞌta paꞌlla Jacob cuna ye bee beneꞌlla para nú cuaꞌa beella Egipto, nu neca beella setenta y cinco bee bene.
14 Então José mandou chamar a seu pai Jacó, e a toda a sua parentela-setenta e cinco almas.
15 Scua unga nú uya zucu Jacob Egipto. Zeꞌe ungutilla, nu leꞌca zeꞌe unguti bee beneꞌahua enu udetela.
15 Jacó, pois, desceu ao Egito, onde morreu, ele e nossos pais;
16 Chenu udete tiembu, che unguyaꞌbeella artaꞌ bee beneꞌahua enu udetela, nu uya caꞌchiꞌ beellae eyeche Siquem, liñi eluhua nú utsi Abraham lubee llianaꞌ bene enu lee Hamor eyeche Siquem.
16 e foram transportados para Siquém e depositados na sepultura que Abraão comprara por certo preço em prata aos filhos de Emor, em Siquém.
17 ’Chenu nzeꞌta lluꞌcula tiembu nú aca tucu nú ucuaqui uꞌna Diose lu Abraham, chiquiꞌ udala bee saꞌahua enu neca bee bene Israel Egipto.
17 Enquanto se aproximava o tempo da promessa que Deus tinha feito a Abraão, o povo crescia e se multiplicava no Egito;
18 Chequie bee bichia zeꞌe uquixie nú rnibiyaꞌ stucu arre Egipto enu lá chulu José.
18 até que se levantou ali outro rei, que não tinha conhecido José.
19 Nu arre quieꞌ ucuaꞌnalla nú uriꞌilla nú nehuana ulleꞌca bee beneꞌahua enu udetela. Unibiyaꞌlla nú utsiꞌqui bee beneꞌahua bee enduꞌ niyuꞌ beella enu ungula inza reꞌcu Nilo para nú atibeei.
19 Usando esse de astúcia contra a nossa raça, maltratou a nossos pais, ao ponto de fazê-los enjeitar seus filhos, para que não vivessem.
20 Tiembu zeꞌe ungula Moisés. Nu chiquiꞌ ñia riuꞌ arquiꞌ Diose enduꞌ quieꞌ, nu uriꞌiucu bee paꞌnu liꞌinu diqui chuna guu.
20 Nesse tempo nasceu Moisés, e era mui formoso, e foi criado três meses em casa de seu pai.
21 Chenu uriña bichia nú utsanaꞌ arquiꞌbeella liꞌinu, leꞌca liꞌi xinchiuꞌcu arre Egipto ullelaꞌ liꞌinu nu uriꞌi ruꞌcunchu liꞌinu xi neca enduꞌnchu. Hechos 7:21|src="CN01918B.TIF" size="COL" ref="Los Hechos 7:21"
21 Sendo ele enjeitado, a filha de Faraó o recolheu e o criou como seu próprio filho.
22 Nu unga Moisés ye nú reca bee bene Egipto, nu chiquiꞌ neca equie lunú rnilla cuna lunú uriꞌilla.
22 Assim Moisés foi instruído em toda a sabedoria dos egípcios, e era poderoso em palavras e obras.
23 ’Chenu nza Moisés chiuꞌa lana, uduꞌ arquiꞌlla nú nzebiꞌyalla bee saꞌlla enu neca bee bene Israel.
23 Ora, quando ele completou quarenta anos, veio-lhe ao coração visitar seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Nu chenu ulañiꞌ Moisés nú riñi tucu bene Egipto tucu bene saꞌlla. Unganuꞌlla bene zeꞌe, nu unguutilla bene Egipto zeꞌe.
24 E vendo um deles sofrer injustamente, defendeu-o, e vingou o oprimido, matando o egípcio.
25 Uriꞌi Moisés elliebacuꞌ nú nediyalaꞌ bee bene Israel nú equie cuendaꞌ liꞌilla tsilaꞌa Diose liꞌibeei lubee bene Egipto, pero la riꞌibeei beyaꞌ nucuaꞌ.
25 Cuidava que seus irmãos entenderiam que por mão dele Deus lhes havia de dar a liberdade; mas eles não entenderam.
26 Stucu bichia, ulañiꞌ Moisés chiucu bee bene Israel nú rliu beei, nu niarquiꞌlla nú laalla liꞌibeei, nu unilla lubeei: “Tucutse saꞌhua, ¿xinu rliuhua?”
26 No dia seguinte apareceu-lhes quando brigavam, e quis levá-los à paz, dizendo: Homens, sois irmãos; por que vos maltratais um ao outro?
27 Chequie tucu bene enu rliu zeꞌe, utsiꞌñai Moisés nu uni lulla: “¿Ti uliquiꞌ elurnibiyaꞌ lulu para nú nilu luru?
27 Mas o que fazia injustiça ao seu próximo o repeliu, dizendo: Quem te constituiu senhor e juiz sobre nós?
28 ¿Xieꞌ niarquiꞌlu nú útilu liꞌá tucu nú unguutilu bene Egipto necaꞌ la?”
28 Acaso queres tu matar-me como ontem mataste o egípcio?
29 Chenu ubeneꞌ Moisés nucuaꞌ, uyecaxuꞌulla nzalla lu iliu Madián. Zeꞌe uzuculla xi neca bene rene, nu uchialla zeꞌe nu uluꞌculla chiucu enduꞌ.
29 A esta palavra fugiu Moisés, e tornou-se peregrino na terra de Madiã, onde gerou dois filhos.
30 ’Chenu udete chiuꞌa lana, lu dañi achi elu lecalí ti nucuaꞌa, axu dañi nú lee Sinaí, ulubeꞌlu tucu ángeleꞌ Diose lu Moisés lu quii nú rulu lu tucu aca llaꞌna.
30 E passados mais quarenta anos, apareceu-lhe um anjo no deserto do monte Sinai, numa chama de fogo no meio de uma sarça.
31 Chequie nzenu arquiꞌ Moisés chenu ulañiꞌlla quii zeꞌe, nu chenu nzebicalla para nú lañiꞌ nzeꞌcalla nucuaꞌ, nu ubeneꞌlla chi Diose nú uni lulla:
31 Moisés, vendo isto, admirou-se da visão; e, aproximando-se ele para observar, soou a voz do Senhor:
32 “Liꞌá neca Dioseꞌ bee beneꞌhua enu udetela Abraham, Isaac, cuna Jacob.” Nu uquixie Moisés nú recatseꞌtseꞌlla nú xiquilla, nu né laca arquiꞌlla nú abiꞌyalla lu quii zeꞌe.
32 Eu sou o deus de teus pais, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó. E Moisés ficou trêmulo e não ousava olhar.
33 Chequie uni Diose lulla: “Uhua luculu, xne luhuare elu nzulu necachine.
33 Disse-lhe então o Senhor: Tira as alparcas dos teus pés, porque o lugar em que estás é terra santa.
34 Liꞌá rlañi nzeꞌca lunú xa nehuana seca bee benea enu nucuaꞌa Egipto, nu rienea lunú xanabitsi beella, enzeꞌe ulaca para nú tsilaꞌa liꞌibeella lubee nucuaꞌ. Utee, ne xeꞌla liꞌilu Egipto.”
34 Vi, com efeito, a aflição do meu povo no Egito, ouvi os seus gemidos, e desci para livrá-lo. Agora pois vem, e enviar-te-ei ao Egito.
35 ’Añinzuca nú né zucuꞌbeella lunú uni Moisés lubeella, aꞌla unibeella lulla: “¿Ti uliquiꞌ elurnibiyaꞌ lulu para nú niarquiꞌlu nilu luru?”, pero equie cuendaꞌ ángele enu ulubeꞌlu lulla lu aca llaꞌna nú rulu zeꞌe, Diose udeteꞌ elurnibiyaꞌ lulla, nu uxeꞌlanu liꞌilla para nú riꞌilla elietsa lubeella nú chiuꞌu beella Egipto.
35 A este Moisés que eles haviam repelido, dizendo: Quem te constituiu senhor e juiz? a este enviou Deus como senhor e libertador, pela mão do anjo que lhe aparecera na sarça.
36 Nu Moisés neca enu uhua bee beneꞌahua enu udetela Egipto, uriꞌilla bee milagro zeꞌe, nu leꞌca uriꞌilla bee milagro lu inzatuꞌ nú lee inzatuꞌ neluu, cuna lu dañi achi elu unzee beella diqui chiuꞌa lana.
36 Foi este que os conduziu para fora, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, e no Mar Vermelho, e no deserto por quarenta anos.
37 Nu leꞌca liꞌi Moisés quieꞌ uni lubee bene Israel: “Diose cañi tucu bene enu aca tucu profeta letahua, tucu nú ucañinu liꞌá. Zuꞌcuhua stichiaꞌ profeta quieꞌ.”
37 Este é o Moisés que disse aos filhos de Israel: Deus vos suscitará dentre vossos irmãos um profeta como eu.
38 Nu chenu nzu Moisés cuna bee beneꞌahua enu udetela lu dañi achi, liꞌilla necalla enu uni ángeleꞌ Diose lu equie dañi nú lee Sinaí para nú unilla Stichiaꞌ Diose lubeella. Nu bedichiaꞌ cuaꞌ neca nú utsaꞌna beella luaꞌahua hasta nee.
38 Este é o que esteve na congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai, e com nossos pais, o qual recebeu palavras de vida para vo-las dar;
39 ’Pero bee beneꞌahua enu udetela né zucuꞌbeella nú uni Moisés, nu lá niarquiꞌbeella nú anibiyaꞌlla lubeella, aꞌla niarquiꞌbeella nú benchilaꞌ zeca beella Egipto.
39 ao qual os nossos pais não quiseram obedecer, antes o rejeitaram, e em seus corações voltaram ao Egito,
40 Nu unibeella lu Aarón: “Urecheꞌe bee diose enu zuculu luaꞌahua; xne la riaꞌahua beyaꞌ canza Moisés enu uhua liaꞌahua Egipto.”
40 dizendo a Arão: Faze-nos deuses que vão adiante de nós; porque a esse Moisés que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.
41 Chequie urecheꞌ beella tucu becerro enu unga dioseꞌ beella, nu unguuti beella nañi uꞌna lu becerro zeꞌe, nu uriꞌi beella tucu eliñi lunú ñia nzu arquiꞌbeella nú urecheꞌ beella becerro zeꞌe.
41 Fizeram, pois, naqueles dias o bezerro, e ofereceram sacrifício ao ídolo, e se alegravam nas obras das suas mãos.
42 Che utsanaꞌ arquiꞌ Diose liꞌibeella, nu utsanaꞌnu nú rdeteꞌ beella ulaꞌna lu bichia cuna lu guu cuna lubee enu nchiucuꞌ liñibe. Xne scua niquie lu ichiꞌ Stichiaꞌ Diose nú uquieꞌe bee profeta elu rni:
42 Mas Deus se afastou, e os abandonou ao culto das hostes do céu, como está escrito no livro dos profetas: Porventura me oferecestes vítimas e sacrifícios por quarenta anos no deserto, ó casa de Israel?
43 Pero aꞌla uluꞌcuhua ulaꞌna lu dioseꞌhua enu lee Moloc enu nzucu liñi carpa nú necacheꞌ iti,
43 Antes carregastes o tabernáculo de Moloque e a estrela do deus Renfã, figuras que vós fizestes para adorá-las. Desterrar-vos-ei pois, para além da Babilônia.
44 ’Nu chenu ucuaꞌa bee beneꞌahua enu udetela lu dañi achi, uluꞌcu beella tucu niꞌi iti nú unga induꞌbeella elu uducheꞌ beella leyꞌ Diose. Indu quieꞌ ungacheꞌ tucu nú unibiyaꞌ Diose lu Moisés, chenu uninu lulla nú recheꞌllae tucu nú ulañiꞌlla.
44 Entre os nossos pais no deserto estava o tabernáculo do testemunho, como ordenara aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto;
45 Bee beneꞌahua enu udetela uyaꞌnanu beella induquieꞌ chenu unguti Moisés, nu chenu uyaꞌna Josué luhuareꞌ Moisés che uriñayu beella indu quieꞌ luyuu elu uriñabeella, chenu uriꞌibeella xuu lubee bene eyeche Canaán equie yuu, nu Diose uriꞌi elietsa lubeella nú uyaꞌnanu beella yuu zeꞌe. Scua uluꞌcu beella indu quieꞌ hasta bichia nú uquixie nú unibiyaꞌ arre David.
45 o qual nossos pais, tendo-o por sua vez recebido, o levaram sob a direção de Josué, quando entraram na posse da terra das nações que Deus expulsou da presença dos nossos pais, até os dias de Davi,
46 Diose uzeca arre David, nu niarquiꞌlla nú recheꞌlla tucu indu para liꞌinu enu neca dioseꞌahua, liaꞌahua enu neca bee bene Israel.
46 que achou graça diante de Deus, e pediu que lhe fosse dado achar habitação para o Deus de Jacó.
47 Pero arre Salomón neca enu urecheꞌ induꞌ Diose.
47 Entretanto foi Salomão quem lhe edificou uma casa;
48 Añinzuca nú la zucu Diose liñi indu nú urecheꞌ bee bene tucu nú uni profeta chenu unilla:
48 mas o Altíssimo não habita em templos feitos por mãos de homens, como diz o profeta:
49 — ausente —
49 O céu é meu trono, e a terra o escabelo dos meus pés. Que casa me edificareis, diz o Senhor, ou qual o lugar do meu repouso?
50 — ausente —
50 Não fez, porventura, a minha mão todas estas coisas?
51 ’Pero liꞌihua ―unilá Esteban lu beella― chiquiꞌ nziti arquiꞌhua, nu la zucuꞌhua nú rni Diose. La riꞌi casohua Espirítu Santo. Tucu nú uriꞌi bee beneꞌhua enu udetela.
51 Homens de dura cerviz, e incircuncisos de coração e ouvido, vós sempre resistis ao Espírito Santo; como o fizeram os vossos pais, assim também vós.
52 Bee beneꞌhua enu udetela xitse uriꞌinu beella ye bee profetaꞌ Diose, hasta nú unguuti beella bee profeta enu udixiuleꞌe nú riña liꞌinu enu rriꞌi tucu nú neli neca, nu nee nú ubeꞌtanu, udeteꞌ cuendahua liꞌinu lubee bene, nu unibiyaꞌhua nú ungutinu.
52 A qual dos profetas não perseguiram vossos pais? Até mataram os que dantes anunciaram a vinda do Justo, do qual vós agora vos tornastes traidores e homicidas,
53 Añinzuca nú uyucuhua ley nú uliquiꞌ bee ángeleꞌ Diose luhua, pero lá zucuꞌhuane.
53 vós, que recebestes a lei por ordenação dos anjos, e não a guardastes.
54 Chenu ubeneꞌ bee bene zeꞌe nucuaꞌ, chiquiꞌ ulebeei nu tuꞌna racu xaꞌ laya beei nú rlee beei lu Esteban.
54 Ouvindo eles isto, enfureciam-se em seus corações, e rangiam os dentes contra Estêvão.
55 Pero chiquiꞌ nzu Espirítu Santo cuna Esteban, chenu ubiꞌyalla enza liñibe ulañiꞌlla ellieꞌe elu nzucu Diose, leꞌca ulañiꞌlla nú nzulí Jesucristo cueꞌtse Diose chubee.
55 Mas ele, cheio do Espírito Santo, fitando os olhos no céu, viu a glória de Deus, e Jesus em pé à direita de Deus,
56 Chequie uni Esteban:
56 e disse: Eis que vejo os céus abertos, e o Filho do homem em pé à direita de Deus.
57 Pero chenu ubeneꞌbeei nú uni Esteban scua utsacuꞌ beei diaca beei, nu juerte urixialibeei nú nze naꞌtse beei Esteban.
57 Então eles gritaram com grande voz, taparam os ouvidos, e arremeteram unânimes contra ele
58 Che uhuabeei liꞌilla ruꞌu eyeche zeꞌe para nú útibeei liꞌilla cuna quiee, nu tucu niyu eꞌne enu lee Saulu uriꞌi ucu xucu beei.
58 e, lançando-o fora da cidade, o apedrejavam. E as testemunhas depuseram as suas vestes aos pés de um mancebo chamado Saulo.
59 Nu diqui nú rduꞌbeei quiee Esteban, unilla lu Diose:
59 Apedrejavam, pois, a Estêvão que orando, dizia: Senhor Jesus, recebe o meu espírito.
60 Che chu utsulliquilla nu juerte rixialilla nú unilla:
60 E pondo-se de joelhos, clamou com grande voz: Senhor, não lhes imputes este pecado. Tendo dito isto, adormeceu. E Saulo consentia na sua morte.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.