Atos 7

Stichia' Diose dialu (ZPLNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Chequie uleꞌya enu máse neca equie nu rnibiyaꞌ lu ye bee uleꞌya unidichiaꞌlla lu Esteban nú unilla:
1 Então o sumo sacerdote lhe perguntou: “Estas acusações são verdadeiras?”.
2 Nu uni Esteban:
2 Estêvão respondeu: “Irmãos e pais, ouçam-me! O Deus glorioso apareceu a nosso antepassado Abraão na Mesopotâmia, antes de ele se estabelecer em Harã,
3 Nu uni Diose lulla: “Utsaꞌna lachilu cuna ye bee saꞌlu, nu uquia luyuu nú lubea lulu.”
3 e lhe disse: ‘Deixe sua terra natal e seus parentes e vá para a terra que eu lhe mostrarei’.
4 Chequie uchiuꞌu Abraham lu iliuꞌ bee bene Caldea, nu uyacuaꞌa beella lu eyeche Harán. Nu chenu unguti paꞌlla, che uni Diose lulla nú yeꞌtalla zuculla luyuu elu nucuaꞌahua hasta nee.
4 Então Abraão saiu da terra dos caldeus e morou em Harã até seu pai morrer. Depois, Deus o trouxe aqui para a terra onde vocês agora vivem.
5 Pero chenu uriña Abraham caꞌa, lá deteꞌscaꞌ Diose niꞌ temeꞌ yuu lulla, pero ucuaqui uꞌnanu nú deteꞌnu yuu zeꞌe lulla. Chequie chenu atilla, aca iliu zeꞌe iliuꞌ bee lliꞌñilla, añinzuca nú chenu uni Diose scua lá luꞌcuscaꞌ Abraham lliꞌñilla.
5 “Mas Deus não lhe deu herança alguma aqui, nem mesmo o espaço de um pé. Contudo, prometeu que a terra toda pertenceria a Abraão e a seus descendentes, embora ele ainda não tivesse filhos.
6 Nu leꞌca uni Diose lu Abraham, nú bee lliꞌñilla enu nzeꞌta enza luquielá checuaꞌa beei xi neca bene rene lu stucu nación, elu riꞌi bee bene nú juerte riꞌibeei riñaꞌ nu nehuana zeca beei zeꞌe diqui tacu ayuꞌu lana.
6 Disse-lhe também que seus descendentes viveriam numa terra estrangeira, onde seriam escravizados e oprimidos por quatrocentos anos.
7 Pero leꞌca uni Diose lu Abraham: “Liꞌá detea castiya bee bene enu riꞌi nú juerte riꞌibeei riñaꞌ. Cheelá chiuꞌu beei lu nación zeꞌe, nu luꞌcu beei ulaꞌna lua luhuare quieꞌ.”
7 Mas Deus disse: ‘Eu castigarei a nação que os escravizar, e, por fim, sairão dali e me adorarão neste lugar’.
8 Nu chenu uni Diose lu Abraham, utsaꞌnanu stichiaꞌnu nú quiee seña elunecachiꞌlla cuna beelá bee niyu. Enzeꞌe chenu ungula enduꞌlla Isaac, nu chenu ulluꞌcui tucu xmana uquieꞌella seña elunecachiꞌi. Leꞌca esquie uriꞌi Isaac cuna enduꞌlla Jacob. Nu leꞌca esquie uriꞌi Jacob cuna chiꞌchiucu bee enduꞌlla enu unga bee beneꞌahua enu udetela.
8 “Naquele tempo, Deus deu a Abraão a aliança da circuncisão. Assim, quando seu filho Isaque nasceu, ele o circuncidou no oitavo dia. Essa prática continuou quando nasceu Jacó, filho de Isaque, e quando nasceram os doze filhos de Jacó, os patriarcas de Israel.
9 ’Bee lliꞌñi Jacob, enu unga bee beneꞌahua enu udetela, liꞌibeella uya arquiꞌbeella lu bichi beella José. Chequie ungüiti beella liꞌilla lubee bene enu unguyaꞌ liꞌilla Egipto. Pero né tsanaꞌ arquiꞌ Diose José,
9 “Os patriarcas tiveram inveja de seu irmão José e o venderam como escravo para o Egito. Mas Deus estava com ele
10 nu Diose uriꞌi elietsa lulla lu ye nú nehuana ulleꞌcalla, nu leꞌca uriꞌinu elietsa lulla para nú uzeca Faraón arre Egipto liꞌilla, nu uriꞌi arre Faraón nú ungalla gobernador Egipto, nu unibiyaꞌlla lu ye bee steneꞌ arre zeꞌe.
10 e o livrou de todas as suas dificuldades. Deus concedeu a José favor e sabedoria diante do faraó, rei do Egito, e o faraó o nomeou governador de todo o Egito e administrador de seu palácio.
11 ’Chequie chenu unga biña lu nación Egipto cuna Canaán, chiquiꞌ nehuana ulleꞌca bee beneꞌahua enu udetela nu ulaxu nú udacu beella.
11 “Então veio uma fome sobre o Egito e sobre Canaã. Houve grande aflição, e nossos antepassados ficaram sem comida.
12 Pero chenu ungabiyaꞌ Jacob beneꞌahua enu udetela nú nuꞌ trigo Egipto, uxeꞌlalla bee llianaꞌlla nzetsi beei trigo bese rlu zeꞌe.
12 Jacó soube que ainda havia cereal no Egito e enviou seus filhos, nossos antepassados, para comprarem alimento.
13 Nu chenu uya beella bese rrucu, udixiuleꞌe José nú necalla bichi beella, nu scua ungabiyaꞌ arre Faraón nú ti neca bee beneꞌ José.
13 Da segunda vez que foram, José revelou sua identidade a seus irmãos e os apresentou ao faraó.
14 Chequie uxeꞌla José resuna nú yeꞌta paꞌlla Jacob cuna ye bee beneꞌlla para nú cuaꞌa beella Egipto, nu neca beella setenta y cinco bee bene.
14 Depois, José mandou trazer para o Egito seu pai, Jacó, e todos os seus parentes, 75 pessoas ao todo.
15 Scua unga nú uya zucu Jacob Egipto. Zeꞌe ungutilla, nu leꞌca zeꞌe unguti bee beneꞌahua enu udetela.
15 Assim, Jacó foi para o Egito e ali morreu, bem como nossos antepassados.
16 Chenu udete tiembu, che unguyaꞌbeella artaꞌ bee beneꞌahua enu udetela, nu uya caꞌchiꞌ beellae eyeche Siquem, liñi eluhua nú utsi Abraham lubee llianaꞌ bene enu lee Hamor eyeche Siquem.
16 Seus corpos foram levados para Siquém e sepultados no túmulo que Abraão havia comprado por um certo preço dos filhos de Hamor.
17 ’Chenu nzeꞌta lluꞌcula tiembu nú aca tucu nú ucuaqui uꞌna Diose lu Abraham, chiquiꞌ udala bee saꞌahua enu neca bee bene Israel Egipto.
17 “Aproximando-se o tempo em que Deus cumpriria sua promessa a Abraão, nosso povo se multiplicou grandemente no Egito.
18 Chequie bee bichia zeꞌe uquixie nú rnibiyaꞌ stucu arre Egipto enu lá chulu José.
18 Então subiu ao trono do Egito um novo rei, que nada sabia a respeito de José.
19 Nu arre quieꞌ ucuaꞌnalla nú uriꞌilla nú nehuana ulleꞌca bee beneꞌahua enu udetela. Unibiyaꞌlla nú utsiꞌqui bee beneꞌahua bee enduꞌ niyuꞌ beella enu ungula inza reꞌcu Nilo para nú atibeei.
19 Esse rei explorou e oprimiu nosso povo, forçando os pais a abandonarem seus filhos recém-nascidos, para que morressem.
20 Tiembu zeꞌe ungula Moisés. Nu chiquiꞌ ñia riuꞌ arquiꞌ Diose enduꞌ quieꞌ, nu uriꞌiucu bee paꞌnu liꞌinu diqui chuna guu.
20 “Por essa época, nasceu Moisés, um bebê especial aos olhos de Deus. Seus pais cuidaram dele em casa por três meses.
21 Chenu uriña bichia nú utsanaꞌ arquiꞌbeella liꞌinu, leꞌca liꞌi xinchiuꞌcu arre Egipto ullelaꞌ liꞌinu nu uriꞌi ruꞌcunchu liꞌinu xi neca enduꞌnchu. Hechos 7:21|src="CN01918B.TIF" size="COL" ref="Los Hechos 7:21"
21 Quando tiveram de abandoná-lo, a filha do faraó o adotou e o criou como seu próprio filho.
22 Nu unga Moisés ye nú reca bee bene Egipto, nu chiquiꞌ neca equie lunú rnilla cuna lunú uriꞌilla.
22 Moisés foi educado em toda a sabedoria dos egípcios e era poderoso em palavras e ações.
23 ’Chenu nza Moisés chiuꞌa lana, uduꞌ arquiꞌlla nú nzebiꞌyalla bee saꞌlla enu neca bee bene Israel.
23 “Certo dia, estando Moisés com quarenta anos, resolveu visitar seus parentes, o povo de Israel.
24 Nu chenu ulañiꞌ Moisés nú riñi tucu bene Egipto tucu bene saꞌlla. Unganuꞌlla bene zeꞌe, nu unguutilla bene Egipto zeꞌe.
24 Ao ver um egípcio maltratando um israelita, defendeu o israelita e o vingou, matando o egípcio.
25 Uriꞌi Moisés elliebacuꞌ nú nediyalaꞌ bee bene Israel nú equie cuendaꞌ liꞌilla tsilaꞌa Diose liꞌibeei lubee bene Egipto, pero la riꞌibeei beyaꞌ nucuaꞌ.
25 Imaginou que seus irmãos israelitas entenderiam que ele havia sido enviado por Deus para resgatá-los, mas isso não aconteceu.
26 Stucu bichia, ulañiꞌ Moisés chiucu bee bene Israel nú rliu beei, nu niarquiꞌlla nú laalla liꞌibeei, nu unilla lubeei: “Tucutse saꞌhua, ¿xinu rliuhua?”
26 “No dia seguinte, visitou-os novamente e viu dois homens de Israel brigando. Tentando agir como pacificador, disse a eles: ‘Homens, vocês são irmãos; por que brigam um com o outro?’.
27 Chequie tucu bene enu rliu zeꞌe, utsiꞌñai Moisés nu uni lulla: “¿Ti uliquiꞌ elurnibiyaꞌ lulu para nú nilu luru?
27 “Mas o homem que era culpado empurrou Moisés e disse: ‘Quem o nomeou líder e juiz sobre nós?
28 ¿Xieꞌ niarquiꞌlu nú útilu liꞌá tucu nú unguutilu bene Egipto necaꞌ la?”
28 Vai me matar como matou o egípcio ontem?’.
29 Chenu ubeneꞌ Moisés nucuaꞌ, uyecaxuꞌulla nzalla lu iliu Madián. Zeꞌe uzuculla xi neca bene rene, nu uchialla zeꞌe nu uluꞌculla chiucu enduꞌ.
29 Quando Moisés ouviu isso, fugiu e foi viver como estrangeiro na terra de Midiã. Ali nasceram seus dois filhos.
30 ’Chenu udete chiuꞌa lana, lu dañi achi elu lecalí ti nucuaꞌa, axu dañi nú lee Sinaí, ulubeꞌlu tucu ángeleꞌ Diose lu Moisés lu quii nú rulu lu tucu aca llaꞌna.
30 “Quarenta anos depois, no deserto próximo ao monte Sinai, um anjo apareceu a Moisés nas chamas de um arbusto que queimava.
31 Chequie nzenu arquiꞌ Moisés chenu ulañiꞌlla quii zeꞌe, nu chenu nzebicalla para nú lañiꞌ nzeꞌcalla nucuaꞌ, nu ubeneꞌlla chi Diose nú uni lulla:
31 Quando Moisés viu aquilo, ficou admirado. Aproximando-se para observar melhor, ouviu a voz do Senhor, que disse:
32 “Liꞌá neca Dioseꞌ bee beneꞌhua enu udetela Abraham, Isaac, cuna Jacob.” Nu uquixie Moisés nú recatseꞌtseꞌlla nú xiquilla, nu né laca arquiꞌlla nú abiꞌyalla lu quii zeꞌe.
32 ‘Eu sou o Deus de seus antepassados, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó’. Moisés tremia de medo e não tinha coragem de olhar.
33 Chequie uni Diose lulla: “Uhua luculu, xne luhuare elu nzulu necachine.
33 “Então o Senhor lhe disse: ‘Tire as sandálias, pois você está pisando em terra santa.
34 Liꞌá rlañi nzeꞌca lunú xa nehuana seca bee benea enu nucuaꞌa Egipto, nu rienea lunú xanabitsi beella, enzeꞌe ulaca para nú tsilaꞌa liꞌibeella lubee nucuaꞌ. Utee, ne xeꞌla liꞌilu Egipto.”
34 Por certo, tenho visto a aflição do meu povo no Egito. Tenho ouvido seus gemidos e desci para libertá-los. Agora vá, pois eu o envio de volta ao Egito’.
35 ’Añinzuca nú né zucuꞌbeella lunú uni Moisés lubeella, aꞌla unibeella lulla: “¿Ti uliquiꞌ elurnibiyaꞌ lulu para nú niarquiꞌlu nilu luru?”, pero equie cuendaꞌ ángele enu ulubeꞌlu lulla lu aca llaꞌna nú rulu zeꞌe, Diose udeteꞌ elurnibiyaꞌ lulla, nu uxeꞌlanu liꞌilla para nú riꞌilla elietsa lubeella nú chiuꞌu beella Egipto.
35 “Era esse o mesmo Moisés que o povo havia rejeitado quando lhe perguntaram: ‘Quem o nomeou líder e juiz?’. Por meio do anjo que apareceu a Moisés no arbusto em chamas, Deus o enviou para ser líder e libertador.
36 Nu Moisés neca enu uhua bee beneꞌahua enu udetela Egipto, uriꞌilla bee milagro zeꞌe, nu leꞌca uriꞌilla bee milagro lu inzatuꞌ nú lee inzatuꞌ neluu, cuna lu dañi achi elu unzee beella diqui chiuꞌa lana.
36 Assim, com muitas maravilhas e sinais, ele os conduziu para fora do Egito, pelo mar Vermelho e pelo deserto, durante quarenta anos.
37 Nu leꞌca liꞌi Moisés quieꞌ uni lubee bene Israel: “Diose cañi tucu bene enu aca tucu profeta letahua, tucu nú ucañinu liꞌá. Zuꞌcuhua stichiaꞌ profeta quieꞌ.”
37 “Esse mesmo Moisés disse ao povo de Israel: ‘Deus levantará para vocês um profeta como eu do meio de seu povo’.
38 Nu chenu nzu Moisés cuna bee beneꞌahua enu udetela lu dañi achi, liꞌilla necalla enu uni ángeleꞌ Diose lu equie dañi nú lee Sinaí para nú unilla Stichiaꞌ Diose lubeella. Nu bedichiaꞌ cuaꞌ neca nú utsaꞌna beella luaꞌahua hasta nee.
38 Moisés estava com nossos antepassados, a congregação do povo de Deus no deserto, quando o anjo lhe falou no monte Sinai, e ali Moisés recebeu palavras que dão vida, para transmiti-las a nós.
39 ’Pero bee beneꞌahua enu udetela né zucuꞌbeella nú uni Moisés, nu lá niarquiꞌbeella nú anibiyaꞌlla lubeella, aꞌla niarquiꞌbeella nú benchilaꞌ zeca beella Egipto.
39 “Mas nossos antepassados se recusaram a obedecer a Moisés. Eles o rejeitaram e, em seu íntimo, voltaram ao Egito.
40 Nu unibeella lu Aarón: “Urecheꞌe bee diose enu zuculu luaꞌahua; xne la riaꞌahua beyaꞌ canza Moisés enu uhua liaꞌahua Egipto.”
40 Disseram a Arão: ‘Faça para nós deuses que nos guiem, pois não sabemos o que aconteceu com esse Moisés que nos tirou do Egito’.
41 Chequie urecheꞌ beella tucu becerro enu unga dioseꞌ beella, nu unguuti beella nañi uꞌna lu becerro zeꞌe, nu uriꞌi beella tucu eliñi lunú ñia nzu arquiꞌbeella nú urecheꞌ beella becerro zeꞌe.
41 Logo, fizeram um ídolo em forma de bezerro, ofereceram-lhe sacrifícios e começaram a celebrar o objeto que haviam criado.
42 Che utsanaꞌ arquiꞌ Diose liꞌibeella, nu utsanaꞌnu nú rdeteꞌ beella ulaꞌna lu bichia cuna lu guu cuna lubee enu nchiucuꞌ liñibe. Xne scua niquie lu ichiꞌ Stichiaꞌ Diose nú uquieꞌe bee profeta elu rni:
42 Então Deus se afastou deles e os entregou para servirem as estrelas do céu como deuses, conforme está escrito no livro dos profetas: ‘Foi a mim que vocês trouxeram sacrifícios e ofertas durante aqueles quarenta anos no deserto, povo de Israel?
43 Pero aꞌla uluꞌcuhua ulaꞌna lu dioseꞌhua enu lee Moloc enu nzucu liñi carpa nú necacheꞌ iti,
43 Não, vocês carregaram o santuário de Moloque, a estrela de seu deus Renfã, e as imagens que fizeram para adorá-los. Por isso eu os enviarei para o exílio, para além da Babilônia’.
44 ’Nu chenu ucuaꞌa bee beneꞌahua enu udetela lu dañi achi, uluꞌcu beella tucu niꞌi iti nú unga induꞌbeella elu uducheꞌ beella leyꞌ Diose. Indu quieꞌ ungacheꞌ tucu nú unibiyaꞌ Diose lu Moisés, chenu uninu lulla nú recheꞌllae tucu nú ulañiꞌlla.
44 “Nossos antepassados levaram com eles pelo deserto o tabernáculo, construído de acordo com o modelo que Deus havia mostrado a Moisés.
45 Bee beneꞌahua enu udetela uyaꞌnanu beella induquieꞌ chenu unguti Moisés, nu chenu uyaꞌna Josué luhuareꞌ Moisés che uriñayu beella indu quieꞌ luyuu elu uriñabeella, chenu uriꞌibeella xuu lubee bene eyeche Canaán equie yuu, nu Diose uriꞌi elietsa lubeella nú uyaꞌnanu beella yuu zeꞌe. Scua uluꞌcu beella indu quieꞌ hasta bichia nú uquixie nú unibiyaꞌ arre David.
45 Anos depois, quando Josué comandou nossos antepassados nas batalhas contra as nações que Deus expulsou desta terra, foi levado com eles para seu novo território e ali ficou até o tempo do rei Davi.
46 Diose uzeca arre David, nu niarquiꞌlla nú recheꞌlla tucu indu para liꞌinu enu neca dioseꞌahua, liaꞌahua enu neca bee bene Israel.
46 “Davi encontrou favor diante de Deus e pediu para construir um templo permanente para o Deus de Jacó,
47 Pero arre Salomón neca enu urecheꞌ induꞌ Diose.
47 mas foi Salomão quem o construiu.
48 Añinzuca nú la zucu Diose liñi indu nú urecheꞌ bee bene tucu nú uni profeta chenu unilla:
48 O Altíssimo, porém, não habita em templos feitos por mãos humanas. Como diz o profeta:
49 — ausente —
49 ‘O céu é meu trono, e a terra é o suporte de meus pés. Acaso construiriam para mim um templo assim tão bom?’, diz o Senhor. ‘Que lugar de descanso me poderiam fazer?
50 — ausente —
50 Acaso não foram minhas mãos que criaram o céu e a terra?’.
51 ’Pero liꞌihua ―unilá Esteban lu beella― chiquiꞌ nziti arquiꞌhua, nu la zucuꞌhua nú rni Diose. La riꞌi casohua Espirítu Santo. Tucu nú uriꞌi bee beneꞌhua enu udetela.
51 “Povo teimoso! Vocês têm o coração incircuncidado e são surdos para a verdade. Resistirão para sempre ao Espírito Santo? Foi o que seus antepassados fizeram, e vocês também o fazem!
52 Bee beneꞌhua enu udetela xitse uriꞌinu beella ye bee profetaꞌ Diose, hasta nú unguuti beella bee profeta enu udixiuleꞌe nú riña liꞌinu enu rriꞌi tucu nú neli neca, nu nee nú ubeꞌtanu, udeteꞌ cuendahua liꞌinu lubee bene, nu unibiyaꞌhua nú ungutinu.
52 Que profeta seus antepassados não perseguiram? Mataram até aqueles que predisseram a vinda do Justo, a quem vocês traíram e assassinaram!
53 Añinzuca nú uyucuhua ley nú uliquiꞌ bee ángeleꞌ Diose luhua, pero lá zucuꞌhuane.
53 Vocês desobedeceram à lei de Deus, embora a tenham recebido das mãos de anjos”.
54 Chenu ubeneꞌ bee bene zeꞌe nucuaꞌ, chiquiꞌ ulebeei nu tuꞌna racu xaꞌ laya beei nú rlee beei lu Esteban.
54 Os líderes judeus se enfureceram com a acusação de Estêvão e rangiam os dentes contra ele.
55 Pero chiquiꞌ nzu Espirítu Santo cuna Esteban, chenu ubiꞌyalla enza liñibe ulañiꞌlla ellieꞌe elu nzucu Diose, leꞌca ulañiꞌlla nú nzulí Jesucristo cueꞌtse Diose chubee.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para o céu e viu a glória de Deus, e viu Jesus em pé no lugar de honra, à direita de Deus.
56 Chequie uni Esteban:
56 “Olhem!”, disse ele. “Vejo os céus abertos e o Filho do Homem em pé no lugar de honra, à direita de Deus!”
57 Pero chenu ubeneꞌbeei nú uni Esteban scua utsacuꞌ beei diaca beei, nu juerte urixialibeei nú nze naꞌtse beei Esteban.
57 Eles taparam os ouvidos e, aos gritos, lançaram-se contra ele.
58 Che uhuabeei liꞌilla ruꞌu eyeche zeꞌe para nú útibeei liꞌilla cuna quiee, nu tucu niyu eꞌne enu lee Saulu uriꞌi ucu xucu beei.
58 Arrastaram-no para fora da cidade e começaram a apedrejá-lo. Seus acusadores tiraram os mantos e os deixaram aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Nu diqui nú rduꞌbeei quiee Esteban, unilla lu Diose:
59 Enquanto atiravam as pedras, Estêvão orou: “Senhor Jesus, recebe o meu espírito”.
60 Che chu utsulliquilla nu juerte rixialilla nú unilla:
60 Então caiu de joelhos e gritou: “Senhor, não os culpes por este pecado!”. E, com isso, adormeceu.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.