Atos 4
Stichia' Diose dialu (ZPLNT) vs ACF
1 Rniscaꞌlá Pedro cuna Juan lubee bene zeꞌe, chenu uriña bee uleꞌya cuna bee bene enu rnibiyaꞌ lubee sundado enu rriucu ruꞌu Indu llene Jerusalén, cuna texcuaꞌa bee saduceo.
1 E, estando eles falando ao povo, sobrevieram os sacerdotes, e o capitão do templo, e os saduceus,
2 Chiquiꞌ rle bee bene quieꞌ xne seteꞌ Pedro cuna Juan bee bene nu rnibeella nú huañi zeca bee benenguti tucu nú uhuañi zeca Jesuse lu eluti.
2 Doendo-se muito de que ensinassem o povo, e anunciassem em Jesus a ressurreição dentre os mortos.
3 Chequie unaꞌtse bee bene zeꞌe Pedro cuna Juan, nu lunú ucheela uduꞌscaꞌ beei liꞌibeella niꞌcuꞌ hasta nú yeꞌe luyuu stucu bichia.
3 E lançaram mão deles, e os encerraram na prisão até ao dia seguinte, pois já era tarde.
4 Pero huaxi bene enu uzucuꞌ diaca nú unibeella, uchili arquiꞌbeella Stichiaꞌ Diose nu lu yebeella enu uyalí arquiꞌ neca tucu ayuꞌ mili bee niyu sin nú bacuꞌ bee unaꞌa.
4 Muitos, porém, dos que ouviram a palavra creram, e chegou o número desses homens a quase cinco mil.
5 Chenu uyeꞌe lu yuu stucu bichia bee usticiaꞌ bee bene Israel cuna bee bene enu rnibiyaꞌ leta beella nu cuna bee ulaxcuela enu reca leyꞌ Moisés uyetesaꞌbeella eyeche Jerusalén.
5 E aconteceu, no dia seguinte, reunirem-se em Jerusalém os seus principais, os anciãos, os escribas,
6 Leꞌca zeꞌe nzu uleꞌya Anás, enu rnibiyaꞌ lubee uleꞌya cuna Caifás cuna Juan cuna Alejandro cuna ye bee niyu enu neca familiaꞌ uleꞌya enu rnibiyaꞌ lubee uleꞌya.
6 E Anás, o sumo sacerdote, e Caifás, e João, e Alexandre, e todos quantos havia da linhagem do sumo sacerdote.
7 Chequie unibiyaꞌ beella nú yeꞌtayu bee bene Pedro cuna Juan, nu tsu bee bene liꞌibeella labe bee bene zeꞌe, che unidichiaꞌ beella lu Pedro cuna lu Juan:
7 E, pondo-os no meio, perguntaram: Com que poder ou em nome de quem fizestes isto?
8 Nu lunú chiquiꞌ nchiñi Espíritu Santo arquiꞌ Pedro che unilla:
8 Então Pedro, cheio do Espírito Santo, lhes disse: Principais do povo, e vós, anciãos de Israel,
9 rnedichiaꞌhua luru lunú uriꞌinzeꞌcaru lu tucu niyu enu ungariti, nu xneca uyecaꞌlla.
9 Visto que hoje somos interrogados acerca do benefício feito a um homem enfermo, e do modo como foi curado,
10 Enzeꞌe ixiuleꞌeru luhua para nú riꞌi yehua beyaꞌ cuna ye bee bene Israel nú niyu enu nzu luhua caꞌa uyecaꞌlaꞌlla equie cuendaꞌ poderꞌ Jesucristo bene eyeche Nazaret, enu uquieꞌehua lu cruse nu uriꞌi Diose nú uhuañi zecanu lu eluti.
10 Seja conhecido de vós todos, e de todo o povo de Israel, que em nome de Jesus Cristo, o Nazareno, aquele a quem vós crucificastes e a quem Deus ressuscitou dentre os mortos, em nome desse é que este está são diante de vós.
11 Uriꞌinuhua liꞌinu tucu nú rriꞌi bee bene enu rrecheꞌe niꞌi chenu rua uꞌnalla tucu quié nú recheꞌlla niꞌi, nu lu zeꞌela quie zeꞌe neca nú máse sibiꞌ.
11 Ele é a pedra que foi rejeitada por vós, os edificadores, a qual foi posta por cabeça de esquina.
12 Nu leꞌca scua lecati stucu bene enu reca tsilaꞌa liaꞌahua, xne tucutsia Jesucristo uxeꞌla Diose lu iliulabe para nú tsilaꞌa liaꞌahua lu stulaꞌahua.
12 E em nenhum outro há salvação, porque também debaixo do céu nenhum outro nome há, dado entre os homens, pelo qual devamos ser salvos.
13 Chenu ulañiꞌ bee usticia nú la lliqui Pedro cuna Juan nú rnibeella, nu chenu uriꞌi bee usticia beyaꞌ nú né cha beella xcuela nu necatsia beella titse bee bene, che chiquiꞌ uyanu arquiꞌbeella. Nu uriꞌibeella beyaꞌ nú neca Pedro cuna Juan enu uyanzenu Jesuse.
13 Então eles, vendo a ousadia de Pedro e João, e informados de que eram homens sem letras e indoutos, maravilharam-se e reconheceram que eles haviam estado com Jesus.
14 Nu lunú leꞌca nzu niyu enu uyecaꞌ zeꞌe cuna liꞌibeella lecaꞌxi ullela arquiꞌ bee usticia zeꞌe ani lu cuendaꞌ beella.
14 E, vendo estar com eles o homem que fora curado, nada tinham que dizer em contrário.
15 Chequie unibiyaꞌ beella nú chiuꞌu Pedro cuna Juan eleꞌyaꞌ para nú bedichiaꞌ liꞌitsia beella.
15 Todavia, mandando-os sair fora do conselho, conferenciaram entre si,
16 Nu unibeella lu saꞌbeella:
16 Dizendo: Que havemos de fazer a estes homens? porque a todos os que habitam em Jerusalém é manifesto que por eles foi feito um sinal notório, e não o podemos negar;
17 Pero para nú la riꞌchia letselá bee bedichiaꞌ quieꞌ lubee bene rquiꞌña nú quiꞌyaꞌ beella riaꞌahua nu chiquiaꞌahua arquiꞌbeella para nú desde nee la niaꞌbeella lunú lee Jesuse lu niꞌ stucu bee bene.
17 Mas, para que não se divulgue mais entre o povo, ameacemo-los para que não falem mais nesse nome a homem algum.
18 Chequie ubixia zeca beella Pedro cuna Juan nu unibiyaꞌ beella lubee benecuaꞌ nú la zeteaꞌ beella nu la niaꞌ beella lunú lee Jesuse lubee bene.
18 E, chamando-os, disseram-lhes que absolutamente não falassem, nem ensinassem, no nome de Jesus.
19 Pero ucuaqui Pedro cuna Juan lubeella:
19 Respondendo, porém, Pedro e João, lhes disseram: Julgai vós se é justo, diante de Deus, ouvir-vos antes a vós do que a Deus;
20 Pero liꞌiru leca modo nú tsanaꞌru nú la niru lunú ulañiꞌru cuna lunú ubeneꞌru.
20 Porque não podemos deixar de falar do que temos visto e ouvido.
21 Chequie uquiꞌyaꞌ zeca Pedro cuna Juan uriꞌi bee usticia zeꞌe, nu ulaꞌa usticia liꞌibeella xne né llela arquiꞌbeella xamodo a deteꞌbeella castiya Pedro cuna Juan xne ye bee bene uni bedichiaꞌ nzeꞌca lu Diose equie milagro nú unga.
21 Mas eles ainda os ameaçaram mais e, não achando motivo para os castigar, deixaram-nos ir, por causa do povo; porque todos glorificavam a Deus pelo que acontecera;
22 Nu máse chiuꞌa lana nza niyu enu uyecaꞌ zeꞌe.
22 Pois tinha mais de quarenta anos o homem em quem se operara aquele milagre de saúde.
23 Chenu ulaꞌa bee usticia Pedro cuna Juan, che chu nzuebeella elu nucuaꞌa beelá bee saꞌbeella enu nzeli arquiꞌ Jesucristo. Nu udixiuleꞌe beella lubee bene zeꞌe ye nú uni bee uleꞌya enu rnibiyaꞌ lubeelá bee uleꞌya cuna bee bene uxu enu rnibiyaꞌ.
23 E, soltos eles, foram para os seus, e contaram tudo o que lhes disseram os principais dos sacerdotes e os anciãos.
24 Chenu ubeneꞌ bee saꞌbeella enu nzeli arquiꞌ Jesucristo nucuaꞌ, yebeella unacuꞌ beella lu Diose nu unibeella:
24 E, ouvindo eles isto, unânimes levantaram a voz a Deus, e disseram: Senhor, tu és o Deus que fizeste o céu, e a terra, e o mar e tudo o que neles há;
25 Nu equie cuendaꞌ Espíritu Santoꞌlu uchiuꞌu bee bedichiaꞌ quieꞌ ruꞌu arre David chenu unilla:
25 Que disseste pela boca de Davi, teu servo: Por que bramaram os gentios, e os povos pensaram coisas vãs?
26 Bee arre cuna bee usticia enu rnibiyaꞌ lu iliulabe uyetesaꞌbeella,
26 Levantaram-se os reis da terra,E os príncipes se ajuntaram à uma,Contra o Senhor e contra o seu Ungido.
27 ’Nu scua ungala nee, Herodes cuna Poncio Pilato uyete saꞌbeella eyeche quieꞌ cuna bee bene Israel nu cuna bee bene enu la neca bene Israel. Uriꞌi cundra beella lliꞌñilu Jesuse enu la luꞌcu dula enu uxeꞌlalu lu iliulabe.
27 Porque verdadeiramente contra o teu santo Filho Jesus, que tu ungiste, se ajuntaram, não só Herodes, mas Pôncio Pilatos, com os gentios e os povos de Israel;
28 Scua ungala tucu nú uriꞌilu elliebacuꞌ hasta huaꞌtu, nu uriꞌibeella nú ungala lunú riala nú aca.
28 Para fazerem tudo o que a tua mão e o teu conselho tinham anteriormente determinado que se havia de fazer.
29 Nu nee, Diose Pa liñibe ubiꞌyacuru xneca rquiꞌyaꞌru rriꞌibeella, uriꞌi elietsa luru enu neca bee beneꞌlu para nú la lliquiru ixiuleꞌeru stichiaꞌlu,
29 Agora, pois, ó Senhor, olha para as suas ameaças, e concede aos teus servos que falem com toda a ousadia a tua palavra;
30 nu cuna poder nú rluꞌculu rriyecaru bee bene enu riti, nu leꞌca rriꞌiru bee milagro equie poder nú rluꞌcu lliꞌñilu Jesucristo enu la luꞌcu dula.
30 Enquanto estendes a tua mão para curar, e para que se façam sinais e prodígios pelo nome de teu santo Filho Jesus.
31 Chenu ulaxu nú unacuꞌ beella lu Diose ucuñi luhuare elu neyetesaꞌbeella, nu chiquiꞌ uyucu arquiꞌbeella Espíritu Santo nu lá lliqui beella udixiuleꞌe beella Stichiaꞌ Diose.
31 E, tendo orado, moveu-se o lugar em que estavam reunidos; e todos foram cheios do Espírito Santo, e anunciavam com ousadia a palavra de Deus.
32 Ye bee bene enu uyalí arquiꞌ Jesucristo unga tucu necatse beella nu unga tucutsia elliebacuꞌ beella. Niꞌ tucu beella lá ni nú neca nú rluꞌcu beella steneꞌtsia beella, sino que yeene necane steneꞌ beella.
32 E era um o coração e a alma da multidão dos que criam, e ninguém dizia que coisa alguma do que possuía era sua própria, mas todas as coisas lhes eram comuns.
33 Nu cuna elietsaꞌ Diose, bee apóstol unilá beella nú neli nú uhuañi zeca Jesucristo stucu bese lu eluti, nu chiquiꞌ uriꞌi Diose nú neca nzeꞌca lu cuendaꞌ yebeella.
33 E os apóstolos davam, com grande poder, testemunho da ressurreição do Senhor Jesus, e em todos eles havia abundante graça.
34 Nu niꞌ tucu beella lecaxi uzeca laꞌchaꞌ beella xne ye beella enu rluꞌcu yuu urre niꞌi ungüiti beellae. Nu dimi zeꞌe
34 Não havia, pois, entre eles necessitado algum; porque todos os que possuíam herdades ou casas, vendendo-as, traziam o preço do que fora vendido, e o depositavam aos pés dos apóstolos.
35 udeteꞌbeella ya bee apóstol para nú ritsiꞌbeellae lu saꞌbeella tucu nú secalaꞌchaꞌ beella.
35 E repartia-se a cada um, segundo a necessidade que cada um tinha.
36 Uhuañi tucu bene enu lee José, nu liꞌilla nzeꞌtalla leta familiꞌ bene enu lee levita, nu necalla bene enu nzeꞌta enza lu iliu Chipre. Nu uhualee bee apóstol liꞌilla Bernabé, nu rni nucuaꞌ enu sala arquiꞌ bene.
36 Então José, cognominado pelos apóstolos Barnabé(que, traduzido, é Filho da consolação), levita, natural de Chipre,
37 Bene quieꞌ ungüitilla tucu yuꞌlla nu udeteꞌlla dimi zeꞌe ya bee apóstol.
37 Possuindo uma herdade, vendeu-a, e trouxe o preço, e o depositou aos pés dos apóstolos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.