Atos 22
Stichia' Diose dialu (ZPLNT) vs NAA
1 ―Yehua bee bene uxu cuna beelá bee bene enu nucuaꞌa caꞌa, uzuꞌcuꞌ diacahua lunú nia luhua equie cuendaꞌ liꞌá.
1 — Irmãos e pais, escutem agora o que tenho a dizer em minha defesa.
2 Chenu ubeneꞌbeei nú rni Pablo hebreo lubeei, máse ucuaꞌa chibeei, nu unilálla lubeei:
2 Quando ouviram que Paulo lhes falava em língua hebraica, fizeram mais silêncio ainda. Paulo continuou:
3 ―Liꞌá neca bene Israel, nu ungula eyeche Tarso nú nchiñi lu estado Cilicia, pero caꞌa Jerusalén ubeꞌta ruꞌcua nu ulaxcuela Gamaliel uzeteꞌ liꞌá ye nú xa neca leyꞌ bee beneaꞌahua enu udetela, nu diquinuꞌ arquia uduꞌa ana arquia nú sibiaꞌa lu Diose tucu nú leꞌca rriꞌihua nee.
3 — Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas fui criado nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo o rigor da Lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vocês o são no dia de hoje.
4 Chequie uriꞌi condraa bee bene enu nzeli arquiꞌ Jesucristo, hasta nú ungutia liꞌibeella, sia bee unaꞌa urre sia bee niyu unaꞌtsea beella uduꞌa beella niꞌcuꞌ.
4 Persegui este Caminho até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na cadeia.
5 Uleꞌya enu máse neca equie nu rnibiyaꞌ lu ye bee uleꞌya cuna ye bee usticiaꞌ bee bene Israel nediyaꞌ beella nú neli nucuaꞌ. Xne liꞌibeella uliquiꞌ beella tucu ichiꞌ lua para nú ulubea nucuaꞌ lubee saꞌahua bee bene Israel enu nucuaꞌa eyeche Damasco para nú cuaꞌna bee bene enu nzeli arquiꞌ Jesucristo eyeche zeꞌe, nu naꞌtsea liꞌibeella nu nzelayua liꞌibeella Jerusalén para nú dete castiya liꞌibeella.
5 Disto são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Deles eu recebi cartas para os irmãos judeus de Damasco, e fui até lá para trazer amarrados a Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 ’Pero diqui nú nzaꞌa lu inziu, chenu nze riñala eyeche Damasco, tucu rrebibichia tuꞌnatsia ulaca tucu ellieꞌe enza liñibe nu uduꞌllieꞌe ellieꞌe zeꞌe diqui abenchilaꞌ elu sea,
6 — Ora, aconteceu que, enquanto eu viajava, já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, uma grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 nu uzanaꞌa luyuu. Che ubenea tucu chii enu uni: “Saulo, Saulo, ¿xinu rriꞌi condralu liꞌá?”
7 Então caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 Nu unidichiaꞌa: ¿Tilu Detá? “Nu ucuaquinu: Liꞌá neca Jesuse Nazaret enu rriꞌi condralu.”
8 Perguntei: “Senhor, quem é você?” Ao que me respondeu: “Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem você persegue.”
9 Bee bene enu nzenua ulañiꞌ beella ellieꞌe zeꞌe nu ulliqui beella, pero la riꞌibeella beyaꞌ lunú uni chii zeꞌe lua.
9 — Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceber o sentido da voz de quem falava comigo.
10 Chequie unidichiaꞌa: “Detá, ¿xi niarquiꞌlu nú riꞌá?” Nu uni Jesucristo lua: “Uzetee. Nu uquiaa riꞌi seidu inziu nú nzalu eyeche Damasco, zeꞌe nii bene lulu lu ye nú riꞌilu.”
10 Então perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” E o Senhor me disse: “Levante-se, entre em Damasco, onde lhe dirão tudo o que você precisa fazer.”
11 Nu lunú la biꞌyaꞌa uriꞌi ellieꞌe zeꞌe, chequie bee bene enu nzenua unaꞌtse beella yaa nu nzaꞌaru eyeche Damasco.
11 Tendo ficado cego por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 ’Zeꞌe nzucu tucu niyu enu sucuꞌ ye nú rnibiyaꞌ leyꞌ Moisés liꞌilla leella Ananías, nu ye bee bene Israel enu nucuaꞌa eyeche Damasco nuꞌlu liꞌilla nú nehuañilla tucu nú neli neca.
12 — Um homem chamado Ananias, piedoso conforme a Lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Ananías quieꞌ ubeꞌta biꞌya liꞌá, nu chenu uriñalla lua unilla: “Saulo, nee biꞌya zecalu. Hora zeꞌe ubiꞌya zecaa nu ulañia liꞌilla.”
13 veio procurar-me e, chegando perto de mim, disse: “Irmão Saulo, recupere a visão!” Nessa mesma hora, recuperei a visão e olhei para ele.
14 Chequie unilla lua: “Dioseꞌ bee beneꞌahua enu udetela ucañi liꞌilu para nú riꞌilu beyaꞌ xa niarquiꞌnu nú riꞌilu, cuna nú lañiꞌlu Jesucristo nu yeneꞌlu chiinu liꞌinu enu rriꞌi tucu nú neli neca.
14 Então ele disse: “O Deus de nossos pais escolheu você de antemão para conhecer a vontade dele, ver o Justo e ouvir a voz dele.
15 Para nú chálu chetixiuleꞌelu stichiaꞌnu lu ye bee bene iliulabe cuna nú ixiuleꞌelu lubeei lunú ulañiꞌlu cuna lunú ubeneꞌlu.
15 Porque você terá de ser testemunha dele diante de todos, anunciando as coisas que você tem visto e ouvido.
16 Nee la leaꞌlu. Utsuli nu urinza, unaꞌcuꞌ lu Jesucristo para nú lecaxi naalu lu cuendaꞌ stulalu.”
16 E agora, o que está esperando? Levante-se, receba o batismo e lave os seus pecados, invocando o nome dele.”
17 ’Chenu ubenchilaꞌa caꞌa Jerusalén uyaꞌa liñi Indu llene uyaꞌnacua lu Diose, nu ulleꞌca xi neca nú uni xcalaꞌa.
17 — Quando voltei para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 Ulañia Jesucristo nu uninu lua: “Uquiene, yexetsia uchiuꞌu Jerusalén, xne la riꞌi bee bene caso lunú niilu lubeei equie cuendaꞌ liꞌá.”
18 e vi o Senhor. Ele me disse: “Ande logo e saia imediatamente de Jerusalém, porque não aceitarão o seu testemunho a meu respeito.”
19 Che unia lunu: “Liꞌibeei nediyaꞌ beei nú uyaꞌa ye bee liñi indu nu unaꞌtsea ye bee bene enu nzeli arquiꞌ liꞌilu, nu uduaꞌa beella niꞌcuꞌ nu uzetecheꞌa liꞌibeella.
19 Eu respondi: “Senhor, eles bem sabem que eu ia de sinagoga em sinagoga, prendendo e açoitando os que criam em ti.
20 Nu chenu unguuti bee bene Esteban enu udixiuleꞌe stichiaꞌlu, zeꞌe nzua rnia nú neca nzeꞌca nú atilla, nu hasta nú ubiꞌyaa xucu bee enu unguuti liꞌilla.”
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as capas dos que o matavam.”
21 Pero uninu lua: “Uquia, liꞌá xeꞌla liꞌilu istu hasta lubee bene enu la neca bee bene Israel.”
21 Mas ele me disse: “Vá, porque eu o enviarei para longe, aos gentios.”
22 Hasta nucuaꞌtsia uzelabeei ubeneꞌbeei nu uquixiebeei rixialibeei nú unibeei:
22 Até este ponto a multidão ficou ouvindo. Mas, quando Paulo disse isso, começaram a gritar bem alto: — Fora com ele! Mate-o, porque ele não merece viver!
23 Nu lunú chu rixialilábeei utsiꞌqui beei xucu beei enza yaa, nu leꞌca utsiꞌqui beei yuu beꞌchaꞌ enza yaa,
23 Enquanto eles gritavam, tiravam as suas capas e jogavam poeira para o ar,
24 chequie unibiyaꞌ comandante zeꞌe nú duꞌ bee sundado Pablo liñi cuartel, nu unibiyaꞌlla nú zetecheꞌbeei Pablo para nú tsiruꞌulla xinu rixiali bee bene contra liꞌilla scua.
24 o comandante ordenou que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo estavam gritando assim contra ele.
25 Pero chenu ullicaꞌcuu beei Pablo para nú zeteꞌcheꞌbeei liꞌilla, unilla lu capitañi enu nzu zeꞌe:
25 Quando o estavam amarrando com correias, Paulo perguntou ao centurião que ali estava: — Será que vocês têm o direito de açoitar um cidadão romano, sem que ele tenha sido condenado?
26 Chenu ubeneꞌ capitañi zeꞌe nucuaꞌ, che uyatixiuleꞌella lu comandante zeꞌe nu unilla lulla:
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: — Que é isso que o senhor está prestes a fazer? Saiba que aquele homem é cidadão romano.
27 Chequie uya comandante zeꞌe elu nzu Pablo, nu unidichiaꞌlla lulla:
27 Então o comandante veio e perguntou a Paulo: — Diga-me uma coisa: você é romano? Paulo respondeu: — Sou.
28 Nu uni comandante zeꞌe lulla:
28 E o comandante disse: — Eu tive de gastar muito dinheiro para conseguir essa cidadania. Ao que Paulo respondeu: — Pois eu a tenho de nascença.
29 Chenu ubeneꞌ bee sundado enu nze zetecheꞌ Pablo nú necalla bene Roma chu ullunaꞌbeei lulla. Nu hasta comandante zeꞌe ungabiyaꞌ nú neca Pablo bene Roma, nu ulliquilla xne unibiyaꞌlla nú ullicaꞌcuu bee sundado Pablo.
29 Imediatamente se afastaram os que iam interrogá-lo com açoites. O próprio comandante ficou com medo quando soube que Paulo era romano, porque tinha mandado amarrá-lo.
30 Stucu bichia niarquiꞌ comandante zeꞌe nú riꞌi nzeꞌcalla beyaꞌ xinu rriꞌi condra bee bene Israel Pablo. Nu unibiyaꞌlla nú yeteꞌsaꞌ bee uleꞌya enu rnibiyaꞌ lubee uleꞌya cuna bee usticia, nu uhualla Pablo utsulla ante lu yebeella.
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que Paulo vinha sendo acusado pelos judeus, o comandante o soltou e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio. E, mandando trazer Paulo, apresentou-o diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.