Atos 16
Stichia' Diose dialu (ZPLNT) vs NVT
1 Chenu uriña Pablo cuna Silas eyeche Derbe cuna eyeche Listra, zeꞌe uchuꞌu beella tucu bene enu nzeli arquiꞌ Jesucristo, benequieꞌ lee Timoteo nu necalla llianaꞌ tucu unaꞌa bene Israel enu leꞌca nzeli arquiꞌ Jesucristo, pero paꞌlla neca bene griego.
1 Paulo foi primeiro a Derbe e depois a Listra, onde havia um jovem discípulo chamado Timóteo. A mãe dele era uma judia convertida, e o pai era grego.
2 Ye bee beneꞌ Jesucristo enu nucuaꞌa eyeche Listra cuna eyeche Iconio rnibeella nu rriꞌi nzeꞌca Timoteo.
2 Os irmãos em Listra e em Icônio o tinham em alta consideração,
3 Chequie uni Pablo nú uyaꞌlla Timoteo, pero rluti uquieella seña nú rquiee bee bene Israel para nú lecaxi nii bee bene Israel enu nucuaꞌa enza zeꞌe lu cuendaꞌlla, xne ye beei nediyaꞌ beei nú neca paꞌ Timoteo bene griego.
3 de modo que Paulo pediu que ele os acompanhasse em sua viagem. Em respeito aos judeus da região, providenciou que Timóteo fosse circuncidado antes de partirem, pois todos sabiam que o pai dele era grego.
4 Nu lu ye bee eyeche elu uyabeella, udixiuleꞌe beella lubee bene enu nzeli arquiꞌ Jesucristo nú xa riala riꞌi beella, tucu nú uni bee ápostol cuna bee bene enu rnibiyaꞌ lubee bene enu nzeli arquiꞌ Jesucristo eyeche Jerusalén.
4 Em toda cidade por onde passavam, instruíam os irmãos a seguirem as decisões tomadas pelos apóstolos e presbíteros em Jerusalém.
5 Scua unga nú utsutaꞌ arquiꞌ bee bene enu nzeli arquiꞌ Jesucristo enu nucuaꞌa enza zeꞌe, nu bichia por bichia udala bee bene enu nzeli arquiꞌ Jesucristo.
5 Assim, as igrejas eram fortalecidas na fé e cresciam em número a cada dia.
6 Chequie né tsanaꞌ Espíritu Santo nú a ixiuleꞌe beella Stichiaꞌ Diose enza Asia. Che udetetsia beella lu iliu Frigia cuna lu iliu Galacia,
6 Em seguida, Paulo e Silas viajaram pela região da Frígia e da Galácia, pois o Espírito Santo os impediu de pregar a palavra na província da Ásia.
7 nu uriñabeella enza Misia. Zeꞌe uriꞌibeella elliebacuꞌ nú chue beella enza lu iliu Bitinia, pero leꞌca né zela Espíritu Santo nú a chaa beella enza zeꞌe.
7 Então, chegando à fronteira da Mísia, tentaram ir para o norte, em direção à Bitínia, mas o Espírito de Jesus não permitiu.
8 Chenu udete beella enza Misia, uriñabeella eyeche Troas.
8 Assim, seguiram viagem pela Mísia até o porto de Trôade.
9 Rulaꞌ zeꞌe ulleꞌca Pablo xi neca nú uni xcalaꞌlla, nú ulañiꞌlla tucu bene enu nzeꞌta enza Macedonia nu nzulílla sequieella lu Pablo nú unilla: “Yeꞌtalu enza Macedonia para nú riꞌilu elietsa luru.”
9 Naquela noite, Paulo teve uma visão, na qual um homem da Macedônia em pé lhe suplicava: “Venha para a Macedônia e ajude-nos!”.
10 Hora chenu ulubeꞌlu nucuaꞌ lu Pablo, uquieneru nú nzaꞌaru enza Macedonia xne nediyaꞌru nú Diose neca enu rixia liꞌiru enza zeꞌe para nú chetixiuleꞌeru bedichiaꞌ nzeꞌcaꞌ Jesucristo.
10 Então decidimos partir de imediato para a Macedônia, concluindo que Deus nos havia chamado para anunciar ali as boas-novas.
11 Nu uyuꞌru liñi barco eyeche Troas nu nzaꞌalíru enza Samotracia. Nu stuculá bichia uriñaru eyeche Neápolis.
11 Embarcamos em Trôade e navegamos diretamente para a ilha de Samotrácia e, no dia seguinte, chegamos a Neápolis.
12 Zeꞌe uchiuꞌuru nu nzaꞌaru eyeche Filipos, eyeche quieꞌ neca nú máse neca equie enza Macedonia. Pero Roma rnibiyaꞌ lu eyeche quieꞌ, zeꞌe uyaꞌnaru chiucu chuna bichia.
12 Dali, alcançamos Filipos, cidade importante dessa região da Macedônia e colônia romana, e ali permanecemos vários dias.
13 Nu tucu bichia nú sulachi bee bene Israel uchiuꞌuru ruꞌu eyeche zeꞌe, uyaꞌaru tucu reꞌcu elu nediyaꞌru nú rieteꞌsaꞌ bee bene Israel para nú rnacuꞌ beella lu Diose. Nu zeꞌe ulluaꞌaru uniru bedichiaꞌ nzeꞌcaꞌ Jesucristo lubee unaꞌa enu uyetesaꞌ zeꞌe.
13 No sábado, saímos da cidade e fomos à margem do rio, onde esperávamos encontrar um lugar de oração. Sentamo-nos e começamos a conversar com algumas mulheres ali reunidas.
14 Tucu unaꞌa zeꞌe lee Lidia, liꞌilla necalla bene eyeche nú lee Tiatira, nu rutilla laquie fiñu nú morado. Neli rluꞌculla ulaꞌna lu Diose nu sucuꞌ diacalla lunú rni Pablo, nu uxaꞌla Diose elliebacuꞌlla para nú rieneꞌ nzeꞌcaꞌlla lunú rni Pablo.
14 Uma delas era uma mulher temente a Deus chamada Lídia, da cidade de Tiatira, comerciante de tecido de púrpura. Enquanto ela nos ouvia, o Senhor lhe abriu o coração, e ela aceitou aquilo que Paulo estava dizendo.
15 Che urinzalla cuna ye bee beneꞌlla nu uziquieella luru nú unilla:
15 Foi batizada, junto com sua família, e pediu que nos hospedássemos em sua casa. “Se concordam que creio de fato no Senhor, venham ficar em minha casa”, disse ela, e insistiu até que aceitamos.
16 Tucu bichia chenu nzaꞌaru elu see bee bene rnacuꞌ lu Diose, uchuꞌuru tucu unaꞌa eꞌneꞌ enu nchiñi benechiquiꞌ arquiꞌ. Nu equie nú reca benechiquiꞌ zeꞌe rriꞌinchu beyaꞌ, nu rriꞌnchu ana huaxi dimi para bee bene enu utsii liꞌinchu para nú riꞌinchu riñaꞌ cuaꞌ.
16 Certo dia, enquanto íamos ao lugar de oração, veio ao nosso encontro uma escrava possuída por um espírito pelo qual ela predizia o futuro. Com suas adivinhações, ganhava muito dinheiro para seus senhores.
17 Nu chu nzeꞌta quienchu Pablo cuna liꞌiru nu rixialinchu nú rninchu:
17 Ela seguia Paulo e a nós, gritando: “Estes homens são servos do Deus Altíssimo e vieram anunciar como vocês podem ser salvos!”.
18 Scua uriꞌinchu huaxi bee bichia, hasta nú ullacaꞌ Pablo lunú rriꞌinchu scua nu ubenchilaꞌlla nu unilla lu benechiquiꞌ enu nchiñi arquiꞌnchu:
18 Isso continuou por vários dias, até que Paulo, indignado, se voltou e disse ao espírito dentro da jovem: “Eu ordeno em nome de Jesus Cristo que saia dela”. E, no mesmo instante, o espírito a deixou.
19 Pero chenu ulañiꞌ bee bene enu rnibiyaꞌ lu unaꞌa eꞌneꞌ zeꞌe nú la riaꞌnchu ana dimi para liꞌibeei, chequie unaꞌtse beei Pablo cuna Silas unguyaꞌbeei liꞌibeella ruꞌu nilabe lubee usticia.
19 Quando os senhores da escrava viram que suas expectativas de lucro haviam sido frustradas, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram à presença das autoridades, na praça do mercado.
20 Chenu udeteꞌ cuenda beei liꞌibeella lubee usticia unibeei:
20 “Estes judeus estão tumultuando a cidade!”, gritaram para os magistrados.
21 nu seteꞌ beei bee custumbre nú leca modo riaꞌahua nu la riaꞌahua bee custumbre cuaꞌ, xne necaꞌahua bee bene Roma.
21 “Eles ensinam costumes que nós, romanos, não podemos seguir, pois contrariam nossas leis!”
22 Chequie ye bee bene zeꞌe uriꞌi condra beei liꞌibeella, nu unibiyaꞌ bee usticia nú chiuꞌu xucu Pablo cuna Silas para nú zeteꞌcheꞌ beei liꞌibeella.
22 Logo, uma multidão revoltada se juntou contra Paulo e Silas, e os magistrados ordenaram que os dois fossem despidos e açoitados com varas.
23 Chenu ulaxu nú juerte uzeteꞌcheꞌ beei liꞌibeella, chu uduꞌ beei liꞌibeella niꞌcuꞌ nu unibiyaꞌ beei lu bene enu rriucu ruꞌu niꞌcuꞌ para nú riꞌi ucu nzeꞌca bene zeꞌe liꞌibeella.
23 Depois de serem severamente açoitados, foram lançados na prisão. O carcereiro recebeu ordens para não os deixar escapar,
24 Chenu ubeneꞌ bene enu rriucu ruꞌu niꞌcuꞌ zeꞌe nucuaꞌ, che uduꞌ bene zeꞌe Pablo cuna Silas hasta cuarto aquié xiñaꞌ niꞌcuꞌ zeꞌe nu ullicaꞌcui cuchiuꞌ beella cuna cadena lu tucu baꞌca nú nchiucuꞌ zeꞌe.
24 por isso os colocou no cárcere interno, prendendo-lhes os pés no tronco.
25 Pero tucu ulelaꞌ rulaꞌ, diqui nú rnacuꞌ Pablo cuna Silas lu Diose cuna nú rula beella canto lunu. Chequie beelá bee bene enu nchiñi liñi niꞌcuꞌ zeꞌe rieneꞌ beei lunú rula beella.
25 Por volta da meia-noite, Paulo e Silas oravam e cantavam hinos a Deus, e os outros presos ouviam.
26 Chequie tuꞌnatsia uquixie nú unga tucu xú juerte nu ucuñi hasta simienduꞌ niꞌcuꞌ zeꞌe. Hora zeꞌe uyaꞌla ye ruꞌu bee puertaꞌ niꞌcuꞌ zeꞌe nu uyeꞌche bee cadena nú nacaꞌcuu ye bee bene enu nchiñi zeꞌe.
26 De repente, houve um forte terremoto, e até os alicerces da prisão foram sacudidos. No mesmo instante, todas as portas se abriram e as correntes de todos os presos se soltaram.
27 Chenu uzetee bene enu rriucu ruꞌu niꞌcuꞌ zeꞌe ulañiꞌlla nú ye ruꞌu bee puerta niꞌcuꞌ zeꞌe naꞌla, che uhualla espadaꞌlla para nú nze utilla liꞌilla xne uriꞌilla elliebacuꞌ nú ye bee enu nchiñi niꞌcuꞌ ulaꞌala.
27 Quando o carcereiro acordou, viu as portas da prisão escancaradas. Imaginando que os prisioneiros haviam escapado, puxou a espada para se matar.
28 Che juerte uni Pablo lulla:
28 Paulo, porém, gritou: “Não se mate! Estamos todos aqui!”.
29 Chequie unacuꞌ bene enu rriucu ruꞌu niꞌcuꞌ zeꞌe tucu quii nu uyuꞌu xuꞌulla liñi niꞌcuꞌ nu recatseꞌtseꞌlla xiquilla, uriñalla hasta lu Pablo cuna Silas nu utsulliquilla lubeella.
29 O carcereiro mandou que trouxessem luz e correu até o cárcere, onde se prostrou, tremendo de medo, diante de Paulo e Silas.
30 Nu chu uhualla liꞌibeella eliꞌyaꞌ nu unidichiaꞌlla lubeella nú unilla:
30 Então ele os levou para fora e perguntou: “Senhores, que devo fazer para ser salvo?”.
31 Nu ucuaqui beella lulla:
31 Eles responderam: “Creia no Senhor Jesus, e você e sua família serão salvos”.
32 Che unibeella stichiaꞌ Jesucristo lulla cuna lu ye bee bene enu nucuaꞌa niꞌlla.
32 Então pregaram a palavra do Senhor a ele e a toda a sua família.
33 Nu rulaꞌ zeꞌe bene enu rriucu ruꞌu niꞌcuꞌ, uquieella bee elu nediꞌquiꞌ Pablo cuna Silas. Che chu urinzalla cuna ye bee beneꞌlla.
33 Mesmo sendo tarde da noite, o carcereiro cuidou deles e lavou suas feridas. Em seguida, ele e todos os seus foram batizados.
34 Nu unguyaꞌlla liꞌibeella niꞌlla nu udeteꞌlla nú udacu beella, nu chiquiꞌ ñia nzu arquiꞌlla cuna bee beneꞌlla equie nú nzelíla arquiꞌbeella Diose.
34 Depois, levou-os para sua casa e lhes serviu uma refeição, e ele e toda a sua família se alegraram porque creram em Deus.
35 Chenu uyeꞌe luyuu, uxeꞌla bee usticia bee sundado nú uyaniꞌbeei lu bene enu rriucu ruꞌu niꞌcuꞌ nú laꞌlla Pablo cuna Silas.
35 Na manhã seguinte, os magistrados mandaram os guardas ordenarem ao carcereiro: “Solte estes homens!”.
36 Chequie uni bene enu rriucu ruꞌu niꞌcuꞌ zeꞌe lu Pablo:
36 Então o carcereiro mandou dizer a Paulo: “Os magistrados disseram que você e Silas estão livres. Vão em paz”.
37 Che uni Pablo lubee sundado zeꞌe:
37 Paulo, no entanto, respondeu: “Eles nos açoitaram publicamente sem julgamento e nos colocaram na prisão, e nós somos cidadãos romanos. Agora querem que vamos embora às escondidas? De maneira nenhuma! Que venham eles mesmos e nos soltem”.
38 Nu uya bee sundado zeꞌe udixiuleꞌe bee nucuaꞌ lubee usticia, chequie ulliqui bee usticia zeꞌe chenu ubeneꞌ beella nú neca Pablo cuna Silas bene Roma.
38 Os guardas relataram isso aos magistrados, que ficaram assustados por saber que Paulo e Silas eram cidadãos romanos.
39 Che uya bee usticia unacuꞌ beella perdona lu Pablo cuna lu Silas, nu unibiyaꞌ bee usticia nú uchiuꞌu beella niꞌcuꞌ nu uni bee usticia zeꞌe lubeella nú chiuꞌu beella eyeche zeꞌe.
39 Foram até a prisão e lhes pediram desculpas. Então os trouxeram para fora e suplicaram que deixassem a cidade.
40 Chenu uchiuꞌu Pablo cuna Silas liñi niꞌcuꞌ zeꞌe uyabeella niꞌ Lidia. Nu chenu ulaxu nú uduꞌ beella ana arquiꞌ bee saꞌ beella enu nzeli arquiꞌ Jesucristo, chu nzuebeella.
40 Quando Paulo e Silas saíram da prisão, voltaram à casa de Lídia. Ali se encontraram com os irmãos e os encorajaram mais uma vez. Depois, partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.