Atos 16
Stichia' Diose dialu (ZPLNT) vs NTLH
1 Chenu uriña Pablo cuna Silas eyeche Derbe cuna eyeche Listra, zeꞌe uchuꞌu beella tucu bene enu nzeli arquiꞌ Jesucristo, benequieꞌ lee Timoteo nu necalla llianaꞌ tucu unaꞌa bene Israel enu leꞌca nzeli arquiꞌ Jesucristo, pero paꞌlla neca bene griego.
1 Paulo chegou às cidades de Derbe e Listra. Em Listra morava um cristão chamado Timóteo. A mãe dele, uma cristã, era da raça dos judeus, mas o pai dele não era judeu.
2 Ye bee beneꞌ Jesucristo enu nucuaꞌa eyeche Listra cuna eyeche Iconio rnibeella nu rriꞌi nzeꞌca Timoteo.
2 Todos os irmãos que moravam em Listra e Icônio falavam bem de Timóteo.
3 Chequie uni Pablo nú uyaꞌlla Timoteo, pero rluti uquieella seña nú rquiee bee bene Israel para nú lecaxi nii bee bene Israel enu nucuaꞌa enza zeꞌe lu cuendaꞌlla, xne ye beei nediyaꞌ beei nú neca paꞌ Timoteo bene griego.
3 Paulo quis levá-lo consigo e por isso o circuncidou , pois todos os judeus que moravam naqueles lugares sabiam que o pai de Timóteo não era judeu.
4 Nu lu ye bee eyeche elu uyabeella, udixiuleꞌe beella lubee bene enu nzeli arquiꞌ Jesucristo nú xa riala riꞌi beella, tucu nú uni bee ápostol cuna bee bene enu rnibiyaꞌ lubee bene enu nzeli arquiꞌ Jesucristo eyeche Jerusalén.
4 Nas cidades por onde passavam, eles diziam aos cristãos quais as decisões que tinham sido tomadas pelos apóstolos e pelos presbíteros da igreja de Jerusalém e aconselhavam que eles obedecessem a essas decisões.
5 Scua unga nú utsutaꞌ arquiꞌ bee bene enu nzeli arquiꞌ Jesucristo enu nucuaꞌa enza zeꞌe, nu bichia por bichia udala bee bene enu nzeli arquiꞌ Jesucristo.
5 Assim as igrejas ficavam mais fortes na fé, e o número de cristãos aumentava cada dia mais.
6 Chequie né tsanaꞌ Espíritu Santo nú a ixiuleꞌe beella Stichiaꞌ Diose enza Asia. Che udetetsia beella lu iliu Frigia cuna lu iliu Galacia,
6 Como o Espírito Santo não deixou que anunciassem a palavra na província da Ásia, eles atravessaram a região da Frígia-Galácia.
7 nu uriñabeella enza Misia. Zeꞌe uriꞌibeella elliebacuꞌ nú chue beella enza lu iliu Bitinia, pero leꞌca né zela Espíritu Santo nú a chaa beella enza zeꞌe.
7 Quando chegaram perto do distrito da Mísia, tentaram ir para a província da Bitínia, mas o Espírito de Jesus não deixou.
8 Chenu udete beella enza Misia, uriñabeella eyeche Troas.
8 Então atravessaram a Mísia e chegaram à cidade de Trôade.
9 Rulaꞌ zeꞌe ulleꞌca Pablo xi neca nú uni xcalaꞌlla, nú ulañiꞌlla tucu bene enu nzeꞌta enza Macedonia nu nzulílla sequieella lu Pablo nú unilla: “Yeꞌtalu enza Macedonia para nú riꞌilu elietsa luru.”
9 Naquela noite Paulo teve uma visão. Ele viu um homem da província da Macedônia, que estava de pé e lhe pedia: “Venha para a Macedônia e nos ajude!”
10 Hora chenu ulubeꞌlu nucuaꞌ lu Pablo, uquieneru nú nzaꞌaru enza Macedonia xne nediyaꞌru nú Diose neca enu rixia liꞌiru enza zeꞌe para nú chetixiuleꞌeru bedichiaꞌ nzeꞌcaꞌ Jesucristo.
10 Logo depois dessa visão, nós resolvemos partir logo para a Macedônia, pois estávamos certos de que Deus nos havia chamado para anunciar o evangelho ao povo dali.
11 Nu uyuꞌru liñi barco eyeche Troas nu nzaꞌalíru enza Samotracia. Nu stuculá bichia uriñaru eyeche Neápolis.
11 Nós embarcamos em Trôade e fomos diretamente para a ilha de Samotrácia. No dia seguinte chegamos ao porto de Neápolis.
12 Zeꞌe uchiuꞌuru nu nzaꞌaru eyeche Filipos, eyeche quieꞌ neca nú máse neca equie enza Macedonia. Pero Roma rnibiyaꞌ lu eyeche quieꞌ, zeꞌe uyaꞌnaru chiucu chuna bichia.
12 Dali fomos a Filipos, que é uma cidade do primeiro distrito da província da Macedônia e também colônia romana, onde ficamos vários dias.
13 Nu tucu bichia nú sulachi bee bene Israel uchiuꞌuru ruꞌu eyeche zeꞌe, uyaꞌaru tucu reꞌcu elu nediyaꞌru nú rieteꞌsaꞌ bee bene Israel para nú rnacuꞌ beella lu Diose. Nu zeꞌe ulluaꞌaru uniru bedichiaꞌ nzeꞌcaꞌ Jesucristo lubee unaꞌa enu uyetesaꞌ zeꞌe.
13 No sábado saímos da cidade e fomos para a beira do rio, pois pensávamos que ali devia haver um lugar de oração para os judeus. Sentamos e começamos a conversar com as mulheres que estavam reunidas lá.
14 Tucu unaꞌa zeꞌe lee Lidia, liꞌilla necalla bene eyeche nú lee Tiatira, nu rutilla laquie fiñu nú morado. Neli rluꞌculla ulaꞌna lu Diose nu sucuꞌ diacalla lunú rni Pablo, nu uxaꞌla Diose elliebacuꞌlla para nú rieneꞌ nzeꞌcaꞌlla lunú rni Pablo.
14 Uma daquelas mulheres que estavam nos ouvindo era Lídia, uma vendedora de púrpura , da cidade de Tiatira. Ela adorava a Deus, e o Senhor abriu a mente dela para que compreendesse o que Paulo dizia.
15 Che urinzalla cuna ye bee beneꞌlla nu uziquieella luru nú unilla:
15 Ela e as pessoas da sua casa foram batizadas. Depois Lídia nos convidou, dizendo: — Venham ficar na minha casa, se é que vocês acham que, de fato, eu creio no Senhor. Assim ela nos convenceu a ficar na casa dela.
16 Tucu bichia chenu nzaꞌaru elu see bee bene rnacuꞌ lu Diose, uchuꞌuru tucu unaꞌa eꞌneꞌ enu nchiñi benechiquiꞌ arquiꞌ. Nu equie nú reca benechiquiꞌ zeꞌe rriꞌinchu beyaꞌ, nu rriꞌnchu ana huaxi dimi para bee bene enu utsii liꞌinchu para nú riꞌinchu riñaꞌ cuaꞌ.
16 Certo dia, quando estávamos indo para o lugar de oração, veio ao nosso encontro uma escrava. Essa moça estava dominada por um espírito mau que adivinhava o futuro, e os seus donos ganhavam muito dinheiro com as adivinhações que ela fazia.
17 Nu chu nzeꞌta quienchu Pablo cuna liꞌiru nu rixialinchu nú rninchu:
17 A moça começou a nos seguir, gritando assim: — Estes homens são
18 Scua uriꞌinchu huaxi bee bichia, hasta nú ullacaꞌ Pablo lunú rriꞌinchu scua nu ubenchilaꞌlla nu unilla lu benechiquiꞌ enu nchiñi arquiꞌnchu:
18 Ela fez isso muitos dias. Por fim Paulo se aborreceu, virou-se para ela e ordenou ao espírito: — Pelo poder do nome de Jesus Cristo, eu mando que você saia desta moça! E, no mesmo instante, o espírito saiu.
19 Pero chenu ulañiꞌ bee bene enu rnibiyaꞌ lu unaꞌa eꞌneꞌ zeꞌe nú la riaꞌnchu ana dimi para liꞌibeei, chequie unaꞌtse beei Pablo cuna Silas unguyaꞌbeei liꞌibeella ruꞌu nilabe lubee usticia.
19 Quando os donos da moça viram que não iam poder mais ganhar dinheiro com as adivinhações dela, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram até a praça pública, diante das autoridades.
20 Chenu udeteꞌ cuenda beei liꞌibeella lubee usticia unibeei:
20 Eles os apresentaram a essas autoridades romanas e disseram: — Estes homens são judeus e estão provocando desordem na nossa cidade.
21 nu seteꞌ beei bee custumbre nú leca modo riaꞌahua nu la riaꞌahua bee custumbre cuaꞌ, xne necaꞌahua bee bene Roma.
21 Estão ensinando costumes que são contra a nossa lei . Nós, que somos romanos, não podemos aceitar esses costumes.
22 Chequie ye bee bene zeꞌe uriꞌi condra beei liꞌibeella, nu unibiyaꞌ bee usticia nú chiuꞌu xucu Pablo cuna Silas para nú zeteꞌcheꞌ beei liꞌibeella.
22 Aí uma multidão se ajuntou para atacar Paulo e Silas. As autoridades mandaram que tirassem as roupas deles e os surrassem com varas.
23 Chenu ulaxu nú juerte uzeteꞌcheꞌ beei liꞌibeella, chu uduꞌ beei liꞌibeella niꞌcuꞌ nu unibiyaꞌ beei lu bene enu rriucu ruꞌu niꞌcuꞌ para nú riꞌi ucu nzeꞌca bene zeꞌe liꞌibeella.
23 Depois de baterem muito neles, as autoridades jogaram os dois na cadeia e deram ordem ao carcereiro para guardá-los com toda a segurança.
24 Chenu ubeneꞌ bene enu rriucu ruꞌu niꞌcuꞌ zeꞌe nucuaꞌ, che uduꞌ bene zeꞌe Pablo cuna Silas hasta cuarto aquié xiñaꞌ niꞌcuꞌ zeꞌe nu ullicaꞌcui cuchiuꞌ beella cuna cadena lu tucu baꞌca nú nchiucuꞌ zeꞌe.
24 Depois de receber essa ordem, o carcereiro os jogou numa cela que ficava no fundo da cadeia e prendeu os pés deles entre dois blocos de madeira.
25 Pero tucu ulelaꞌ rulaꞌ, diqui nú rnacuꞌ Pablo cuna Silas lu Diose cuna nú rula beella canto lunu. Chequie beelá bee bene enu nchiñi liñi niꞌcuꞌ zeꞌe rieneꞌ beei lunú rula beella.
25 Mais ou menos à meia-noite, Paulo e Silas estavam orando e cantando hinos a Deus, e os outros presos escutavam.
26 Chequie tuꞌnatsia uquixie nú unga tucu xú juerte nu ucuñi hasta simienduꞌ niꞌcuꞌ zeꞌe. Hora zeꞌe uyaꞌla ye ruꞌu bee puertaꞌ niꞌcuꞌ zeꞌe nu uyeꞌche bee cadena nú nacaꞌcuu ye bee bene enu nchiñi zeꞌe.
26 De repente, o chão tremeu tanto, que abalou os alicerces da cadeia. Naquele instante todas as portas se abriram, e as correntes que prendiam os presos se arrebentaram.
27 Chenu uzetee bene enu rriucu ruꞌu niꞌcuꞌ zeꞌe ulañiꞌlla nú ye ruꞌu bee puerta niꞌcuꞌ zeꞌe naꞌla, che uhualla espadaꞌlla para nú nze utilla liꞌilla xne uriꞌilla elliebacuꞌ nú ye bee enu nchiñi niꞌcuꞌ ulaꞌala.
27 Aí o carcereiro acordou. Quando viu que os portões da cadeia estavam abertos, pensou que os prisioneiros tinham fugido. Então puxou a espada e ia se matar,
28 Che juerte uni Pablo lulla:
28 mas Paulo gritou bem alto: — Não faça isso! Todos nós estamos aqui!
29 Chequie unacuꞌ bene enu rriucu ruꞌu niꞌcuꞌ zeꞌe tucu quii nu uyuꞌu xuꞌulla liñi niꞌcuꞌ nu recatseꞌtseꞌlla xiquilla, uriñalla hasta lu Pablo cuna Silas nu utsulliquilla lubeella.
29 Aí o carcereiro pediu que lhe trouxessem uma luz, entrou depressa na cela e se ajoelhou, tremendo, aos pés de Paulo e Silas.
30 Nu chu uhualla liꞌibeella eliꞌyaꞌ nu unidichiaꞌlla lubeella nú unilla:
30 Depois levou os dois para fora e perguntou: — Senhores, o que devo fazer para ser salvo?
31 Nu ucuaqui beella lulla:
31 Eles responderam: — Creia no Senhor Jesus e você será salvo — você e as pessoas da sua casa.
32 Che unibeella stichiaꞌ Jesucristo lulla cuna lu ye bee bene enu nucuaꞌa niꞌlla.
32 Então eles anunciaram a palavra do Senhor ao carcereiro e a todas as pessoas da casa dele.
33 Nu rulaꞌ zeꞌe bene enu rriucu ruꞌu niꞌcuꞌ, uquieella bee elu nediꞌquiꞌ Pablo cuna Silas. Che chu urinzalla cuna ye bee beneꞌlla.
33 Naquela mesma hora da noite, o carcereiro começou a cuidar deles, lavando os ferimentos da surra que haviam levado. Logo depois ele e todas as pessoas da sua casa foram batizados.
34 Nu unguyaꞌlla liꞌibeella niꞌlla nu udeteꞌlla nú udacu beella, nu chiquiꞌ ñia nzu arquiꞌlla cuna bee beneꞌlla equie nú nzelíla arquiꞌbeella Diose.
34 Em seguida ele levou Paulo e Silas para a sua casa e lhes deu comida. O carcereiro e as pessoas da sua casa ficaram cheios de alegria porque agora criam em Deus.
35 Chenu uyeꞌe luyuu, uxeꞌla bee usticia bee sundado nú uyaniꞌbeei lu bene enu rriucu ruꞌu niꞌcuꞌ nú laꞌlla Pablo cuna Silas.
35 Quando amanheceu, as autoridades romanas mandaram alguns policiais com a seguinte ordem para o carcereiro: “Solte esses homens.”
36 Chequie uni bene enu rriucu ruꞌu niꞌcuꞌ zeꞌe lu Pablo:
36 Então o carcereiro disse a Paulo: — As autoridades mandaram soltá-los. Podem ir embora em paz.
37 Che uni Pablo lubee sundado zeꞌe:
37 Mas Paulo disse aos policiais: — Eu e Silas somos cidadãos romanos e, mesmo assim, sem termos sido julgados, fomos surrados em público. E depois nos jogaram na cadeia. E agora querem nos mandar embora assim em segredo? Isso não! Que as próprias autoridades romanas venham aqui e nos soltem!
38 Nu uya bee sundado zeꞌe udixiuleꞌe bee nucuaꞌ lubee usticia, chequie ulliqui bee usticia zeꞌe chenu ubeneꞌ beella nú neca Pablo cuna Silas bene Roma.
38 Os policiais foram contar às autoridades romanas o que Paulo tinha dito. Quando as autoridades souberam que Paulo e Silas eram cidadãos romanos, ficaram com medo
39 Che uya bee usticia unacuꞌ beella perdona lu Pablo cuna lu Silas, nu unibiyaꞌ bee usticia nú uchiuꞌu beella niꞌcuꞌ nu uni bee usticia zeꞌe lubeella nú chiuꞌu beella eyeche zeꞌe.
39 e foram lhes pedir desculpas. Então os tiraram da prisão e pediram que fossem embora da cidade.
40 Chenu uchiuꞌu Pablo cuna Silas liñi niꞌcuꞌ zeꞌe uyabeella niꞌ Lidia. Nu chenu ulaxu nú uduꞌ beella ana arquiꞌ bee saꞌ beella enu nzeli arquiꞌ Jesucristo, chu nzuebeella.
40 Paulo e Silas saíram da cadeia e foram para a casa de Lídia. Ali encontraram-se com os irmãos, animaram a todos e depois foram embora.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.