Atos 15
Stichia' Diose dialu (ZPLNT) vs NTLH
1 Bee bichia zeꞌe uriña chiucu chuna bee bene Judea eyeche Antioquía. Nu uquixiebeei unibeei lubee bene enu nzeli arquiꞌ Jesucristo nú tunu la quie seña liꞌibeella tucu nú rnibiyaꞌ leyꞌ Moisés leca modo tsilaꞌa beella lu cuendaꞌ stula beella.
1 Alguns homens foram da região da Judeia para a cidade de Antioquia e começaram a ensinar aos irmãos que eles não poderiam ser salvos se não fossem circuncidados , como manda a Lei de Moisés.
2 Chequie Pablo cuna Bernabé chiquiꞌ unixuu beella cuna bee benecuaꞌ, luzeꞌelá ucañi bee bene enu nzeli arquiꞌ Jesucristo Pablo cuna Bernabé cuna xiucu xuna bee bene para nú uya beella Jerusalén, uya niꞌi beella lubee apóstol cuna lubee bene enu rnibiyaꞌ lubee bene enu nzeli arquiꞌ Jesucristo para nú biꞌya beella xa aca equie cuendaꞌ nucuaꞌ.
2 Paulo e Barnabé não concordaram e tiveram uma discussão muito forte com eles a respeito disso. Aí foi resolvido que Paulo e Barnabé e mais alguns irmãos fossem para Jerusalém, a fim de estudar esse assunto com os apóstolos e os presbíteros da igreja.
3 Nu uduꞌnziu bee bene eyeche Antioquía enu nzeli arquiꞌ Jesucristo liꞌibeella para nú chue beella. Chenu nzuebeella udete beella lu iliu Fenicia cuna lu iliu Samaria, nu udixiuleꞌe beella lubee bene enu nzeli arquiꞌ Jesucristo enu nucuaꞌa enza zeꞌe. Nu bee bene enu la neca bee bene Israel nzelila arquiꞌbeella Stichiaꞌ Diose. Nu ye bee bene enu nzeli arquiꞌ Jesucristo enu nucuaꞌa enza zeꞌe, chiquiꞌ ñia utsu arquiꞌbeella chenu ubeneꞌbeella nucuaꞌ.
3 Então a igreja de Antioquia mandou que eles fossem. Eles passaram pelas regiões da Fenícia e da Samaria, contando como os não judeus estavam se convertendo a Deus. E todos os irmãos ficaram muito alegres com essa notícia.
4 Chenu uriña Pablo cuna bernabé Jerusalén, uyucu nzeꞌca bee bene enu nzeli arquiꞌ Jesucristo liꞌibeella cuna bee apóstol cuna bee bene enu rnibiyaꞌ lubee bene enu nzeli arquiꞌ Jesucristo, che ubedichiaꞌnu Pablo cuna Bernabé liꞌibeella lunú uriꞌi Diose lubeella.
4 Quando chegaram a Jerusalém, foram recebidos pela igreja, pelos apóstolos e pelos presbíteros e lhes contaram tudo o que Deus havia feito por meio deles.
5 Pero chiucu chuna bee fariseo enu nzelíla arquiꞌ Jesucristo, utsulíbeei nú unibeei:
5 Mas alguns membros do partido dos fariseus que também haviam crido se levantaram e disseram: — Os não judeus têm de ser circuncidados e têm de obedecer à Lei de Moisés.
6 Chequie uyetesaꞌ bee apóstol cuna bee bene enu rnibiyaꞌ lubee bene enu nzeli arquiꞌ Jesucristo para nú biꞌya beella xa riꞌibeella lu cuendaꞌ nucuaꞌ.
6 Então os apóstolos e os presbíteros se reuniram para estudar o assunto.
7 Lunú chiquiꞌ ubedichiaꞌ beella equie cuendaꞌ nucuaꞌ, utsuli Pedro nu unilla:
7 Depois de muita discussão, Pedro se levantou e disse: — Meus irmãos, vocês sabem que há muito tempo Deus me escolheu entre vocês para anunciar o
8 Nu Diose enu nuꞌlu arquiꞌ ye bee bene, ulubeꞌnu nú neca beella bee beneꞌnu equie nú udeteꞌnu Espíritu Santo lubeella tucu nú uliquiꞌnue luru,
8 E Deus, que conhece o coração de todos, mostrou que aceita os não judeus, pois deu o Espírito Santo também a eles, assim como tinha dado a nós.
9 tucutse rriꞌi Diose luru cuna lubeella, xne tucu nú uriꞌinu perdona stularu leꞌca esquie uriꞌinu perdona stula beella equie nú nzeli arquiꞌbeella Jesucristo.
9 Deus não fez nenhuma diferença entre nós e eles; ele perdoou os pecados deles porque eles creram.
10 Nee, ¿xiquie nú la zucuꞌhua lunú rni Diose nu rnibiyaꞌhua nú zucuꞌ bee bene enu nzeli arquiꞌ Jesucristo nú rni leyꞌ Moisés, nu niꞌ liꞌiru nu niꞌbee beneaꞌahua enu udetela, né aca beella azucuꞌbeella ley cuaꞌ?
10 Então por que é que vocês estão querendo pôr Deus à prova, colocando uma carga nas costas dos que agora estão crendo? E essa carga nem nós nem os nossos antepassados pudemos carregar.
11 Liꞌiru nediyaꞌru nú utsilaꞌalaru lu dula tucu nú utsilaꞌa Diose liꞌibeella, equie nú neca nzeꞌca nú uriꞌi Jesucristo enu rnibiyaꞌ luaꞌahua.
11 Pelo contrário, por meio da graça do Senhor Jesus, nós, judeus, cremos e somos salvos do mesmo modo que os não judeus.
12 Chequie uzaca ye beella nu uzucuꞌ diaca beella lunú rni Pablo cuna Bernabé lu ye bee milagro nú uriꞌibeella lubee bene enu la neca bee bene Israel, equie poder nú rluꞌcu Diose.
12 Então todos os que estavam ali ficaram calados e escutaram Barnabé e Paulo contarem todos os milagres e maravilhas que Deus tinha feito por meio deles entre os não judeus.
13 Chenu ulaxu nú unibeella, chequie leꞌca uni Jacobo:
13 Quando eles terminaram de falar, Tiago disse: — Meus irmãos, escutem!
14 Simón Pedro unilalla luaꞌahua nú xa uquixie Diose nú ucañinu bee bene enu la neca bee bene Israel para nú aca beella bee beneꞌnu.
14 Simão acabou de explicar como Deus primeiro mostrou o seu cuidado pelos não judeus, escolhendo do meio deles um povo que seria dele.
15 Ye bee nucuaꞌ ungala tucu nú uquieꞌe bee profeta lu ichiꞌ Stichiaꞌ Diose elu rni:
15 As palavras dos profetas estão bem de acordo com isso, pois as Escrituras Sagradas dizem:
16 Lulá nú aca bee nucuaꞌ, riꞌá nú aca tucu necatse bee benea stucu bese tucu nú ungae chenu uhuañi David. Nu aca tucu necatse beella cuna beelá bee bene enu nehuañiscaꞌ nee, tucu nú uhuañi bee bene tiembu nú uhuañi David,
16 “Depois disso eu voltarei — diz o Senhor — e construirei de novo o reino de Davi, que é como uma casa que caiu. Juntarei de novo os pedaços dela e tornarei a levantá-la.
17 para nú cuaꞌna ye bee bene nú zeca beella liꞌá,
17 Assim todas as outras pessoas, todos os outros povos que eu chamei para serem meus, vão procurar conhecer o Senhor. Assim diz o Senhor,
18 Scua rni Diose enu rixiuleꞌe ye bee nucuaꞌ lu ye bee bene hasta huaꞌtu.
18 que anunciou essas coisas desde os tempos antigos.”
19 ’Enzeꞌe liꞌá Jacobo rriꞌá elliebacuꞌ nú la quiꞌña nú riaꞌahua juerza bee bene enu la neca bee bene Israel nú chequie beella lunú rni leyꞌ Moisés, liꞌibeella enu utsanaꞌ arquiꞌ bee custumbre para nú nzequie beella inziuꞌ Diose.
19 E Tiago continuou: — A minha opinião é esta: eu acho que não devemos atrapalhar os não judeus que estão se convertendo a Deus.
20 Nee neca nzeꞌca nú xeꞌlahua tucu ichiꞌ lubeella nú la acu beella nú necaleꞌya lubee nú nzeli arquiꞌ bee bene nú neca diose, nu la riꞌibeella eluhuexe nu la acu beella beꞌlaꞌ bee nañi enu la tiꞌchia rene chenu rati, nu la acu beella rene.
20 Penso que devemos escrever a eles uma carta, dizendo que não comam a carne de animais que foram oferecidos em sacrifício aos ídolos, que não pratiquem imoralidade sexual, que não comam a carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado e que não comam sangue.
21 Scua niaꞌahua lubeella, xne hasta huaꞌtu cada eyeche siempre nuꞌ tucu bene enu seteꞌ liꞌibeella lunú xi rni leyꞌ Moisés nú rula beella liñi induꞌ bee bene Israel bichia nú sulachi bee bene.
21 Pois, desde os tempos antigos, a Lei de Moisés tem sido lida todos os sábados nas sinagogas , e as suas palavras são anunciadas em todas as cidades.
22 Chequie bee apóstol cuna bee bene enu rnibiyaꞌ lubee bene enu nzeli arquiꞌ Jesucristo, cuna ye beelá bee bene enu nzeli arquiꞌ Jesucristo unga tucunecatse beella nú ucañi beella bee bene leta beella para nú xeꞌla beella bee benequieꞌ cuna Pablo cuna Bernabé eyeche Antioquía. Che ucañi beella Judas enu leꞌca lee Barsabás, cuna Silas, liꞌibeella enu neca equie leta bee bene enu nzeli arquiꞌ Jesucristo.
22 Então os apóstolos e os presbíteros , com o apoio de toda a igreja, resolveram escolher entre eles alguns homens e mandá-los para Antioquia com Paulo e Barnabé. Os escolhidos foram Judas, chamado Barsabás, e Silas. Esses dois homens eram muito respeitados pelos membros da igreja.
23 Nu uxeꞌla beella tucu carta cuna liꞌibeella nú rni:
23 E mandaram por eles a seguinte carta: “Nós, os apóstolos e os presbíteros, irmãos de vocês, mandamos saudações aos nossos irmãos não judeus que vivem em Antioquia e na
24 Liꞌiru ungabiyaꞌlaꞌru nú uchiuꞌu chiucu chuna bee bene lachiaꞌahua nu rriꞌibeei nú saꞌ arquiꞌhua cuna stichiaꞌ beei, che la riꞌihua beyaꞌ ta nú riꞌihua xne rnibeei nú rquiꞌña nú quiehua seña nú rquie bee bene Israel, cuna nú riꞌihua tucu nú rnibiyaꞌ leyꞌ Moisés pero lá deteꞌru permiso nú riꞌibeei scua.
24 “Soubemos que alguns do nosso grupo foram até aí e disseram coisas que criaram problemas para vocês. Porém não foi com a nossa autorização que eles fizeram isso.
25 Enzeꞌe uyetesaꞌru nu uniru nú máse neca nzeꞌca nú cañiru chiucu chuna bee saꞌahua para nú yeꞌta biꞌya beella liꞌihua, cuna saꞌahua Pablo cuna Bernabé enu chiquiꞌ seꞌcaꞌahua,
25 Portanto, nós todos resolvemos, sem nenhum voto contra, escolher alguns homens e mandá-los a vocês. Eles vão com os nossos queridos irmãos Barnabé e Paulo,
26 liꞌibeella enu la lliqui mase nú ati equie cuendaꞌ nú sibiꞌ beella lu Jesucristo enu rnibiyaꞌ luaꞌahua.
26 que têm arriscado a sua vida a serviço do nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Nu cuna liꞌibeella xeꞌlaru Judas cuna Silas, nu leꞌca liꞌibeella ixiuleꞌe beella ye bee nucuaꞌ luhua.
27 Estamos enviando, então, Judas e Silas para falarem pessoalmente com vocês sobre estas coisas que estamos escrevendo.
28 Nu equie nú nzu Espíritu Santo cuna liꞌiru, uriꞌiru beyaꞌ nú la quiꞌña nú nibiyaꞌru luhua nú xi riꞌihua, lunú rquiꞌña nú riꞌihua neca,
28 Porque o Espírito Santo e nós mesmos resolvemos não pôr nenhuma carga sobre vocês, a não ser estas proibições que são, de fato, necessárias:
29 nú la acuhua beꞌlaꞌ bee nañi enu rricuꞌ bee bene lubee nú nzeli arquiꞌ bee bene nú neca bee diose, nu la acuhua bee nañi enu la tiꞌchia rene chenu rati nu leꞌca la acuhua rene nu la riꞌihua eluhuexe. Tunu riꞌyahua liꞌihua nú la riꞌihua ye bee nucuaꞌ che sí nehuañi nzeꞌcahua lu Diose. Diose biꞌya liꞌihua.”
29 não comam a carne de nenhum animal que tenha sido oferecido em sacrifício aos ídolos; não comam o sangue nem a carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado; e não pratiquem imoralidade sexual. Vocês agirão muito bem se não fizerem essas coisas. Saúde a todos!”
30 Scua ungae, uxeꞌla beella carta cuaꞌ cuna tacu bene zeꞌe eyeche Antioquía. Zeꞌe uquieteꞌsaꞌbeella bee bene enu nzeli arquiꞌ Jesucristo nu udeteꞌ beella carta cuaꞌ ya beella.
30 Então mandaram que os quatro partissem, e eles foram para Antioquia. Lá reuniram os cristãos e entregaram a carta.
31 Chenu ungula beella carta zeꞌe, chiquiꞌ ñia utsu arquiꞌbeella equie bee bedichiaꞌ nzeꞌca nú rni lu carta zeꞌe.
31 Quando estes a leram, ficaram muito alegres com as palavras de ânimo que havia nela.
32 Chequie Judas cuna Silas lunú leꞌca rluꞌcu beella nú reca beella para nú udeteꞌ beella Stichiaꞌ Diose lubee bene, xee unibeella lubee beneꞌ Jesucristo cuna nú uduꞌ beella ana arquiꞌbeella cuna stichiaꞌ beella.
32 Judas e Silas, que eram profetas , falaram muito com os irmãos, dando-lhes assim ânimo e força.
33 Chenu udete huaxi bee bichia nú nzucu Judas cuna Silas zeꞌe, chequie bee beneꞌ Jesucristo enu nucuaꞌa eyeche Antioquía zeꞌe uduꞌ inza beella liꞌibeella para nú benchilaꞌ zeca beella elu nucuaꞌa bee saꞌbeella enu uxeꞌla liꞌibeella nú unibeella lubeella: “Diose riꞌi ucu liꞌihua.”
33 Eles passaram algum tempo ali, e depois os irmãos, fazendo votos de boa viagem, os mandaram de volta para aqueles que os tinham enviado.
34 Pero uduꞌ arquiꞌ Silas nú uyaꞌnalla zeꞌe
34 [Porém Silas achou melhor ficar ali.]
35 Nu Pablo cuna Bernabé uyaꞌnalá beella eyeche Antioquía, liꞌibeella cuna beelá bee bene uzeteꞌ beella, cuna nú uyatixiuleꞌe beella bedichia nzeꞌcaꞌ Jesucristo lubee bene zeꞌe.
35 Mas Paulo e Barnabé ficaram algum tempo em Antioquia. Eles e muitos outros cristãos ensinavam e anunciavam a palavra do Senhor. A segunda viagem missionária de Paulo
36 Chenu udete chiucu chuna bee bichia, che uni Pablo lu Bernabé:
36 Algum tempo depois, Paulo disse a Barnabé: — Vamos voltar e visitar os irmãos em todas as cidades onde já anunciamos a palavra do Senhor. Vamos ver se eles estão bem.
37 Bernabé niarquiꞌ nú uyaꞌ beella Juan enu leꞌca lee Marcos;
37 Barnabé queria levar João Marcos.
38 pero nézela Pablo nú a uyaꞌ beella Juan Marcos, xne chenu uya beella lu iliu Panfilia utsanaꞌ arquiꞌlla liꞌibeella nu né chequiella liꞌibeella.
38 Porém Paulo não queria, pois Marcos não tinha ficado com eles até o fim da primeira viagem missionária, mas os havia deixado na província da Panfília.
39 Chequie niꞌ tuculla nu niꞌ stuculla né yaꞌna tucu necatse beella, nu utsanaꞌ arquiꞌsaꞌbeella. Che unguyaꞌ Bernabé Marcos nu uyuꞌu beella liñi barco nu nzuebeella enza Chipre luyuu nú netse lu inzatuꞌ.
39 Por isso eles tiveram uma discussão tão forte, que se separaram. Barnabé levou João Marcos consigo e embarcou para a ilha de Chipre,
40 Nu ucañi Pablo Silas nzenulla, nu utsaꞌna beelá bee beneꞌ Jesucristo liꞌibeella ya Diose para nú riꞌiucunu liꞌibeella.
40 enquanto que Paulo escolheu Silas e seguiu viagem, depois que os irmãos o entregaram aos cuidados do Senhor.
41 Nu udete beella lu iliu Siria, cuna lu iliu Cilicia nu uduꞌ beella ana arquiꞌ bee beneꞌ Jesucristo enu nucuaꞌa enza zeꞌe.
41 E Paulo atravessou a província da Síria e a região da Cilícia, dando força às igrejas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.