João 11

Lachixío Zapotec NT (ZPL_TBL) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Uhuañi tucu bene enu ungariti lee Lázaro, liꞌilla cuna bee zanalla María nu Marta neca lachi beella Betania.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Nu María zana Lázaro, liꞌinchu necanchu enu uduꞌ perfume cuchiuꞌ Jesuse nu ucuiꞌchinchue cuna ichia equienchu.
2 Esta Maria, cujo irmão Lázaro estava doente, era a mesma que ungiu o Senhor com perfume e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Che rucu bela beenchu uxeꞌla beenchu resuna lu Jesuse nu uni beenchu lunu: ―Detá, amigoꞌlu Lázaro riti.
3 Por isso, as irmãs de Lázaro mandaram dizer a Jesus: — Aquele que o Senhor ama está doente.
4 Chenu ubeneꞌ Jesuse nucuaꞌ uninu: ―Elichia quieꞌ lanecatsiae para nú atilla sino que necane para nú equie cuendaꞌe acachee poderꞌ Diose nu para nú leꞌca acachee poder nú rluꞌcu lliꞌñi Diose.
4 Ao receber a notícia, Jesus disse:
5 Añinzuca nú chiquiꞌ seca Jesuse Marta cuna María nu Lázaro.
5 Ora, Jesus amava Marta e a irmã dela, e também Lázaro.
6 Chenu ungabiyaꞌnu nú riti Lázaro uyaꞌnascaꞌlánu xiucu bichia luguare elu nzucunu.
6 Quando soube que Lázaro estava doente, ainda se demorou dois dias no lugar onde estava.
7 Udetetsia bee bichia zeꞌe uninu lubee beneꞌnu: ―Cha zecaꞌahua lu iliu Judea.
7 Depois, disse aos seus discípulos:
8 Che uni bee beneꞌnu lunu: ―Maestro, lacaxeelá nú uniarquiꞌ bee bene Israel zeꞌe úti liꞌilu cuna quiee. ¿Nu nzaꞌlalu zeꞌe stucu bese la?
8 Os discípulos disseram: — Mestre, ainda há pouco os judeus queriam apedrejá-lo! E o senhor quer voltar para lá?
9 Nu uninu lubeella: ―Liꞌihua nediyaꞌhua nú chiꞌchiucu hora nuyaꞌ tucu bichia. Nu tunu bichia see bee bene la llica cuchiuꞌlla, xne rlañiꞌlla ellieꞌe nú nuꞌ lu iliulabe quieꞌ.
9 Jesus respondeu:
10 Pero tunu rulaꞌ see bene xica cuchiuꞌlla xne leca ellieꞌe yeꞌe lulla.
10 Mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Leꞌca uninu lubeella: ―Amigoꞌahua Lázaro raꞌtselalla. Pero nee nzecuaꞌñialla.
11 Tendo dito isso, acrescentou:
12 Nu uni bee beneꞌnu lunu: ―Detá, tunu raꞌtsella yecaꞌcalla che.
12 Então os discípulos disseram: — Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Pero lunú uni Jesuse scua, rnii nú ungutila Lázaro, nu bee beneꞌnu ulleꞌca nú liꞌinu rninu nú raꞌtsetsialla.
13 Jesus falava da morte de Lázaro, mas eles pensavam que tivesse falado do repouso do sono.
14 Chequie udixiuleꞌe itá Jesuse lubeella nú uninu: ―Unguti Lázaro.
14 Então Jesus lhes disse claramente:
15 Nu ñia nzu arquia nú lecá zeꞌe, xne scua máse neca nzeꞌcae lu cuendaꞌhua para nú chili arquiꞌhua liꞌá. Nee chahua chebiꞌyaꞌahualla.
15 Por causa de vocês me alegro de que não estivesse lá, para que vocês possam crer. Mas vamos até ele.
16 Chequie Tomás enu riꞌchia bee bene “cuachi”, unilla lubeelá bee beneꞌ Jesuse: ―Uchahua cuna liꞌinu para nú atiaꞌahua cuna liꞌinu.
16 Então Tomé, chamado Dídimo, disse aos outros discípulos: — Vamos também nós para morrer com o Mestre!
17 Che uriña Jesuse Betania, nu ungala tacu bichia nú uhuachiꞌ Lázaro.
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já sepultado havia quatro dias.
18 Betania axu riaꞌna Jerusalén, tucu chuna kilometro.
18 Ora, Betânia ficava a mais ou menos três quilômetros de Jerusalém.
19 Nu huaxi bee bene Israel uya biꞌya Marta cuna María, para nú tsala beella arquiꞌ beenchu equie nú unguti zana beenchu.
19 Muitos dos judeus vieram visitar Marta e Maria, a fim de consolá-las por causa do irmão.
20 Chenu ungabiyaꞌ Marta nú axula nzeꞌta riña Jesuse che uyachaꞌcalunchu liꞌinu, pero María uyaꞌna niꞌbeenchu.
20 Marta, quando soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Chequie uni Marta lu Jesuse: ―Detá, tunu nzulu caꞌa né ati zanaa.
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
22 Pero liꞌá nediyaa nú Diose liquiꞌ ye nú nacuꞌlu lunu.
22 Mas também sei que, mesmo agora, tudo o que o senhor pedir a Deus, ele concederá.
23 Nu uni Jesuse lunchu: ―Liꞌá rniaa nú huañi zeca zanalu.
23 Jesus disse a ela:
24 Chequie uni Marta lunu: ―Neliꞌlu nucuaꞌ, nediyaa nú huañi zecai chenu huañi zeca bee bene nguti, bichia nú laxu iliulabe.
24 Ao que Marta respondeu: — Eu sei que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Nu uni Jesuse lunchu: ―Liꞌá neca enu rriꞌi nú rehuañi zeca bee bene nguti nu rdetea elunehuañiꞌ bee bene. Nu enu chili arquiꞌ liꞌá mase nú atilla huañi zecalla.
25 Então Jesus declarou:
26 Nu ye bee bene enu nehuañiscaꞌ nu nzeli arquiꞌ liꞌá lecaꞌ xunga ati bee nzeꞌe. ¿Nzelí arquiꞌlu nú rnia la?
26 E todo o que vive e crê em mim não morrerá eternamente. Você crê nisto?
27 Nu uninchu lunu: ―Nzelí arquia nú rnilu Detá, liꞌá nzeli arquia nú liꞌilu necalu Cristo Lliꞌñi Diose, enu nzu nú riña lu iliulabe.
27 Marta respondeu: — Sim, Senhor! Eu creio que o senhor é o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo.
28 Chenu ulaxu nú uni Marta scua lunu, chu uyatixianchu belanchu María, nu uni aꞌchiꞌnchu lunchu: ―Uriñala Maestro nu rixianu liꞌilu.
28 Depois de dizer isto, Marta foi chamar Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 Chenu ubeneꞌ María nucuaꞌ, utsulíxuꞌunchu nzanchu lu Jesuse.
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi até ele,
30 Nu lascaꞌ chuꞌu Jesuse eyeche Betania zeꞌe, nu nzuscaꞌnu luhuare elu uyachaꞌcalu Marta liꞌinu.
30 pois Jesus ainda não tinha entrado na aldeia, mas permanecia onde Marta o havia encontrado.
31 Che bee bene Israel enu nucuaꞌa niꞌi beenchu saala arquiꞌ beenchu, chenu ulañiꞌ beella nú yexetsia nza María che nzenala beella liꞌinchu nu rni beella. Nzanchu nze unaꞌnchu ruꞌu eluhuaꞌ Lázaro.
31 Os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se depressa e sair, seguiram-na, pensando que ela ia ao túmulo para chorar.
32 Chenu uriña María elu nzu Jesuse, utsu lliquinchu lunu nú uninchu: ―Detá, tunu nzulu caꞌa né ati zanaa.
32 Quando Maria chegou ao lugar onde Jesus estava, ao vê-lo, lançou-se aos seus pés, dizendo: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
33 Chenu riꞌyanu nú runaꞌ María nu leꞌca runaꞌ bee bene Israel enu nuunchu, che nehuana utsiꞌnu, nu chiquiꞌ nehuana utsu arquiꞌnu.
33 Quando Jesus viu que ela chorava, e que os judeus que a acompanhavam também choravam, agitou-se no espírito e se comoveu.
34 Nu unidichiaꞌnu lubeella: ―¿Cá ucachiꞌhualla? Che unibeella: ―Utecuru ne lañiꞌlu Detá,
34 E perguntou: Eles responderam: — Senhor, venha ver!
35 Chequie ungunaꞌ Jesuse.
35 Jesus chorou.
36 Che uni bee bene Israel zeꞌe: ―¡Biꞌyacuruhua chiquiꞌ ulleꞌcanu liꞌilla!
36 Então os judeus disseram: — Vejam o quanto ele o amava.
37 Pero nuꞌ beei enu uni: ―Benequieꞌ neca enu uriyeca iꞌculu bene enu unga niquieꞌ iꞌculu zeꞌe, ¿xieꞌ lá acaquiella ariꞌilla xi ariꞌilla para nú lá ati Lázaro la?
37 Mas alguns disseram: — Será que ele, que abriu os olhos ao cego, não podia fazer com que Lázaro não morresse?
38 Chequie stucuaꞌla bese nehuana utsu arquiꞌ Jesuse chenu uya bicanu ruꞌu eluhua zeꞌe. Necane tucu yubeꞌ, nu nacuꞌ tucu quiee ruꞌe.
38 Jesus, agitando-se novamente em si mesmo, foi até o túmulo, que era uma gruta em cuja entrada tinham colocado uma pedra.
39 Nu uni Jesuse: ―Uyucuhua quiee cuaꞌ. Che Marta zana tuxie uni lunu: ―Detá, nechala rlialla xne necala tacu bichia nú ungutilla.
39 Então Jesus ordenou: Marta, irmã do falecido, disse a Jesus: — Senhor, já cheira mal, porque está morto há quatro dias.
40 Nu uni Jesuse lunchu: ―¿Xieꞌ lanu unilá lulu nú tunu chili arquiꞌlu, lañiꞌlu poderꞌ Diose la?
40 Jesus respondeu:
41 Che uyucu beella quiee nú nacuꞌ ruꞌu eluhua zeꞌe, nu ubiꞌya Jesuse enza liñibe nu rninu: ―Pa Diose, cheꞌtsalu xne uriꞌi casolu nú unia lulu.
41 Então tiraram a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse:
42 Liꞌá nediyaa nú siempre rriꞌilu caso lunú rnia pero rnine lu cuendaꞌ bee bene quieꞌ, enu nucuaꞌa caꞌa, para nú chili arquiꞌbeella nú liꞌilu uxeꞌlalu liꞌá.
42 Eu sei que sempre me ouves, mas falei isso por causa da multidão presente, para que creiam que tu me enviaste.
43 Chenu ulaxu nú uninu scua che juerte uninu: ―¡Lázaro, uchiuꞌu liñi cuaꞌ!
43 E, depois de dizer isso, clamou em alta voz:
44 Chequie uchiuꞌu Lázaro liñi eluhua zeꞌe, nu nebelascaꞌ venda yalla cuna cuchiuꞌlla. Nu leꞌca nacuꞌ tepedaso laquie lulla, che uni Jesuse lubeella: ―Uxeꞌchehualla nu uzelahua yaalla.
44 Aquele que tinha morrido saiu, tendo os pés e as mãos amarrados com ataduras e o rosto envolto num lenço. Então Jesus lhes ordenou:
45 Chequie huaxi bee bene Israel enu uyanuu María uyalí arquiꞌbeei Jesuse chenu ulañiꞌ beei milagro nú uriꞌinu.
45 Muitos dos judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que Jesus havia feito, creram nele.
46 Pero nuꞌbeei enu uyatixiuleꞌe lubee fariseo lunú uriꞌi Jesuse.
46 Outros, porém, foram até os fariseus e lhes contaram o que Jesus havia feito.
47 Che bee fariseo quieꞌ cuna bee uleꞌya enu rnibiyaꞌ uquieteꞌ saꞌbeella cuna beelá bee usticia nu uni beella: ―¿Xneca riaꞌahua? Xne bene quieꞌ rriꞌi huaxi bee milagro.
47 Então os principais sacerdotes e os fariseus convocaram o Sinédrio e disseram: — O que estamos fazendo, uma vez que este homem opera muitos sinais?
48 Nu tunu zelaꞌahua nú nzeriꞌilá benequieꞌ scua, ye bee bene chili arquiꞌ liꞌilla, che bee usticia Roma yeꞌta nitilu induꞌahua nu cuna naciónꞌahua.
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele; depois, virão os romanos e tomarão não só o nosso lugar, mas a própria nação.
49 Pero tucu beella enu lee Caifás enu neca uleꞌya enu rnibiyaꞌ lu ye bee uleꞌya lana zeꞌe uni: ―Liꞌihua la biyaꞌhua,
49 Mas um deles, Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, advertiu-os, dizendo: — Vocês não sabem nada,
50 nu la riꞌihua beyaꞌ nú másela neca nzeꞌca nú ati tucutsia bene equie cuendaꞌ ye bee bene, luquela nú nitilu diqui naciónꞌahua.
50 nem entendem que é melhor para vocês que morra um só homem pelo povo e que não venha a perecer toda a nação.
51 Pero né ni Caifás nucuaꞌ lu cuendaꞌtsialla. Diose udeteꞌ bee bedichiaꞌ cuaꞌ lulla, xne necalla uleꞌya enu rnibiyaꞌ lu ye bee uleꞌya lana zeꞌe, enzeꞌe unilla nú enta nú ati Jesuse equie cuendaꞌ bee bene Israel;
51 Ora, Caifás não disse isto por conta própria, mas, sendo sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus estava para morrer pela nação.
52 nu la necane nú equie cuendaꞌtsia beella atinu, sino que leꞌca necane para nú acatucunecatse beella cuna bee beneꞌ Diose enu nucuaꞌa diqui lu iliulabe.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo os filhos de Deus, que andam dispersos.
53 Enzeꞌe desde bichia zeꞌe bee usticiaꞌ bee bene Israel unga tucunecatse beella nú útibeella Jesuse.
53 Desde aquele dia, resolveram matar Jesus.
54 Enzeꞌe lá lubeꞌluaꞌ Jesuse lubee bene Israel. Sino que uchiuꞌunu lu iliu Judea nu nzanu tucu eyeche nú lee Efraín axu lu tucu dañi achi, nu zeꞌe uyaꞌnanu cuna bee beneꞌnu.
54 Assim sendo, Jesus já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se para uma região vizinha ao deserto, para uma cidade chamada Efraim, onde permaneceu com os discípulos.
55 Chenu nzeꞌta riñala eliñi baxcu nú rriꞌi bee bene Israel. Huaxi bee bene bee eyeche enza zeꞌe nzuebeella Jerusalén para nú riꞌibeella lunú neca costumbreꞌ beella para nú lecaxi naa beella lu Diose ante nú riña eliñi zeꞌe.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muitos daquela região foram a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 Che rlaꞌna beei Jesuse nu rnedichiaꞌ beei lu saꞌbeei liñi Indu llene Jerusalén, nú unibeei: ―¿Xa nihua? ¿Nzeꞌtalla lu eliñi la o la yeꞌtalla la?
56 Lá, procuravam Jesus e, estando eles no templo, diziam uns aos outros: — O que vocês acham? Ele não virá à festa?
57 Nu bee uleꞌya enu rnibiyaꞌ cuna bee fariseo unibiyaꞌla beella, nú tunu titse bee bene acabiyaꞌ cá nzunu ixiuleꞌe beei para nú llunanu.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus haviam ordenado que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para que pudessem prendê-lo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.