João 11
Lachixío Zapotec NT (ZPL_TBL) vs ARA
1 Uhuañi tucu bene enu ungariti lee Lázaro, liꞌilla cuna bee zanalla María nu Marta neca lachi beella Betania.
1 Estava enfermo Lázaro, de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Nu María zana Lázaro, liꞌinchu necanchu enu uduꞌ perfume cuchiuꞌ Jesuse nu ucuiꞌchinchue cuna ichia equienchu.
2 Esta Maria, cujo irmão Lázaro estava enfermo, era a mesma que ungiu com bálsamo o Senhor e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Che rucu bela beenchu uxeꞌla beenchu resuna lu Jesuse nu uni beenchu lunu: ―Detá, amigoꞌlu Lázaro riti.
3 Mandaram, pois, as irmãs de Lázaro dizer a Jesus: Senhor, está enfermo aquele a quem amas.
4 Chenu ubeneꞌ Jesuse nucuaꞌ uninu: ―Elichia quieꞌ lanecatsiae para nú atilla sino que necane para nú equie cuendaꞌe acachee poderꞌ Diose nu para nú leꞌca acachee poder nú rluꞌcu lliꞌñi Diose.
4 Ao receber a notícia, disse Jesus: Esta enfermidade não é para morte, e sim para a glória de Deus, a fim de que o Filho de Deus seja por ela glorificado.
5 Añinzuca nú chiquiꞌ seca Jesuse Marta cuna María nu Lázaro.
5 Ora, amava Jesus a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Chenu ungabiyaꞌnu nú riti Lázaro uyaꞌnascaꞌlánu xiucu bichia luguare elu nzucunu.
6 Quando, pois, soube que Lázaro estava doente, ainda se demorou dois dias no lugar onde estava.
7 Udetetsia bee bichia zeꞌe uninu lubee beneꞌnu: ―Cha zecaꞌahua lu iliu Judea.
7 Depois, disse aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 Che uni bee beneꞌnu lunu: ―Maestro, lacaxeelá nú uniarquiꞌ bee bene Israel zeꞌe úti liꞌilu cuna quiee. ¿Nu nzaꞌlalu zeꞌe stucu bese la?
8 Disseram-lhe os discípulos: Mestre, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e voltas para lá?
9 Nu uninu lubeella: ―Liꞌihua nediyaꞌhua nú chiꞌchiucu hora nuyaꞌ tucu bichia. Nu tunu bichia see bee bene la llica cuchiuꞌlla, xne rlañiꞌlla ellieꞌe nú nuꞌ lu iliulabe quieꞌ.
9 Respondeu Jesus: Não são doze as horas do dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo;
10 Pero tunu rulaꞌ see bene xica cuchiuꞌlla xne leca ellieꞌe yeꞌe lulla.
10 mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Leꞌca uninu lubeella: ―Amigoꞌahua Lázaro raꞌtselalla. Pero nee nzecuaꞌñialla.
11 Isto dizia e depois lhes acrescentou: Nosso amigo Lázaro adormeceu, mas vou para despertá-lo.
12 Nu uni bee beneꞌnu lunu: ―Detá, tunu raꞌtsella yecaꞌcalla che.
12 Disseram-lhe, pois, os discípulos: Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Pero lunú uni Jesuse scua, rnii nú ungutila Lázaro, nu bee beneꞌnu ulleꞌca nú liꞌinu rninu nú raꞌtsetsialla.
13 Jesus, porém, falara com respeito à morte de Lázaro; mas eles supunham que tivesse falado do repouso do sono.
14 Chequie udixiuleꞌe itá Jesuse lubeella nú uninu: ―Unguti Lázaro.
14 Então, Jesus lhes disse claramente: Lázaro morreu;
15 Nu ñia nzu arquia nú lecá zeꞌe, xne scua máse neca nzeꞌcae lu cuendaꞌhua para nú chili arquiꞌhua liꞌá. Nee chahua chebiꞌyaꞌahualla.
15 e por vossa causa me alegro de que lá não estivesse, para que possais crer; mas vamos ter com ele.
16 Chequie Tomás enu riꞌchia bee bene “cuachi”, unilla lubeelá bee beneꞌ Jesuse: ―Uchahua cuna liꞌinu para nú atiaꞌahua cuna liꞌinu.
16 Então, Tomé, chamado Dídimo, disse aos condiscípulos: Vamos também nós para morrermos com ele.
17 Che uriña Jesuse Betania, nu ungala tacu bichia nú uhuachiꞌ Lázaro.
17 Chegando Jesus, encontrou Lázaro já sepultado, havia quatro dias.
18 Betania axu riaꞌna Jerusalén, tucu chuna kilometro.
18 Ora, Betânia estava cerca de quinze estádios perto de Jerusalém.
19 Nu huaxi bee bene Israel uya biꞌya Marta cuna María, para nú tsala beella arquiꞌ beenchu equie nú unguti zana beenchu.
19 Muitos dentre os judeus tinham vindo ter com Marta e Maria, para as consolar a respeito de seu irmão.
20 Chenu ungabiyaꞌ Marta nú axula nzeꞌta riña Jesuse che uyachaꞌcalunchu liꞌinu, pero María uyaꞌna niꞌbeenchu.
20 Marta, quando soube que vinha Jesus, saiu ao seu encontro; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Chequie uni Marta lu Jesuse: ―Detá, tunu nzulu caꞌa né ati zanaa.
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se estiveras aqui, não teria morrido meu irmão.
22 Pero liꞌá nediyaa nú Diose liquiꞌ ye nú nacuꞌlu lunu.
22 Mas também sei que, mesmo agora, tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Nu uni Jesuse lunchu: ―Liꞌá rniaa nú huañi zeca zanalu.
23 Declarou-lhe Jesus: Teu irmão há de ressurgir.
24 Chequie uni Marta lunu: ―Neliꞌlu nucuaꞌ, nediyaa nú huañi zecai chenu huañi zeca bee bene nguti, bichia nú laxu iliulabe.
24 Eu sei, replicou Marta, que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Nu uni Jesuse lunchu: ―Liꞌá neca enu rriꞌi nú rehuañi zeca bee bene nguti nu rdetea elunehuañiꞌ bee bene. Nu enu chili arquiꞌ liꞌá mase nú atilla huañi zecalla.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida. Quem crê em mim, ainda que morra, viverá;
26 Nu ye bee bene enu nehuañiscaꞌ nu nzeli arquiꞌ liꞌá lecaꞌ xunga ati bee nzeꞌe. ¿Nzelí arquiꞌlu nú rnia la?
26 e todo o que vive e crê em mim não morrerá, eternamente. Crês isto?
27 Nu uninchu lunu: ―Nzelí arquia nú rnilu Detá, liꞌá nzeli arquia nú liꞌilu necalu Cristo Lliꞌñi Diose, enu nzu nú riña lu iliulabe.
27 Sim, Senhor, respondeu ela, eu tenho crido que tu és o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo.
28 Chenu ulaxu nú uni Marta scua lunu, chu uyatixianchu belanchu María, nu uni aꞌchiꞌnchu lunchu: ―Uriñala Maestro nu rixianu liꞌilu.
28 Tendo dito isto, retirou-se e chamou Maria, sua irmã, e lhe disse em particular: O Mestre chegou e te chama.
29 Chenu ubeneꞌ María nucuaꞌ, utsulíxuꞌunchu nzanchu lu Jesuse.
29 Ela, ouvindo isto, levantou-se depressa e foi ter com ele,
30 Nu lascaꞌ chuꞌu Jesuse eyeche Betania zeꞌe, nu nzuscaꞌnu luhuare elu uyachaꞌcalu Marta liꞌinu.
30 pois Jesus ainda não tinha entrado na aldeia, mas permanecia onde Marta se avistara com ele.
31 Che bee bene Israel enu nucuaꞌa niꞌi beenchu saala arquiꞌ beenchu, chenu ulañiꞌ beella nú yexetsia nza María che nzenala beella liꞌinchu nu rni beella. Nzanchu nze unaꞌnchu ruꞌu eluhuaꞌ Lázaro.
31 Os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se depressa e sair, seguiram-na, supondo que ela ia ao túmulo para chorar.
32 Chenu uriña María elu nzu Jesuse, utsu lliquinchu lunu nú uninchu: ―Detá, tunu nzulu caꞌa né ati zanaa.
32 Quando Maria chegou ao lugar onde estava Jesus, ao vê-lo, lançou-se-lhe aos pés, dizendo: Senhor, se estiveras aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Chenu riꞌyanu nú runaꞌ María nu leꞌca runaꞌ bee bene Israel enu nuunchu, che nehuana utsiꞌnu, nu chiquiꞌ nehuana utsu arquiꞌnu.
33 Jesus, vendo-a chorar, e bem assim os judeus que a acompanhavam, agitou-se no espírito e comoveu-se.
34 Nu unidichiaꞌnu lubeella: ―¿Cá ucachiꞌhualla? Che unibeella: ―Utecuru ne lañiꞌlu Detá,
34 E perguntou: Onde o sepultastes? Eles lhe responderam: Senhor, vem e vê!
35 Chequie ungunaꞌ Jesuse.
35 Jesus chorou.
36 Che uni bee bene Israel zeꞌe: ―¡Biꞌyacuruhua chiquiꞌ ulleꞌcanu liꞌilla!
36 Então, disseram os judeus: Vede quanto o amava.
37 Pero nuꞌ beei enu uni: ―Benequieꞌ neca enu uriyeca iꞌculu bene enu unga niquieꞌ iꞌculu zeꞌe, ¿xieꞌ lá acaquiella ariꞌilla xi ariꞌilla para nú lá ati Lázaro la?
37 Mas alguns objetaram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer que este não morresse?
38 Chequie stucuaꞌla bese nehuana utsu arquiꞌ Jesuse chenu uya bicanu ruꞌu eluhua zeꞌe. Necane tucu yubeꞌ, nu nacuꞌ tucu quiee ruꞌe.
38 Jesus, agitando-se novamente em si mesmo, encaminhou-se para o túmulo; era este uma gruta a cuja entrada tinham posto uma pedra.
39 Nu uni Jesuse: ―Uyucuhua quiee cuaꞌ. Che Marta zana tuxie uni lunu: ―Detá, nechala rlialla xne necala tacu bichia nú ungutilla.
39 Então, ordenou Jesus: Tirai a pedra. Disse-lhe Marta, irmã do morto: Senhor, já cheira mal, porque já é de quatro dias.
40 Nu uni Jesuse lunchu: ―¿Xieꞌ lanu unilá lulu nú tunu chili arquiꞌlu, lañiꞌlu poderꞌ Diose la?
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse eu que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Che uyucu beella quiee nú nacuꞌ ruꞌu eluhua zeꞌe, nu ubiꞌya Jesuse enza liñibe nu rninu: ―Pa Diose, cheꞌtsalu xne uriꞌi casolu nú unia lulu.
41 Tiraram, então, a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse: Pai, graças te dou porque me ouviste.
42 Liꞌá nediyaa nú siempre rriꞌilu caso lunú rnia pero rnine lu cuendaꞌ bee bene quieꞌ, enu nucuaꞌa caꞌa, para nú chili arquiꞌbeella nú liꞌilu uxeꞌlalu liꞌá.
42 Aliás, eu sabia que sempre me ouves, mas assim falei por causa da multidão presente, para que creiam que tu me enviaste.
43 Chenu ulaxu nú uninu scua che juerte uninu: ―¡Lázaro, uchiuꞌu liñi cuaꞌ!
43 E, tendo dito isto, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Chequie uchiuꞌu Lázaro liñi eluhua zeꞌe, nu nebelascaꞌ venda yalla cuna cuchiuꞌlla. Nu leꞌca nacuꞌ tepedaso laquie lulla, che uni Jesuse lubeella: ―Uxeꞌchehualla nu uzelahua yaalla.
44 Saiu aquele que estivera morto, tendo os pés e as mãos ligados com ataduras e o rosto envolto num lenço. Então, lhes ordenou Jesus: Desatai-o e deixai-o ir.
45 Chequie huaxi bee bene Israel enu uyanuu María uyalí arquiꞌbeei Jesuse chenu ulañiꞌ beei milagro nú uriꞌinu.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que fizera Jesus, creram nele.
46 Pero nuꞌbeei enu uyatixiuleꞌe lubee fariseo lunú uriꞌi Jesuse.
46 Outros, porém, foram ter com os fariseus e lhes contaram dos feitos que Jesus realizara.
47 Che bee fariseo quieꞌ cuna bee uleꞌya enu rnibiyaꞌ uquieteꞌ saꞌbeella cuna beelá bee usticia nu uni beella: ―¿Xneca riaꞌahua? Xne bene quieꞌ rriꞌi huaxi bee milagro.
47 Então, os principais sacerdotes e os fariseus convocaram o Sinédrio; e disseram: Que estamos fazendo, uma vez que este homem opera muitos sinais?
48 Nu tunu zelaꞌahua nú nzeriꞌilá benequieꞌ scua, ye bee bene chili arquiꞌ liꞌilla, che bee usticia Roma yeꞌta nitilu induꞌahua nu cuna naciónꞌahua.
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele; depois, virão os romanos e tomarão não só o nosso lugar, mas a própria nação.
49 Pero tucu beella enu lee Caifás enu neca uleꞌya enu rnibiyaꞌ lu ye bee uleꞌya lana zeꞌe uni: ―Liꞌihua la biyaꞌhua,
49 Caifás, porém, um dentre eles, sumo sacerdote naquele ano, advertiu-os, dizendo: Vós nada sabeis,
50 nu la riꞌihua beyaꞌ nú másela neca nzeꞌca nú ati tucutsia bene equie cuendaꞌ ye bee bene, luquela nú nitilu diqui naciónꞌahua.
50 nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo e que não venha a perecer toda a nação.
51 Pero né ni Caifás nucuaꞌ lu cuendaꞌtsialla. Diose udeteꞌ bee bedichiaꞌ cuaꞌ lulla, xne necalla uleꞌya enu rnibiyaꞌ lu ye bee uleꞌya lana zeꞌe, enzeꞌe unilla nú enta nú ati Jesuse equie cuendaꞌ bee bene Israel;
51 Ora, ele não disse isto de si mesmo; mas, sendo sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus estava para morrer pela nação
52 nu la necane nú equie cuendaꞌtsia beella atinu, sino que leꞌca necane para nú acatucunecatse beella cuna bee beneꞌ Diose enu nucuaꞌa diqui lu iliulabe.
52 e não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo os filhos de Deus, que andam dispersos.
53 Enzeꞌe desde bichia zeꞌe bee usticiaꞌ bee bene Israel unga tucunecatse beella nú útibeella Jesuse.
53 Desde aquele dia, resolveram matá-lo.
54 Enzeꞌe lá lubeꞌluaꞌ Jesuse lubee bene Israel. Sino que uchiuꞌunu lu iliu Judea nu nzanu tucu eyeche nú lee Efraín axu lu tucu dañi achi, nu zeꞌe uyaꞌnanu cuna bee beneꞌnu.
54 De sorte que Jesus já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se para uma região vizinha ao deserto, para uma cidade chamada Efraim; e ali permaneceu com os discípulos.
55 Chenu nzeꞌta riñala eliñi baxcu nú rriꞌi bee bene Israel. Huaxi bee bene bee eyeche enza zeꞌe nzuebeella Jerusalén para nú riꞌibeella lunú neca costumbreꞌ beella para nú lecaxi naa beella lu Diose ante nú riña eliñi zeꞌe.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus; e muitos daquela região subiram para Jerusalém antes da Páscoa, para se purificarem.
56 Che rlaꞌna beei Jesuse nu rnedichiaꞌ beei lu saꞌbeei liñi Indu llene Jerusalén, nú unibeei: ―¿Xa nihua? ¿Nzeꞌtalla lu eliñi la o la yeꞌtalla la?
56 Lá, procuravam Jesus e, estando eles no templo, diziam uns aos outros: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Nu bee uleꞌya enu rnibiyaꞌ cuna bee fariseo unibiyaꞌla beella, nú tunu titse bee bene acabiyaꞌ cá nzunu ixiuleꞌe beei para nú llunanu.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para, se alguém soubesse onde ele estava, denunciá-lo, a fim de o prenderem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.