Atos 7

Zapoteco, Guevea de Humboldt NT (ZPG) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Were ra xjefy gyre bahl leeme:
1 Então o sumo sacerdote lhe perguntou: “Estas acusações são verdadeiras?”.
2 Ra Stebn leeyâme:
2 Estêvão respondeu: “Irmãos e pais, ouçam-me! O Deus glorioso apareceu a nosso antepassado Abraão na Mesopotâmia, antes de ele se estabelecer em Harã,
3 ra me lee: “Psaꞌn xguiedzyiꞌ no xfamilyiꞌ no gybiꞌy ru gapyaꞌ lii.”
3 e lhe disse: ‘Deixe sua terra natal e seus parentes e vá para a terra que eu lhe mostrarei’.
4 No ze ptzoo me, byruu me lo ṟegioṉ-Caldea, no zia me Haráṉ. No dze-ba guhty xtad me, Dioz bidno leeme neꞌ ru nu laꞌd ni naꞌ.
4 Então Abraão saiu da terra dos caldeus e morou em Harã até seu pai morrer. Depois, Deus o trouxe aqui para a terra onde vocês agora vivem.
5 Per nehx cuaꞌ me ni diby laꞌy lyu par ñahc xchieñ me, per ra Dioz leeme: “Lyu-rieꞌ zahcu xchieñ xfamilyiꞌ dzé ni ba guhtyiꞌ”, nîcze nehx ziaꞌ rahp xiiñ me tiemp-wé.
5 “Mas Deus não lhe deu herança alguma aqui, nem mesmo o espaço de um pé. Contudo, prometeu que a terra toda pertenceria a Abraão e a seus descendentes, embora ele ainda não tivesse filhos.
6 No zegahc ra Dioz leeme: “Xfamilyiꞌ ziuꞌ yâme to ru rtzoo zrieñ meññ mdad, no gac yâme mós ni gyzee par ctzoo xtziiñ zrieñ meññ, no stzoo ssahc meññ leeyâme leññ tahp gayuu ihz.”
6 Disse-lhe também que seus descendentes viveriam numa terra estrangeira, onde seriam escravizados e oprimidos por quatrocentos anos.
7 Per Dioz ra leeme: “Naa ycuquixaꞌ meññ-wé yahc ni ctzoo csahc leeyâme. No luxu, gyruu yâme de uga, guiaad yâme neꞌ, gzacbeeiy yâme naa.”
7 Mas Deus disse: ‘Eu castigarei a nação que os escravizar, e, por fim, sairão dali e me adorarão neste lugar’.
8 No bdee Dioz diidz ni ctzoo me no Braṉ de ni tzu señ lady gyre xmiꞌñ me ni nac mdoñooby lo shun dzé de ni gahl yâme. No leewe, Braṉ bidguiahl to xiiñ me güyuꞌ le Isac, no lo shun dzé de ni guhl me, güluꞌ Braṉ señ lady me. No Isac bidguiahl xiiñ me güyuꞌ le Jacop, no Jacop bidguiahl tzipychop xiiñ me, no leeyâme we dtadgul yahc nó ni güyuꞌ ba xtze.
8 “Naquele tempo, Deus deu a Abraão a aliança da circuncisão. Assim, quando seu filho Isaque nasceu, ele o circuncidou no oitavo dia. Essa prática continuou quando nasceu Jacó, filho de Isaque, e quando nasceram os doze filhos de Jacó, os patriarcas de Israel.
9 ’Meññ-rieꞌ yahc naꞌ ni nac dtadgul yahc nó ni güyuꞌ ba xtze, gucnéladzy yâme to behtzy yâme ni güyuꞌ le José. No por leeu ptoꞌ yâme leeme, cuaꞌ meññ-güiyno leeme Egipt. Per Dioz gucno me José,
9 “Os patriarcas tiveram inveja de seu irmão José e o venderam como escravo para o Egito. Mas Deus estava com ele
10 bislaa me lee de lo gyre ni nadz ni güdedy me. No bdee me guîlnann lee, no porni gucno Dioz leeme, leewe gyre ni ptzoo me biuꞌladzy Faraóṉ, xṟeiy Egipt. No por leeu günii ṟeiy gac José xgobernador Egipt no zegahc ctzoo me mdad gyre ni nu li ṟeiy.
10 e o livrou de todas as suas dificuldades. Deus concedeu a José favor e sabedoria diante do faraó, rei do Egito, e o faraó o nomeou governador de todo o Egito e administrador de seu palácio.
11 ’Dze-nac José gobernador, bidtzu guîlrlahn Egipt no gydo lo ṟegioṉ-Canáṉ. Gyre dmeññ nó ni güyuꞌ dze-wé yahc, nehx rahp yâme ni gahgü yâme ru nu yâme.
11 “Então veio uma fome sobre o Egito e sobre Canaã. Houve grande aflição, e nossos antepassados ficaram sem comida.
12 Ru bieññ Jacop diidz de ni Egipt nu trigü, were pshahl me xmiꞌñ me, leeyâme we dmeññ nó ni güyuꞌ ba xtze güya bicshii leeu. Nirieꞌ we ni nier lee güya yâme.
12 Jacó soube que ainda havia cereal no Egito e enviou seus filhos, nossos antepassados, para comprarem alimento.
13 Ni byrohpu güya yâme, were ba gu José leeme we behtzy yâme. No mod-wé, gunn Faraóṉ dxu meññ‑e José.
13 Da segunda vez que foram, José revelou sua identidade a seus irmãos e os apresentou ao faraó.
14 Güdahpu dzé, were günab José biahd xtad me Egipt no gydiby gyre xfamily me. Setentaycincü yâme por gyre yâme.
14 Depois, José mandou trazer para o Egito seu pai, Jacó, e todos os seus parentes, 75 pessoas ao todo.
15 No leewe, bidbiꞌ Jacop Egipt, no wé guhty me, no zegahcu xmiꞌñ me ni nac dtadgul yahc nó ni güyuꞌ ba xtze.
15 Assim, Jacó foi para o Egito e ali morreu, bem como nossos antepassados.
16 No Siquem diaa bygaꞌdzy yâme, to lo lyu ru güxii Braṉ lo xmiꞌñ Hamor ni nu uga.
16 Seus corpos foram levados para Siquém e sepultados no túmulo que Abraão havia comprado por um certo preço dos filhos de Hamor.
17 ’Dze-ba gadziñgahsh ni gac mod-bdee Dioz xtiidz me Braṉ, dmeññ nó ni güyuꞌ ba xtze, modni bydáhl yâme Egipt.
17 “Aproximando-se o tempo em que Deus cumpriria sua promessa a Abraão, nosso povo se multiplicou grandemente no Egito.
18 No leññ dze-wé, bidtzu sto ṟeiy Egipt, no nehx bzaclo me José.
18 Então subiu ao trono do Egito um novo rei, que nada sabia a respeito de José.
19 Ṟeiy-wé bisquiee me dmeññ nó ni güyuꞌ ba xtze, no ptzoo psahc me lee, no ptzoo me mdad leeyâme psaaby ximdoñooby yâme scâsy rahl, lehdy di gydáhl yâme.
19 Esse rei explorou e oprimiu nosso povo, forçando os pais a abandonarem seus filhos recém-nascidos, para que morressem.
20 Lo tiemp-wé bidguiahl Moiséz, to mdoo ni byxilyno Dioz lee. No tzonn mboo güdahp xtad no xmam me leeme leññ yuꞌ.
20 “Por essa época, nasceu Moisés, um bebê especial aos olhos de Deus. Seus pais cuidaram dele em casa por três meses.
21 Ru ba di ñaḻ ngungaꞌdzyr yâme leeme, were güloo yâme leeme, no psaꞌn yâme leeme lehzyme, no xiñ-ndzaꞌb gahc ṟeiy-Faraóṉ bydzial leeme. No wé bisniꞌzy leeme scâsy ñahcu xiiñ me.
21 Quando tiveram de abandoná-lo, a filha do faraó o adotou e o criou como seu próprio filho.
22 No wé nu me, byzeedy me gyre ni nann meññ-Egipt, no xroꞌ guîlnann günii me no ptzoo me gyreu.
22 Moisés foi educado em toda a sabedoria dos egípcios e era poderoso em palavras e ações.
23 ’Cuarent ihz rahp me, biuꞌladzy me bictixlo me meññ-xguiedzy me, lee we meññ-Isṟael.
23 “Certo dia, estando Moisés com quarenta anos, resolveu visitar seus parentes, o povo de Israel.
24 Hor-bydzihñ me we naꞌ, bwieꞌ me gatzoo gasahc to meññ-Egipt to meññ-Isṟael. Were günahzy me meññ-Egipt, biꞌdy me lee par bislaa me xmeññ me.
24 Ao ver um egípcio maltratando um israelita, defendeu o israelita e o vingou, matando o egípcio.
25 Ptzoo Moiséz mod-wé porni nlâdzy me ñieññ meññ-xguiedzy me Dioz‑e pshahl leeme par gboo me leeyâme de ru nac yâme mós. Per xmeññ me nehx bieññ yâmeu.
25 Imaginou que seus irmãos israelitas entenderiam que ele havia sido enviado por Deus para resgatá-los, mas isso não aconteceu.
26 Ni byre guiaal, gyzac bwieꞌ Moiséz schohp meññ-Isṟael gadeḻy yahc. Were za me zictzily me leeyahc, bydzihñ me ra me lee: “¿Bia nacu rdeḻy laꞌd? ¿Dâs‑e nann laꞌd la, meññ-tohzy guiedzy‑e laꞌd?”
26 “No dia seguinte, visitou-os novamente e viu dois homens de Israel brigando. Tentando agir como pacificador, disse a eles: ‘Homens, vocês são irmãos; por que brigam um com o outro?’.
27 Were byruu mpyquie-wé ni gatzoo gasahc sto meññ xguiedzy gahc, pchaꞌby me Moiséz no ra me lee: “¿Dxu günii lii gac guxtisy par ctzooy mdad noꞌ no par gahbyiꞌ noꞌ nehx xñahzu gatzoo noꞌ?
27 “Mas o homem que era culpado empurrou Moisés e disse: ‘Quem o nomeou líder e juiz sobre nós?
28 ¿O neꞌy igaꞌdyiꞌ naa mod-bgaꞌdy gahquiꞌ to meññ-Egipt naag la?”
28 Vai me matar como matou o egípcio ontem?’.
29 Hor-bieññ Moiséz niwé, byxuunn gahc me zia me ru le Madiáṉ. Uga güyuꞌ me guhc me meññ-mbiuhz, no uga bidtap tziahl me chohp xiiñ me.
29 Quando Moisés ouviu isso, fugiu e foi viver como estrangeiro na terra de Midiã. Ali nasceram seus dois filhos.
30 ’Güdahpu scuarent ihz, bwieꞌ Moiséz to x‑ángel Dioz to lo yag-guiahtz ru gadahl bial lo yu-bihdzy, gahsh gá to dahñ ni le Sinaí.
30 “Quarenta anos depois, no deserto próximo ao monte Sinai, um anjo apareceu a Moisés nas chamas de um arbusto que queimava.
31 Ru bwieꞌ Moiséz niwé naꞌ, ptzunadz me. No lóni gabigy me gahsh gá lehdy güieꞌ me bia leeu, tohzydzi bieññ me günii Dioz, ra leeme:
31 Quando Moisés viu aquilo, ficou admirado. Aproximando-se para observar melhor, ouviu a voz do Senhor, que disse:
32 “Naa we xDioz xmeññiꞌ ni güyuꞌ yahc ba xtze, xDioz Braṉ, Isac no Jacop.” Niwé bieññ Moiséz, bydzie me lé rzîbyyoob me, no ba di nlesy ihqy me lehdy nwieꞌ me.
32 ‘Eu sou o Deus de seus antepassados, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó’. Moisés tremia de medo e não tinha coragem de olhar.
33 No ra Dioz leeme: “Güloo guidguial nieꞌy porni ru zuꞌy, lgar-nda we leeu.
33 “Então o Senhor lhe disse: ‘Tire as sandálias, pois você está pisando em terra santa.
34 Naa gawien gyre ni nadz ni gadedy dmeññaꞌ ni nu yahc Egipt, no gayieññaꞌ xriedz yâme modni gazacno yâme. No por lee we ziaḻaꞌ lehdy gboon leeyâme de ru nu yâme. Güde naꞌ, naa cshaalaꞌ lii Egipt, lehdy tzaꞌy ru nu yâme.”
34 Por certo, tenho visto a aflição do meu povo no Egito. Tenho ouvido seus gemidos e desci para libertá-los. Agora vá, pois eu o envio de volta ao Egito’.
35 ’Moiséz, leeme we ni byruu meññ-Isṟael contr lee ru ra yâme leeme: “¿Dxu günii lii gac guxtisy par ctzooy mdad noꞌ no par gahbyiꞌ noꞌ nehx xñahzu gatzoo noꞌ?” Per leegahcme we ni günino to x‑ángel Dioz lee ni bwieꞌ me lo yag-guiahtz, no modé pshahl Dioz leeme lehdy gac me xguxtisy meññ-Isṟael no lehdy gboo me leeyâme de ru nu yâme.
35 “Era esse o mesmo Moisés que o povo havia rejeitado quando lhe perguntaram: ‘Quem o nomeou líder e juiz?’. Por meio do anjo que apareceu a Moisés no arbusto em chamas, Deus o enviou para ser líder e libertador.
36 Leewe ptzoo me xroꞌ guîlrtzunadz yahc no zrieñ ni ngann ru nu me Egipt, no ru güdedy yâme Nisdo-Xni par güloo me dmeññ yahc nó ru guhc yâme mós. No zegahc ptzoo me xroꞌ guîlrtzunadz yahc no zrieñ ni ngann leññ cuarent ihz dze-güzeꞌ yâme lo yu-bihdzy tohzy no xmeññ me ni güloo me lee Egipt.
36 Assim, com muitas maravilhas e sinais, ele os conduziu para fora do Egito, pelo mar Vermelho e pelo deserto, durante quarenta anos.
37 No Moiséz, leegahcme we ni ra meññ-Isṟael: “Dioz cshahl me sto profet ni gyruu lahd gahc laꞌd mod-pshahl gahc me naa, lâ ctzoo gyre mod-ga me laꞌd.”
37 “Esse mesmo Moisés disse ao povo de Israel: ‘Deus levantará para vocês um profeta como eu do meio de seu povo’.
38 Moiséz gahc‑e ni güyuꞌ no dmeññ nó ni güyuꞌ ba xtze lo yu-bihdzy. Wé günino x‑ángel Dioz leeme ihqy dahñ ni le Sinaí. No leeme cuaꞌ xtiidz Dioz ni rdee guîlmbahñ, no bdee meu nó.
38 Moisés estava com nossos antepassados, a congregação do povo de Deus no deserto, quando o anjo lhe falou no monte Sinai, e ali Moisés recebeu palavras que dão vida, para transmiti-las a nós.
39 ’Per dmeññ nó ni güyuꞌ ba xtze di ne yâme ntzoo mod-ne me, aaḻ byruu yâme contr leeme, no biuꞌladzy yâme nibyguiat yâme Egipt.
39 “Mas nossos antepassados se recusaram a obedecer a Moisés. Eles o rejeitaram e, em seu íntimo, voltaram ao Egito.
40 Ra yâme Aróṉ: “Bzaa figur ni gac yahc tdioz noꞌ par gluu noꞌ ñahz lehdy guibyguiat noꞌ Egipt. Porni Moiséz güloo me noꞌ Egipt, no naꞌ nehx nann noꞌ bia nacu dgueññ guiaad me.”
40 Disseram a Arão: ‘Faça para nós deuses que nos guiem, pois não sabemos o que aconteceu com esse Moisés que nos tirou do Egito’.
41 No were bzaa yâme to xfigur to yuz-yaañ. Luxu, biꞌdy yâme maꞌ par bdee yâme gun figur-caḻ, no ptzoo yâme to lni par bzacbeeiy yâme figur ni bzaa yâme.
41 Logo, fizeram um ídolo em forma de bezerro, ofereceram-lhe sacrifícios e começaram a celebrar o objeto que haviam criado.
42 No por leeu byrusytzu Dioz de leeyâme, no bdee me ñahz rzacbeeiy yâme mbial yahc ni queꞌ leññ gybaa, mod-ganii xtiidz Dioz ni bzaa profet yahc, neu:
42 Então Deus se afastou deles e os entregou para servirem as estrelas do céu como deuses, conforme está escrito no livro dos profetas: ‘Foi a mim que vocês trouxeram sacrifícios e ofertas durante aqueles quarenta anos no deserto, povo de Israel?
43 Xilgar ni ñahcu mod-wé, aaḻ güiyno laꞌd xnich xdioz laꞌd ni le Moloc
43 Não, vocês carregaram o santuário de Moloque, a estrela de seu deus Renfã, e as imagens que fizeram para adorá-los. Por isso eu os enviarei para o exílio, para além da Babilônia’.
44 ’Dtadgul yahc nó ni güyuꞌ ba xtze, güdahp yâme idoo de lahr ru güyuꞌ yâme lo yu-bihdzy, no leññu güdahp yâme leiy ni bdee Dioz Moiséz. No Dioz bluu Moiséz bia mód gzaa yâme idoo. No mod-bluu me Moiséz, mod-wé bzaa yâmeu.
44 “Nossos antepassados levaram com eles pelo deserto o tabernáculo, construído de acordo com o modelo que Deus havia mostrado a Moisés.
45 No ido-rieꞌ bian-no dmeññ nó leeu ni güyuꞌ no Josué ru ba guhty Moiséz, no bidno yâmeu neꞌ dze-bdee Dioz ñahz bisshuunn yâme meññ-nehx meññ-Isṟael de lo xilyu. No mod-wé biahdu xtâ glo xtiémp Davit.
45 Anos depois, quando Josué comandou nossos antepassados nas batalhas contra as nações que Deus expulsou desta terra, foi levado com eles para seu novo território e ali ficou até o tempo do rei Davi.
46 Ṟeiy-Davit naꞌ, güluꞌ Dioz xlaꞌy leeme, leewe günab me nzaa me to yuꞌ ni ñahc xiryuꞌ Dioz, xDioz Jacop.
46 “Davi encontrou favor diante de Deus e pediu para construir um templo permanente para o Deus de Jacó,
47 Per di ñaḻ nzaa meu, mazyg ṟeiy-Salomóṉ, wé bzaa leeu,
47 mas foi Salomão quem o construiu.
48 nîcze ni ulihbu Dioz ni nu gybaa nehx beeiy ñahc xiryuꞌ me to yuꞌ ni rzaa meññ. Mod-günii profet, ne:
48 O Altíssimo, porém, não habita em templos feitos por mãos humanas. Como diz o profeta:
49 Gybaa, wé ru rbian rtzon mdad,
49 ‘O céu é meu trono, e a terra é o suporte de meus pés. Acaso construiriam para mim um templo assim tão bom?’, diz o Senhor. ‘Que lugar de descanso me poderiam fazer?
50 No luxu naa gahc bzan gybaa no gyrenac cos ni nu lo guiedzylie.
50 Acaso não foram minhas mãos que criaram o céu e a terra?’.
51 ’Per laꞌd, pur meññ-nahdy xguîlmbahñ laꞌd no meññ-dirquihñ, nehx riuꞌladzy laꞌd guieññ laꞌd xtiidz Dioz. Rruu laꞌd contr Spirt-Sant. Tohzy nac laꞌd no xmeññ laꞌd ni güyuꞌ yahc ba xtze.
51 “Povo teimoso! Vocês têm o coração incircuncidado e são surdos para a verdade. Resistirão para sempre ao Espírito Santo? Foi o que seus antepassados fizeram, e vocês também o fazem!
52 No gyre profet yahc ni güyuꞌ ba xtze, bgultihp xmeññ yahc laꞌd lee. Biꞌdy yâme meññ ni günii guiaad to mpyquie ni rtzoo ni nac xñahzû ni cshahl Dioz lee lo guiedzylie. No dze-biahd me, bdee laꞌd leeme lo ña meññ-rdziadzyno leeme, no luxu biꞌdy laꞌd leeme.
52 Que profeta seus antepassados não perseguiram? Mataram até aqueles que predisseram a vinda do Justo, a quem vocês traíram e assassinaram!
53 No laꞌd ni cuaꞌ leiy ni bdee Dioz no ni bidno ángel yahc, nehx gatzoo laꞌd mod-neu.
53 Vocês desobedeceram à lei de Deus, embora a tenham recebido das mãos de anjos”.
54 Hor-bieññ guxtisy nirieꞌ we naꞌ, bydziaꞌdzy yâme, no byruu gahc yâme contr Stebn lé rahgü laiy yâme.
54 Os líderes judeus se enfureceram com a acusação de Estêvão e rangiam os dentes contra ele.
55 Stebn naꞌ, ulihbu nu Spirt-Sant xguîlmbahñ me, bwieꞌ me gybaa to ru ulihbu mos ru dxie Dioz no dxie Jesúz coo Dioz lad-drech.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para o céu e viu a glória de Deus, e viu Jesus em pé no lugar de honra, à direita de Deus.
56 Were ra me meññ-wé yahc:
56 “Olhem!”, disse ele. “Vejo os céus abertos e o Filho do Homem em pé no lugar de honra, à direita de Deus!”
57 Per leeyâme pquee yâme riedz, no psaagü gydiag yâme lehdy di guieññ yâme ni ganii me, no pquelo gahc yâme leeme.
57 Eles taparam os ouvidos e, aos gritos, lançaram-se contra ele.
58 Günahzy yâme leeme, güloo yâme leeme leññ guiedzy. Luxu guzlo pshadguie yâme leeme. Meññ-ptzoo contr leeme lo guxtisy, psaꞌn shab yâme lo ña to ñobyxtohby ni le Saul par güdahp meu.
58 Arrastaram-no para fora da cidade e começaram a apedrejá-lo. Seus acusadores tiraram os mantos e os deixaram aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Lóhgni gashadguie yâme leeme, ganab me lo Dioz, ra me lee:
59 Enquanto atiravam as pedras, Estêvão orou: “Senhor Jesus, recebe o meu espírito”.
60 Luxu, bisshiby me no günii me ndip, ne me:
60 Então caiu de joelhos e gritou: “Senhor, não os culpes por este pecado!”. E, com isso, adormeceu.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.