Atos 7
Zapoteco, Guevea de Humboldt NT (ZPG) vs NAA
1 Were ra xjefy gyre bahl leeme:
1 Então o sumo sacerdote perguntou a Estêvão: — Isso de fato é assim?
2 Ra Stebn leeyâme:
2 Estêvão respondeu: — Irmãos e pais, escutem. O Deus da glória apareceu a Abraão, nosso pai, quando este estava na Mesopotâmia, antes de morar em Harã,
3 ra me lee: “Psaꞌn xguiedzyiꞌ no xfamilyiꞌ no gybiꞌy ru gapyaꞌ lii.”
3 e lhe disse: “Saia da sua terra e do meio da sua parentela e vá para a terra que eu lhe mostrarei.”
4 No ze ptzoo me, byruu me lo ṟegioṉ-Caldea, no zia me Haráṉ. No dze-ba guhty xtad me, Dioz bidno leeme neꞌ ru nu laꞌd ni naꞌ.
4 Então Abraão saiu da terra dos caldeus e foi morar em Harã. E dali, com a morte de seu pai, Deus o trouxe para esta terra em que vocês agora estão morando.
5 Per nehx cuaꞌ me ni diby laꞌy lyu par ñahc xchieñ me, per ra Dioz leeme: “Lyu-rieꞌ zahcu xchieñ xfamilyiꞌ dzé ni ba guhtyiꞌ”, nîcze nehx ziaꞌ rahp xiiñ me tiemp-wé.
5 Nela, não lhe deu herança, nem sequer o espaço de um pé; mas prometeu dar-lhe a posse dela e, depois dele, à sua descendência, embora Abraão ainda não tivesse filhos.
6 No zegahc ra Dioz leeme: “Xfamilyiꞌ ziuꞌ yâme to ru rtzoo zrieñ meññ mdad, no gac yâme mós ni gyzee par ctzoo xtziiñ zrieñ meññ, no stzoo ssahc meññ leeyâme leññ tahp gayuu ihz.”
6 E Deus falou que a descendência dele seria peregrina em terra estrangeira, onde seriam escravizados e maltratados durante quatrocentos anos.
7 Per Dioz ra leeme: “Naa ycuquixaꞌ meññ-wé yahc ni ctzoo csahc leeyâme. No luxu, gyruu yâme de uga, guiaad yâme neꞌ, gzacbeeiy yâme naa.”
7 — Deus disse ainda: “Castigarei a nação da qual forem escravos; e, depois disso, sairão daí e me servirão neste lugar.”
8 No bdee Dioz diidz ni ctzoo me no Braṉ de ni tzu señ lady gyre xmiꞌñ me ni nac mdoñooby lo shun dzé de ni gahl yâme. No leewe, Braṉ bidguiahl to xiiñ me güyuꞌ le Isac, no lo shun dzé de ni guhl me, güluꞌ Braṉ señ lady me. No Isac bidguiahl xiiñ me güyuꞌ le Jacop, no Jacop bidguiahl tzipychop xiiñ me, no leeyâme we dtadgul yahc nó ni güyuꞌ ba xtze.
8 Então lhe deu a aliança da circuncisão. Assim, Abraão gerou Isaque e o circuncidou no oitavo dia; e Isaque gerou Jacó, e Jacó gerou os doze patriarcas.
9 ’Meññ-rieꞌ yahc naꞌ ni nac dtadgul yahc nó ni güyuꞌ ba xtze, gucnéladzy yâme to behtzy yâme ni güyuꞌ le José. No por leeu ptoꞌ yâme leeme, cuaꞌ meññ-güiyno leeme Egipt. Per Dioz gucno me José,
9 — Os patriarcas, invejosos de José, venderam-no para ser levado para o Egito. Mas Deus estava com ele
10 bislaa me lee de lo gyre ni nadz ni güdedy me. No bdee me guîlnann lee, no porni gucno Dioz leeme, leewe gyre ni ptzoo me biuꞌladzy Faraóṉ, xṟeiy Egipt. No por leeu günii ṟeiy gac José xgobernador Egipt no zegahc ctzoo me mdad gyre ni nu li ṟeiy.
10 e o livrou de todas as suas aflições, concedendo-lhe também graça e sabedoria diante de Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador daquela nação e de toda a casa real.
11 ’Dze-nac José gobernador, bidtzu guîlrlahn Egipt no gydo lo ṟegioṉ-Canáṉ. Gyre dmeññ nó ni güyuꞌ dze-wé yahc, nehx rahp yâme ni gahgü yâme ru nu yâme.
11 Depois houve fome e grande sofrimento em todo o Egito e em Canaã, e nossos pais não achavam o que comer.
12 Ru bieññ Jacop diidz de ni Egipt nu trigü, were pshahl me xmiꞌñ me, leeyâme we dmeññ nó ni güyuꞌ ba xtze güya bicshii leeu. Nirieꞌ we ni nier lee güya yâme.
12 Mas, quando Jacó ouviu que no Egito havia trigo, mandou, pela primeira vez, os nossos pais até lá.
13 Ni byrohpu güya yâme, were ba gu José leeme we behtzy yâme. No mod-wé, gunn Faraóṉ dxu meññ‑e José.
13 Na segunda vez, José se fez reconhecer pelos seus irmãos, e o Faraó veio a conhecer a família de José.
14 Güdahpu dzé, were günab José biahd xtad me Egipt no gydiby gyre xfamily me. Setentaycincü yâme por gyre yâme.
14 Então José mandou chamar Jacó, seu pai, e toda a sua parentela, isto é, setenta e cinco pessoas.
15 No leewe, bidbiꞌ Jacop Egipt, no wé guhty me, no zegahcu xmiꞌñ me ni nac dtadgul yahc nó ni güyuꞌ ba xtze.
15 Jacó foi para o Egito, e ali morreu ele e também os nossos pais.
16 No Siquem diaa bygaꞌdzy yâme, to lo lyu ru güxii Braṉ lo xmiꞌñ Hamor ni nu uga.
16 Depois eles foram transportados para Siquém e postos no túmulo que Abraão tinha comprado dos filhos de Hamor, em Siquém, pagando um certo preço.
17 ’Dze-ba gadziñgahsh ni gac mod-bdee Dioz xtiidz me Braṉ, dmeññ nó ni güyuꞌ ba xtze, modni bydáhl yâme Egipt.
17 — E, quando já estava próximo o tempo em que Deus cumpriria a promessa feita a Abraão, o povo cresceu e se multiplicou no Egito,
18 No leññ dze-wé, bidtzu sto ṟeiy Egipt, no nehx bzaclo me José.
18 até que se levantou ali outro rei, que não conhecia José.
19 Ṟeiy-wé bisquiee me dmeññ nó ni güyuꞌ ba xtze, no ptzoo psahc me lee, no ptzoo me mdad leeyâme psaaby ximdoñooby yâme scâsy rahl, lehdy di gydáhl yâme.
19 Este outro rei tratou com astúcia a nossa gente e torturou os nossos pais, a ponto de forçá-los a abandonar seus meninos recém-nascidos, para que não sobrevivessem.
20 Lo tiemp-wé bidguiahl Moiséz, to mdoo ni byxilyno Dioz lee. No tzonn mboo güdahp xtad no xmam me leeme leññ yuꞌ.
20 Por esse tempo nasceu Moisés, que era formoso aos olhos de Deus. Durante três meses ele foi mantido na casa de seu pai.
21 Ru ba di ñaḻ ngungaꞌdzyr yâme leeme, were güloo yâme leeme, no psaꞌn yâme leeme lehzyme, no xiñ-ndzaꞌb gahc ṟeiy-Faraóṉ bydzial leeme. No wé bisniꞌzy leeme scâsy ñahcu xiiñ me.
21 Quando tiveram de abandoná-lo, a filha de Faraó o recolheu e criou como seu próprio filho.
22 No wé nu me, byzeedy me gyre ni nann meññ-Egipt, no xroꞌ guîlnann günii me no ptzoo me gyreu.
22 E Moisés foi educado em toda a ciência dos egípcios e era poderoso em palavras e obras.
23 ’Cuarent ihz rahp me, biuꞌladzy me bictixlo me meññ-xguiedzy me, lee we meññ-Isṟael.
23 — Quando completou quarenta anos, Moisés teve a ideia de visitar os seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Hor-bydzihñ me we naꞌ, bwieꞌ me gatzoo gasahc to meññ-Egipt to meññ-Isṟael. Were günahzy me meññ-Egipt, biꞌdy me lee par bislaa me xmeññ me.
24 Vendo um homem ser maltratado, saiu em defesa dele e vingou o oprimido, matando o egípcio.
25 Ptzoo Moiséz mod-wé porni nlâdzy me ñieññ meññ-xguiedzy me Dioz‑e pshahl leeme par gboo me leeyâme de ru nac yâme mós. Per xmeññ me nehx bieññ yâmeu.
25 Ora, Moisés pensava que seus irmãos entenderiam que Deus queria salvá-los por meio dele; eles, porém, não entenderam.
26 Ni byre guiaal, gyzac bwieꞌ Moiséz schohp meññ-Isṟael gadeḻy yahc. Were za me zictzily me leeyahc, bydzihñ me ra me lee: “¿Bia nacu rdeḻy laꞌd? ¿Dâs‑e nann laꞌd la, meññ-tohzy guiedzy‑e laꞌd?”
26 No dia seguinte, Moisés aproximou-se de uns que brigavam e procurou reconduzi-los à paz, dizendo: “Homens, vocês são irmãos; por que estão maltratando um ao outro?”
27 Were byruu mpyquie-wé ni gatzoo gasahc sto meññ xguiedzy gahc, pchaꞌby me Moiséz no ra me lee: “¿Dxu günii lii gac guxtisy par ctzooy mdad noꞌ no par gahbyiꞌ noꞌ nehx xñahzu gatzoo noꞌ?
27 Mas o que agredia o seu próximo repeliu Moisés, dizendo: “Quem colocou você como chefe e juiz sobre nós?
28 ¿O neꞌy igaꞌdyiꞌ naa mod-bgaꞌdy gahquiꞌ to meññ-Egipt naag la?”
28 Será que quer me matar, assim como ontem matou o egípcio?”
29 Hor-bieññ Moiséz niwé, byxuunn gahc me zia me ru le Madiáṉ. Uga güyuꞌ me guhc me meññ-mbiuhz, no uga bidtap tziahl me chohp xiiñ me.
29 Ao ouvir isto, Moisés fugiu e se tornou peregrino na terra de Midiã, onde lhe nasceram dois filhos.
30 ’Güdahpu scuarent ihz, bwieꞌ Moiséz to x‑ángel Dioz to lo yag-guiahtz ru gadahl bial lo yu-bihdzy, gahsh gá to dahñ ni le Sinaí.
30 — Passados quarenta anos, apareceu-lhe, no deserto do monte Sinai, um anjo, por entre as chamas de uma sarça que estava queimando.
31 Ru bwieꞌ Moiséz niwé naꞌ, ptzunadz me. No lóni gabigy me gahsh gá lehdy güieꞌ me bia leeu, tohzydzi bieññ me günii Dioz, ra leeme:
31 Moisés ficou maravilhado diante daquela visão e, aproximando-se para contemplá-la, ouviu-se a voz do Senhor, que disse:
32 “Naa we xDioz xmeññiꞌ ni güyuꞌ yahc ba xtze, xDioz Braṉ, Isac no Jacop.” Niwé bieññ Moiséz, bydzie me lé rzîbyyoob me, no ba di nlesy ihqy me lehdy nwieꞌ me.
32 “Eu sou o Deus dos seus pais, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó.” Moisés, tremendo de medo, não ousava contemplar a sarça.
33 No ra Dioz leeme: “Güloo guidguial nieꞌy porni ru zuꞌy, lgar-nda we leeu.
33 Então o Senhor disse: “Tire as sandálias dos pés, porque o lugar em que você está é terra santa.
34 Naa gawien gyre ni nadz ni gadedy dmeññaꞌ ni nu yahc Egipt, no gayieññaꞌ xriedz yâme modni gazacno yâme. No por lee we ziaḻaꞌ lehdy gboon leeyâme de ru nu yâme. Güde naꞌ, naa cshaalaꞌ lii Egipt, lehdy tzaꞌy ru nu yâme.”
34 Certamente vi o sofrimento do meu povo no Egito, ouvi o seu gemido e desci para libertá-lo. Venha, agora; vou mandar você para o Egito.”
35 ’Moiséz, leeme we ni byruu meññ-Isṟael contr lee ru ra yâme leeme: “¿Dxu günii lii gac guxtisy par ctzooy mdad noꞌ no par gahbyiꞌ noꞌ nehx xñahzu gatzoo noꞌ?” Per leegahcme we ni günino to x‑ángel Dioz lee ni bwieꞌ me lo yag-guiahtz, no modé pshahl Dioz leeme lehdy gac me xguxtisy meññ-Isṟael no lehdy gboo me leeyâme de ru nu yâme.
35 — A este Moisés, a quem tinham rejeitado, dizendo: “Quem colocou você como chefe e juiz?”, Deus enviou como chefe e libertador, com a assistência do anjo que lhe apareceu na sarça.
36 Leewe ptzoo me xroꞌ guîlrtzunadz yahc no zrieñ ni ngann ru nu me Egipt, no ru güdedy yâme Nisdo-Xni par güloo me dmeññ yahc nó ru guhc yâme mós. No zegahc ptzoo me xroꞌ guîlrtzunadz yahc no zrieñ ni ngann leññ cuarent ihz dze-güzeꞌ yâme lo yu-bihdzy tohzy no xmeññ me ni güloo me lee Egipt.
36 Foi Moisés quem os tirou de lá, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, no mar Vermelho e no deserto, durante quarenta anos.
37 No Moiséz, leegahcme we ni ra meññ-Isṟael: “Dioz cshahl me sto profet ni gyruu lahd gahc laꞌd mod-pshahl gahc me naa, lâ ctzoo gyre mod-ga me laꞌd.”
37 Foi ainda Moisés quem disse aos filhos de Israel: “Deus fará com que, do meio dos irmãos de vocês, se levante um profeta semelhante a mim.”
38 Moiséz gahc‑e ni güyuꞌ no dmeññ nó ni güyuꞌ ba xtze lo yu-bihdzy. Wé günino x‑ángel Dioz leeme ihqy dahñ ni le Sinaí. No leeme cuaꞌ xtiidz Dioz ni rdee guîlmbahñ, no bdee meu nó.
38 É este Moisés quem esteve na congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai e com os nossos pais. Foi ele quem recebeu palavras vivas para nos transmitir.
39 ’Per dmeññ nó ni güyuꞌ ba xtze di ne yâme ntzoo mod-ne me, aaḻ byruu yâme contr leeme, no biuꞌladzy yâme nibyguiat yâme Egipt.
39 — Nossos pais não quiseram obedecer a Moisés, mas o rejeitaram e, no seu coração, voltaram para o Egito,
40 Ra yâme Aróṉ: “Bzaa figur ni gac yahc tdioz noꞌ par gluu noꞌ ñahz lehdy guibyguiat noꞌ Egipt. Porni Moiséz güloo me noꞌ Egipt, no naꞌ nehx nann noꞌ bia nacu dgueññ guiaad me.”
40 dizendo a Arão: “Faça para nós deuses que vão adiante de nós; porque, quanto a este Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.”
41 No were bzaa yâme to xfigur to yuz-yaañ. Luxu, biꞌdy yâme maꞌ par bdee yâme gun figur-caḻ, no ptzoo yâme to lni par bzacbeeiy yâme figur ni bzaa yâme.
41 Naqueles dias, fizeram um bezerro e ofereceram sacrifício ao ídolo, alegrando-se com as obras das suas mãos.
42 No por leeu byrusytzu Dioz de leeyâme, no bdee me ñahz rzacbeeiy yâme mbial yahc ni queꞌ leññ gybaa, mod-ganii xtiidz Dioz ni bzaa profet yahc, neu:
42 Mas Deus se afastou e os entregou à adoração das estrelas do céu, como está escrito no Livro dos Profetas: “Ó casa de Israel, será que foi para mim que vocês ofereceram vítimas e sacrifícios no deserto, durante quarenta anos?
43 Xilgar ni ñahcu mod-wé, aaḻ güiyno laꞌd xnich xdioz laꞌd ni le Moloc
43 Não é verdade que vocês levantaram o tabernáculo de Moloque e a estrela de Renfã, o deus de vocês, imagens que vocês fizeram para as adorar? Por isso, vou mandar vocês ao exílio para além da Babilônia.”
44 ’Dtadgul yahc nó ni güyuꞌ ba xtze, güdahp yâme idoo de lahr ru güyuꞌ yâme lo yu-bihdzy, no leññu güdahp yâme leiy ni bdee Dioz Moiséz. No Dioz bluu Moiséz bia mód gzaa yâme idoo. No mod-bluu me Moiséz, mod-wé bzaa yâmeu.
44 — O tabernáculo do testemunho estava entre nossos pais no deserto, como havia ordenado aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto.
45 No ido-rieꞌ bian-no dmeññ nó leeu ni güyuꞌ no Josué ru ba guhty Moiséz, no bidno yâmeu neꞌ dze-bdee Dioz ñahz bisshuunn yâme meññ-nehx meññ-Isṟael de lo xilyu. No mod-wé biahdu xtâ glo xtiémp Davit.
45 Também nossos pais, com Josué, tendo recebido o tabernáculo, o levaram, quando tomaram posse das nações que Deus expulsou da presença deles. Foi assim até os dias de Davi,
46 Ṟeiy-Davit naꞌ, güluꞌ Dioz xlaꞌy leeme, leewe günab me nzaa me to yuꞌ ni ñahc xiryuꞌ Dioz, xDioz Jacop.
46 que obteve o favor de Deus e pediu autorização para construir uma casa para o Deus de Jacó.
47 Per di ñaḻ nzaa meu, mazyg ṟeiy-Salomóṉ, wé bzaa leeu,
47 Mas foi Salomão quem lhe edificou a casa.
48 nîcze ni ulihbu Dioz ni nu gybaa nehx beeiy ñahc xiryuꞌ me to yuꞌ ni rzaa meññ. Mod-günii profet, ne:
48 Entretanto, o Altíssimo não habita em casas feitas por mãos humanas. Como diz o profeta:
49 Gybaa, wé ru rbian rtzon mdad,
49 “O céu é o meu trono, e a terra é o estrado dos meus pés. Que casa vocês edificarão para mim, diz o Senhor, ou qual é o lugar do meu repouso?
50 No luxu naa gahc bzan gybaa no gyrenac cos ni nu lo guiedzylie.
50 Não é fato que a minha mão fez todas estas coisas?”
51 ’Per laꞌd, pur meññ-nahdy xguîlmbahñ laꞌd no meññ-dirquihñ, nehx riuꞌladzy laꞌd guieññ laꞌd xtiidz Dioz. Rruu laꞌd contr Spirt-Sant. Tohzy nac laꞌd no xmeññ laꞌd ni güyuꞌ yahc ba xtze.
51 — Homens teimosos e incircuncisos de coração e de ouvidos, vocês sempre resistem ao Espírito Santo. Vocês fazem exatamente o mesmo que fizeram os seus pais.
52 No gyre profet yahc ni güyuꞌ ba xtze, bgultihp xmeññ yahc laꞌd lee. Biꞌdy yâme meññ ni günii guiaad to mpyquie ni rtzoo ni nac xñahzû ni cshahl Dioz lee lo guiedzylie. No dze-biahd me, bdee laꞌd leeme lo ña meññ-rdziadzyno leeme, no luxu biꞌdy laꞌd leeme.
52 Qual dos profetas os pais de vocês não perseguiram? Eles mataram os que anteriormente anunciavam a vinda do Justo, do qual vocês agora se tornaram traidores e assassinos,
53 No laꞌd ni cuaꞌ leiy ni bdee Dioz no ni bidno ángel yahc, nehx gatzoo laꞌd mod-neu.
53 vocês que receberam a lei por ministério de anjos e não a guardaram.
54 Hor-bieññ guxtisy nirieꞌ we naꞌ, bydziaꞌdzy yâme, no byruu gahc yâme contr Stebn lé rahgü laiy yâme.
54 Ao ouvirem isto, ficaram com o coração cheio de raiva e rangiam os dentes contra ele.
55 Stebn naꞌ, ulihbu nu Spirt-Sant xguîlmbahñ me, bwieꞌ me gybaa to ru ulihbu mos ru dxie Dioz no dxie Jesúz coo Dioz lad-drech.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, fitou os olhos no céu e viu a glória de Deus e Jesus, que estava à direita de Deus.
56 Were ra me meññ-wé yahc:
56 Então disse: — Eis que vejo os céus abertos e o Filho do Homem, em pé à direita de Deus.
57 Per leeyâme pquee yâme riedz, no psaagü gydiag yâme lehdy di guieññ yâme ni ganii me, no pquelo gahc yâme leeme.
57 Eles, porém, gritando bem alto, taparam os ouvidos e, unânimes, avançaram contra ele.
58 Günahzy yâme leeme, güloo yâme leeme leññ guiedzy. Luxu guzlo pshadguie yâme leeme. Meññ-ptzoo contr leeme lo guxtisy, psaꞌn shab yâme lo ña to ñobyxtohby ni le Saul par güdahp meu.
58 E, expulsando-o da cidade, o apedrejaram. As testemunhas deixaram as capas deles aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Lóhgni gashadguie yâme leeme, ganab me lo Dioz, ra me lee:
59 E enquanto o apedrejavam, Estêvão orava, dizendo: — Senhor Jesus, recebe o meu espírito!
60 Luxu, bisshiby me no günii me ndip, ne me:
60 Então, ajoelhando-se, gritou bem alto: — Senhor, não os condenes por causa deste pecado! E, depois que ele disse isso, morreu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.