João 4
Xtiʼidzaʼ Diuzi (ZPCNT) vs VC
1 Biz̃i bdyin dza blëꞌë yaca benꞌ fariseo de que unao benꞌ zëra Jesús ca benꞌ unao Juan. Lëzi bëꞌ Jesús lao benꞌ zëra ca Juan.
1 O Senhor soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele recrutava e batizava mais discípulos que João
2 Pero cala Jesús bëꞌnëꞌ lao benëꞌ, dechanꞌ yaca benꞌ quienëꞌ, lëlëyaquëꞌ bëꞌyaquëꞌ lao yaca benëꞌ.
2 {se bem que não era Jesus quem batizava, mas os seus discípulos}.
3 Caora gucabëꞌ Jesús ca rna yaca benꞌ fariseo, naꞌ uzëꞌë estado Judea zioguëꞌ bdyinnëꞌ estado Galilea.
3 Deixou a Judéia e voltou para a Galiléia.
4 Con ganꞌ zionëꞌ reꞌennan tenëꞌ estado Samaria.
4 Ora, devia passar por Samaria.
5 Canaꞌ bdyinnëꞌ yedyi Sicar quie estado Samaria. Nacan gaꞌalaꞌ ganꞌ de layu bëꞌ Jacob z̃iꞌinëꞌ José canaꞌte gula.
5 Chegou, pois, a uma localidade da Samaria, chamada Sicar, junto das terras que Jacó dera a seu filho José.
6 Biz̃i bdyinnëꞌ ganꞌ reꞌ pozo nisa ta ulëchi xuzixtaꞌonëꞌ Jacob. Naꞌ como danꞌ banexaquenëꞌ yuꞌunëꞌ neza, caora naꞌ ureꞌnëꞌ ruꞌa pozo aruen cadu gatzo dza.
6 Ali havia o poço de Jacó. E Jesus, fatigado da viagem, sentou-se à beira do poço. Era por volta do meio-dia.
7 — ausente —
7 Veio uma mulher da Samaria tirar água. Pediu-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 — ausente —
8 {Pois os discípulos tinham ido à cidade comprar mantimentos.}
9 Naꞌra una nigula naꞌ rëbinëꞌ Jesús:
9 Aquela samaritana lhe disse: Sendo tu judeu, como pedes de beber a mim, que sou samaritana!... {Pois os judeus não se comunicavam com os samaritanos.}
10 Biz̃i una Jesús rëbinëꞌ nigula:
10 Respondeu-lhe Jesus: Se conhecesses o dom de Deus, e quem é que te diz: Dá-me de beber, certamente lhe pedirias tu mesma e ele te daria uma água viva.
11 Naꞌra una nigula rëbinëꞌ Jesús:
11 A mulher lhe replicou: Senhor, não tens com que tirá-la, e o poço é fundo... donde tens, pois, essa água viva?
12 Ulëchi xuzixtaꞌoro Jacob pozo niga ga hueꞌenëꞌ cuinnëꞌ len z̃iꞌinëꞌ len yaca bia guixiꞌ udapëꞌ. Niaꞌ luëꞌ, ¿biz̃i rnabëꞌroꞌ luëꞌ ca lëbëꞌ?
12 És, porventura, maior do que o nosso pai Jacó, que nos deu este poço, do qual ele mesmo bebeu e também os seus filhos e os seus rebanhos?
13 Naꞌ biz̃i Jesús nëꞌ rëbinëꞌ nigula:
13 Respondeu-lhe Jesus: Todo aquele que beber desta água tornará a ter sede,
14 Pero nu yaca benꞌ yoꞌo nisa huaꞌ nëꞌëdiꞌ, bira ibiliyaquëꞌ. Huaca quieyaquëꞌ ca quie tu ga ralo nisa luꞌu laxtaꞌoyaquëꞌ tacuenda gataꞌ yelaꞌ neban quiejëꞌ tuzioli.
14 mas o que beber da água que eu lhe der jamais terá sede. Mas a água que eu lhe der virá a ser nele fonte de água, que jorrará até a vida eterna.
15 Naꞌra una nigula rëbinëꞌ Jesús:
15 A mulher suplicou: Senhor, dá-me desta água, para eu já não ter sede nem vir aqui tirá-la!
16 Biz̃i unë Jesús rëbinëꞌ nigula:
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama teu marido e volta cá.
17 Naꞌra una nigula rëbinëꞌ lëbëꞌ:
17 A mulher respondeu: Não tenho marido. Disse Jesus: Tens razão em dizer que não tens marido.
18 Naꞌ biz̃i nëꞌ niaꞌ, baozulaoꞌ lao gaꞌyoꞌ beꞌmbyu. Naꞌ benꞌ zulaoꞌ naꞌa, cala xquiuloꞌ. Lëlënaꞌ nacacazin tali ca unaoꞌ.
18 Tiveste cinco maridos, e o que agora tens não é teu. Nisto disseste a verdade.
19 Bëꞌ be nigula ca una Jesús, unëꞌ rëbinëꞌ lëbëꞌ:
19 Senhor, disse-lhe a mulher, vejo que és profeta!...
20 Nëꞌëdiꞌ niaꞌ de que uyonlaꞌadyiꞌ yaca benꞌ xuzixtaꞌondoꞌ Diuzi ganꞌ zu yaꞌa niga. Naꞌ biz̃i leꞌe, benꞌ Israel, nale ciudad Jerusalén, lëganaꞌ reyaꞌalaꞌ tzionlaꞌadyiꞌ yaca benëꞌ Diuzi.
20 Nossos pais adoraram neste monte, mas vós dizeis que é em Jerusalém que se deve adorar.
21 Biz̃i una Jesús rëbinëꞌ nigula:
21 Jesus respondeu: Mulher, acredita-me, vem a hora em que não adorareis o Pai, nem neste monte nem em Jerusalém.
22 Leꞌe benꞌ Samaritano, binezile nu tzionlaꞌadyiꞌle, pero nëtoꞌ banezcazindoꞌ nu tzionlaꞌadyiꞌndoꞌ. Conlë yaca benꞌ Israel pcaꞌn Diuzi diꞌidzaꞌ quienëꞌ tacuenda inezi yaca benëꞌ bi reꞌen Diuzi huejëꞌ ta yeyëri laxtaꞌojëꞌ laohuëꞌ.
22 Vós adorais o que não conheceis, nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 Baruen bago idyin hora cati yaca benꞌ rionlaꞌadyiꞌ Diuzi tzionlaꞌadyiꞌyaquëꞌ lëbëꞌ conlë Bichi Be quienëꞌ, lëscanꞌ conlë diꞌidzaꞌ li cabëꞌ reꞌen Diuzi. Lëyaca benꞌ rue canaꞌ, raxe Diuzi tzionlaꞌadyiꞌyaquëꞌ lëbëꞌ.
23 Mas vem a hora, e já chegou, em que os verdadeiros adoradores hão de adorar o Pai em espírito e verdade, e são esses adoradores que o Pai deseja.
24 Naca Diuzi benꞌ bichi be. Lëlenaꞌ yaca benꞌ rionlaꞌadyiꞌ lëbëꞌ, reyaꞌalaꞌ tzionlaꞌadyiꞌyaquëꞌ lëbëꞌ conlë bichi be quieyaquëꞌ, lëscanꞌ conlë diꞌidzaꞌ li cabëꞌ reꞌen Diuzi.
24 Deus é espírito, e os seus adoradores devem adorá-lo em espírito e verdade.
25 Naꞌra una nigula rëbinëꞌ lëbëꞌ:
25 Respondeu a mulher: Sei que deve vir o Messias {que se chama Cristo}; quando, pois, vier, ele nos fará conhecer todas as coisas.
26 Naꞌra una Jesús rëbinëꞌ lëbëꞌ:
26 Disse-lhe Jesus: Sou eu, quem fala contigo.
27 Naꞌra cati bedyin yaca benꞌ quienëꞌ ganꞌ zënëꞌ, tu bebanziyaquëꞌ ruꞌelë Jesús diꞌidzaꞌ nigula Samaritana. Pero bibeyaz̃ocaziyaquëꞌ bi yëbiyaquëꞌ lëbëꞌ bi diꞌidzaꞌ ruꞌelënëꞌ nigula.
27 Nisso seus discípulos chegaram e maravilharam-se de que estivesse falando com uma mulher. Ninguém, todavia, perguntou: Que perguntas? Ou: Que falas com ela?
28 Canaꞌ guca pcaꞌn nigula reꞌe quienëꞌ, bezëꞌë zioguëꞌ laꞌo yedyi quienëꞌ yetixogueꞌnëꞌ yaca benꞌ yedyi naꞌ unëꞌ rëbinëꞌ leyaquëꞌ:
28 A mulher deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse àqueles homens:
29 ―Yaꞌ tzioro ilëꞌëro tu beꞌmbyu laga unëꞌ nëꞌëdiꞌ ca naca ta babiaꞌ. ¿Cala lëbëꞌ naquëꞌ benꞌ Cristo?
29 Vinde e vede um homem que me contou tudo o que tenho feito. Não seria ele, porventura, o Cristo?
30 Naꞌra uzaꞌ yaca benꞌ lao yedyi yenáꞌyaquëꞌ ganꞌ zë Jesús.
30 Eles saíram da cidade e vieram ter com Jesus.
31 Tu zadyinra benꞌ lao yedyi, caora naꞌ una yaca benꞌ quie Jesús rëbiyaquëꞌ lëbëꞌ:
31 Entretanto, os discípulos lhe pediam: Mestre, come.
32 Naꞌra unëꞌ rëbinëꞌ leyaquëꞌ:
32 Mas ele lhes disse: Tenho um alimento para comer que vós não conheceis.
33 Naꞌra uzulao yaca benꞌ quienëꞌ rëbiyaquëꞌ laguedyiyaquëꞌ:
33 Os discípulos perguntavam uns aos outros: Alguém lhe teria trazido de comer?
34 Biz̃i una Jesús rëbinëꞌ yaca benꞌ quiëꞌ:
34 Disse-lhes Jesus: Meu alimento é fazer a vontade daquele que me enviou e cumprir a sua obra.
35 ’Naꞌ leꞌe nale: “Neruꞌen lato itapa biuꞌ ta yeziꞌro usecho.” Naꞌ biz̃i nëꞌëdiꞌ niaꞌ: “Ulenaꞌcara ca naca quie layela como danꞌ bade yeza bidyi baguca yeziꞌron.”
35 Não dizeis vós que ainda há quatro meses e vem a colheita? Eis que vos digo: levantai os vossos olhos e vede os campos, porque já estão brancos para a ceifa.
36 Ca naca quie benꞌ beziꞌ usecho, canaꞌ huaziꞌguëꞌ xlaz̃oguëꞌ. Huazulëcazinëꞌ Diuzi tuzioli. Tanaꞌ lenaꞌ redaohue lao rupateyaquëꞌ, ca benꞌ raza, ca benꞌ yeziꞌ usecho.
36 O que ceifa recebe o salário e ajunta fruto para a vida eterna; assim o semeador e o ceifador juntamente se regozijarão.
37 Nacan tali ca na benëꞌ: “Tuëꞌ raza, naꞌ ituëꞌ yeziꞌnëꞌ usecho.”
37 Porque eis que se pode dizer com toda verdade: Um é o que semeia outro é o que ceifa.
38 Biz̃i nëꞌëdiꞌ iseꞌelaꞌ leꞌe ta yeziꞌle usecho quie Diuzi ga biguzale. Nacan ta guza benꞌ tula, benꞌ ruerë dyin quie Diuzi. Naꞌ biz̃i leꞌe redaohuele yeziꞌle usecho quie Diuzi. Reꞌen Diuzi inao yaca benëꞌ xnezëꞌ. ―Canaꞌ una Jesús rëbinëꞌ leyaquëꞌ.
38 Enviei-vos a ceifar onde não tendes trabalhado; outros trabalharam, e vós entrastes nos seus trabalhos.
39 Naꞌ biz̃i yaca benꞌ zë, benꞌ Samaria, benꞌ nitaꞌ yedyi Sicar, guleyaquëꞌ quie Jesús danꞌ una nigula: “Unanëꞌ nëꞌëdiꞌ yugulu ca ta babiaꞌ.”
39 Muitos foram os samaritanos daquela cidade que creram nele por causa da palavra da mulher, que lhes declarara: Ele me disse tudo quanto tenho feito.
40 Biz̃i cati bdyin yaca benꞌ Samaria ganꞌ zë Jesús, caora naꞌ unëyëchiꞌyaquëꞌ para yegaꞌnlë Jesús leyaquëꞌ. Naꞌra begaꞌn Jesús uzulënëꞌ leyaquëꞌ lao chopa dza.
40 Assim, quando os samaritanos foram ter com ele, pediram que ficasse com eles. Ele permaneceu ali dois dias.
41 Lëcanaꞌ guca gulera yaca benꞌ zë quie Jesús beyaquëꞌ ca unanëꞌ.
41 Ainda muitos outros creram nele por causa das suas palavras.
42 Naꞌra unayaquëꞌ rëbiyaquëꞌ nigula:
42 E diziam à mulher: Já não é por causa da tua declaração que cremos, mas nós mesmos ouvimos e sabemos ser este verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Ude lao chopa dza uzulënëꞌ leyaquëꞌ estado Samaria, naꞌ uzëꞌë zionëꞌ estado Galilea.
43 Passados os dois dias, Jesus partiu para a Galiléia.
44 Canaꞌ guca uzaꞌnëꞌ bdyinnëꞌ estado Galilea. Naꞌra cuinnëꞌ unëꞌ cabëꞌ raca quie yaca benꞌ rguixogueꞌ diꞌidzaꞌ laꞌiya quie Diuzi. Birapalaꞌn benꞌ lao yedyi quienëꞌ lëbëꞌ.
44 {Ele mesmo havia declarado que um profeta não é honrado na sua pátria.}
45 Pues cati bdyinnëꞌ estado Galilea, naꞌ yaca benꞌ nitaꞌ ganꞌ bdyinnëꞌ, beziꞌyaquëꞌ lëbëꞌ dyëꞌëdi como danꞌ baoyoyaquëꞌ ciudad Jerusalén dza naꞌ cati raca lani quie pascua, blëꞌëyaquëꞌ cabëꞌ bënëꞌ cati uyoguëꞌ ciudad Jerusalén.
45 Chegando à Galiléia, acolheram-no os galileus, porque tinham visto tudo o que fizera durante a festa em Jerusalém; pois também eles tinham ido à festa.
46 Biz̃i naꞌ bdyinnëꞌ ciudad Caná quie estado Galilea. Lëganaꞌ bexinoguëꞌ nisa beyuenëꞌn vino. Naꞌra ciudad Capernaum zu tu benꞌ rnabëꞌ naquëꞌ empleado quie gobierno rey. Naꞌ zu tu z̃iꞌinëꞌ raca z̃hueꞌbiꞌ.
46 Ele voltou, pois, a Caná da Galiléia, onde transformara água em vinho. Havia então em Cafarnaum um oficial do rei, cujo filho estava doente.
47 Caora unezi benꞌ empleado uzaꞌ Jesús estado Judea bdyinnëꞌ estado Galilea, naꞌ uzëꞌë zioguëꞌ tzeguedyinëꞌ Jesús ta tzionëꞌ z̃an yuꞌu quienëꞌ ta yeyuenëꞌ z̃iꞌi benꞌ naꞌ, porque debiꞌ raca z̃hueꞌbiꞌ bagatibiꞌ.
47 Ao ouvir que Jesus vinha da Judéia para a Galiléia, foi a ele e rogou-lhe que descesse e curasse seu filho, que estava prestes a morrer.
48 Naꞌra una Jesús rëbinëꞌ benꞌ naꞌ:
48 Disse-lhe Jesus: Se não virdes milagres e prodígios, não credes...
49 Biz̃i una benꞌ naca empleado:
49 Pediu-lhe o oficial: Senhor, desce antes que meu filho morra!
50 Biz̃i Jesús unëꞌ rëbinëꞌ lëbëꞌ:
50 Vai, disse-lhe Jesus, o teu filho está passando bem! O homem acreditou na palavra de Jesus e partiu.
51 Cati zeyoguëꞌ gatzo neza, binedyinnëꞌ z̃an yuꞌu quienëꞌ, caora naꞌ bedzaganëꞌ yaca benꞌ zulaohuëꞌ. Naꞌ biz̃i unayaquëꞌ rëbiyaquëꞌ benꞌ xaꞌnyaquëꞌ:
51 Enquanto ia descendo, os criados vieram-lhe ao encontro e lhe disseram: Teu filho está passando bem.
52 Biz̃i benꞌ empleado unabëꞌ yaca benꞌ zulaohuëꞌ unëꞌ:
52 Indagou então deles a hora em que se sentira melhor. Responderam-lhe: Ontem à sétima hora a febre o deixou.
53 Biz̃i benꞌ empleado xuzi xcuidiꞌ raca z̃hueꞌ, bezaquenëꞌ caora gudyi Jesús lëbëꞌ: “Hueyaca z̃iꞌiloꞌ bigatibiꞌ”, lëhora naꞌ labeyacatebiꞌ. Canaꞌ guca gulenëꞌ quie Jesús. Lëscanꞌ gule yugulute yaca benꞌ nitaꞌ z̃an yuꞌu quienëꞌ.
53 Reconheceu o pai ser a mesma hora em que Jesus dissera: Teu filho está passando bem. E creu tanto ele como toda a sua casa.
54 Lëcanaꞌ guca laorupe lasa bluꞌeguëꞌ seña quie yelaꞌ huaca quienëꞌ caora cati uzëꞌë estado Judea bdyinnëꞌ estado Galilea.
54 Esse foi o segundo milagre que Jesus fez, depois de voltar da Judéia para a Galiléia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.