João 4
Xtiʼidzaʼ Diuzi (ZPCNT) vs ARA
1 Biz̃i bdyin dza blëꞌë yaca benꞌ fariseo de que unao benꞌ zëra Jesús ca benꞌ unao Juan. Lëzi bëꞌ Jesús lao benꞌ zëra ca Juan.
1 Quando, pois, o Senhor veio a saber que os fariseus tinham ouvido dizer que ele, Jesus, fazia e batizava mais discípulos que João
2 Pero cala Jesús bëꞌnëꞌ lao benëꞌ, dechanꞌ yaca benꞌ quienëꞌ, lëlëyaquëꞌ bëꞌyaquëꞌ lao yaca benëꞌ.
2 (se bem que Jesus mesmo não batizava, e sim os seus discípulos),
3 Caora gucabëꞌ Jesús ca rna yaca benꞌ fariseo, naꞌ uzëꞌë estado Judea zioguëꞌ bdyinnëꞌ estado Galilea.
3 deixou a Judeia, retirando-se outra vez para a Galileia.
4 Con ganꞌ zionëꞌ reꞌennan tenëꞌ estado Samaria.
4 E era-lhe necessário atravessar a província de Samaria.
5 Canaꞌ bdyinnëꞌ yedyi Sicar quie estado Samaria. Nacan gaꞌalaꞌ ganꞌ de layu bëꞌ Jacob z̃iꞌinëꞌ José canaꞌte gula.
5 Chegou, pois, a uma cidade samaritana, chamada Sicar, perto das terras que Jacó dera a seu filho José.
6 Biz̃i bdyinnëꞌ ganꞌ reꞌ pozo nisa ta ulëchi xuzixtaꞌonëꞌ Jacob. Naꞌ como danꞌ banexaquenëꞌ yuꞌunëꞌ neza, caora naꞌ ureꞌnëꞌ ruꞌa pozo aruen cadu gatzo dza.
6 Estava ali a fonte de Jacó. Cansado da viagem, assentara-se Jesus junto à fonte, por volta da hora sexta.
7 — ausente —
7 Nisto, veio uma mulher samaritana tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 — ausente —
8 Pois seus discípulos tinham ido à cidade para comprar alimentos.
9 Naꞌra una nigula naꞌ rëbinëꞌ Jesús:
9 Então, lhe disse a mulher samaritana: Como, sendo tu judeu, pedes de beber a mim, que sou mulher samaritana (porque os judeus não se dão com os samaritanos )?
10 Biz̃i una Jesús rëbinëꞌ nigula:
10 Replicou-lhe Jesus: Se conheceras o dom de Deus e quem é o que te pede: dá-me de beber, tu lhe pedirias, e ele te daria água viva.
11 Naꞌra una nigula rëbinëꞌ Jesús:
11 Respondeu-lhe ela: Senhor, tu não tens com que a tirar, e o poço é fundo; onde, pois, tens a água viva?
12 Ulëchi xuzixtaꞌoro Jacob pozo niga ga hueꞌenëꞌ cuinnëꞌ len z̃iꞌinëꞌ len yaca bia guixiꞌ udapëꞌ. Niaꞌ luëꞌ, ¿biz̃i rnabëꞌroꞌ luëꞌ ca lëbëꞌ?
12 És tu, porventura, maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, e, bem assim, seus filhos, e seu gado?
13 Naꞌ biz̃i Jesús nëꞌ rëbinëꞌ nigula:
13 Afirmou-lhe Jesus: Quem beber desta água tornará a ter sede;
14 Pero nu yaca benꞌ yoꞌo nisa huaꞌ nëꞌëdiꞌ, bira ibiliyaquëꞌ. Huaca quieyaquëꞌ ca quie tu ga ralo nisa luꞌu laxtaꞌoyaquëꞌ tacuenda gataꞌ yelaꞌ neban quiejëꞌ tuzioli.
14 aquele, porém, que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede; pelo contrário, a água que eu lhe der será nele uma fonte a jorrar para a vida eterna.
15 Naꞌra una nigula rëbinëꞌ Jesús:
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água para que eu não mais tenha sede, nem precise vir aqui buscá-la.
16 Biz̃i unë Jesús rëbinëꞌ nigula:
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama teu marido e vem cá;
17 Naꞌra una nigula rëbinëꞌ lëbëꞌ:
17 ao que lhe respondeu a mulher: Não tenho marido. Replicou-lhe Jesus: Bem disseste, não tenho marido;
18 Naꞌ biz̃i nëꞌ niaꞌ, baozulaoꞌ lao gaꞌyoꞌ beꞌmbyu. Naꞌ benꞌ zulaoꞌ naꞌa, cala xquiuloꞌ. Lëlënaꞌ nacacazin tali ca unaoꞌ.
18 porque cinco maridos já tiveste, e esse que agora tens não é teu marido; isto disseste com verdade.
19 Bëꞌ be nigula ca una Jesús, unëꞌ rëbinëꞌ lëbëꞌ:
19 Senhor, disse-lhe a mulher, vejo que tu és profeta.
20 Nëꞌëdiꞌ niaꞌ de que uyonlaꞌadyiꞌ yaca benꞌ xuzixtaꞌondoꞌ Diuzi ganꞌ zu yaꞌa niga. Naꞌ biz̃i leꞌe, benꞌ Israel, nale ciudad Jerusalén, lëganaꞌ reyaꞌalaꞌ tzionlaꞌadyiꞌ yaca benëꞌ Diuzi.
20 Nossos pais adoravam neste monte; vós, entretanto, dizeis que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 Biz̃i una Jesús rëbinëꞌ nigula:
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, podes crer-me que a hora vem, quando nem neste monte, nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 Leꞌe benꞌ Samaritano, binezile nu tzionlaꞌadyiꞌle, pero nëtoꞌ banezcazindoꞌ nu tzionlaꞌadyiꞌndoꞌ. Conlë yaca benꞌ Israel pcaꞌn Diuzi diꞌidzaꞌ quienëꞌ tacuenda inezi yaca benëꞌ bi reꞌen Diuzi huejëꞌ ta yeyëri laxtaꞌojëꞌ laohuëꞌ.
22 Vós adorais o que não conheceis; nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 Baruen bago idyin hora cati yaca benꞌ rionlaꞌadyiꞌ Diuzi tzionlaꞌadyiꞌyaquëꞌ lëbëꞌ conlë Bichi Be quienëꞌ, lëscanꞌ conlë diꞌidzaꞌ li cabëꞌ reꞌen Diuzi. Lëyaca benꞌ rue canaꞌ, raxe Diuzi tzionlaꞌadyiꞌyaquëꞌ lëbëꞌ.
23 Mas vem a hora e já chegou, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade; porque são estes que o Pai procura para seus adoradores.
24 Naca Diuzi benꞌ bichi be. Lëlenaꞌ yaca benꞌ rionlaꞌadyiꞌ lëbëꞌ, reyaꞌalaꞌ tzionlaꞌadyiꞌyaquëꞌ lëbëꞌ conlë bichi be quieyaquëꞌ, lëscanꞌ conlë diꞌidzaꞌ li cabëꞌ reꞌen Diuzi.
24 Deus é espírito; e importa que os seus adoradores o adorem em espírito e em verdade.
25 Naꞌra una nigula rëbinëꞌ lëbëꞌ:
25 Eu sei, respondeu a mulher, que há de vir o Messias, chamado Cristo; quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 Naꞌra una Jesús rëbinëꞌ lëbëꞌ:
26 Disse-lhe Jesus: Eu o sou, eu que falo contigo.
27 Naꞌra cati bedyin yaca benꞌ quienëꞌ ganꞌ zënëꞌ, tu bebanziyaquëꞌ ruꞌelë Jesús diꞌidzaꞌ nigula Samaritana. Pero bibeyaz̃ocaziyaquëꞌ bi yëbiyaquëꞌ lëbëꞌ bi diꞌidzaꞌ ruꞌelënëꞌ nigula.
27 Neste ponto, chegaram os seus discípulos e se admiraram de que estivesse falando com uma mulher; todavia, nenhum lhe disse: Que perguntas? Ou: Por que falas com ela?
28 Canaꞌ guca pcaꞌn nigula reꞌe quienëꞌ, bezëꞌë zioguëꞌ laꞌo yedyi quienëꞌ yetixogueꞌnëꞌ yaca benꞌ yedyi naꞌ unëꞌ rëbinëꞌ leyaquëꞌ:
28 Quanto à mulher, deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse àqueles homens:
29 ―Yaꞌ tzioro ilëꞌëro tu beꞌmbyu laga unëꞌ nëꞌëdiꞌ ca naca ta babiaꞌ. ¿Cala lëbëꞌ naquëꞌ benꞌ Cristo?
29 Vinde comigo e vede um homem que me disse tudo quanto tenho feito. Será este, porventura, o Cristo?!
30 Naꞌra uzaꞌ yaca benꞌ lao yedyi yenáꞌyaquëꞌ ganꞌ zë Jesús.
30 Saíram, pois, da cidade e vieram ter com ele.
31 Tu zadyinra benꞌ lao yedyi, caora naꞌ una yaca benꞌ quie Jesús rëbiyaquëꞌ lëbëꞌ:
31 Nesse ínterim, os discípulos lhe rogavam, dizendo: Mestre, come!
32 Naꞌra unëꞌ rëbinëꞌ leyaquëꞌ:
32 Mas ele lhes disse: Uma comida tenho para comer, que vós não conheceis.
33 Naꞌra uzulao yaca benꞌ quienëꞌ rëbiyaquëꞌ laguedyiyaquëꞌ:
33 Diziam, então, os discípulos uns aos outros: Ter-lhe-ia, porventura, alguém trazido o que comer?
34 Biz̃i una Jesús rëbinëꞌ yaca benꞌ quiëꞌ:
34 Disse-lhes Jesus: A minha comida consiste em fazer a vontade daquele que me enviou e realizar a sua obra.
35 ’Naꞌ leꞌe nale: “Neruꞌen lato itapa biuꞌ ta yeziꞌro usecho.” Naꞌ biz̃i nëꞌëdiꞌ niaꞌ: “Ulenaꞌcara ca naca quie layela como danꞌ bade yeza bidyi baguca yeziꞌron.”
35 Não dizeis vós que ainda há quatro meses até à ceifa? Eu, porém, vos digo: erguei os olhos e vede os campos, pois já branquejam para a ceifa.
36 Ca naca quie benꞌ beziꞌ usecho, canaꞌ huaziꞌguëꞌ xlaz̃oguëꞌ. Huazulëcazinëꞌ Diuzi tuzioli. Tanaꞌ lenaꞌ redaohue lao rupateyaquëꞌ, ca benꞌ raza, ca benꞌ yeziꞌ usecho.
36 O ceifeiro recebe desde já a recompensa e entesoura o seu fruto para a vida eterna; e, dessarte, se alegram tanto o semeador como o ceifeiro.
37 Nacan tali ca na benëꞌ: “Tuëꞌ raza, naꞌ ituëꞌ yeziꞌnëꞌ usecho.”
37 Pois, no caso, é verdadeiro o ditado: Um é o semeador, e outro é o ceifeiro.
38 Biz̃i nëꞌëdiꞌ iseꞌelaꞌ leꞌe ta yeziꞌle usecho quie Diuzi ga biguzale. Nacan ta guza benꞌ tula, benꞌ ruerë dyin quie Diuzi. Naꞌ biz̃i leꞌe redaohuele yeziꞌle usecho quie Diuzi. Reꞌen Diuzi inao yaca benëꞌ xnezëꞌ. ―Canaꞌ una Jesús rëbinëꞌ leyaquëꞌ.
38 Eu vos enviei para ceifar o que não semeastes; outros trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 Naꞌ biz̃i yaca benꞌ zë, benꞌ Samaria, benꞌ nitaꞌ yedyi Sicar, guleyaquëꞌ quie Jesús danꞌ una nigula: “Unanëꞌ nëꞌëdiꞌ yugulu ca ta babiaꞌ.”
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram nele, em virtude do testemunho da mulher, que anunciara: Ele me disse tudo quanto tenho feito.
40 Biz̃i cati bdyin yaca benꞌ Samaria ganꞌ zë Jesús, caora naꞌ unëyëchiꞌyaquëꞌ para yegaꞌnlë Jesús leyaquëꞌ. Naꞌra begaꞌn Jesús uzulënëꞌ leyaquëꞌ lao chopa dza.
40 Vindo, pois, os samaritanos ter com Jesus, pediam-lhe que permanecesse com eles; e ficou ali dois dias.
41 Lëcanaꞌ guca gulera yaca benꞌ zë quie Jesús beyaquëꞌ ca unanëꞌ.
41 Muitos outros creram nele, por causa da sua palavra,
42 Naꞌra unayaquëꞌ rëbiyaquëꞌ nigula:
42 e diziam à mulher: Já agora não é pelo que disseste que nós cremos; mas porque nós mesmos temos ouvido e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Ude lao chopa dza uzulënëꞌ leyaquëꞌ estado Samaria, naꞌ uzëꞌë zionëꞌ estado Galilea.
43 Passados dois dias, partiu dali para a Galileia.
44 Canaꞌ guca uzaꞌnëꞌ bdyinnëꞌ estado Galilea. Naꞌra cuinnëꞌ unëꞌ cabëꞌ raca quie yaca benꞌ rguixogueꞌ diꞌidzaꞌ laꞌiya quie Diuzi. Birapalaꞌn benꞌ lao yedyi quienëꞌ lëbëꞌ.
44 Porque o mesmo Jesus testemunhou que um profeta não tem honras na sua própria terra.
45 Pues cati bdyinnëꞌ estado Galilea, naꞌ yaca benꞌ nitaꞌ ganꞌ bdyinnëꞌ, beziꞌyaquëꞌ lëbëꞌ dyëꞌëdi como danꞌ baoyoyaquëꞌ ciudad Jerusalén dza naꞌ cati raca lani quie pascua, blëꞌëyaquëꞌ cabëꞌ bënëꞌ cati uyoguëꞌ ciudad Jerusalén.
45 Assim, quando chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que ele fizera em Jerusalém, por ocasião da festa, à qual eles também tinham comparecido.
46 Biz̃i naꞌ bdyinnëꞌ ciudad Caná quie estado Galilea. Lëganaꞌ bexinoguëꞌ nisa beyuenëꞌn vino. Naꞌra ciudad Capernaum zu tu benꞌ rnabëꞌ naquëꞌ empleado quie gobierno rey. Naꞌ zu tu z̃iꞌinëꞌ raca z̃hueꞌbiꞌ.
46 Dirigiu-se, de novo, a Caná da Galileia, onde da água fizera vinho. Ora, havia um oficial do rei, cujo filho estava doente em Cafarnaum.
47 Caora unezi benꞌ empleado uzaꞌ Jesús estado Judea bdyinnëꞌ estado Galilea, naꞌ uzëꞌë zioguëꞌ tzeguedyinëꞌ Jesús ta tzionëꞌ z̃an yuꞌu quienëꞌ ta yeyuenëꞌ z̃iꞌi benꞌ naꞌ, porque debiꞌ raca z̃hueꞌbiꞌ bagatibiꞌ.
47 Tendo ouvido dizer que Jesus viera da Judeia para a Galileia, foi ter com ele e lhe rogou que descesse para curar seu filho, que estava à morte.
48 Naꞌra una Jesús rëbinëꞌ benꞌ naꞌ:
48 Então, Jesus lhe disse: Se, porventura, não virdes sinais e prodígios, de modo nenhum crereis.
49 Biz̃i una benꞌ naca empleado:
49 Rogou-lhe o oficial: Senhor, desce, antes que meu filho morra.
50 Biz̃i Jesús unëꞌ rëbinëꞌ lëbëꞌ:
50 Vai, disse-lhe Jesus; teu filho vive. O homem creu na palavra de Jesus e partiu.
51 Cati zeyoguëꞌ gatzo neza, binedyinnëꞌ z̃an yuꞌu quienëꞌ, caora naꞌ bedzaganëꞌ yaca benꞌ zulaohuëꞌ. Naꞌ biz̃i unayaquëꞌ rëbiyaquëꞌ benꞌ xaꞌnyaquëꞌ:
51 Já ele descia, quando os seus servos lhe vieram ao encontro, anunciando-lhe que o seu filho vivia.
52 Biz̃i benꞌ empleado unabëꞌ yaca benꞌ zulaohuëꞌ unëꞌ:
52 Então, indagou deles a que hora o seu filho se sentira melhor. Informaram: Ontem, à hora sétima a febre o deixou.
53 Biz̃i benꞌ empleado xuzi xcuidiꞌ raca z̃hueꞌ, bezaquenëꞌ caora gudyi Jesús lëbëꞌ: “Hueyaca z̃iꞌiloꞌ bigatibiꞌ”, lëhora naꞌ labeyacatebiꞌ. Canaꞌ guca gulenëꞌ quie Jesús. Lëscanꞌ gule yugulute yaca benꞌ nitaꞌ z̃an yuꞌu quienëꞌ.
53 Com isto, reconheceu o pai ser aquela precisamente a hora em que Jesus lhe dissera: Teu filho vive; e creu ele e toda a sua casa.
54 Lëcanaꞌ guca laorupe lasa bluꞌeguëꞌ seña quie yelaꞌ huaca quienëꞌ caora cati uzëꞌë estado Judea bdyinnëꞌ estado Galilea.
54 Foi este o segundo sinal que fez Jesus, depois de vir da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.