João 4
Xtiʼidzaʼ Diuzi (ZPCNT) vs NTLH
1 Biz̃i bdyin dza blëꞌë yaca benꞌ fariseo de que unao benꞌ zëra Jesús ca benꞌ unao Juan. Lëzi bëꞌ Jesús lao benꞌ zëra ca Juan.
1 Os fariseus ouviram dizer que Jesus estava ganhando mais discípulos e batizava mais pessoas do que João.
2 Pero cala Jesús bëꞌnëꞌ lao benëꞌ, dechanꞌ yaca benꞌ quienëꞌ, lëlëyaquëꞌ bëꞌyaquëꞌ lao yaca benëꞌ.
2 (De fato, não era Jesus quem batizava, e sim os seus discípulos.)
3 Caora gucabëꞌ Jesús ca rna yaca benꞌ fariseo, naꞌ uzëꞌë estado Judea zioguëꞌ bdyinnëꞌ estado Galilea.
3 Quando Jesus ficou sabendo disso, saiu da Judeia e voltou para a Galileia.
4 Con ganꞌ zionëꞌ reꞌennan tenëꞌ estado Samaria.
4 No caminho, ele tinha de passar pela região da Samaria.
5 Canaꞌ bdyinnëꞌ yedyi Sicar quie estado Samaria. Nacan gaꞌalaꞌ ganꞌ de layu bëꞌ Jacob z̃iꞌinëꞌ José canaꞌte gula.
5 Ele chegou a uma cidade da Samaria, chamada Sicar, que ficava perto das terras que Jacó tinha dado ao seu filho José.
6 Biz̃i bdyinnëꞌ ganꞌ reꞌ pozo nisa ta ulëchi xuzixtaꞌonëꞌ Jacob. Naꞌ como danꞌ banexaquenëꞌ yuꞌunëꞌ neza, caora naꞌ ureꞌnëꞌ ruꞌa pozo aruen cadu gatzo dza.
6 Ali ficava o poço de Jacó. Era mais ou menos meio-dia quando Jesus, cansado da viagem, sentou-se perto do poço.
7 — ausente —
7 Uma mulher samaritana veio tirar água, e Jesus lhe disse:
8 — ausente —
8 (Os discípulos de Jesus tinham ido até a cidade comprar comida.)
9 Naꞌra una nigula naꞌ rëbinëꞌ Jesús:
9 A mulher respondeu: — O senhor é judeu, e eu sou samaritana. Então como é que o senhor me pede água? (Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.)
10 Biz̃i una Jesús rëbinëꞌ nigula:
10 Então Jesus disse:
11 Naꞌra una nigula rëbinëꞌ Jesús:
11 Ela respondeu: — O senhor não tem balde para tirar água, e o poço é fundo. Como é que vai conseguir essa água da vida?
12 Ulëchi xuzixtaꞌoro Jacob pozo niga ga hueꞌenëꞌ cuinnëꞌ len z̃iꞌinëꞌ len yaca bia guixiꞌ udapëꞌ. Niaꞌ luëꞌ, ¿biz̃i rnabëꞌroꞌ luëꞌ ca lëbëꞌ?
12 Nosso antepassado Jacó nos deu este poço. Ele, os seus filhos e os seus animais beberam água daqui. Será que o senhor é mais importante do que Jacó?
13 Naꞌ biz̃i Jesús nëꞌ rëbinëꞌ nigula:
13 Então Jesus disse:
14 Pero nu yaca benꞌ yoꞌo nisa huaꞌ nëꞌëdiꞌ, bira ibiliyaquëꞌ. Huaca quieyaquëꞌ ca quie tu ga ralo nisa luꞌu laxtaꞌoyaquëꞌ tacuenda gataꞌ yelaꞌ neban quiejëꞌ tuzioli.
14 mas a pessoa que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Porque a água que eu lhe der se tornará nela uma fonte de água que dará vida eterna.
15 Naꞌra una nigula rëbinëꞌ Jesús:
15 Então a mulher pediu: — Por favor, me dê dessa água! Assim eu nunca mais terei sede e não precisarei mais vir aqui buscar água.
16 Biz̃i unë Jesús rëbinëꞌ nigula:
16 — Vá chamar o seu marido e volte aqui! — ordenou Jesus.
17 Naꞌra una nigula rëbinëꞌ lëbëꞌ:
17 — Eu não tenho marido! — respondeu a mulher. Então Jesus disse:
18 Naꞌ biz̃i nëꞌ niaꞌ, baozulaoꞌ lao gaꞌyoꞌ beꞌmbyu. Naꞌ benꞌ zulaoꞌ naꞌa, cala xquiuloꞌ. Lëlënaꞌ nacacazin tali ca unaoꞌ.
18 pois já teve cinco, e este que você tem agora não é, de fato, seu marido. Sim, você falou a verdade.
19 Bëꞌ be nigula ca una Jesús, unëꞌ rëbinëꞌ lëbëꞌ:
19 A mulher respondeu: — Agora eu sei que o senhor é um
20 Nëꞌëdiꞌ niaꞌ de que uyonlaꞌadyiꞌ yaca benꞌ xuzixtaꞌondoꞌ Diuzi ganꞌ zu yaꞌa niga. Naꞌ biz̃i leꞌe, benꞌ Israel, nale ciudad Jerusalén, lëganaꞌ reyaꞌalaꞌ tzionlaꞌadyiꞌ yaca benëꞌ Diuzi.
20 Os nossos antepassados adoravam a Deus neste monte , mas vocês, judeus, dizem que Jerusalém é o lugar onde devemos adorá-lo.
21 Biz̃i una Jesús rëbinëꞌ nigula:
21 Jesus disse:
22 Leꞌe benꞌ Samaritano, binezile nu tzionlaꞌadyiꞌle, pero nëtoꞌ banezcazindoꞌ nu tzionlaꞌadyiꞌndoꞌ. Conlë yaca benꞌ Israel pcaꞌn Diuzi diꞌidzaꞌ quienëꞌ tacuenda inezi yaca benëꞌ bi reꞌen Diuzi huejëꞌ ta yeyëri laxtaꞌojëꞌ laohuëꞌ.
22 Vocês, samaritanos, não sabem o que adoram, mas nós sabemos o que adoramos porque a salvação vem dos judeus.
23 Baruen bago idyin hora cati yaca benꞌ rionlaꞌadyiꞌ Diuzi tzionlaꞌadyiꞌyaquëꞌ lëbëꞌ conlë Bichi Be quienëꞌ, lëscanꞌ conlë diꞌidzaꞌ li cabëꞌ reꞌen Diuzi. Lëyaca benꞌ rue canaꞌ, raxe Diuzi tzionlaꞌadyiꞌyaquëꞌ lëbëꞌ.
23 Mas virá o tempo, e, de fato, já chegou, em que os verdadeiros adoradores vão adorar o Pai em espírito e em verdade. Pois são esses que o Pai quer que o adorem.
24 Naca Diuzi benꞌ bichi be. Lëlenaꞌ yaca benꞌ rionlaꞌadyiꞌ lëbëꞌ, reyaꞌalaꞌ tzionlaꞌadyiꞌyaquëꞌ lëbëꞌ conlë bichi be quieyaquëꞌ, lëscanꞌ conlë diꞌidzaꞌ li cabëꞌ reꞌen Diuzi.
24 Deus é Espírito, e por isso os que o adoram devem adorá-lo em espírito e em verdade.
25 Naꞌra una nigula rëbinëꞌ lëbëꞌ:
25 A mulher respondeu: — Eu sei que o
26 Naꞌra una Jesús rëbinëꞌ lëbëꞌ:
26 Então Jesus afirmou:
27 Naꞌra cati bedyin yaca benꞌ quienëꞌ ganꞌ zënëꞌ, tu bebanziyaquëꞌ ruꞌelë Jesús diꞌidzaꞌ nigula Samaritana. Pero bibeyaz̃ocaziyaquëꞌ bi yëbiyaquëꞌ lëbëꞌ bi diꞌidzaꞌ ruꞌelënëꞌ nigula.
27 Naquele momento chegaram os seus discípulos e ficaram admirados, pois ele estava conversando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou à mulher o que ela queria. E também não perguntaram a Jesus por que motivo ele estava falando com ela.
28 Canaꞌ guca pcaꞌn nigula reꞌe quienëꞌ, bezëꞌë zioguëꞌ laꞌo yedyi quienëꞌ yetixogueꞌnëꞌ yaca benꞌ yedyi naꞌ unëꞌ rëbinëꞌ leyaquëꞌ:
28 Em seguida, a mulher deixou ali o seu pote, voltou até a cidade e disse a todas as pessoas:
29 ―Yaꞌ tzioro ilëꞌëro tu beꞌmbyu laga unëꞌ nëꞌëdiꞌ ca naca ta babiaꞌ. ¿Cala lëbëꞌ naquëꞌ benꞌ Cristo?
29 — Venham ver o homem que disse tudo o que eu tenho feito. Será que ele é o Messias?
30 Naꞌra uzaꞌ yaca benꞌ lao yedyi yenáꞌyaquëꞌ ganꞌ zë Jesús.
30 Muitas pessoas saíram da cidade e foram para o lugar onde Jesus estava.
31 Tu zadyinra benꞌ lao yedyi, caora naꞌ una yaca benꞌ quie Jesús rëbiyaquëꞌ lëbëꞌ:
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus: — Mestre, coma alguma coisa!
32 Naꞌra unëꞌ rëbinëꞌ leyaquëꞌ:
32 Jesus respondeu:
33 Naꞌra uzulao yaca benꞌ quienëꞌ rëbiyaquëꞌ laguedyiyaquëꞌ:
33 Então os discípulos começaram a perguntar uns aos outros: — Será que alguém já trouxe comida para ele?
34 Biz̃i una Jesús rëbinëꞌ yaca benꞌ quiëꞌ:
34 — A minha comida — disse Jesus — é fazer a vontade daquele que me enviou e terminar o trabalho que ele me deu para fazer.
35 ’Naꞌ leꞌe nale: “Neruꞌen lato itapa biuꞌ ta yeziꞌro usecho.” Naꞌ biz̃i nëꞌëdiꞌ niaꞌ: “Ulenaꞌcara ca naca quie layela como danꞌ bade yeza bidyi baguca yeziꞌron.”
35 Vocês costumam dizer: “Daqui a quatro meses teremos a colheita.” Mas olhem e vejam bem os campos: o que foi plantado já está maduro e pronto para a colheita.
36 Ca naca quie benꞌ beziꞌ usecho, canaꞌ huaziꞌguëꞌ xlaz̃oguëꞌ. Huazulëcazinëꞌ Diuzi tuzioli. Tanaꞌ lenaꞌ redaohue lao rupateyaquëꞌ, ca benꞌ raza, ca benꞌ yeziꞌ usecho.
36 Quem colhe recebe o seu salário, e o resultado do seu trabalho é a vida eterna para as pessoas. E assim tanto o que semeia como o que colhe se alegrarão juntos.
37 Nacan tali ca na benëꞌ: “Tuëꞌ raza, naꞌ ituëꞌ yeziꞌnëꞌ usecho.”
37 Porque é verdade o que dizem: “Um semeia, e outro colhe.”
38 Biz̃i nëꞌëdiꞌ iseꞌelaꞌ leꞌe ta yeziꞌle usecho quie Diuzi ga biguzale. Nacan ta guza benꞌ tula, benꞌ ruerë dyin quie Diuzi. Naꞌ biz̃i leꞌe redaohuele yeziꞌle usecho quie Diuzi. Reꞌen Diuzi inao yaca benëꞌ xnezëꞌ. ―Canaꞌ una Jesús rëbinëꞌ leyaquëꞌ.
38 Eu mandei vocês colherem onde não trabalharam; outros trabalharam ali, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 Naꞌ biz̃i yaca benꞌ zë, benꞌ Samaria, benꞌ nitaꞌ yedyi Sicar, guleyaquëꞌ quie Jesús danꞌ una nigula: “Unanëꞌ nëꞌëdiꞌ yugulu ca ta babiaꞌ.”
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus porque a mulher tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu tenho feito.”
40 Biz̃i cati bdyin yaca benꞌ Samaria ganꞌ zë Jesús, caora naꞌ unëyëchiꞌyaquëꞌ para yegaꞌnlë Jesús leyaquëꞌ. Naꞌra begaꞌn Jesús uzulënëꞌ leyaquëꞌ lao chopa dza.
40 Quando os samaritanos chegaram ao lugar onde Jesus estava, pediram a ele que ficasse com eles, e Jesus ficou ali dois dias.
41 Lëcanaꞌ guca gulera yaca benꞌ zë quie Jesús beyaquëꞌ ca unanëꞌ.
41 E muitos outros creram por causa da mensagem dele.
42 Naꞌra unayaquëꞌ rëbiyaquëꞌ nigula:
42 Eles diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você disse que nós cremos, mas porque nós mesmos o ouvimos falar. E sabemos que ele é, de fato, o Salvador do mundo.
43 Ude lao chopa dza uzulënëꞌ leyaquëꞌ estado Samaria, naꞌ uzëꞌë zionëꞌ estado Galilea.
43 Depois de ficar dois dias ali, Jesus foi para a região da Galileia.
44 Canaꞌ guca uzaꞌnëꞌ bdyinnëꞌ estado Galilea. Naꞌra cuinnëꞌ unëꞌ cabëꞌ raca quie yaca benꞌ rguixogueꞌ diꞌidzaꞌ laꞌiya quie Diuzi. Birapalaꞌn benꞌ lao yedyi quienëꞌ lëbëꞌ.
44 Pois, como ele mesmo disse: “Um profeta não é respeitado na sua própria terra.”
45 Pues cati bdyinnëꞌ estado Galilea, naꞌ yaca benꞌ nitaꞌ ganꞌ bdyinnëꞌ, beziꞌyaquëꞌ lëbëꞌ dyëꞌëdi como danꞌ baoyoyaquëꞌ ciudad Jerusalén dza naꞌ cati raca lani quie pascua, blëꞌëyaquëꞌ cabëꞌ bënëꞌ cati uyoguëꞌ ciudad Jerusalén.
45 Quando chegou à Galileia, os moradores dali o receberam bem. É que eles tinham ido à Festa da Páscoa , em Jerusalém, e tinham visto tudo o que Jesus havia feito lá.
46 Biz̃i naꞌ bdyinnëꞌ ciudad Caná quie estado Galilea. Lëganaꞌ bexinoguëꞌ nisa beyuenëꞌn vino. Naꞌra ciudad Capernaum zu tu benꞌ rnabëꞌ naquëꞌ empleado quie gobierno rey. Naꞌ zu tu z̃iꞌinëꞌ raca z̃hueꞌbiꞌ.
46 Jesus voltou a Caná da Galileia, onde havia transformado água em vinho. Estava ali um alto funcionário público que morava em Cafarnaum. Ele tinha em casa um filho doente.
47 Caora unezi benꞌ empleado uzaꞌ Jesús estado Judea bdyinnëꞌ estado Galilea, naꞌ uzëꞌë zioguëꞌ tzeguedyinëꞌ Jesús ta tzionëꞌ z̃an yuꞌu quienëꞌ ta yeyuenëꞌ z̃iꞌi benꞌ naꞌ, porque debiꞌ raca z̃hueꞌbiꞌ bagatibiꞌ.
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi pedir a ele que fosse a Cafarnaum e curasse o seu filho, que estava morrendo.
48 Naꞌra una Jesús rëbinëꞌ benꞌ naꞌ:
48 Jesus disse ao funcionário:
49 Biz̃i una benꞌ naca empleado:
49 Ele respondeu: — Senhor, venha depressa, antes que o meu filho morra!
50 Biz̃i Jesús unëꞌ rëbinëꞌ lëbëꞌ:
50 — Volte para casa! O seu filho vai viver! — disse Jesus. Ele creu nas palavras de Jesus e foi embora.
51 Cati zeyoguëꞌ gatzo neza, binedyinnëꞌ z̃an yuꞌu quienëꞌ, caora naꞌ bedzaganëꞌ yaca benꞌ zulaohuëꞌ. Naꞌ biz̃i unayaquëꞌ rëbiyaquëꞌ benꞌ xaꞌnyaquëꞌ:
51 No caminho encontrou-se com os seus empregados, que disseram: — O seu filho está vivo!
52 Biz̃i benꞌ empleado unabëꞌ yaca benꞌ zulaohuëꞌ unëꞌ:
52 Então ele perguntou a que horas o filho havia começado a melhorar. Os empregados responderam: — Ontem, à uma da tarde, a febre passou.
53 Biz̃i benꞌ empleado xuzi xcuidiꞌ raca z̃hueꞌ, bezaquenëꞌ caora gudyi Jesús lëbëꞌ: “Hueyaca z̃iꞌiloꞌ bigatibiꞌ”, lëhora naꞌ labeyacatebiꞌ. Canaꞌ guca gulenëꞌ quie Jesús. Lëscanꞌ gule yugulute yaca benꞌ nitaꞌ z̃an yuꞌu quienëꞌ.
53 Aí o pai lembrou que havia sido naquela mesma hora que Jesus tinha dito: “O seu filho vai viver.” Então ele e toda a família creram em Jesus.
54 Lëcanaꞌ guca laorupe lasa bluꞌeguëꞌ seña quie yelaꞌ huaca quienëꞌ caora cati uzëꞌë estado Judea bdyinnëꞌ estado Galilea.
54 Esse foi o segundo milagre que Jesus fez depois de ter ido da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.