Atos 22
Xtiʼidzaʼ Diuzi (ZPCNT) vs VC
1 ―Bichaꞌ benꞌ Israel, ni huaꞌ defender cuinaꞌ. Ulezëcara nagale quiaꞌ.
1 Irmãos e pais, ouvi o que vos tenho a dizer em minha defesa.
2 Caora beyaquëꞌ rnë Pablo diꞌidzaꞌ hebreo, mazera begaꞌnjëꞌ chizi. Naꞌra unëꞌ rëbinëꞌ leyaquëꞌ:
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, escutaram-no com a maior atenção.
3 ―Nacariaꞌ benꞌ Israel ca leꞌe. Gologaꞌ tu ciudad nebaba Cilicia laona Tarso. Pero ciudad Jerusalén niga bgulaꞌ. Lëzi zë iza uyaꞌa escuela ni ga psëdi maestro Gamaliel nëꞌëdiꞌ yugulu con cabëꞌ rna ley pcaꞌn Diuzi lao naꞌa xuzixtaꞌoro Moisés dza naꞌte. Du guicho du laꞌadyaꞌ biaꞌ mandado cabëꞌ pensari gucaꞌ una Diuzi nëꞌëdiꞌ, laga ca ruele leꞌe naꞌa.
3 Continuou ele: Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade, instruí-me aos pés de Gamaliel, em toda a observância da lei de nossos pais, partidário entusiasta da causa de Deus como todos vós também o sois no dia de hoje.
4 Lëscanꞌ bëriaꞌ contra yaca benꞌ nao xneza Jesús. Begunniꞌa leyaquëꞌ hasta biaꞌ balajëꞌ preso bdziꞌayaquëꞌ luꞌu dyiguiba ta gatijëꞌ, len beꞌmbyu, len nigula.
4 Eu persegui de morte essa doutrina, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres.
5 Pues naca xanꞌ pxuzi len yaca los demás benꞌ rnabëꞌ testigo de que benyaquëꞌ nëꞌëdiꞌ guichi nuꞌa zaꞌa lao ja bichiro benꞌ Israel, benꞌ nitaꞌ ciudad Damasco. Dyëꞌëdi neziyaquëꞌ uyaꞌa yedilogaꞌ yaca benꞌ nao xneza Jesús ta huaꞌayaquëꞌ preso yequiꞌayaquëꞌ ciudad Jerusalén ni ta gacajëꞌ castigo.
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos anciãos me são testemunhas. E foi deles que também recebi cartas para os irmãos de Damasco, para onde me dirigi, com o fim de prender os que lá se achassem e trazê-los a Jerusalém, para que fossem castigados.
6 ’Naꞌ zaꞌ tu neza dza naꞌ, bagazi idyinaꞌ ciudad Damasco, caora naꞌ cadu laꞌodza tu sasazi uyëzi tu xniꞌ guiꞌ zaꞌn guibá uyëchon nëꞌëdiꞌ ga zaꞌ tu neza naꞌ.
6 Ora, estando eu a caminho, e aproximando-me de Damasco, pelo meio-dia, de repente me cercou uma forte luz do céu.
7 Caora naꞌ bdiaꞌ yu bedaꞌ unë tu benꞌ una nëꞌëdiꞌ: “Saulo, ¿bixquienꞌ ruꞌ contra nëꞌëdiꞌ?”
7 Caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Naꞌra unabaꞌ rëbaꞌnëꞌ: “¿Nuz̃i luëꞌ, Señor?” Hora naꞌ unëꞌ rëbinëꞌ nëꞌëdiꞌ: “Nëꞌëdiꞌ Jesús, benꞌ yedyi Nazaret. Nacaꞌ benꞌ rueloꞌ contra.” Canaꞌ unëꞌ nëꞌëdiꞌ.
8 Eu repliquei: Quem és tu, Senhor? A voz me disse: Eu sou Jesus de Nazaré, a quem tu persegues.
9 Pues yaca benꞌ zaꞌliaꞌ, legazi bdzebiyaquëꞌ, porque blëꞌëyaquëꞌ xniꞌ guiꞌ, pero biuyoñeꞌeyaquëꞌ xtiꞌidzaꞌ benꞌ unë nëꞌëdiꞌ.
9 Os meus companheiros viram a luz, mas não ouviram a voz de quem falava.
10 Naꞌ agudyaꞌnëꞌ: “¿Biz̃i ca reꞌenloꞌ huaꞌ, Señor?” Naꞌra unëꞌ rëbinëꞌ nëꞌëdiꞌ: “Beyasa, uyo ciudad Damasco. Bëꞌ bazuloꞌ ciudad naꞌ, naiseꞌelaꞌ nu benꞌ ina luëꞌ bi hueloꞌ.” Canaꞌ unëꞌ nëꞌëdiꞌ.
10 Então eu disse: Senhor, que devo fazer? E o Senhor me respondeu: Levanta-te, vai a Damasco e lá te será dito tudo o que deves fazer.
11 Pero como dyin quie xniꞌ guiꞌ naꞌ, pchulan laohuaꞌ, bira blëꞌëdaꞌ. Quie lenaꞌ bëxo yaca benꞌ zaꞌliaꞌ naꞌa bdyinndoꞌ ciudad Damasco naꞌ.
11 Como eu não pudesse ver por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos meus companheiros, cheguei a Damasco.
12 ’Pues ciudad naꞌ zu tu benꞌ lao Ananías. Naquëꞌ benꞌ nao ley pcaꞌn Diuzi lao naꞌa xuzixtaꞌoro Moisés. Yugu yaca benꞌ Israel nitaꞌ ciudad Damasco nayaquëꞌ quienëꞌ de que naquëꞌ benꞌ huen gula.
12 Um certo Ananias, homem piedoso e observador da lei, muito bem conceituado entre todos os judeus daquela cidade,
13 Caora naꞌ bida Ananías denëꞌë nëꞌëdiꞌ. Cati blaꞌnëꞌ naꞌ, unëꞌ nëꞌëdiꞌ: “Bichaꞌ Saulo, abdyin hora yelëꞌëloꞌ tatula.” Caora unëꞌ canaꞌ labeyacate laohuaꞌ. Belëꞌëdaꞌ dyëꞌëdi.
13 veio ter comigo e disse-me: Irmão Saulo, recobra a tua vista. Naquela mesma hora pude enxergá-lo.
14 Naꞌra unëꞌ rëbinëꞌ nëꞌëdiꞌ: “Ulio Diuzi luëꞌ desde dza naꞌte ta ineziloꞌ ca reꞌen Diuzi gaca, lëzi ta ilëꞌëloꞌ z̃iꞌinëꞌ, benꞌ naca laꞌiya quienëꞌ, lëscanꞌ ta yeloꞌ xchiꞌnëꞌ.
14 Continuou ele: O Deus de nossos pais te predestinou para que conhecesses a sua vontade, visses o Justo e ouvisses a palavra da sua boca,
15 Naꞌra reꞌen Diuzi gacoꞌ testigo lao yaca benꞌ nitaꞌ duz̃e yedyi layu, ta yëboꞌyaquëꞌ cabëꞌ babeloꞌ, cabëꞌ bablëꞌëloꞌ.
15 pois lhe serás, diante de todos os homens, testemunha das coisas que tens visto e ouvido.
16 Naꞌra, bitzëloꞌ. Uzuli, bëꞌ lato hueꞌ benëꞌ laoloꞌ. Ulidzoꞌ Jesús naꞌ uzëtoloꞌ laohuëꞌ tacuenda yeyula dulaꞌ xquia quioꞌ.” Canaꞌ una Ananías cati bidëꞌ denëꞌë nëꞌëdiꞌ.
16 E agora, por que tardas? Levanta-te. Recebe o batismo e purifica-te dos teus pecados, invocando o seu nome.
17 ’Naꞌra cati bedyinaꞌ ciudad Jerusalén, uyaꞌa luꞌu idaoꞌ rnabëꞌra naꞌ, biaꞌ orar.
17 Voltei para Jerusalém e, orando no templo, fui arrebatado em êxtase.
18 Pues guca quiaꞌ ca tu benꞌ uxusa, blëꞌëdaꞌ Jesús. Hora naꞌ unëꞌ nëꞌëdiꞌ: “Labegazi yezaꞌloꞌ ciudad Jerusalén niga, porque bihuejëꞌ cuenda ca diꞌidzaꞌ quiaꞌ yëboꞌjëꞌ.”
18 E vi Jesus que me dizia: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 Naꞌra gudyaꞌnëꞌ: “Pero señor, dyëꞌëdi nezijëꞌ con cabëꞌ biaꞌ dza naꞌ, uyuꞌa luꞌu yaca sinagoga radilogaꞌ yaca benꞌ nao xneza Jesús ta yequiꞌayaquëꞌ udziꞌajëꞌ dyiguiba ruꞌayaquëꞌ ziꞌ.
19 Eu repliquei: Senhor, eles sabem que eu encarcerava e açoitava com varas nas sinagogas os que crêem em ti.
20 Lëzi cati bëtiyaquëꞌ Esteban, benꞌ udixogueꞌ xtiꞌidzoꞌ, gucaꞌ de acuerdo danꞌ bëtiyaquëꞌ lëbëꞌ. Udapaꞌ gaban quie yaca benꞌ bëti lëbëꞌ.” Canaꞌ gudyaꞌ Jesús.
20 E quando se derramou o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu estava presente, consentia nisso e guardava os mantos dos que o matavam.
21 Naꞌra una Jesús nëꞌëdiꞌ tatula: “Labe uyo, porque rseꞌelaꞌ luëꞌ zituꞌ ga nitaꞌ ja benꞌ binaca benꞌ Israel ta tzetixogueꞌloꞌ leyaquëꞌ con cabëꞌ rna xtiꞌidzaꞌ.” Pues canaꞌ guca quiaꞌ cati uzulaohuaꞌ rnaohuaꞌ xneza Jesús.
21 Mas ele me respondeu: Vai, porque eu te enviarei para longe, às nações...
22 Hora naꞌ bira bzënagajëꞌ ca diꞌidzaꞌ una Pablo, naꞌ unëyaquëꞌ zidzo nayaquëꞌ:
22 Haviam-no escutado até essa palavra. Então levantaram a voz: Tira do mundo esse homem! Não é digno de viver!
23 Naꞌra bipsan ja benꞌ nitaꞌ naꞌ rnëyaquëꞌ zidzo. Yelaꞌ rdzaꞌ quiejëꞌ bzeyaquëꞌ gaban quiejëꞌ ladza. Lëzi bzerëyaquëꞌ bëxte ladza.
23 Como vociferassem, arrojassem de si as vestes e lançassem pó ao ar,
24 Quie lenaꞌ bë comandante mandado ta udzeꞌyaquëꞌ Pablo luꞌu cuarto quiejëꞌ naꞌ. Pero lëzi bënëꞌ mandado qui yaca soldado lëbëꞌ con guidi tacuenda naꞌ a la fuerza yëbinëꞌ leyaquëꞌ ca bi falta quienëꞌ de, danꞌ rnë yaca benꞌ naꞌ zidzo contra lëbëꞌ.
24 o tribuno mandou recolhê-lo à cidadela, açoitá-lo e submetê-lo a torturas, para saber por que causa clamavam assim contra ele.
25 Pues banuquioyaquëꞌ Pablo ta quiyaquëꞌ lëbëꞌ caora unënëꞌ gudyinëꞌ capitán naꞌ:
25 Quando o iam amarrando com a correia, Paulo perguntou a um centurião que estava presente: É permitido açoitar um cidadão romano que nem sequer foi julgado?
26 Naꞌra caora be capitán naꞌ ca una Pablo, uyonëꞌ yetixogueꞌnëꞌ comandante gudyinëꞌ lëbëꞌ:
26 Ao ouvir isso, o centurião foi ter com o tribuno e avisou-o: Que vais fazer? Este homem é cidadão romano.
27 Canaꞌ zio comandante ga zë Pablo unabëꞌ gudyinëꞌ lëbëꞌ:
27 Veio o tribuno e perguntou-lhe: Dize-me, és romano? Sim, respondeu-lhe.
28 Naꞌ gudyi comandante lëbëꞌ:
28 O tribuno replicou: Eu adquiri este direito de cidadão por grande soma de dinheiro. Paulo respondeu: Pois eu o sou de nascimento.
29 Pues cati be yaca benꞌ banitaꞌja quija lëbëꞌ de que naca Pablo cuenda quie ciudad Roma, bebigaꞌjëꞌ ga zënëꞌ. Hasta cuin comandante naꞌ bdzebinëꞌ danꞌ ilëꞌëtiꞌzi ca bënëꞌ Pablo castigo sin binegaca justicia quienëꞌ lao juez.
29 Apartaram-se então dele os que iam torturá-lo. O tribuno alarmou-se porque o mandara acorrentar, sendo ele um cidadão romano.
30 Naꞌra beteyu dza tula naꞌ, guꞌun comandante inezinëꞌ dyëꞌëdi bixquienꞌ rao yaca benꞌ Israel Pablo xquia. Quie lenaꞌ bexëdyijëꞌ caden naꞌ nerionëꞌ, bë comandante naꞌ mandado ta yedupa yaca pxuzi lente yugu yaca los demás benꞌ rnabëꞌ quie benꞌ Israel, benꞌ nitaꞌ ciudad Jerusalén. Caora babedupayaquëꞌ naꞌ, naꞌra ulio comandante naꞌ Pablo luꞌu cuarto ga denëꞌ psedyinnëꞌ lëbëꞌ lao yaca benꞌ babedupa naꞌ.
30 No dia seguinte, querendo saber com mais exatidão de que os judeus o acusavam, soltou-o e ordenou que se reunissem os sumos sacerdotes e todo o Grande Conselho. Trouxe Paulo e o mandou comparecer diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.