Atos 22
Xtiʼidzaʼ Diuzi (ZPCNT) vs NVT
1 ―Bichaꞌ benꞌ Israel, ni huaꞌ defender cuinaꞌ. Ulezëcara nagale quiaꞌ.
1 “Irmãos e pais”, disse Paulo. “Ouçam-me enquanto apresento minha defesa.”
2 Caora beyaquëꞌ rnë Pablo diꞌidzaꞌ hebreo, mazera begaꞌnjëꞌ chizi. Naꞌra unëꞌ rëbinëꞌ leyaquëꞌ:
2 Quando o ouviram falar em aramaico, o silêncio foi ainda maior.
3 ―Nacariaꞌ benꞌ Israel ca leꞌe. Gologaꞌ tu ciudad nebaba Cilicia laona Tarso. Pero ciudad Jerusalén niga bgulaꞌ. Lëzi zë iza uyaꞌa escuela ni ga psëdi maestro Gamaliel nëꞌëdiꞌ yugulu con cabëꞌ rna ley pcaꞌn Diuzi lao naꞌa xuzixtaꞌoro Moisés dza naꞌte. Du guicho du laꞌadyaꞌ biaꞌ mandado cabëꞌ pensari gucaꞌ una Diuzi nëꞌëdiꞌ, laga ca ruele leꞌe naꞌa.
3 Então Paulo disse: “Sou judeu, nascido em Tarso, cidade da Cilícia. Fui criado aqui em Jerusalém e educado por Gamaliel. Como aluno dele, fui instruído rigorosamente em nossas leis e nos costumes judaicos. Tornei-me muito zeloso de honrar a Deus em tudo que fazia, como vocês são hoje.
4 Lëscanꞌ bëriaꞌ contra yaca benꞌ nao xneza Jesús. Begunniꞌa leyaquëꞌ hasta biaꞌ balajëꞌ preso bdziꞌayaquëꞌ luꞌu dyiguiba ta gatijëꞌ, len beꞌmbyu, len nigula.
4 E fui ao encalço dos seguidores do Caminho, perseguindo alguns até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na prisão.
5 Pues naca xanꞌ pxuzi len yaca los demás benꞌ rnabëꞌ testigo de que benyaquëꞌ nëꞌëdiꞌ guichi nuꞌa zaꞌa lao ja bichiro benꞌ Israel, benꞌ nitaꞌ ciudad Damasco. Dyëꞌëdi neziyaquëꞌ uyaꞌa yedilogaꞌ yaca benꞌ nao xneza Jesús ta huaꞌayaquëꞌ preso yequiꞌayaquëꞌ ciudad Jerusalén ni ta gacajëꞌ castigo.
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos líderes do povo podem confirmar isso. Recebi deles cartas para nossos irmãos judeus em Damasco que me autorizavam a trazer os seguidores do Caminho de lá para Jerusalém, em cadeias, para serem castigados.
6 ’Naꞌ zaꞌ tu neza dza naꞌ, bagazi idyinaꞌ ciudad Damasco, caora naꞌ cadu laꞌodza tu sasazi uyëzi tu xniꞌ guiꞌ zaꞌn guibá uyëchon nëꞌëdiꞌ ga zaꞌ tu neza naꞌ.
6 “Quando me aproximava de Damasco, por volta do meio-dia, de repente uma luz muito intensa brilhou ao meu redor.
7 Caora naꞌ bdiaꞌ yu bedaꞌ unë tu benꞌ una nëꞌëdiꞌ: “Saulo, ¿bixquienꞌ ruꞌ contra nëꞌëdiꞌ?”
7 Caí no chão e ouvi uma voz que me disse: ‘Saulo, Saulo, por que você me persegue?’.
8 Naꞌra unabaꞌ rëbaꞌnëꞌ: “¿Nuz̃i luëꞌ, Señor?” Hora naꞌ unëꞌ rëbinëꞌ nëꞌëdiꞌ: “Nëꞌëdiꞌ Jesús, benꞌ yedyi Nazaret. Nacaꞌ benꞌ rueloꞌ contra.” Canaꞌ unëꞌ nëꞌëdiꞌ.
8 “‘Quem és tu, Senhor?’, perguntei. “E a voz respondeu: ‘Sou Jesus, o nazareno,
9 Pues yaca benꞌ zaꞌliaꞌ, legazi bdzebiyaquëꞌ, porque blëꞌëyaquëꞌ xniꞌ guiꞌ, pero biuyoñeꞌeyaquëꞌ xtiꞌidzaꞌ benꞌ unë nëꞌëdiꞌ.
9 Os que me acompanhavam viram a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 Naꞌ agudyaꞌnëꞌ: “¿Biz̃i ca reꞌenloꞌ huaꞌ, Señor?” Naꞌra unëꞌ rëbinëꞌ nëꞌëdiꞌ: “Beyasa, uyo ciudad Damasco. Bëꞌ bazuloꞌ ciudad naꞌ, naiseꞌelaꞌ nu benꞌ ina luëꞌ bi hueloꞌ.” Canaꞌ unëꞌ nëꞌëdiꞌ.
10 “Então perguntei: ‘Que devo fazer, Senhor?’. “E o Senhor me disse: ‘Levante-se e entre em Damasco, onde lhe dirão tudo que você deve fazer’.
11 Pero como dyin quie xniꞌ guiꞌ naꞌ, pchulan laohuaꞌ, bira blëꞌëdaꞌ. Quie lenaꞌ bëxo yaca benꞌ zaꞌliaꞌ naꞌa bdyinndoꞌ ciudad Damasco naꞌ.
11 “A luz intensa havia me deixado cego, e meus companheiros tiveram de levar-me pela mão a Damasco.
12 ’Pues ciudad naꞌ zu tu benꞌ lao Ananías. Naquëꞌ benꞌ nao ley pcaꞌn Diuzi lao naꞌa xuzixtaꞌoro Moisés. Yugu yaca benꞌ Israel nitaꞌ ciudad Damasco nayaquëꞌ quienëꞌ de que naquëꞌ benꞌ huen gula.
12 Vivia ali Ananias, um homem devoto, dedicado à lei e muito respeitado por todos os judeus da cidade.
13 Caora naꞌ bida Ananías denëꞌë nëꞌëdiꞌ. Cati blaꞌnëꞌ naꞌ, unëꞌ nëꞌëdiꞌ: “Bichaꞌ Saulo, abdyin hora yelëꞌëloꞌ tatula.” Caora unëꞌ canaꞌ labeyacate laohuaꞌ. Belëꞌëdaꞌ dyëꞌëdi.
13 Ele veio, colocou-se ao meu lado e disse: ‘Irmão Saulo, volte a enxergar’. E, naquele mesmo instante, pude vê-lo.
14 Naꞌra unëꞌ rëbinëꞌ nëꞌëdiꞌ: “Ulio Diuzi luëꞌ desde dza naꞌte ta ineziloꞌ ca reꞌen Diuzi gaca, lëzi ta ilëꞌëloꞌ z̃iꞌinëꞌ, benꞌ naca laꞌiya quienëꞌ, lëscanꞌ ta yeloꞌ xchiꞌnëꞌ.
14 “Então ele disse: ‘O Deus de nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele e para ver o Justo e ouvi-lo falar.
15 Naꞌra reꞌen Diuzi gacoꞌ testigo lao yaca benꞌ nitaꞌ duz̃e yedyi layu, ta yëboꞌyaquëꞌ cabëꞌ babeloꞌ, cabëꞌ bablëꞌëloꞌ.
15 Você será testemunha dele, dizendo a todos o que viu e ouviu.
16 Naꞌra, bitzëloꞌ. Uzuli, bëꞌ lato hueꞌ benëꞌ laoloꞌ. Ulidzoꞌ Jesús naꞌ uzëtoloꞌ laohuëꞌ tacuenda yeyula dulaꞌ xquia quioꞌ.” Canaꞌ una Ananías cati bidëꞌ denëꞌë nëꞌëdiꞌ.
16 O que está esperando? Levante-se e seja batizado! Fique limpo de seus pecados invocando o nome do Senhor’.
17 ’Naꞌra cati bedyinaꞌ ciudad Jerusalén, uyaꞌa luꞌu idaoꞌ rnabëꞌra naꞌ, biaꞌ orar.
17 “Depois que voltei a Jerusalém, estava orando no templo e tive uma visão,
18 Pues guca quiaꞌ ca tu benꞌ uxusa, blëꞌëdaꞌ Jesús. Hora naꞌ unëꞌ nëꞌëdiꞌ: “Labegazi yezaꞌloꞌ ciudad Jerusalén niga, porque bihuejëꞌ cuenda ca diꞌidzaꞌ quiaꞌ yëboꞌjëꞌ.”
18 na qual o Senhor me dizia: ‘Depressa! Saia de Jerusalém, pois o povo daqui não aceitará seu testemunho a meu respeito’.
19 Naꞌra gudyaꞌnëꞌ: “Pero señor, dyëꞌëdi nezijëꞌ con cabëꞌ biaꞌ dza naꞌ, uyuꞌa luꞌu yaca sinagoga radilogaꞌ yaca benꞌ nao xneza Jesús ta yequiꞌayaquëꞌ udziꞌajëꞌ dyiguiba ruꞌayaquëꞌ ziꞌ.
19 “E eu respondi: ‘Senhor, sem dúvida eles sabem que em cada sinagoga eu prendia e açoitava aqueles que criam em ti.
20 Lëzi cati bëtiyaquëꞌ Esteban, benꞌ udixogueꞌ xtiꞌidzoꞌ, gucaꞌ de acuerdo danꞌ bëtiyaquëꞌ lëbëꞌ. Udapaꞌ gaban quie yaca benꞌ bëti lëbëꞌ.” Canaꞌ gudyaꞌ Jesús.
20 E quando Estêvão, tua testemunha, foi morto, eu estava inteiramente de acordo. Fiquei ali e guardei os mantos que eles tiraram quando foram apedrejá-lo’.
21 Naꞌra una Jesús nëꞌëdiꞌ tatula: “Labe uyo, porque rseꞌelaꞌ luëꞌ zituꞌ ga nitaꞌ ja benꞌ binaca benꞌ Israel ta tzetixogueꞌloꞌ leyaquëꞌ con cabëꞌ rna xtiꞌidzaꞌ.” Pues canaꞌ guca quiaꞌ cati uzulaohuaꞌ rnaohuaꞌ xneza Jesús.
21 “Mas o Senhor me disse: ‘Vá, pois eu o enviarei para longe, para os gentios’”.
22 Hora naꞌ bira bzënagajëꞌ ca diꞌidzaꞌ una Pablo, naꞌ unëyaquëꞌ zidzo nayaquëꞌ:
22 A multidão ouviu Paulo até ele dizer essa palavra. Então começaram a gritar: “Fora com esse sujeito! Ele não merece viver!”.
23 Naꞌra bipsan ja benꞌ nitaꞌ naꞌ rnëyaquëꞌ zidzo. Yelaꞌ rdzaꞌ quiejëꞌ bzeyaquëꞌ gaban quiejëꞌ ladza. Lëzi bzerëyaquëꞌ bëxte ladza.
23 Gritavam, arrancavam seus mantos e jogavam poeira para o alto.
24 Quie lenaꞌ bë comandante mandado ta udzeꞌyaquëꞌ Pablo luꞌu cuarto quiejëꞌ naꞌ. Pero lëzi bënëꞌ mandado qui yaca soldado lëbëꞌ con guidi tacuenda naꞌ a la fuerza yëbinëꞌ leyaquëꞌ ca bi falta quienëꞌ de, danꞌ rnë yaca benꞌ naꞌ zidzo contra lëbëꞌ.
24 O comandante trouxe Paulo para dentro e ordenou que ele fosse açoitado e interrogado a fim de descobrir por que a multidão tinha ficado tão furiosa.
25 Pues banuquioyaquëꞌ Pablo ta quiyaquëꞌ lëbëꞌ caora unënëꞌ gudyinëꞌ capitán naꞌ:
25 Quando amarravam Paulo para açoitá-lo, ele disse ao oficial que estava ali: “A lei permite açoitar um cidadão romano sem que ele tenha sido julgado?”.
26 Naꞌra caora be capitán naꞌ ca una Pablo, uyonëꞌ yetixogueꞌnëꞌ comandante gudyinëꞌ lëbëꞌ:
26 Ao ouvir isso, o oficial foi ao comandante e perguntou: “O que o senhor está fazendo? Este homem é cidadão romano!”.
27 Canaꞌ zio comandante ga zë Pablo unabëꞌ gudyinëꞌ lëbëꞌ:
27 O comandante perguntou a Paulo: “Diga-me, você é cidadão romano?”. Ele respondeu: “Sim, eu sou”.
28 Naꞌ gudyi comandante lëbëꞌ:
28 “Eu também”, disse o comandante. “E paguei caro por minha cidadania!” Paulo respondeu: “Mas eu sou cidadão de nascimento”.
29 Pues cati be yaca benꞌ banitaꞌja quija lëbëꞌ de que naca Pablo cuenda quie ciudad Roma, bebigaꞌjëꞌ ga zënëꞌ. Hasta cuin comandante naꞌ bdzebinëꞌ danꞌ ilëꞌëtiꞌzi ca bënëꞌ Pablo castigo sin binegaca justicia quienëꞌ lao juez.
29 Quando os soldados que estavam prestes a interrogar Paulo ouviram que ele era cidadão romano, retiraram-se de imediato. Até mesmo o comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano, pois tinha mandado amarrá-lo.
30 Naꞌra beteyu dza tula naꞌ, guꞌun comandante inezinëꞌ dyëꞌëdi bixquienꞌ rao yaca benꞌ Israel Pablo xquia. Quie lenaꞌ bexëdyijëꞌ caden naꞌ nerionëꞌ, bë comandante naꞌ mandado ta yedupa yaca pxuzi lente yugu yaca los demás benꞌ rnabëꞌ quie benꞌ Israel, benꞌ nitaꞌ ciudad Jerusalén. Caora babedupayaquëꞌ naꞌ, naꞌra ulio comandante naꞌ Pablo luꞌu cuarto ga denëꞌ psedyinnëꞌ lëbëꞌ lao yaca benꞌ babedupa naꞌ.
30 No dia seguinte, o comandante ordenou que os principais sacerdotes se reunissem com o conselho dos líderes do povo. Queria descobrir exatamente qual era o problema, por isso soltou Paulo e mandou que o trouxessem diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.