Atos 22

Xtiʼidzaʼ Diuzi (ZPCNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 ―Bichaꞌ benꞌ Israel, ni huaꞌ defender cuinaꞌ. Ulezëcara nagale quiaꞌ.
1 — Irmãos e pais, escutem agora o que tenho a dizer em minha defesa.
2 Caora beyaquëꞌ rnë Pablo diꞌidzaꞌ hebreo, mazera begaꞌnjëꞌ chizi. Naꞌra unëꞌ rëbinëꞌ leyaquëꞌ:
2 Quando ouviram que Paulo lhes falava em língua hebraica, fizeram mais silêncio ainda. Paulo continuou:
3 ―Nacariaꞌ benꞌ Israel ca leꞌe. Gologaꞌ tu ciudad nebaba Cilicia laona Tarso. Pero ciudad Jerusalén niga bgulaꞌ. Lëzi zë iza uyaꞌa escuela ni ga psëdi maestro Gamaliel nëꞌëdiꞌ yugulu con cabëꞌ rna ley pcaꞌn Diuzi lao naꞌa xuzixtaꞌoro Moisés dza naꞌte. Du guicho du laꞌadyaꞌ biaꞌ mandado cabëꞌ pensari gucaꞌ una Diuzi nëꞌëdiꞌ, laga ca ruele leꞌe naꞌa.
3 — Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas fui criado nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo o rigor da Lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vocês o são no dia de hoje.
4 Lëscanꞌ bëriaꞌ contra yaca benꞌ nao xneza Jesús. Begunniꞌa leyaquëꞌ hasta biaꞌ balajëꞌ preso bdziꞌayaquëꞌ luꞌu dyiguiba ta gatijëꞌ, len beꞌmbyu, len nigula.
4 Persegui este Caminho até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na cadeia.
5 Pues naca xanꞌ pxuzi len yaca los demás benꞌ rnabëꞌ testigo de que benyaquëꞌ nëꞌëdiꞌ guichi nuꞌa zaꞌa lao ja bichiro benꞌ Israel, benꞌ nitaꞌ ciudad Damasco. Dyëꞌëdi neziyaquëꞌ uyaꞌa yedilogaꞌ yaca benꞌ nao xneza Jesús ta huaꞌayaquëꞌ preso yequiꞌayaquëꞌ ciudad Jerusalén ni ta gacajëꞌ castigo.
5 Disto são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Deles eu recebi cartas para os irmãos judeus de Damasco, e fui até lá para trazer amarrados a Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 ’Naꞌ zaꞌ tu neza dza naꞌ, bagazi idyinaꞌ ciudad Damasco, caora naꞌ cadu laꞌodza tu sasazi uyëzi tu xniꞌ guiꞌ zaꞌn guibá uyëchon nëꞌëdiꞌ ga zaꞌ tu neza naꞌ.
6 — Ora, aconteceu que, enquanto eu viajava, já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, uma grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 Caora naꞌ bdiaꞌ yu bedaꞌ unë tu benꞌ una nëꞌëdiꞌ: “Saulo, ¿bixquienꞌ ruꞌ contra nëꞌëdiꞌ?”
7 Então caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 Naꞌra unabaꞌ rëbaꞌnëꞌ: “¿Nuz̃i luëꞌ, Señor?” Hora naꞌ unëꞌ rëbinëꞌ nëꞌëdiꞌ: “Nëꞌëdiꞌ Jesús, benꞌ yedyi Nazaret. Nacaꞌ benꞌ rueloꞌ contra.” Canaꞌ unëꞌ nëꞌëdiꞌ.
8 Perguntei: “Senhor, quem é você?” Ao que me respondeu: “Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem você persegue.”
9 Pues yaca benꞌ zaꞌliaꞌ, legazi bdzebiyaquëꞌ, porque blëꞌëyaquëꞌ xniꞌ guiꞌ, pero biuyoñeꞌeyaquëꞌ xtiꞌidzaꞌ benꞌ unë nëꞌëdiꞌ.
9 — Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceber o sentido da voz de quem falava comigo.
10 Naꞌ agudyaꞌnëꞌ: “¿Biz̃i ca reꞌenloꞌ huaꞌ, Señor?” Naꞌra unëꞌ rëbinëꞌ nëꞌëdiꞌ: “Beyasa, uyo ciudad Damasco. Bëꞌ bazuloꞌ ciudad naꞌ, naiseꞌelaꞌ nu benꞌ ina luëꞌ bi hueloꞌ.” Canaꞌ unëꞌ nëꞌëdiꞌ.
10 Então perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” E o Senhor me disse: “Levante-se, entre em Damasco, onde lhe dirão tudo o que você precisa fazer.”
11 Pero como dyin quie xniꞌ guiꞌ naꞌ, pchulan laohuaꞌ, bira blëꞌëdaꞌ. Quie lenaꞌ bëxo yaca benꞌ zaꞌliaꞌ naꞌa bdyinndoꞌ ciudad Damasco naꞌ.
11 Tendo ficado cego por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 ’Pues ciudad naꞌ zu tu benꞌ lao Ananías. Naquëꞌ benꞌ nao ley pcaꞌn Diuzi lao naꞌa xuzixtaꞌoro Moisés. Yugu yaca benꞌ Israel nitaꞌ ciudad Damasco nayaquëꞌ quienëꞌ de que naquëꞌ benꞌ huen gula.
12 — Um homem chamado Ananias, piedoso conforme a Lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Caora naꞌ bida Ananías denëꞌë nëꞌëdiꞌ. Cati blaꞌnëꞌ naꞌ, unëꞌ nëꞌëdiꞌ: “Bichaꞌ Saulo, abdyin hora yelëꞌëloꞌ tatula.” Caora unëꞌ canaꞌ labeyacate laohuaꞌ. Belëꞌëdaꞌ dyëꞌëdi.
13 veio procurar-me e, chegando perto de mim, disse: “Irmão Saulo, recupere a visão!” Nessa mesma hora, recuperei a visão e olhei para ele.
14 Naꞌra unëꞌ rëbinëꞌ nëꞌëdiꞌ: “Ulio Diuzi luëꞌ desde dza naꞌte ta ineziloꞌ ca reꞌen Diuzi gaca, lëzi ta ilëꞌëloꞌ z̃iꞌinëꞌ, benꞌ naca laꞌiya quienëꞌ, lëscanꞌ ta yeloꞌ xchiꞌnëꞌ.
14 Então ele disse: “O Deus de nossos pais escolheu você de antemão para conhecer a vontade dele, ver o Justo e ouvir a voz dele.
15 Naꞌra reꞌen Diuzi gacoꞌ testigo lao yaca benꞌ nitaꞌ duz̃e yedyi layu, ta yëboꞌyaquëꞌ cabëꞌ babeloꞌ, cabëꞌ bablëꞌëloꞌ.
15 Porque você terá de ser testemunha dele diante de todos, anunciando as coisas que você tem visto e ouvido.
16 Naꞌra, bitzëloꞌ. Uzuli, bëꞌ lato hueꞌ benëꞌ laoloꞌ. Ulidzoꞌ Jesús naꞌ uzëtoloꞌ laohuëꞌ tacuenda yeyula dulaꞌ xquia quioꞌ.” Canaꞌ una Ananías cati bidëꞌ denëꞌë nëꞌëdiꞌ.
16 E agora, o que está esperando? Levante-se, receba o batismo e lave os seus pecados, invocando o nome dele.”
17 ’Naꞌra cati bedyinaꞌ ciudad Jerusalén, uyaꞌa luꞌu idaoꞌ rnabëꞌra naꞌ, biaꞌ orar.
17 — Quando voltei para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 Pues guca quiaꞌ ca tu benꞌ uxusa, blëꞌëdaꞌ Jesús. Hora naꞌ unëꞌ nëꞌëdiꞌ: “Labegazi yezaꞌloꞌ ciudad Jerusalén niga, porque bihuejëꞌ cuenda ca diꞌidzaꞌ quiaꞌ yëboꞌjëꞌ.”
18 e vi o Senhor. Ele me disse: “Ande logo e saia imediatamente de Jerusalém, porque não aceitarão o seu testemunho a meu respeito.”
19 Naꞌra gudyaꞌnëꞌ: “Pero señor, dyëꞌëdi nezijëꞌ con cabëꞌ biaꞌ dza naꞌ, uyuꞌa luꞌu yaca sinagoga radilogaꞌ yaca benꞌ nao xneza Jesús ta yequiꞌayaquëꞌ udziꞌajëꞌ dyiguiba ruꞌayaquëꞌ ziꞌ.
19 Eu respondi: “Senhor, eles bem sabem que eu ia de sinagoga em sinagoga, prendendo e açoitando os que criam em ti.
20 Lëzi cati bëtiyaquëꞌ Esteban, benꞌ udixogueꞌ xtiꞌidzoꞌ, gucaꞌ de acuerdo danꞌ bëtiyaquëꞌ lëbëꞌ. Udapaꞌ gaban quie yaca benꞌ bëti lëbëꞌ.” Canaꞌ gudyaꞌ Jesús.
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as capas dos que o matavam.”
21 Naꞌra una Jesús nëꞌëdiꞌ tatula: “Labe uyo, porque rseꞌelaꞌ luëꞌ zituꞌ ga nitaꞌ ja benꞌ binaca benꞌ Israel ta tzetixogueꞌloꞌ leyaquëꞌ con cabëꞌ rna xtiꞌidzaꞌ.” Pues canaꞌ guca quiaꞌ cati uzulaohuaꞌ rnaohuaꞌ xneza Jesús.
21 Mas ele me disse: “Vá, porque eu o enviarei para longe, aos gentios.”
22 Hora naꞌ bira bzënagajëꞌ ca diꞌidzaꞌ una Pablo, naꞌ unëyaquëꞌ zidzo nayaquëꞌ:
22 Até este ponto a multidão ficou ouvindo. Mas, quando Paulo disse isso, começaram a gritar bem alto: — Fora com ele! Mate-o, porque ele não merece viver!
23 Naꞌra bipsan ja benꞌ nitaꞌ naꞌ rnëyaquëꞌ zidzo. Yelaꞌ rdzaꞌ quiejëꞌ bzeyaquëꞌ gaban quiejëꞌ ladza. Lëzi bzerëyaquëꞌ bëxte ladza.
23 Enquanto eles gritavam, tiravam as suas capas e jogavam poeira para o ar,
24 Quie lenaꞌ bë comandante mandado ta udzeꞌyaquëꞌ Pablo luꞌu cuarto quiejëꞌ naꞌ. Pero lëzi bënëꞌ mandado qui yaca soldado lëbëꞌ con guidi tacuenda naꞌ a la fuerza yëbinëꞌ leyaquëꞌ ca bi falta quienëꞌ de, danꞌ rnë yaca benꞌ naꞌ zidzo contra lëbëꞌ.
24 o comandante ordenou que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo estavam gritando assim contra ele.
25 Pues banuquioyaquëꞌ Pablo ta quiyaquëꞌ lëbëꞌ caora unënëꞌ gudyinëꞌ capitán naꞌ:
25 Quando o estavam amarrando com correias, Paulo perguntou ao centurião que ali estava: — Será que vocês têm o direito de açoitar um cidadão romano, sem que ele tenha sido condenado?
26 Naꞌra caora be capitán naꞌ ca una Pablo, uyonëꞌ yetixogueꞌnëꞌ comandante gudyinëꞌ lëbëꞌ:
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: — Que é isso que o senhor está prestes a fazer? Saiba que aquele homem é cidadão romano.
27 Canaꞌ zio comandante ga zë Pablo unabëꞌ gudyinëꞌ lëbëꞌ:
27 Então o comandante veio e perguntou a Paulo: — Diga-me uma coisa: você é romano? Paulo respondeu: — Sou.
28 Naꞌ gudyi comandante lëbëꞌ:
28 E o comandante disse: — Eu tive de gastar muito dinheiro para conseguir essa cidadania. Ao que Paulo respondeu: — Pois eu a tenho de nascença.
29 Pues cati be yaca benꞌ banitaꞌja quija lëbëꞌ de que naca Pablo cuenda quie ciudad Roma, bebigaꞌjëꞌ ga zënëꞌ. Hasta cuin comandante naꞌ bdzebinëꞌ danꞌ ilëꞌëtiꞌzi ca bënëꞌ Pablo castigo sin binegaca justicia quienëꞌ lao juez.
29 Imediatamente se afastaram os que iam interrogá-lo com açoites. O próprio comandante ficou com medo quando soube que Paulo era romano, porque tinha mandado amarrá-lo.
30 Naꞌra beteyu dza tula naꞌ, guꞌun comandante inezinëꞌ dyëꞌëdi bixquienꞌ rao yaca benꞌ Israel Pablo xquia. Quie lenaꞌ bexëdyijëꞌ caden naꞌ nerionëꞌ, bë comandante naꞌ mandado ta yedupa yaca pxuzi lente yugu yaca los demás benꞌ rnabëꞌ quie benꞌ Israel, benꞌ nitaꞌ ciudad Jerusalén. Caora babedupayaquëꞌ naꞌ, naꞌra ulio comandante naꞌ Pablo luꞌu cuarto ga denëꞌ psedyinnëꞌ lëbëꞌ lao yaca benꞌ babedupa naꞌ.
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que Paulo vinha sendo acusado pelos judeus, o comandante o soltou e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio. E, mandando trazer Paulo, apresentou-o diante deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.