Atos 22
Xtiʼidzaʼ Diuzi (ZPCNT) vs NTLH
1 ―Bichaꞌ benꞌ Israel, ni huaꞌ defender cuinaꞌ. Ulezëcara nagale quiaꞌ.
1 — Meus senhores, irmãos e pais, escutem o que eu vou dizer a vocês em minha defesa!
2 Caora beyaquëꞌ rnë Pablo diꞌidzaꞌ hebreo, mazera begaꞌnjëꞌ chizi. Naꞌra unëꞌ rëbinëꞌ leyaquëꞌ:
2 Quando o ouviram falar em hebraico , eles ficaram mais quietos ainda. Então Paulo disse:
3 ―Nacariaꞌ benꞌ Israel ca leꞌe. Gologaꞌ tu ciudad nebaba Cilicia laona Tarso. Pero ciudad Jerusalén niga bgulaꞌ. Lëzi zë iza uyaꞌa escuela ni ga psëdi maestro Gamaliel nëꞌëdiꞌ yugulu con cabëꞌ rna ley pcaꞌn Diuzi lao naꞌa xuzixtaꞌoro Moisés dza naꞌte. Du guicho du laꞌadyaꞌ biaꞌ mandado cabëꞌ pensari gucaꞌ una Diuzi nëꞌëdiꞌ, laga ca ruele leꞌe naꞌa.
3 — Eu sou judeu, nascido em Tarso, na região da Cilícia, mas fui criado aqui em Jerusalém como aluno de Gamaliel. Fui educado muito rigorosamente dentro da lei dos nossos antepassados. Eu era muito dedicado a Deus, como todos vocês aqui também são.
4 Lëscanꞌ bëriaꞌ contra yaca benꞌ nao xneza Jesús. Begunniꞌa leyaquëꞌ hasta biaꞌ balajëꞌ preso bdziꞌayaquëꞌ luꞌu dyiguiba ta gatijëꞌ, len beꞌmbyu, len nigula.
4 Persegui os que seguiam este Caminho e fiz com que alguns fossem condenados à morte. Prendi homens e mulheres e os joguei na cadeia.
5 Pues naca xanꞌ pxuzi len yaca los demás benꞌ rnabëꞌ testigo de que benyaquëꞌ nëꞌëdiꞌ guichi nuꞌa zaꞌa lao ja bichiro benꞌ Israel, benꞌ nitaꞌ ciudad Damasco. Dyëꞌëdi neziyaquëꞌ uyaꞌa yedilogaꞌ yaca benꞌ nao xneza Jesús ta huaꞌayaquëꞌ preso yequiꞌayaquëꞌ ciudad Jerusalén ni ta gacajëꞌ castigo.
5 O Grande Sacerdote e todo o Conselho Superior podem provar que estou dizendo a verdade, pois eu recebi cartas deles, escritas para os irmãos judeus que moram em Damasco. E fui até lá para prender os seguidores deste Caminho e trazê-los presos com correntes a Jerusalém, a fim de serem castigados.
6 ’Naꞌ zaꞌ tu neza dza naꞌ, bagazi idyinaꞌ ciudad Damasco, caora naꞌ cadu laꞌodza tu sasazi uyëzi tu xniꞌ guiꞌ zaꞌn guibá uyëchon nëꞌëdiꞌ ga zaꞌ tu neza naꞌ.
6 E Paulo continuou: — Eu estava viajando, já perto de Damasco, e era mais ou menos meio-dia. De repente, uma forte luz que vinha do céu brilhou em volta de mim.
7 Caora naꞌ bdiaꞌ yu bedaꞌ unë tu benꞌ una nëꞌëdiꞌ: “Saulo, ¿bixquienꞌ ruꞌ contra nëꞌëdiꞌ?”
7 Eu caí no chão e ouvi uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 Naꞌra unabaꞌ rëbaꞌnëꞌ: “¿Nuz̃i luëꞌ, Señor?” Hora naꞌ unëꞌ rëbinëꞌ nëꞌëdiꞌ: “Nëꞌëdiꞌ Jesús, benꞌ yedyi Nazaret. Nacaꞌ benꞌ rueloꞌ contra.” Canaꞌ unëꞌ nëꞌëdiꞌ.
8 — Então eu perguntei: “Quem é o senhor?”
9 Pues yaca benꞌ zaꞌliaꞌ, legazi bdzebiyaquëꞌ, porque blëꞌëyaquëꞌ xniꞌ guiꞌ, pero biuyoñeꞌeyaquëꞌ xtiꞌidzaꞌ benꞌ unë nëꞌëdiꞌ.
9 — Os homens que viajavam comigo viram a luz, porém não ouviram a voz de quem falava comigo.
10 Naꞌ agudyaꞌnëꞌ: “¿Biz̃i ca reꞌenloꞌ huaꞌ, Señor?” Naꞌra unëꞌ rëbinëꞌ nëꞌëdiꞌ: “Beyasa, uyo ciudad Damasco. Bëꞌ bazuloꞌ ciudad naꞌ, naiseꞌelaꞌ nu benꞌ ina luëꞌ bi hueloꞌ.” Canaꞌ unëꞌ nëꞌëdiꞌ.
10 Eu perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” — E o Senhor respondeu:
11 Pero como dyin quie xniꞌ guiꞌ naꞌ, pchulan laohuaꞌ, bira blëꞌëdaꞌ. Quie lenaꞌ bëxo yaca benꞌ zaꞌliaꞌ naꞌa bdyinndoꞌ ciudad Damasco naꞌ.
11 — Aquela luz brilhante tinha me deixado cego. Por isso os meus companheiros me pegaram pela mão e me levaram até Damasco.
12 ’Pues ciudad naꞌ zu tu benꞌ lao Ananías. Naquëꞌ benꞌ nao ley pcaꞌn Diuzi lao naꞌa xuzixtaꞌoro Moisés. Yugu yaca benꞌ Israel nitaꞌ ciudad Damasco nayaquëꞌ quienëꞌ de que naquëꞌ benꞌ huen gula.
12 Havia ali um homem chamado Ananias. Ele era religioso, obedecia à nossa Lei , e todos os judeus que moravam em Damasco o respeitavam.
13 Caora naꞌ bida Ananías denëꞌë nëꞌëdiꞌ. Cati blaꞌnëꞌ naꞌ, unëꞌ nëꞌëdiꞌ: “Bichaꞌ Saulo, abdyin hora yelëꞌëloꞌ tatula.” Caora unëꞌ canaꞌ labeyacate laohuaꞌ. Belëꞌëdaꞌ dyëꞌëdi.
13 Esse homem veio me procurar, chegou perto de mim e disse: “Irmão Saulo, veja de novo!” — No mesmo instante comecei a ver de novo e olhei para ele.
14 Naꞌra unëꞌ rëbinëꞌ nëꞌëdiꞌ: “Ulio Diuzi luëꞌ desde dza naꞌte ta ineziloꞌ ca reꞌen Diuzi gaca, lëzi ta ilëꞌëloꞌ z̃iꞌinëꞌ, benꞌ naca laꞌiya quienëꞌ, lëscanꞌ ta yeloꞌ xchiꞌnëꞌ.
14 Então ele disse: “Saulo, o Deus dos nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele, para ver o seu Bom Servo e para ouvir o Servo falar com você pessoalmente.
15 Naꞌra reꞌen Diuzi gacoꞌ testigo lao yaca benꞌ nitaꞌ duz̃e yedyi layu, ta yëboꞌyaquëꞌ cabëꞌ babeloꞌ, cabëꞌ bablëꞌëloꞌ.
15 Pois você será testemunha dele para dizer a todos aquilo que você tem visto e ouvido.
16 Naꞌra, bitzëloꞌ. Uzuli, bëꞌ lato hueꞌ benëꞌ laoloꞌ. Ulidzoꞌ Jesús naꞌ uzëtoloꞌ laohuëꞌ tacuenda yeyula dulaꞌ xquia quioꞌ.” Canaꞌ una Ananías cati bidëꞌ denëꞌë nëꞌëdiꞌ.
16 E agora não espere mais. Levante-se, peça a ajuda do Senhor e seja batizado, e os seus pecados serão perdoados.”
17 ’Naꞌra cati bedyinaꞌ ciudad Jerusalén, uyaꞌa luꞌu idaoꞌ rnabëꞌra naꞌ, biaꞌ orar.
17 E Paulo terminou, dizendo: — Então eu voltei para Jerusalém. Quando estava orando no Templo, tive uma visão.
18 Pues guca quiaꞌ ca tu benꞌ uxusa, blëꞌëdaꞌ Jesús. Hora naꞌ unëꞌ nëꞌëdiꞌ: “Labegazi yezaꞌloꞌ ciudad Jerusalén niga, porque bihuejëꞌ cuenda ca diꞌidzaꞌ quiaꞌ yëboꞌjëꞌ.”
18 Vi o Senhor, e ele me disse: “Saia depressa de Jerusalém porque as pessoas daqui não aceitarão o que você vai dizer a meu respeito.”
19 Naꞌra gudyaꞌnëꞌ: “Pero señor, dyëꞌëdi nezijëꞌ con cabëꞌ biaꞌ dza naꞌ, uyuꞌa luꞌu yaca sinagoga radilogaꞌ yaca benꞌ nao xneza Jesús ta yequiꞌayaquëꞌ udziꞌajëꞌ dyiguiba ruꞌayaquëꞌ ziꞌ.
19 — Eu respondi: “Senhor, eles sabem muito bem que eu ia às sinagogas , e prendia os que criam em ti, e batia neles.
20 Lëzi cati bëtiyaquëꞌ Esteban, benꞌ udixogueꞌ xtiꞌidzoꞌ, gucaꞌ de acuerdo danꞌ bëtiyaquëꞌ lëbëꞌ. Udapaꞌ gaban quie yaca benꞌ bëti lëbëꞌ.” Canaꞌ gudyaꞌ Jesús.
20 Quando estavam matando Estêvão, que falava a respeito de ti, ó Senhor, eu estava ali, concordando com aquele crime. E até tomei conta das capas dos assassinos dele.”
21 Naꞌra una Jesús nëꞌëdiꞌ tatula: “Labe uyo, porque rseꞌelaꞌ luëꞌ zituꞌ ga nitaꞌ ja benꞌ binaca benꞌ Israel ta tzetixogueꞌloꞌ leyaquëꞌ con cabëꞌ rna xtiꞌidzaꞌ.” Pues canaꞌ guca quiaꞌ cati uzulaohuaꞌ rnaohuaꞌ xneza Jesús.
21 — Aí o Senhor disse: “Vá, pois eu vou enviá-lo para bem longe; vou enviá-lo aos não judeus.”
22 Hora naꞌ bira bzënagajëꞌ ca diꞌidzaꞌ una Pablo, naꞌ unëyaquëꞌ zidzo nayaquëꞌ:
22 A multidão ficou ouvindo Paulo até que ele disse isso, mas aí eles começaram a gritar com toda a força: — Matem esse homem! — Ele não merece viver!
23 Naꞌra bipsan ja benꞌ nitaꞌ naꞌ rnëyaquëꞌ zidzo. Yelaꞌ rdzaꞌ quiejëꞌ bzeyaquëꞌ gaban quiejëꞌ ladza. Lëzi bzerëyaquëꞌ bëxte ladza.
23 Eles gritavam, sacudiam as capas no ar e jogavam poeira para cima.
24 Quie lenaꞌ bë comandante mandado ta udzeꞌyaquëꞌ Pablo luꞌu cuarto quiejëꞌ naꞌ. Pero lëzi bënëꞌ mandado qui yaca soldado lëbëꞌ con guidi tacuenda naꞌ a la fuerza yëbinëꞌ leyaquëꞌ ca bi falta quienëꞌ de, danꞌ rnë yaca benꞌ naꞌ zidzo contra lëbëꞌ.
24 Então o comandante mandou que os seus soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza. Mandou também que o chicoteassem para que ele contasse por que a multidão estava gritando contra ele.
25 Pues banuquioyaquëꞌ Pablo ta quiyaquëꞌ lëbëꞌ caora unënëꞌ gudyinëꞌ capitán naꞌ:
25 Porém, quando o estavam amarrando para chicoteá-lo, Paulo perguntou ao oficial romano que estava perto dele: — Será que vocês têm o direito de chicotear um cidadão romano, especialmente um que não foi condenado por nenhum crime?
26 Naꞌra caora be capitán naꞌ ca una Pablo, uyonëꞌ yetixogueꞌnëꞌ comandante gudyinëꞌ lëbëꞌ:
26 Quando o oficial ouviu isso, foi falar com o comandante e disse: — O que é que o senhor vai fazer? Aquele homem é cidadão romano!
27 Canaꞌ zio comandante ga zë Pablo unabëꞌ gudyinëꞌ lëbëꞌ:
27 Então o comandante foi falar com Paulo e perguntou: — Me diga uma coisa: você é mesmo cidadão romano? — Sou! — respondeu Paulo.
28 Naꞌ gudyi comandante lëbëꞌ:
28 Aí o comandante disse: — Eu também sou, e isso me custou muito dinheiro. Paulo respondeu: — Pois eu sou cidadão romano de nascimento.
29 Pues cati be yaca benꞌ banitaꞌja quija lëbëꞌ de que naca Pablo cuenda quie ciudad Roma, bebigaꞌjëꞌ ga zënëꞌ. Hasta cuin comandante naꞌ bdzebinëꞌ danꞌ ilëꞌëtiꞌzi ca bënëꞌ Pablo castigo sin binegaca justicia quienëꞌ lao juez.
29 Imediatamente os homens que iam chicoteá-lo recuaram. E o próprio comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano e ele tinha mandado amarrá-lo.
30 Naꞌra beteyu dza tula naꞌ, guꞌun comandante inezinëꞌ dyëꞌëdi bixquienꞌ rao yaca benꞌ Israel Pablo xquia. Quie lenaꞌ bexëdyijëꞌ caden naꞌ nerionëꞌ, bë comandante naꞌ mandado ta yedupa yaca pxuzi lente yugu yaca los demás benꞌ rnabëꞌ quie benꞌ Israel, benꞌ nitaꞌ ciudad Jerusalén. Caora babedupayaquëꞌ naꞌ, naꞌra ulio comandante naꞌ Pablo luꞌu cuarto ga denëꞌ psedyinnëꞌ lëbëꞌ lao yaca benꞌ babedupa naꞌ.
30 O comandante queria saber com certeza por que os judeus estavam acusando Paulo. Então, no dia seguinte, mandou que tirassem as correntes que o prendiam e ordenou que os chefes dos sacerdotes e todo o Conselho Superior se reunissem. Depois mandou que trouxessem Paulo e o colocassem em frente deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.