Atos 10

Xtiʼidzaʼ Diuzi (ZPCNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Naꞌra ciudad Cesarea uzu tu benꞌ laonëꞌ Cornelio. Naquëꞌ xanꞌ tu gayuhua soldado. Naꞌ naca soldado quienëꞌ tu cueꞌ benꞌ italiano.
1 Havia em Cesaréia um homem, por nome Cornélio, centurião da coorte que se chamava Itálica.
2 Lëbëꞌ lente yugulu familia quienëꞌ udapalaꞌnyaquëꞌ Diuzi. Gucalënëꞌ benꞌ Israel, bëꞌnëꞌ caridad quiejëꞌ, rulidzëꞌ Diuzi yugu dza.
2 Era religioso; ele e todos os de sua casa eram tementes a Deus. Dava muitas esmolas ao povo e orava constantemente.
3 Biz̃i bdyin dza blëꞌë Cornelio tu ángel quie Diuzi. Uzë ángel naꞌ bdyinnëꞌ ga zë Cornelio. Zadzeꞌ cadu las tres guca quienëꞌ canaꞌ. Pero ca quie benꞌ uxusa guca quiëꞌ blëꞌënëꞌ lëbëꞌ. Naꞌra una ángel naꞌ rëbinëꞌ lëbëꞌ:
3 Este homem viu claramente numa visão, pela hora nona do dia, aproximar-se dele um anjo de Deus e o chamar: Cornélio!
4 Du rdzebi Cornelio unaꞌnëꞌ ángel rëbinëꞌ lëbëꞌ:
4 Cornélio fixou nele os olhos e, possuído de temor, perguntou: Que há, Senhor? O anjo replicou: As tuas orações e as tuas esmolas subiram à presença de Deus como uma oferta de lembrança.
5 Hora naꞌ iseꞌeloꞌ chopa tzona benꞌ tzio yedyi Jope tzexiꞌyaquëꞌ tu benꞌ lao Simón Pedro.
5 Agora envia homens a Jope e faze vir aqui um certo Simão, que tem por sobrenome Pedro.
6 Zunëꞌ z̃an yuꞌu quie tu benꞌ laorë Simón, benꞌ rutiꞌ guidi. Zu yuꞌu quienëꞌ gaꞌalaꞌ ruꞌa nisadaoꞌ.
6 Ele se acha hospedado em casa de Simão, um curtidor, cuja casa fica junto ao mar.
7 Ude beyudyi una ángel canaꞌ, zeyonëꞌ. Caora naꞌ beyëz̃i Cornelio chopa biꞌ criado quienëꞌ len tu soldado quienëꞌ, benꞌ rapalaꞌn Diuzi, benꞌ de confianza,
7 Quando se retirou o anjo que lhe falara, chamou dois dos seus criados e um soldado temente ao Senhor, daqueles que estavam às suas ordens.
8 gudyinëꞌ leyaquëꞌ con cabëꞌ guca quienëꞌ, naꞌ useꞌelaꞌnëꞌ leyaquëꞌ yedyi Jope.
8 Contou-lhes tudo e enviou-os a Jope.
9 Naꞌ beteyu, tu nezioyaquëꞌ tu neza gaꞌalaꞌ ga zu yedyi Jope, caora naꞌ cadu laꞌodza urë Pedro lun yuꞌu, como naca lun yuꞌu quiejëꞌ baꞌa. Naꞌra zënëꞌ guicho yuꞌu naꞌ uzulaonëꞌ ruꞌelënëꞌ Diuzi diꞌidzaꞌ.
9 No dia seguinte, enquanto estavam em viagem e se aproximavam da cidade - pelo meio-dia -, Pedro subiu ao terraço da casa para fazer oração.
10 Hora naꞌ rduenëꞌ unabëꞌ hue benꞌ ga zunëꞌ ta gaonëꞌ. Pero tu neruꞌeyaquëꞌ laze ta gaonëꞌ, cati guca quienëꞌ ca quie benꞌ rxusa.
10 Então, como sentisse fome, quis comer. Mas, enquanto lho preparavam, caiu em êxtase.
11 Caora naꞌ blëꞌënëꞌ uyalo guibá, uyëzi tu ta naca ca quie tu laꞌariꞌ yuaꞌ nerio idapa isquinan.
11 Viu o céu aberto e descer uma coisa parecida com uma grande toalha que baixava do céu à terra, segura pelas quatro pontas.
12 Laona naꞌ dyilaꞌ zë cueꞌ bia guixiꞌ, bia dyia tapa niꞌe, len zë cueꞌ bëla len bguini.
12 Nela havia de todos os quadrúpedes, dos répteis da terra e das aves do céu.
13 Caora naꞌ be Pedro una tu benꞌ rëbinëꞌ lëbëꞌ:
13 Uma voz lhe falou: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
14 Naꞌra una Pedro:
14 Disse Pedro: De modo algum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma profana e impura.
15 Naꞌ be Pedro una benꞌ naꞌ tatula rëbinëꞌ lëbëꞌ:
15 Esta voz lhe falou pela segunda vez: O que Deus purificou não chames tu de impuro.
16 Beyunate lasa guca quie Pedro canaꞌ, naꞌra beyëpi laꞌariꞌ yuaꞌ zeyon guibá tatula.
16 Isto se repetiu três vezes e logo a toalha foi recolhida ao céu.
17 Neraque Pedro bi reꞌen inë diꞌidzaꞌ unë benꞌ naꞌ cati bdyin benꞌ useꞌelaꞌ Cornelio ruꞌa yuꞌu. Rdayaquëꞌ reguiloyaquëꞌ lidyi Simón.
17 Desconcertado, Pedro refletia consigo mesmo sobre o que significava a visão que tivera, quando os homens, enviados por Cornélio, se apresentaram à porta, perguntando pela casa de Simão.
18 Caora naꞌ bdyinyaquëꞌ unayaquëꞌ zidzo chi zu Simón, benꞌ laorë Pedro, z̃an yuꞌu.
18 Eles chamaram e indagaram se ali estava hospedado Simão, com o sobrenome Pedro.
19 Neraca Pedro pensari cabëꞌ naca ta blëꞌënëꞌ, caora cati unë Bichi Be quie Diuzi rëbinëꞌ lëbëꞌ:
19 Enquanto Pedro refletia na visão, disse o Espírito: Eis aí três homens que te procuram.
20 Beyëzi, beyolëyaquëꞌ. Bidëboꞌ bibi gaca quioꞌ, porque nëꞌëdiꞌ biaꞌ mandado dexiꞌyaquëꞌ luëꞌ.
20 Levanta-te! Desce e vai com eles sem hesitar, porque sou eu quem os enviou.
21 Naꞌra beyëzi Pedro yetilanëꞌ leyaquëꞌ unëꞌ rëbinëꞌ leyaquëꞌ:
21 Pedro desceu ao encontro dos homens e disse-lhes: Aqui me tendes, sou eu a quem buscais. Qual é o motivo por que viestes aqui?
22 Naꞌra unayaquëꞌ rëbiyaquëꞌ Pedro:
22 Responderam: O centurião Cornélio, homem justo e temente a Deus, o qual goza de excelente reputação entre todos os judeus, recebeu dum santo anjo o aviso de te mandar chamar à sua casa e de ouvir as tuas palavras.
23 Naꞌra uz̃iꞌ Pedro leyaquëꞌ luꞌu yuꞌu begaꞌnyaquëꞌ tu yela. Caora cati beteyu, uyasayaquëꞌ ziolë Pedro leyaquëꞌ. Lëzi uquiëꞌrë Pedro chopa tzona benꞌ nao xneza Jesús, benꞌ nitaꞌ yedyi Jope.
23 Então Pedro os mandou entrar e hospedou-os. No dia seguinte, levantou-se e partiu com eles, e alguns dos irmãos de Jope o acompanharam.
24 Naꞌra cadu zila dza urupe bedyinyaquëꞌ ruꞌa ciudad Cesarea. Caora naꞌ guz̃i Cornelio diadza quiëꞌ len nu amigo zudyiꞌilënëꞌ tacuenda cuezayaquëꞌ idyin Pedro.
24 No outro dia chegaram a Cesaréia. Cornélio os estava esperando, tendo convidado os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 Cati bdyin Pedro ruꞌa yuꞌu, hora naꞌ zio Cornelio yetilëꞌ lëbëꞌ, uditzu z̃ibinëꞌ lao Pedro, uyonlaꞌadyiꞌnëꞌ lëbëꞌ.
25 Quando Pedro estava para entrar, Cornélio saiu a recebê-lo e prostrou-se aos seus pés para adorá-lo.
26 Pero belisa Pedro lëbëꞌ unëꞌ:
26 Pedro, porém, o ergueu, dizendo: Levanta-te! Também eu sou um homem!
27 Du ruꞌeyaquëꞌ diꞌidzaꞌ, uyuꞌuyaquëꞌ luꞌu yuꞌu quie Cornelio, blëꞌë Pedro babedupa benꞌ zë luꞌu lidyinëꞌ.
27 E, falando com ele, entrou e achou ali muitas pessoas que se tinham reunido e disse:
28 Naꞌra una Pedro rëbinëꞌ leyaquëꞌ:
28 Vós sabeis que é proibido a um judeu aproximar-se dum estrangeiro ou ir à sua casa. Todavia, Deus me mostrou que nenhum homem deve ser considerado profano ou impuro.
29 Por lenaꞌ bibi zëdi biaꞌ zaꞌliaꞌ yaca benꞌ useꞌeloꞌ dexiꞌ nëꞌëdiꞌ. Naꞌ biz̃i, ¿ca reꞌenloꞌ huaꞌ?
29 Por isso vim sem hesitar, logo que fui chamado. Pergunto, pois, por que motivo me chamastes.
30 Naꞌra una Cornelio rëbinëꞌ Pedro:
30 Disse Cornélio: Faz hoje quatro dias que estava eu a orar em minha casa, à hora nona, quando se pôs diante de mim um homem com vestes resplandecentes, que disse:
31 Naꞌ una benꞌ naꞌ rëbinëꞌ nëꞌëdiꞌ: “Cornelio, re Diuzi hora rulidzoꞌ lëbëꞌ. Lëzi rlëꞌënëꞌ hora ruꞌeloꞌ benꞌ yëchiꞌ caridad.
31 Cornélio, a tua oração foi atendida e Deus se lembrou de tuas esmolas.
32 Naꞌ pseꞌelaꞌ benꞌ quioꞌ yedyi Jope tzexiꞌyaquëꞌ tu benꞌ lao Simón Pedro. Zuëꞌ z̃an lidyi itu benꞌ lao Simón, benꞌ huëtiꞌ guidi. Huedzelejëꞌ lidyinëꞌ zunëꞌ gaꞌalaꞌ ruꞌa nisadaoꞌ. Caora bablaꞌnëꞌ quioꞌ naꞌ, hueꞌlënëꞌ luëꞌ diꞌidzaꞌ.”
32 Envia alguém a Jope e manda vir Simão, que tem por sobrenome Pedro. Está hospedado perto do mar em casa do curtidor Simão.
33 Pues beyudyi unëꞌ canaꞌ, laoseꞌelaꞌtiaꞌ mozo quiaꞌ dexiꞌyaquëꞌ luëꞌ. Babaoꞌ tu huen blaoꞌ niga. Hora naꞌ rlëꞌë Diuzi nitaꞌro niga tacuenda uzënagandoꞌ diꞌidzaꞌ reꞌen Diuzi inaoꞌ nëtoꞌ.
33 Por isso mandei chamar-te logo e felicito-te por teres vindo. Agora, pois, eis-nos todos reunidos na presença de Deus para ouvir tudo o que Deus te ordenou de nos dizer.
34 — ausente —
34 Então Pedro tomou a palavra e disse: Em verdade, reconheço que Deus não faz distinção de pessoas,
35 — ausente —
35 mas em toda nação lhe é agradável aquele que o temer e fizer o que é justo.
36 Una Diuzi dza naꞌ gudyinëꞌ nëtoꞌ benꞌ Israel de que lao naꞌa Jesucristo, benꞌ naca Señor quie yugulu benëꞌ, huataꞌ tadyaꞌa yegaꞌnnan huen quie yaca benëꞌ lao Diuzi.
36 Deus enviou a sua palavra aos filhos de Israel, anunciando-lhes a boa nova da paz, por meio de Jesus Cristo. Este é o Senhor de todos.
37 Dyëꞌëdi nezile cabëꞌ guca lao yaca yedyi quie benꞌ Israel. Uzulao Jesús udixogueꞌnëꞌ xtiꞌidzaꞌ Diuzi estado Galilea dza naꞌ cati beyudyi udixogueꞌ Juan bautista xtiꞌidzaꞌ Diuzi bëꞌ lao yaca benëꞌ.
37 Vós sabeis como tudo isso aconteceu na Judéia, depois de ter começado na Galiléia, após o batismo que João pregou.
38 Lëzi dyëꞌëdi nezile useꞌelaꞌ Diuzi Bichi Be quienëꞌ bëlënëꞌ Jesús yelaꞌ huaca quienëꞌ, udanëꞌ bënëꞌ puro tadyaꞌa, beyuenëꞌ yaca benꞌ yuꞌu taxiꞌibiꞌ nun quie nuelë Diuzi lëbëꞌ tuz̃e.
38 Vós sabeis como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com o poder, como ele andou fazendo o bem e curando todos os oprimidos do demônio, porque Deus estava com ele.
39 Nëtoꞌ blëꞌëndoꞌ yugulu ta bë Jesús caora zuëꞌ udëꞌ estado Judea len ciudad Jerusalén. Ude beyudyi naꞌ bdaꞌyaquëꞌ lëbëꞌ lëꞌë yaga cruzo bëtiyaquëꞌ lëbëꞌ.
39 E nós somos testemunhas de tudo o que fez na terra dos judeus e em Jerusalém. Eles o mataram, suspendendo-o num madeiro.
40 Pero bëꞌ baode tzona dza pseban Diuzi lëbëꞌ bidëꞌ detilalaonëꞌ nëtoꞌ.
40 Mas Deus o ressuscitou ao terceiro dia e permitiu que aparecesse,
41 Pero nëtoꞌzi ptilalaonëꞌ, quele yugulu benëꞌ. Ulio Diuzi nëtoꞌ dza naꞌte ta gacandoꞌ testigo cabëꞌ guca quienëꞌ gutinëꞌ bebannëꞌ. Nëtoꞌ udaondoꞌ hueꞌendoꞌ len lëbëꞌ cati bebannëꞌ.
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que Deus havia predestinado, a nós que comemos e bebemos com ele, depois que ressuscitou.
42 Naꞌra useꞌelaꞌ Diuzi nëtoꞌ tzetixogueꞌndoꞌ benëꞌ diꞌidzaꞌ quienëꞌ rëbindoꞌyaquëꞌ de que ulio Diuzi Jesús benꞌ hue juicio quie yugulu benëꞌ, laꞌachi benꞌ neban, laꞌachi benꞌ baguti.
42 Ele nos mandou pregar ao povo e testemunhar que é ele quem foi constituído por Deus juiz dos vivos e dos mortos.
43 Lëscanꞌ desde dza naꞌte una yaca benꞌ udixogueꞌ xtiꞌidzaꞌ Diuzi rëbiyaquëꞌ quie Jesús, unayaquëꞌ gataꞌ yelaꞌ hueziꞌz̃e quie yugulu benꞌ nao xnezëꞌ.
43 Dele todos os profetas dão testemunho, anunciando que todos os que nele crêem recebem o perdão dos pecados por meio de seu nome.
44 Bineyudyi hueꞌlë Pedro lejëꞌ diꞌidzaꞌ caora uyuꞌu Bichi Be quie Diuzi luꞌu guicho laxtaꞌo benꞌ bzënaga diꞌidzaꞌ quiëꞌ.
44 Estando Pedro ainda a falar, o Espírito Santo desceu sobre todos os que ouviam a {santa} palavra.
45 — ausente —
45 Os fiéis da circuncisão, que tinham vindo com Pedro, profundamente se admiraram, vendo que o dom do Espírito Santo era derramado também sobre os pagãos;
46 — ausente —
46 pois eles os ouviam falar em outras línguas e glorificar a Deus.
47 Naꞌra una Pedro rëbinëꞌ laguedyinëꞌ:
47 Então Pedro tomou a palavra: Porventura pode-se negar a água do batismo a estes que receberam o Espírito Santo como nós?
48 Caora naꞌ bë Pedro mandado hueꞌyaquëꞌ laoyaquëꞌ uzëtoyaquëꞌ lao Jesucristo. Ude beyudyi naꞌ unabayaquëꞌ yegaꞌnlë Pedro leyaquëꞌ chopa tzona dza.
48 E mandou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Rogaram-lhe então que ficasse com eles por alguns dias.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.