Atos 10

Xtiʼidzaʼ Diuzi (ZPCNT) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Naꞌra ciudad Cesarea uzu tu benꞌ laonëꞌ Cornelio. Naquëꞌ xanꞌ tu gayuhua soldado. Naꞌ naca soldado quienëꞌ tu cueꞌ benꞌ italiano.
1 E havia em Cesareia um varão por nome Cornélio, centurião da coorte chamada Italiana,
2 Lëbëꞌ lente yugulu familia quienëꞌ udapalaꞌnyaquëꞌ Diuzi. Gucalënëꞌ benꞌ Israel, bëꞌnëꞌ caridad quiejëꞌ, rulidzëꞌ Diuzi yugu dza.
2 piedoso e temente a Deus, com toda a sua casa, o qual fazia muitas esmolas ao povo e, de contínuo, orava a Deus.
3 Biz̃i bdyin dza blëꞌë Cornelio tu ángel quie Diuzi. Uzë ángel naꞌ bdyinnëꞌ ga zë Cornelio. Zadzeꞌ cadu las tres guca quienëꞌ canaꞌ. Pero ca quie benꞌ uxusa guca quiëꞌ blëꞌënëꞌ lëbëꞌ. Naꞌra una ángel naꞌ rëbinëꞌ lëbëꞌ:
3 Este, quase à hora nona do dia, viu claramente numa visão um anjo de Deus, que se dirigia para ele e dizia: Cornélio!
4 Du rdzebi Cornelio unaꞌnëꞌ ángel rëbinëꞌ lëbëꞌ:
4 Este, fixando os olhos nele e muito atemorizado, disse: Que é, Senhor? E o anjo lhe disse: As tuas orações e as tuas esmolas têm subido para memória diante de Deus.
5 Hora naꞌ iseꞌeloꞌ chopa tzona benꞌ tzio yedyi Jope tzexiꞌyaquëꞌ tu benꞌ lao Simón Pedro.
5 Agora, pois, envia homens a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro.
6 Zunëꞌ z̃an yuꞌu quie tu benꞌ laorë Simón, benꞌ rutiꞌ guidi. Zu yuꞌu quienëꞌ gaꞌalaꞌ ruꞌa nisadaoꞌ.
6 Este está com um certo Simão, curtidor, que tem a sua casa junto do mar. Ele te dirá o que deves fazer.
7 Ude beyudyi una ángel canaꞌ, zeyonëꞌ. Caora naꞌ beyëz̃i Cornelio chopa biꞌ criado quienëꞌ len tu soldado quienëꞌ, benꞌ rapalaꞌn Diuzi, benꞌ de confianza,
7 E, retirando-se o anjo que lhe falava, chamou dois dos seus criados e a um piedoso soldado dos que estavam ao seu serviço.
8 gudyinëꞌ leyaquëꞌ con cabëꞌ guca quienëꞌ, naꞌ useꞌelaꞌnëꞌ leyaquëꞌ yedyi Jope.
8 E, havendo-lhes contado tudo, os enviou a Jope.
9 Naꞌ beteyu, tu nezioyaquëꞌ tu neza gaꞌalaꞌ ga zu yedyi Jope, caora naꞌ cadu laꞌodza urë Pedro lun yuꞌu, como naca lun yuꞌu quiejëꞌ baꞌa. Naꞌra zënëꞌ guicho yuꞌu naꞌ uzulaonëꞌ ruꞌelënëꞌ Diuzi diꞌidzaꞌ.
9 E, no dia seguinte, indo eles seu caminho e estando já perto da cidade, subiu Pedro ao terraço para orar, quase à hora sexta.
10 Hora naꞌ rduenëꞌ unabëꞌ hue benꞌ ga zunëꞌ ta gaonëꞌ. Pero tu neruꞌeyaquëꞌ laze ta gaonëꞌ, cati guca quienëꞌ ca quie benꞌ rxusa.
10 E, tendo fome, quis comer; e, enquanto lhe preparavam, sobreveio-lhe um arrebatamento de sentidos,
11 Caora naꞌ blëꞌënëꞌ uyalo guibá, uyëzi tu ta naca ca quie tu laꞌariꞌ yuaꞌ nerio idapa isquinan.
11 e viu o céu aberto e que descia um vaso, como se fosse um grande lençol atado pelas quatro pontas, vindo para a terra,
12 Laona naꞌ dyilaꞌ zë cueꞌ bia guixiꞌ, bia dyia tapa niꞌe, len zë cueꞌ bëla len bguini.
12 no qual havia de todos os animais quadrúpedes, répteis da terra e aves do céu.
13 Caora naꞌ be Pedro una tu benꞌ rëbinëꞌ lëbëꞌ:
13 E foi-lhe dirigida uma voz: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
14 Naꞌra una Pedro:
14 Mas Pedro disse: De modo nenhum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma comum e imunda.
15 Naꞌ be Pedro una benꞌ naꞌ tatula rëbinëꞌ lëbëꞌ:
15 E segunda vez lhe disse a voz: Não faças tu comum ao que Deus purificou.
16 Beyunate lasa guca quie Pedro canaꞌ, naꞌra beyëpi laꞌariꞌ yuaꞌ zeyon guibá tatula.
16 E aconteceu isto por três vezes; e o vaso tornou a recolher-se no céu.
17 Neraque Pedro bi reꞌen inë diꞌidzaꞌ unë benꞌ naꞌ cati bdyin benꞌ useꞌelaꞌ Cornelio ruꞌa yuꞌu. Rdayaquëꞌ reguiloyaquëꞌ lidyi Simón.
17 E, estando Pedro duvidando entre si acerca do que seria aquela visão que tinha visto, eis que os varões que foram enviados por Cornélio pararam à porta, perguntando pela casa de Simão.
18 Caora naꞌ bdyinyaquëꞌ unayaquëꞌ zidzo chi zu Simón, benꞌ laorë Pedro, z̃an yuꞌu.
18 E, chamando, perguntaram se Simão, que tinha por sobrenome Pedro, morava ali.
19 Neraca Pedro pensari cabëꞌ naca ta blëꞌënëꞌ, caora cati unë Bichi Be quie Diuzi rëbinëꞌ lëbëꞌ:
19 E, pensando Pedro naquela visão, disse-lhe o Espírito: Eis que três varões te buscam.
20 Beyëzi, beyolëyaquëꞌ. Bidëboꞌ bibi gaca quioꞌ, porque nëꞌëdiꞌ biaꞌ mandado dexiꞌyaquëꞌ luëꞌ.
20 Levanta-te, pois, e desce, e vai com eles, não duvidando; porque eu os enviei.
21 Naꞌra beyëzi Pedro yetilanëꞌ leyaquëꞌ unëꞌ rëbinëꞌ leyaquëꞌ:
21 E, descendo Pedro para junto dos varões que lhe foram enviados por Cornélio, disse: Sou eu a quem procurais; qual é a causa por que estais aqui?
22 Naꞌra unayaquëꞌ rëbiyaquëꞌ Pedro:
22 E eles disseram: Cornélio, o centurião, varão justo e temente a Deus e que tem bom testemunho de toda a nação dos judeus, foi avisado por um santo anjo para que te chamasse a sua casa e ouvisse as tuas palavras.
23 Naꞌra uz̃iꞌ Pedro leyaquëꞌ luꞌu yuꞌu begaꞌnyaquëꞌ tu yela. Caora cati beteyu, uyasayaquëꞌ ziolë Pedro leyaquëꞌ. Lëzi uquiëꞌrë Pedro chopa tzona benꞌ nao xneza Jesús, benꞌ nitaꞌ yedyi Jope.
23 Então, chamando-os para dentro, os recebeu em casa. No dia seguinte, foi Pedro com eles, e foram com ele alguns irmãos de Jope.
24 Naꞌra cadu zila dza urupe bedyinyaquëꞌ ruꞌa ciudad Cesarea. Caora naꞌ guz̃i Cornelio diadza quiëꞌ len nu amigo zudyiꞌilënëꞌ tacuenda cuezayaquëꞌ idyin Pedro.
24 E, no dia imediato, chegaram a Cesareia. E Cornélio os estava esperando, tendo já convidado os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 Cati bdyin Pedro ruꞌa yuꞌu, hora naꞌ zio Cornelio yetilëꞌ lëbëꞌ, uditzu z̃ibinëꞌ lao Pedro, uyonlaꞌadyiꞌnëꞌ lëbëꞌ.
25 E aconteceu que, entrando Pedro, saiu Cornélio a recebê-lo e, prostrando-se a seus pés, o adorou.
26 Pero belisa Pedro lëbëꞌ unëꞌ:
26 Mas Pedro o levantou, dizendo: Levanta-te, que eu também sou homem.
27 Du ruꞌeyaquëꞌ diꞌidzaꞌ, uyuꞌuyaquëꞌ luꞌu yuꞌu quie Cornelio, blëꞌë Pedro babedupa benꞌ zë luꞌu lidyinëꞌ.
27 E, falando com ele, entrou e achou muitos que ali se haviam ajuntado.
28 Naꞌra una Pedro rëbinëꞌ leyaquëꞌ:
28 E disse-lhes: Vós bem sabeis que não é lícito a um varão judeu ajuntar-se ou chegar-se a estrangeiros; mas Deus mostrou-me que a nenhum homem chame comum ou imundo.
29 Por lenaꞌ bibi zëdi biaꞌ zaꞌliaꞌ yaca benꞌ useꞌeloꞌ dexiꞌ nëꞌëdiꞌ. Naꞌ biz̃i, ¿ca reꞌenloꞌ huaꞌ?
29 Pelo que, sendo chamado, vim sem contradizer. Pergunto, pois: por que razão mandastes chamar-me?
30 Naꞌra una Cornelio rëbinëꞌ Pedro:
30 E disse Cornélio: Há quatro dias estava eu em jejum até esta hora, orando em minha casa à hora nona.
31 Naꞌ una benꞌ naꞌ rëbinëꞌ nëꞌëdiꞌ: “Cornelio, re Diuzi hora rulidzoꞌ lëbëꞌ. Lëzi rlëꞌënëꞌ hora ruꞌeloꞌ benꞌ yëchiꞌ caridad.
31 E eis que diante de mim se apresentou um varão com vestes resplandecentes e disse: Cornélio, a tua oração foi ouvida, e as tuas esmolas estão em memória diante de Deus.
32 Naꞌ pseꞌelaꞌ benꞌ quioꞌ yedyi Jope tzexiꞌyaquëꞌ tu benꞌ lao Simón Pedro. Zuëꞌ z̃an lidyi itu benꞌ lao Simón, benꞌ huëtiꞌ guidi. Huedzelejëꞌ lidyinëꞌ zunëꞌ gaꞌalaꞌ ruꞌa nisadaoꞌ. Caora bablaꞌnëꞌ quioꞌ naꞌ, hueꞌlënëꞌ luëꞌ diꞌidzaꞌ.”
32 Envia, pois, a Jope e manda chamar Simão, o que tem por sobrenome Pedro; este está em casa de Simão, curtidor, junto do mar, e ele, vindo, te falará.
33 Pues beyudyi unëꞌ canaꞌ, laoseꞌelaꞌtiaꞌ mozo quiaꞌ dexiꞌyaquëꞌ luëꞌ. Babaoꞌ tu huen blaoꞌ niga. Hora naꞌ rlëꞌë Diuzi nitaꞌro niga tacuenda uzënagandoꞌ diꞌidzaꞌ reꞌen Diuzi inaoꞌ nëtoꞌ.
33 E logo mandei chamar-te, e bem fizeste em vir. Agora, pois, estamos todos presentes diante de Deus, para ouvir tudo quanto por Deus te é mandado.
34 — ausente —
34 E, abrindo Pedro a boca, disse: Reconheço, por verdade, que Deus não faz acepção de pessoas;
35 — ausente —
35 mas que lhe é agradável aquele que, em qualquer nação, o teme e faz o que é justo.
36 Una Diuzi dza naꞌ gudyinëꞌ nëtoꞌ benꞌ Israel de que lao naꞌa Jesucristo, benꞌ naca Señor quie yugulu benëꞌ, huataꞌ tadyaꞌa yegaꞌnnan huen quie yaca benëꞌ lao Diuzi.
36 A palavra que ele enviou aos filhos de Israel, anunciando a paz por Jesus Cristo (este é o Senhor de todos),
37 Dyëꞌëdi nezile cabëꞌ guca lao yaca yedyi quie benꞌ Israel. Uzulao Jesús udixogueꞌnëꞌ xtiꞌidzaꞌ Diuzi estado Galilea dza naꞌ cati beyudyi udixogueꞌ Juan bautista xtiꞌidzaꞌ Diuzi bëꞌ lao yaca benëꞌ.
37 esta palavra, vós bem sabeis, veio por toda a Judeia, começando pela Galileia, depois do batismo que João pregou;
38 Lëzi dyëꞌëdi nezile useꞌelaꞌ Diuzi Bichi Be quienëꞌ bëlënëꞌ Jesús yelaꞌ huaca quienëꞌ, udanëꞌ bënëꞌ puro tadyaꞌa, beyuenëꞌ yaca benꞌ yuꞌu taxiꞌibiꞌ nun quie nuelë Diuzi lëbëꞌ tuz̃e.
38 como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com virtude; o qual andou fazendo o bem e curando a todos os oprimidos do diabo, porque Deus era com ele.
39 Nëtoꞌ blëꞌëndoꞌ yugulu ta bë Jesús caora zuëꞌ udëꞌ estado Judea len ciudad Jerusalén. Ude beyudyi naꞌ bdaꞌyaquëꞌ lëbëꞌ lëꞌë yaga cruzo bëtiyaquëꞌ lëbëꞌ.
39 E nós somos testemunhas de todas as coisas que fez, tanto na terra da Judeia como em Jerusalém; ao qual mataram, pendurando-o num madeiro.
40 Pero bëꞌ baode tzona dza pseban Diuzi lëbëꞌ bidëꞌ detilalaonëꞌ nëtoꞌ.
40 A este ressuscitou Deus ao terceiro dia e fez que se manifestasse,
41 Pero nëtoꞌzi ptilalaonëꞌ, quele yugulu benëꞌ. Ulio Diuzi nëtoꞌ dza naꞌte ta gacandoꞌ testigo cabëꞌ guca quienëꞌ gutinëꞌ bebannëꞌ. Nëtoꞌ udaondoꞌ hueꞌendoꞌ len lëbëꞌ cati bebannëꞌ.
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que Deus antes ordenara; a nós que comemos e bebemos juntamente com ele, depois que ressuscitou dos mortos.
42 Naꞌra useꞌelaꞌ Diuzi nëtoꞌ tzetixogueꞌndoꞌ benëꞌ diꞌidzaꞌ quienëꞌ rëbindoꞌyaquëꞌ de que ulio Diuzi Jesús benꞌ hue juicio quie yugulu benëꞌ, laꞌachi benꞌ neban, laꞌachi benꞌ baguti.
42 E nos mandou pregar ao povo e testificar que ele é o que por Deus foi constituído juiz dos vivos e dos mortos.
43 Lëscanꞌ desde dza naꞌte una yaca benꞌ udixogueꞌ xtiꞌidzaꞌ Diuzi rëbiyaquëꞌ quie Jesús, unayaquëꞌ gataꞌ yelaꞌ hueziꞌz̃e quie yugulu benꞌ nao xnezëꞌ.
43 A este dão testemunho todos os profetas, de que todos os que nele creem receberão o perdão dos pecados pelo seu nome.
44 Bineyudyi hueꞌlë Pedro lejëꞌ diꞌidzaꞌ caora uyuꞌu Bichi Be quie Diuzi luꞌu guicho laxtaꞌo benꞌ bzënaga diꞌidzaꞌ quiëꞌ.
44 E, dizendo Pedro ainda estas palavras, caiu o Espírito Santo sobre todos os que ouviam a palavra.
45 — ausente —
45 E os fiéis que eram da circuncisão, todos quantos tinham vindo com Pedro, maravilharam-se de que o dom do Espírito Santo se derramasse também sobre os gentios.
46 — ausente —
46 Porque os ouviam falar em línguas e magnificar a Deus.
47 Naꞌra una Pedro rëbinëꞌ laguedyinëꞌ:
47 Respondeu, então, Pedro: Pode alguém, porventura, recusar a água, para que não sejam batizados estes que também receberam, como nós, o Espírito Santo?
48 Caora naꞌ bë Pedro mandado hueꞌyaquëꞌ laoyaquëꞌ uzëtoyaquëꞌ lao Jesucristo. Ude beyudyi naꞌ unabayaquëꞌ yegaꞌnlë Pedro leyaquëꞌ chopa tzona dza.
48 E mandou que fossem batizados em nome do Senhor. Então, rogaram-lhe que ficasse com eles por alguns dias.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.