Atos 10
Xtiʼidzaʼ Diuzi (ZPCNT) vs NAA
1 Naꞌra ciudad Cesarea uzu tu benꞌ laonëꞌ Cornelio. Naquëꞌ xanꞌ tu gayuhua soldado. Naꞌ naca soldado quienëꞌ tu cueꞌ benꞌ italiano.
1 Em Cesareia morava um homem chamado Cornélio, que era centurião de uma companhia do exército chamada Italiana.
2 Lëbëꞌ lente yugulu familia quienëꞌ udapalaꞌnyaquëꞌ Diuzi. Gucalënëꞌ benꞌ Israel, bëꞌnëꞌ caridad quiejëꞌ, rulidzëꞌ Diuzi yugu dza.
2 Era piedoso e temente a Deus com toda a sua casa, fazendo muitas esmolas ao povo e orando sempre a Deus.
3 Biz̃i bdyin dza blëꞌë Cornelio tu ángel quie Diuzi. Uzë ángel naꞌ bdyinnëꞌ ga zë Cornelio. Zadzeꞌ cadu las tres guca quienëꞌ canaꞌ. Pero ca quie benꞌ uxusa guca quiëꞌ blëꞌënëꞌ lëbëꞌ. Naꞌra una ángel naꞌ rëbinëꞌ lëbëꞌ:
3 Um dia, por volta das três horas da tarde, durante uma visão, esse homem viu claramente um anjo de Deus que se aproximou dele e lhe disse:
4 Du rdzebi Cornelio unaꞌnëꞌ ángel rëbinëꞌ lëbëꞌ:
4 — Cornélio! Este, fixando nele os olhos e possuído de temor, perguntou: — O que é, Senhor? E o anjo lhe disse: — As suas orações e as suas esmolas subiram para memória diante de Deus.
5 Hora naꞌ iseꞌeloꞌ chopa tzona benꞌ tzio yedyi Jope tzexiꞌyaquëꞌ tu benꞌ lao Simón Pedro.
5 Agora envie mensageiros a Jope e mande chamar Simão, que também é chamado de Pedro.
6 Zunëꞌ z̃an yuꞌu quie tu benꞌ laorë Simón, benꞌ rutiꞌ guidi. Zu yuꞌu quienëꞌ gaꞌalaꞌ ruꞌa nisadaoꞌ.
6 Ele está hospedado com Simão, curtidor, cuja residência está situada à beira-mar.
7 Ude beyudyi una ángel canaꞌ, zeyonëꞌ. Caora naꞌ beyëz̃i Cornelio chopa biꞌ criado quienëꞌ len tu soldado quienëꞌ, benꞌ rapalaꞌn Diuzi, benꞌ de confianza,
7 Logo que o anjo que lhe falava se retirou, Cornélio chamou dois dos seus servos e um soldado piedoso dos que estavam a seu serviço
8 gudyinëꞌ leyaquëꞌ con cabëꞌ guca quienëꞌ, naꞌ useꞌelaꞌnëꞌ leyaquëꞌ yedyi Jope.
8 e, depois de lhes explicar tudo, mandou que fossem a Jope.
9 Naꞌ beteyu, tu nezioyaquëꞌ tu neza gaꞌalaꞌ ga zu yedyi Jope, caora naꞌ cadu laꞌodza urë Pedro lun yuꞌu, como naca lun yuꞌu quiejëꞌ baꞌa. Naꞌra zënëꞌ guicho yuꞌu naꞌ uzulaonëꞌ ruꞌelënëꞌ Diuzi diꞌidzaꞌ.
9 No dia seguinte, enquanto eles viajavam e já estavam perto da cidade de Jope, Pedro subiu ao terraço, por volta do meio-dia, a fim de orar.
10 Hora naꞌ rduenëꞌ unabëꞌ hue benꞌ ga zunëꞌ ta gaonëꞌ. Pero tu neruꞌeyaquëꞌ laze ta gaonëꞌ, cati guca quienëꞌ ca quie benꞌ rxusa.
10 Estando com fome, quis comer; mas, enquanto lhe preparavam a comida, sobreveio-lhe um êxtase.
11 Caora naꞌ blëꞌënëꞌ uyalo guibá, uyëzi tu ta naca ca quie tu laꞌariꞌ yuaꞌ nerio idapa isquinan.
11 Viu o céu aberto e um objeto como se fosse um grande lençol, que descia do céu e era baixado à terra pelas quatro pontas,
12 Laona naꞌ dyilaꞌ zë cueꞌ bia guixiꞌ, bia dyia tapa niꞌe, len zë cueꞌ bëla len bguini.
12 contendo todo tipo de quadrúpedes, répteis da terra e aves do céu.
13 Caora naꞌ be Pedro una tu benꞌ rëbinëꞌ lëbëꞌ:
13 E ouviu-se uma voz que se dirigia a ele:
14 Naꞌra una Pedro:
14 Mas Pedro respondeu: — De modo nenhum, Senhor! Porque nunca comi nada que fosse impuro ou imundo.
15 Naꞌ be Pedro una benꞌ naꞌ tatula rëbinëꞌ lëbëꞌ:
15 Pela segunda vez, a voz lhe falou:
16 Beyunate lasa guca quie Pedro canaꞌ, naꞌra beyëpi laꞌariꞌ yuaꞌ zeyon guibá tatula.
16 Isso aconteceu três vezes, e, em seguida, aquele objeto foi levado de volta para o céu.
17 Neraque Pedro bi reꞌen inë diꞌidzaꞌ unë benꞌ naꞌ cati bdyin benꞌ useꞌelaꞌ Cornelio ruꞌa yuꞌu. Rdayaquëꞌ reguiloyaquëꞌ lidyi Simón.
17 Enquanto Pedro estava perplexo sobre qual seria o significado da visão, eis que os homens enviados por Cornélio, tendo perguntado pela casa de Simão, pararam junto à porta.
18 Caora naꞌ bdyinyaquëꞌ unayaquëꞌ zidzo chi zu Simón, benꞌ laorë Pedro, z̃an yuꞌu.
18 Chamando, perguntaram se ali estava hospedado Simão, que também é chamado de Pedro.
19 Neraca Pedro pensari cabëꞌ naca ta blëꞌënëꞌ, caora cati unë Bichi Be quie Diuzi rëbinëꞌ lëbëꞌ:
19 Enquanto Pedro meditava a respeito da visão, o Espírito lhe disse: — Estão aí três homens à sua procura.
20 Beyëzi, beyolëyaquëꞌ. Bidëboꞌ bibi gaca quioꞌ, porque nëꞌëdiꞌ biaꞌ mandado dexiꞌyaquëꞌ luëꞌ.
20 Portanto, levante-se, desça e vá com eles, sem hesitar; porque eu os enviei.
21 Naꞌra beyëzi Pedro yetilanëꞌ leyaquëꞌ unëꞌ rëbinëꞌ leyaquëꞌ:
21 Então Pedro desceu e disse àqueles homens: — Eu sou a pessoa que vocês estão procurando. O que os traz até aqui?
22 Naꞌra unayaquëꞌ rëbiyaquëꞌ Pedro:
22 Então disseram: — O centurião Cornélio, homem reto e temente a Deus e tendo bom testemunho de toda a nação judaica, foi instruído por um santo anjo a mandar chamar você para a casa dele e ouvir o que você tem a dizer.
23 Naꞌra uz̃iꞌ Pedro leyaquëꞌ luꞌu yuꞌu begaꞌnyaquëꞌ tu yela. Caora cati beteyu, uyasayaquëꞌ ziolë Pedro leyaquëꞌ. Lëzi uquiëꞌrë Pedro chopa tzona benꞌ nao xneza Jesús, benꞌ nitaꞌ yedyi Jope.
23 Pedro, então, convidando-os a entrar, hospedou-os. No dia seguinte, Pedro se aprontou e foi com eles. Também alguns irmãos dos que moravam em Jope foram com ele.
24 Naꞌra cadu zila dza urupe bedyinyaquëꞌ ruꞌa ciudad Cesarea. Caora naꞌ guz̃i Cornelio diadza quiëꞌ len nu amigo zudyiꞌilënëꞌ tacuenda cuezayaquëꞌ idyin Pedro.
24 No dia seguinte, Pedro chegou a Cesareia. Cornélio estava esperando por eles, tendo reunido os seus parentes e os amigos mais íntimos.
25 Cati bdyin Pedro ruꞌa yuꞌu, hora naꞌ zio Cornelio yetilëꞌ lëbëꞌ, uditzu z̃ibinëꞌ lao Pedro, uyonlaꞌadyiꞌnëꞌ lëbëꞌ.
25 Quando Pedro estava por entrar, Cornélio foi ao seu encontro e, prostrando-se aos pés dele, o adorou.
26 Pero belisa Pedro lëbëꞌ unëꞌ:
26 Mas Pedro o levantou, dizendo: — Levante-se, porque eu também sou apenas um homem.
27 Du ruꞌeyaquëꞌ diꞌidzaꞌ, uyuꞌuyaquëꞌ luꞌu yuꞌu quie Cornelio, blëꞌë Pedro babedupa benꞌ zë luꞌu lidyinëꞌ.
27 Falando com ele, Pedro entrou, encontrando muitos reunidos ali,
28 Naꞌra una Pedro rëbinëꞌ leyaquëꞌ:
28 a quem se dirigiu, dizendo: — Vocês bem sabem que um judeu está proibido de se juntar a um gentio ou de entrar na casa dele. Mas Deus me mostrou que não devo considerar ninguém impuro ou imundo.
29 Por lenaꞌ bibi zëdi biaꞌ zaꞌliaꞌ yaca benꞌ useꞌeloꞌ dexiꞌ nëꞌëdiꞌ. Naꞌ biz̃i, ¿ca reꞌenloꞌ huaꞌ?
29 Por isso, uma vez chamado, vim sem vacilar. E agora pergunto: Por que motivo vocês mandaram me chamar?
30 Naꞌra una Cornelio rëbinëꞌ Pedro:
30 Cornélio respondeu: — Faz hoje quatro dias que, mais ou menos por esta hora, às três da tarde, eu estava orando em minha casa. De repente, se apresentou diante de mim um homem vestido com roupas resplandecentes
31 Naꞌ una benꞌ naꞌ rëbinëꞌ nëꞌëdiꞌ: “Cornelio, re Diuzi hora rulidzoꞌ lëbëꞌ. Lëzi rlëꞌënëꞌ hora ruꞌeloꞌ benꞌ yëchiꞌ caridad.
31 que disse: “Cornélio, a sua oração foi ouvida e as suas esmolas foram lembradas na presença de Deus.
32 Naꞌ pseꞌelaꞌ benꞌ quioꞌ yedyi Jope tzexiꞌyaquëꞌ tu benꞌ lao Simón Pedro. Zuëꞌ z̃an lidyi itu benꞌ lao Simón, benꞌ huëtiꞌ guidi. Huedzelejëꞌ lidyinëꞌ zunëꞌ gaꞌalaꞌ ruꞌa nisadaoꞌ. Caora bablaꞌnëꞌ quioꞌ naꞌ, hueꞌlënëꞌ luëꞌ diꞌidzaꞌ.”
32 Envie, pois, alguém a Jope e mande chamar Simão, que também é chamado de Pedro; ele está hospedado na casa de Simão, curtidor, à beira-mar.”
33 Pues beyudyi unëꞌ canaꞌ, laoseꞌelaꞌtiaꞌ mozo quiaꞌ dexiꞌyaquëꞌ luëꞌ. Babaoꞌ tu huen blaoꞌ niga. Hora naꞌ rlëꞌë Diuzi nitaꞌro niga tacuenda uzënagandoꞌ diꞌidzaꞌ reꞌen Diuzi inaoꞌ nëtoꞌ.
33 Portanto, sem demora, mandei chamá-lo, e você fez muito bem em vir. Agora estamos todos aqui, na presença de Deus, prontos para ouvir tudo o que o Senhor ordenou a você.
34 — ausente —
34 Então Pedro começou a falar. Ele disse: — Reconheço por verdade que Deus não trata as pessoas com parcialidade;
35 — ausente —
35 pelo contrário, em qualquer nação, aquele que o teme e faz o que é justo lhe é aceitável.
36 Una Diuzi dza naꞌ gudyinëꞌ nëtoꞌ benꞌ Israel de que lao naꞌa Jesucristo, benꞌ naca Señor quie yugulu benëꞌ, huataꞌ tadyaꞌa yegaꞌnnan huen quie yaca benëꞌ lao Diuzi.
36 Esta é a palavra que Deus enviou aos filhos de Israel, anunciando-lhes o evangelho da paz, por meio de Jesus Cristo. Este é o Senhor de todos.
37 Dyëꞌëdi nezile cabëꞌ guca lao yaca yedyi quie benꞌ Israel. Uzulao Jesús udixogueꞌnëꞌ xtiꞌidzaꞌ Diuzi estado Galilea dza naꞌ cati beyudyi udixogueꞌ Juan bautista xtiꞌidzaꞌ Diuzi bëꞌ lao yaca benëꞌ.
37 Vocês sabem o que aconteceu em toda a Judeia, tendo começado na Galileia depois do batismo que João pregou,
38 Lëzi dyëꞌëdi nezile useꞌelaꞌ Diuzi Bichi Be quienëꞌ bëlënëꞌ Jesús yelaꞌ huaca quienëꞌ, udanëꞌ bënëꞌ puro tadyaꞌa, beyuenëꞌ yaca benꞌ yuꞌu taxiꞌibiꞌ nun quie nuelë Diuzi lëbëꞌ tuz̃e.
38 como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com poder. Jesus andou por toda parte, fazendo o bem e curando todos os oprimidos do diabo, porque Deus estava com ele.
39 Nëtoꞌ blëꞌëndoꞌ yugulu ta bë Jesús caora zuëꞌ udëꞌ estado Judea len ciudad Jerusalén. Ude beyudyi naꞌ bdaꞌyaquëꞌ lëbëꞌ lëꞌë yaga cruzo bëtiyaquëꞌ lëbëꞌ.
39 E nós somos testemunhas de tudo o que ele fez na terra dos judeus e em Jerusalém. Depois eles o mataram, pendurando-o num madeiro.
40 Pero bëꞌ baode tzona dza pseban Diuzi lëbëꞌ bidëꞌ detilalaonëꞌ nëtoꞌ.
40 Mas Deus o ressuscitou no terceiro dia e concedeu que fosse manifesto,
41 Pero nëtoꞌzi ptilalaonëꞌ, quele yugulu benëꞌ. Ulio Diuzi nëtoꞌ dza naꞌte ta gacandoꞌ testigo cabëꞌ guca quienëꞌ gutinëꞌ bebannëꞌ. Nëtoꞌ udaondoꞌ hueꞌendoꞌ len lëbëꞌ cati bebannëꞌ.
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que foram anteriormente escolhidas por Deus, isto é, a nós que comemos e bebemos com ele, depois que ressurgiu dentre os mortos.
42 Naꞌra useꞌelaꞌ Diuzi nëtoꞌ tzetixogueꞌndoꞌ benëꞌ diꞌidzaꞌ quienëꞌ rëbindoꞌyaquëꞌ de que ulio Diuzi Jesús benꞌ hue juicio quie yugulu benëꞌ, laꞌachi benꞌ neban, laꞌachi benꞌ baguti.
42 Jesus nos mandou pregar ao povo e testemunhar que ele foi constituído por Deus como Juiz de vivos e de mortos.
43 Lëscanꞌ desde dza naꞌte una yaca benꞌ udixogueꞌ xtiꞌidzaꞌ Diuzi rëbiyaquëꞌ quie Jesús, unayaquëꞌ gataꞌ yelaꞌ hueziꞌz̃e quie yugulu benꞌ nao xnezëꞌ.
43 Dele todos os profetas dão testemunho de que, por meio do seu nome, todo o que nele crê recebe remissão dos pecados.
44 Bineyudyi hueꞌlë Pedro lejëꞌ diꞌidzaꞌ caora uyuꞌu Bichi Be quie Diuzi luꞌu guicho laxtaꞌo benꞌ bzënaga diꞌidzaꞌ quiëꞌ.
44 Enquanto Pedro falava estas palavras, o Espírito Santo caiu sobre todos os que ouviam a mensagem.
45 — ausente —
45 E os fiéis que eram da circuncisão, que tinham vindo com Pedro, admiraram-se, porque também sobre os gentios foi derramado o dom do Espírito Santo.
46 — ausente —
46 Pois eles os ouviam falando em línguas e engrandecendo a Deus. Então Pedro disse:
47 Naꞌra una Pedro rëbinëꞌ laguedyinëꞌ:
47 — Será que alguém poderia recusar a água e impedir que sejam batizados estes que, assim como nós, receberam o Espírito Santo?
48 Caora naꞌ bë Pedro mandado hueꞌyaquëꞌ laoyaquëꞌ uzëtoyaquëꞌ lao Jesucristo. Ude beyudyi naꞌ unabayaquëꞌ yegaꞌnlë Pedro leyaquëꞌ chopa tzona dza.
48 E ordenou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Então lhe pediram que permanecesse com eles por alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.