Atos 10

Xtiʼidzaʼ Diuzi (ZPCNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Naꞌra ciudad Cesarea uzu tu benꞌ laonëꞌ Cornelio. Naquëꞌ xanꞌ tu gayuhua soldado. Naꞌ naca soldado quienëꞌ tu cueꞌ benꞌ italiano.
1 Um homem em Cesaréia, por nome Cornélio, centurião da corte chamada italiana,
2 Lëbëꞌ lente yugulu familia quienëꞌ udapalaꞌnyaquëꞌ Diuzi. Gucalënëꞌ benꞌ Israel, bëꞌnëꞌ caridad quiejëꞌ, rulidzëꞌ Diuzi yugu dza.
2 piedoso e temente a Deus com toda a sua casa, e que fazia muitas esmolas ao povo e de contínuo orava a Deus,
3 Biz̃i bdyin dza blëꞌë Cornelio tu ángel quie Diuzi. Uzë ángel naꞌ bdyinnëꞌ ga zë Cornelio. Zadzeꞌ cadu las tres guca quienëꞌ canaꞌ. Pero ca quie benꞌ uxusa guca quiëꞌ blëꞌënëꞌ lëbëꞌ. Naꞌra una ángel naꞌ rëbinëꞌ lëbëꞌ:
3 cerca da hora nona do dia, viu claramente em visão um anjo de Deus, que se dirigia para ele e lhe dizia: Cornélio!
4 Du rdzebi Cornelio unaꞌnëꞌ ángel rëbinëꞌ lëbëꞌ:
4 Este, fitando nele os olhos e atemorizado, perguntou: Que é, Senhor? O anjo respondeu-lhe: As tuas orações e as tuas esmolas têm subido para memória diante de Deus;
5 Hora naꞌ iseꞌeloꞌ chopa tzona benꞌ tzio yedyi Jope tzexiꞌyaquëꞌ tu benꞌ lao Simón Pedro.
5 agora, pois, envia homens a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro;
6 Zunëꞌ z̃an yuꞌu quie tu benꞌ laorë Simón, benꞌ rutiꞌ guidi. Zu yuꞌu quienëꞌ gaꞌalaꞌ ruꞌa nisadaoꞌ.
6 este se acha hospedado com um certo Simão, curtidor, cuja casa fica à beira-mar. {Ele te dirá o que deves fazer.}
7 Ude beyudyi una ángel canaꞌ, zeyonëꞌ. Caora naꞌ beyëz̃i Cornelio chopa biꞌ criado quienëꞌ len tu soldado quienëꞌ, benꞌ rapalaꞌn Diuzi, benꞌ de confianza,
7 Logo que se retirou o anjo que lhe falava, Cornélio chamou dois dos seus domésticos e um piedoso soldado dos que estavam a seu serviço;
8 gudyinëꞌ leyaquëꞌ con cabëꞌ guca quienëꞌ, naꞌ useꞌelaꞌnëꞌ leyaquëꞌ yedyi Jope.
8 e, havendo contado tudo, os enviou a Jope.
9 Naꞌ beteyu, tu nezioyaquëꞌ tu neza gaꞌalaꞌ ga zu yedyi Jope, caora naꞌ cadu laꞌodza urë Pedro lun yuꞌu, como naca lun yuꞌu quiejëꞌ baꞌa. Naꞌra zënëꞌ guicho yuꞌu naꞌ uzulaonëꞌ ruꞌelënëꞌ Diuzi diꞌidzaꞌ.
9 No dia seguinte, indo eles seu caminho e estando já perto da cidade, subiu Pedro ao eirado para orar, cerca de hora sexta.
10 Hora naꞌ rduenëꞌ unabëꞌ hue benꞌ ga zunëꞌ ta gaonëꞌ. Pero tu neruꞌeyaquëꞌ laze ta gaonëꞌ, cati guca quienëꞌ ca quie benꞌ rxusa.
10 E tendo fome, quis comer; mas enquanto lhe preparavam a comida, sobreveio-lhe um êxtase,
11 Caora naꞌ blëꞌënëꞌ uyalo guibá, uyëzi tu ta naca ca quie tu laꞌariꞌ yuaꞌ nerio idapa isquinan.
11 e via o céu aberto e um objeto descendo, como se fosse um grande lençol, sendo baixado pelas quatro pontas sobre a terra,
12 Laona naꞌ dyilaꞌ zë cueꞌ bia guixiꞌ, bia dyia tapa niꞌe, len zë cueꞌ bëla len bguini.
12 no qual havia de todos os quadrúpedes e répteis da terra e aves do céu.
13 Caora naꞌ be Pedro una tu benꞌ rëbinëꞌ lëbëꞌ:
13 E uma voz lhe disse: Levanta-te, Pedro, mata e come.
14 Naꞌra una Pedro:
14 Mas Pedro respondeu: De modo nenhum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma comum e imunda.
15 Naꞌ be Pedro una benꞌ naꞌ tatula rëbinëꞌ lëbëꞌ:
15 Pela segunda vez lhe falou a voz: Não chames tu comum ao que Deus purificou.
16 Beyunate lasa guca quie Pedro canaꞌ, naꞌra beyëpi laꞌariꞌ yuaꞌ zeyon guibá tatula.
16 Sucedeu isto por três vezes; e logo foi o objeto recolhido ao céu.
17 Neraque Pedro bi reꞌen inë diꞌidzaꞌ unë benꞌ naꞌ cati bdyin benꞌ useꞌelaꞌ Cornelio ruꞌa yuꞌu. Rdayaquëꞌ reguiloyaquëꞌ lidyi Simón.
17 Enquanto Pedro refletia, perplexo, sobre o que seria a visão que tivera, eis que os homens enviados por Cornélio, tendo perguntado pela casa de Simão, pararam à porta.
18 Caora naꞌ bdyinyaquëꞌ unayaquëꞌ zidzo chi zu Simón, benꞌ laorë Pedro, z̃an yuꞌu.
18 E, chamando, indagavam se ali estava hospedado Simão, que tinha por sobrenome Pedro.
19 Neraca Pedro pensari cabëꞌ naca ta blëꞌënëꞌ, caora cati unë Bichi Be quie Diuzi rëbinëꞌ lëbëꞌ:
19 Estando Pedro ainda a meditar sobre a visão, o Espírito lhe disse: Eis que dois homens te procuram.
20 Beyëzi, beyolëyaquëꞌ. Bidëboꞌ bibi gaca quioꞌ, porque nëꞌëdiꞌ biaꞌ mandado dexiꞌyaquëꞌ luëꞌ.
20 Levanta-te, pois, desce e vai com eles, nada duvidando; porque eu tos enviei.
21 Naꞌra beyëzi Pedro yetilanëꞌ leyaquëꞌ unëꞌ rëbinëꞌ leyaquëꞌ:
21 E descendo Pedro ao encontro desses homens, disse: Sou eu a quem procurais; qual é a causa por que viestes?
22 Naꞌra unayaquëꞌ rëbiyaquëꞌ Pedro:
22 Eles responderam: O centurião Cornélio, homem justo e temente a Deus e que tem bom testemunho de toda a nação judaica, foi avisado por um santo anjo para te chamar à sua casa e ouvir as tuas palavras.
23 Naꞌra uz̃iꞌ Pedro leyaquëꞌ luꞌu yuꞌu begaꞌnyaquëꞌ tu yela. Caora cati beteyu, uyasayaquëꞌ ziolë Pedro leyaquëꞌ. Lëzi uquiëꞌrë Pedro chopa tzona benꞌ nao xneza Jesús, benꞌ nitaꞌ yedyi Jope.
23 Pedro, pois, convidando-os a entrar, os hospedou. No dia seguinte levantou-se e partiu com eles, e alguns irmãos, dentre os de Jope, o acompanharam.
24 Naꞌra cadu zila dza urupe bedyinyaquëꞌ ruꞌa ciudad Cesarea. Caora naꞌ guz̃i Cornelio diadza quiëꞌ len nu amigo zudyiꞌilënëꞌ tacuenda cuezayaquëꞌ idyin Pedro.
24 No outro dia entrou em Cesaréia. E Cornélio os esperava, tendo reunido os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 Cati bdyin Pedro ruꞌa yuꞌu, hora naꞌ zio Cornelio yetilëꞌ lëbëꞌ, uditzu z̃ibinëꞌ lao Pedro, uyonlaꞌadyiꞌnëꞌ lëbëꞌ.
25 Quando Pedro ia entrar, veio-lhe Cornélio ao encontro e, prostrando-se a seus pés, o adorou.
26 Pero belisa Pedro lëbëꞌ unëꞌ:
26 Mas Pedro o ergueu, dizendo: Levanta-te, que eu também sou homem.
27 Du ruꞌeyaquëꞌ diꞌidzaꞌ, uyuꞌuyaquëꞌ luꞌu yuꞌu quie Cornelio, blëꞌë Pedro babedupa benꞌ zë luꞌu lidyinëꞌ.
27 E conversando com ele, entrou e achou muitos reunidos,
28 Naꞌra una Pedro rëbinëꞌ leyaquëꞌ:
28 e disse-lhes: Vós bem sabeis que não é lícito a um judeu ajuntar-se ou chegar-se a estrangeiros; mas Deus mostrou-me que a nenhum homem devo chamar comum ou imundo;
29 Por lenaꞌ bibi zëdi biaꞌ zaꞌliaꞌ yaca benꞌ useꞌeloꞌ dexiꞌ nëꞌëdiꞌ. Naꞌ biz̃i, ¿ca reꞌenloꞌ huaꞌ?
29 pelo que, sendo chamado, vim sem objeção. Pergunto pois: Por que razão mandastes chamar-me?
30 Naꞌra una Cornelio rëbinëꞌ Pedro:
30 Então disse Cornélio: Faz agora quatro dias que eu estava orando em minha casa à hora nona, e eis que diante de mim se apresentou um homem com vestiduras resplandecentes,
31 Naꞌ una benꞌ naꞌ rëbinëꞌ nëꞌëdiꞌ: “Cornelio, re Diuzi hora rulidzoꞌ lëbëꞌ. Lëzi rlëꞌënëꞌ hora ruꞌeloꞌ benꞌ yëchiꞌ caridad.
31 e disse: Cornélio, a tua oração foi ouvida, e as tuas esmolas estão em memória diante de Deus.
32 Naꞌ pseꞌelaꞌ benꞌ quioꞌ yedyi Jope tzexiꞌyaquëꞌ tu benꞌ lao Simón Pedro. Zuëꞌ z̃an lidyi itu benꞌ lao Simón, benꞌ huëtiꞌ guidi. Huedzelejëꞌ lidyinëꞌ zunëꞌ gaꞌalaꞌ ruꞌa nisadaoꞌ. Caora bablaꞌnëꞌ quioꞌ naꞌ, hueꞌlënëꞌ luëꞌ diꞌidzaꞌ.”
32 Envia, pois, a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro; ele está hospedado em casa de Simão, curtidor, à beira-mar.
33 Pues beyudyi unëꞌ canaꞌ, laoseꞌelaꞌtiaꞌ mozo quiaꞌ dexiꞌyaquëꞌ luëꞌ. Babaoꞌ tu huen blaoꞌ niga. Hora naꞌ rlëꞌë Diuzi nitaꞌro niga tacuenda uzënagandoꞌ diꞌidzaꞌ reꞌen Diuzi inaoꞌ nëtoꞌ.
33 Portanto mandei logo chamar-te, e bem fizeste em vir. Agora pois estamos todos aqui presentes diante de Deus, para ouvir tudo quanto te foi ordenado pelo Senhor.
34 — ausente —
34 Então Pedro, tomando a palavra, disse: Na verdade reconheço que Deus não faz acepção de pessoas;
35 — ausente —
35 mas que lhe é aceitável aquele que, em qualquer nação, o teme e pratica o que é justo.
36 Una Diuzi dza naꞌ gudyinëꞌ nëtoꞌ benꞌ Israel de que lao naꞌa Jesucristo, benꞌ naca Señor quie yugulu benëꞌ, huataꞌ tadyaꞌa yegaꞌnnan huen quie yaca benëꞌ lao Diuzi.
36 A palavra que ele enviou aos filhos de Israel, anunciando a paz por Jesus Cristo {este é o Senhor de todos}.
37 Dyëꞌëdi nezile cabëꞌ guca lao yaca yedyi quie benꞌ Israel. Uzulao Jesús udixogueꞌnëꞌ xtiꞌidzaꞌ Diuzi estado Galilea dza naꞌ cati beyudyi udixogueꞌ Juan bautista xtiꞌidzaꞌ Diuzi bëꞌ lao yaca benëꞌ.
37 esta palavra, vós bem sabeis, foi proclamada por toda a Judéia, começando pela Galiléia, depois do batismo que João pregou,
38 Lëzi dyëꞌëdi nezile useꞌelaꞌ Diuzi Bichi Be quienëꞌ bëlënëꞌ Jesús yelaꞌ huaca quienëꞌ, udanëꞌ bënëꞌ puro tadyaꞌa, beyuenëꞌ yaca benꞌ yuꞌu taxiꞌibiꞌ nun quie nuelë Diuzi lëbëꞌ tuz̃e.
38 concernente a Jesus de Nazaré, como Deus o ungiu com o Espírito Santo e com poder; o qual andou por toda parte, fazendo o bem e curando a todos os oprimidos do Diabo, porque Deus era com ele.
39 Nëtoꞌ blëꞌëndoꞌ yugulu ta bë Jesús caora zuëꞌ udëꞌ estado Judea len ciudad Jerusalén. Ude beyudyi naꞌ bdaꞌyaquëꞌ lëbëꞌ lëꞌë yaga cruzo bëtiyaquëꞌ lëbëꞌ.
39 Nós somos testemunhas de tudo quanto fez, tanto na terra dos judeus como em Jerusalém; ao qual mataram, pendurando-o num madeiro.
40 Pero bëꞌ baode tzona dza pseban Diuzi lëbëꞌ bidëꞌ detilalaonëꞌ nëtoꞌ.
40 A este ressuscitou Deus ao terceiro dia e lhe concedeu que se manifestasse,
41 Pero nëtoꞌzi ptilalaonëꞌ, quele yugulu benëꞌ. Ulio Diuzi nëtoꞌ dza naꞌte ta gacandoꞌ testigo cabëꞌ guca quienëꞌ gutinëꞌ bebannëꞌ. Nëtoꞌ udaondoꞌ hueꞌendoꞌ len lëbëꞌ cati bebannëꞌ.
41 não a todo povo, mas às testemunhas que Deus antes ordenara; a nós, que comemos e bebemos juntamente com ele depois que ressurgiu dentre os mortos.
42 Naꞌra useꞌelaꞌ Diuzi nëtoꞌ tzetixogueꞌndoꞌ benëꞌ diꞌidzaꞌ quienëꞌ rëbindoꞌyaquëꞌ de que ulio Diuzi Jesús benꞌ hue juicio quie yugulu benëꞌ, laꞌachi benꞌ neban, laꞌachi benꞌ baguti.
42 Este nos mandou pregar ao povo, e testificar que ele é o que por Deus foi constituído juiz dos vivos e dos mortos.
43 Lëscanꞌ desde dza naꞌte una yaca benꞌ udixogueꞌ xtiꞌidzaꞌ Diuzi rëbiyaquëꞌ quie Jesús, unayaquëꞌ gataꞌ yelaꞌ hueziꞌz̃e quie yugulu benꞌ nao xnezëꞌ.
43 A ele todos os profetas dão testemunho de que todo o que nele crê receberá a remissão dos pecados pelo seu nome.
44 Bineyudyi hueꞌlë Pedro lejëꞌ diꞌidzaꞌ caora uyuꞌu Bichi Be quie Diuzi luꞌu guicho laxtaꞌo benꞌ bzënaga diꞌidzaꞌ quiëꞌ.
44 Enquanto Pedro ainda dizia estas coisas, desceu o Espírito Santo sobre todos os que ouviam a palavra.
45 — ausente —
45 Os crentes que eram de circuncisão, todos quantos tinham vindo com Pedro, maravilharam-se de que também sobre os gentios se derramasse o dom do Espírito Santo;
46 — ausente —
46 porque os ouviam falar línguas e magnificar a Deus.
47 Naꞌra una Pedro rëbinëꞌ laguedyinëꞌ:
47 Respondeu então Pedro: Pode alguém porventura recusar a água para que não sejam batizados estes que também, como nós, receberam o Espírito Santo?
48 Caora naꞌ bë Pedro mandado hueꞌyaquëꞌ laoyaquëꞌ uzëtoyaquëꞌ lao Jesucristo. Ude beyudyi naꞌ unabayaquëꞌ yegaꞌnlë Pedro leyaquëꞌ chopa tzona dza.
48 Mandou, pois, que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Então lhe rogaram que ficasse com eles por alguns dias.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.