Marcos 6

zbu (ZBU) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 I Yesu za' lǝbisi ippal tiya ge' gatluwasi, I mil kushti wasi is bǝltikal.
1 E, partindo dali, chegou à sua terra, e os seus discípulos o seguiram.
2 Nǝ Cin shuti pǝ' u, i' gop kulcissi age'lu dopga ki Yahudawa, diɓǝl mbalǝn yi nǝ lǝbi u si ga'ti kǝmu is kum gagashinti, asi ussu, “A ukǝn mulu mbi ulu nǝgu u?” Is ngemti, “Undi mallaɓa ukǝn ninnǝgu? Undi gagashintu kǝn ti pǝlti nǝgu?
2 E, chegando o sábado, começou a ensinar na sinagoga; e muitos, ouvindo- o, se admiravam, dizendo: De onde lhe vêm essas coisas? E que sabedoria é esta que lhe foi dada? E como se fazem tais maravilhas por suas mãos?
3 Guki mul tlatti lǝɓa u waiwa? Yakǝn ki Malyamu nǝ yelse ki Yakubu, nǝ Yusupu, nǝ Yahuza nǝ Saminu? Yelsǝni was mudli simi ne'sǝ a kiwu waiwa?” Is nge'ti.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria e irmão de Tiago, e de José, e de Judas, e de Simão? E não estão aqui conosco suas irmãs? E escandalizavam-se nele.
4 I Yesu ulsisu, “Mulnjeshinkǝn nǝnɗa mbin nalti ge'gatluwaswai nǝ ge' yelsǝniwasi nǝ a libi wasi.”
4 E Jesus lhes dizia: Não há profeta sem honra, senão na sua terra, entre os seus parentes e na sua casa.
5 Taman pǝtl ulki gagashit tiya kawai, iki is zi mi'gonti ginǝ bǝs diɓǝllwai u toh is ndoki.
5 E não podia fazer ali obras maravilhosas; somente curou alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 I' kum gagashinti nǝ hotl la'ti mbadlawasǝn. I'go' duk tiya ge mil gatli ati kulcissi.
6 E estava admirado da incredulidade deles. E percorreu as aldeias vizinhas, ensinando.
7 Immbe mil kushti kutlh nǝ lopi bi is shinsi lob lob. Ibbǝlsi ndǝlti tǝn du mi'gatlǝ.
7 Chamou a si os doze, e começou a enviá-los de dois a dois, e deu-lhes poder sobre os espíritos imundos,
8 Ippisi i' usu, “Bǝ kamǝn ulǝnwai ɗǝ lǝ tuwasǝnwai kumɓǝlkǝn ki kamin katl bǝs kan ulki ɗamiwai bǝ kamǝn kulu wai bǝ kamǝn ulpwai.
8 e ordenou-lhes que nada tomassem para o caminho, senão um bordão; nem alforje, nem pão, nem dinheiro no cinto;
9 Shimǝn kaptǝlan, ngo nǝnǝgu bi mbǝlǝn lu'lǝgǝl tǝnkiwai.
9 mas que calçassem sandálias e que não vestissem duas túnicas.
10 Libi u nǝ ka shitin lǝbi u a' dǝmni lǝbi hal a' za'kǝn gatliɗa.
10 E dizia-lhes: Na casa em que entrardes, ficai nela até partirdes dali.
11 Lu u nǝ bǝsa njekiniwai u ko sa nge kupkini u, za'kǝn gatli abatǝn kushka ki asǝnwakǝn taka gaki tǝdǝm dǝtlkǝm ɗa ma'si.”
11 E, quando alguns vos não receberem, nem vos ouvirem, saindo dali, sacudi o pó que estiver debaixo dos vossos pés, em testemunho contra eles. Em verdade vos digo que haverá mais tolerância no Dia do Juízo para Sodoma e Gomorra do que para os daquela cidade.
12 Nǝgu si peki asi dlǝmi' mbalǝn shilǝn ki Lya gaki sǝ' za' pǝtl bezǝn lǝɓa.
12 E, saindo eles, pregavam ao povo que se arrependesse.
13 Is pekǝl mi'gatli diɓǝli, is suwati mi'gonti diɓǝli mili is ndoki.
13 E expulsavam muitos demônios, e ungiam muitos enfermos com óleo, e os curavam.
14 Nǝ guu Hilidus kumi nǝgu u, tǝn gaki Yesu apǝl shin i, gemma si usu, “Yahaya mul pǝli mbalǝn baptisma ti tlilya ge' mi' mǝshti, I lakiɗa ti nǝ ndǝlki kyautǝn ki gagashinti ɗǝ pǝ' ma'tiɗa.”
14 E ouviu isso o rei Herodes (porque o nome de Jesus se tornara notório) e disse: João, o que batizava, ressuscitou dos mortos, e por isso estas maravilhas operam nele.
15 Gen ɗǝ usu Iliya ni, gen ne si usu, “Nǝm kǝn ge mul njeshinkǝn ki Lya ki ɗigini.”
15 Outros diziam: É Elias. E diziam outros: É um profeta ou como um dos profetas.
16 Nǝ Hilidus kumi nǝgu u, I' usu, “Yahaya u na patti ga taka u hilya ge' mil mushti!”
16 Herodes, porém, ouvindo isso, disse: Este é João, que mandei degolar; ressuscitou dos mortos.
17 Ti Hilidus nǝ gawasi illaki sǝ' gop Yahaya, is ki ndǝti as la'ti ge'lu kǝnndǝ'mbalǝn. Tǝ pǝllǝn gu gaki Hilidiya kǝli ki yelse wasi Philip, gunǝ' kanti ippalti ɗǝ kǝliwasi.
17 Porquanto o mesmo Herodes mandara prender a João e encerrá-lo manietado no cárcere, por causa de Herodias, mulher de Filipe, seu irmão, porquanto tinha casado com ela.
18 Tǝn gaki Yahaya ul Hilidus su, “A mbuni ki dǝm nǝ kǝliki yelse wagwai”
18 Pois João dizia a Herodes: Não te é lícito possuir a mulher de teu irmão.
19 Tǝn gaki nǝgu Hilidiya ngap Yahaya a mbatldli, ti lyamti tǝ' tloti, ngo' nǝnǝgu tamaniwai gaki Hilidus.
19 E Herodias o espiava e queria matá-lo, mas não podia;
20 Hilidus ɗǝ' ɓanti Yahaya, gaki ti mani Yahaya mulzo' mbatl kǝni mul pǝtl lǝɓa kizokini, I lakiɗa bǝ tiɗa za'ti ulǝn ti nda nǝtiwai. Hilidus in tikum shilǝn ki Yahaya u ɗǝ hwottiti, ngo nǝnǝgu ti ɓalɗǝ kupti ɗǝ shilǝn u, ti kup hwol mbatl nǝ kup ti.
20 porque Herodes temia a João, sabendo que era varão justo e santo; e guardava-o com segurança e fazia muitas coisas, atendendo-o, e de boa vontade o ouvia.
21 Iki ipmbi shitu nǝ cin ki zǝ'ti mbǝ u, ip pǝli Gumsisi wasi nǝ bas mi'kina ki dlati ne' bas mbalǝn ki Galili daddaɓǝl.
21 E, chegando uma ocasião favorável em que Herodes, no dia do seu aniversário, dava uma ceia aos grandes, e tribunos, e príncipes da Galileia,
22 Nǝ yakǝn ki hiludiya tete' dlom ɗǝ nyeptu, i mbuni Hilidus ne'sǝbǝlswasi. I Guu ul yakǝn kǝlisu, ngem ulnǝ ki lyamti u an bǝlki.
22 entrou a filha da mesma Herodias, e dançou, e agradou a Herodes e aos que estavam com ele à mesa. Disse, então, o rei à jovem: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 I Hilidus ndǝgiti nǝzal ulnǝ ka ngemi u an bǝlki, “Ko ti bwasti dlom ki guntikǝni.”
23 E jurou-lhe, dizendo: Tudo o que me pedires te darei, até metade do meu reino.
24 Ippeki, in ngem dyawasi, “Yakǝn ta ngemi?” I dyani usu, “Gaki Yahaya mul pǝli' mbalǝn baptisma.”
24 E, saindo ela, perguntou à sua mãe: Que pedirei? E ela disse: A cabeça de João Batista.
25 A lǝbi alǝbi is susu' nǝ dleuti, ma' guu i' ultisu, “Ami lyamti nǝgun nǝguni ki bǝlǝn ga ki Yahaya mul pǝtl baptisma, age' gal ki pǝti.”
25 E, entrando apressadamente, pediu ao rei, dizendo: Quero que, imediatamente, me dês num prato a cabeça de João Batista.
26 I mbatl ki guu lewi, Ngo nǝnǝgu gaki ta ultisuyi nǝzal akina ɗǝ sǝmbǝlswasi, tǝkǝn lyapti ti' ultisu zakiwai.
26 E o rei entristeceu-se muito; todavia, por causa do juramento e dos que estavam com ele à mesa, não lha quis negar.
27 A lǝbi i guu la' mul shinkǝn wasi, illaki sǝm mbǝl ga ki Yahaya. I mul shinkǝni le' kotl ga ki Yahaya teɗi a ge'lu zǝm mbalǝn.
27 E, enviando logo o rei o executor, mandou que lhe trouxessem ali a cabeça de João. E ele foi e degolou-o na prisão.
28 Im mbǝl gami age' galpǝti, ib bǝl yakǝn kǝliyi, i yakǝn kǝliyi bǝl dyawasi.
28 E trouxe a cabeça num prato e deu-a à jovem, e esta a deu à sua mãe.
29 Nǝ mil kushti ki Yahaya kum shilǝni u, is mbǝ is kan dli i, is guti.
29 E os seus discípulos, tendo ouvido isso, foram, tomaram o seu corpo e o puseram num sepulcro.
30 I mil shinkǝn ki Yesu is pal te' ma'ti, is dlimi' mus ulnǝs pǝli u, nǝ ulnǝs kulci u.
30 E os apóstolos ajuntaram-se a Jesus e contaram-lhe tudo, tanto o que tinham feito como o que tinham ensinado.
31 I Yesu ulsisu nganni tǝn na' shu'ni ge' lu u nǝbǝ mbalǝn ɗa wai u, gaki mbalǝn diɗǝli si lǝti asi palti, mbi' dlil ɗǝ ɗamtima mil shinkǝn ki Yesu ma sambiwai.
31 E ele disse-lhes: Vinde vós, aqui à parte, a um lugar deserto, e repousai um pouco. Porque havia muitos que iam, e vinham, e não tinham tempo para comer.
32 Is zǝga ge' kundǝlǝn ki mali si nǝgwasǝn lu u nǝ bǝ mbalǝn ɗa wai u.
32 E foram sós num barco para um lugar deserto.
33 Iki mbalǝn diɓǝl, is yen zǝ'ga wasǝn, si mansi, mus mbalǝn kige gadli nǝ lǝbi u is dululu is ngǝtl nǝ mbǝkǝsti.
33 E a multidão viu-os partir, e muitos os conheceram, e correram para lá, a pé, de todas as cidades, e ali chegaram primeiro do que eles, e aproximavam-se deles.
34 Nǝ pe'ti ki Yesu ɗige' kundǝlǝn ki malu, i'yen diɓǝl mbalǝn i' kum ci' gon twasǝn, gaki si kǝnǝ mbǝla u nǝbǝ mil be'lsi ɗawai u. I' go' kulcissi lǝɓa diɓǝli.
34 E Jesus, saindo, viu uma grande multidão, e teve compaixão deles, porque eram como ovelhas que não têm pastor; e começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Nǝ cin ɓal nja tǝnda u i mil kushti wasi mbǝ ma'ti, is ultisu, “Lǝbisi ngu mbalǝn ɗawai, i ngu cin ɓal nja ti ndayi.
35 E, como o dia fosse já muito adiantado, os seus discípulos se aproximaram dele e lhe disseram: O lugar é deserto, e o dia está já muito adiantado;
36 Za' mbalǝn nisi sǝ' zǝga tiya ge' gatlu nǝ nja aki u, sǝ' uli gawasǝn ulki ɗamiɗa.”
36 despede-os, para que vão aos campos e aldeias circunvizinhas e comprem pão para si, porque não têm o que comer.
37 I' ulsisu, “Kiniɓo bǝlǝnsi ulki ɗamiɗa” Is ul Yesu usu, “Ulki ɗamiwasǝn nǝ pǝtl bwasti dlom ki upki lii hwon nǝm kikyautǝn ki yakǝn mbalǝn, tǝn ullisi ulki ɗami ɗangwa?”
37 Ele, porém, respondendo, lhes disse: Dai-lhes vós de comer. E eles disseram-lhe: Iremos nós e compraremos duzentos dinheiros de pão para lhes darmos de comer?
38 I Yesu ngemsi, “Ulki ɗami nǝmi nikini? Su' yanini.” Nǝs yani toɗu, is ultisu, “Lǝpa nantam kǝni, nǝ kes lob.”
38 E ele disse-lhes: Quantos pães tendes? Ide ver. E, sabendo-o eles, disseram: Cinco pães e dois peixes.
39 I Yesu ul mil kushti wasi usu sǝ' bwas mbalǝn tiya as dǝm atli tiya tǝn di'me.
39 E ordenou-lhes que fizessem assentar a todos, em grupos, sobre a erva verde.
40 I mbalǝn dǝm atli swai nami kutl kutl lǝbǝ kutl, nami kutl kutl lǝbǝ nantam.
40 E assentaram-se repartidos de cem em cem e de cinquenta em cinquenta.
41 I Yesu kan lǝpa nantami nǝ kes gudǝl lopisi, it taki lya, i' gode Lya, i' caccal lǝpa i, ib bǝl mil kushti wasi sǝ' buwasi mbalǝn, is buwasisi kes lopi ɗaɗanu.
41 E, tomando ele os cinco pães e os dois peixes, levantou os olhos ao céu, e abençoou, e partiu os pães, e deu- os aos seus discípulos para que os pusessem diante deles. E repartiu os dois peixes por todos.
42 Muswasǝn is ɗami i kǝmsi.
42 E todos comeram e ficaram fartos,
43 I mil kushti wasi yem dǝs kutl nǝ lop ki lǝpa gunǝ sa u nǝ kesi.
43 e levantaram doze cestos cheios de pedaços de pão e de peixe.
44 Diɓǝl ki mwani yi nǝ ɗami u sa tǝla zangu nantam.
44 E os que comeram os pães eram quase cinco mil homens.
45 Nǝguni i Yesu la' mil kushti wasi sǝ' tege' kudǝlǝn ki mali sǝ' ngǝtl ti ɗǝ ɗakǝshti tiya Basaida, tiya ge'lu yiwon ki bal mal, i ul mbalǝn su sǝ' zǝga.
45 E logo obrigou os seus discípulos a subir para o barco, e passar adiante, para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Nǝ' zasi u i totǝn zǝnga ɗǝ gyem Lya.
46 E, tendo-os despedido, foi ao monte para orar.
47 Nǝ gas pǝ'u, kudǝlǝni tiya dlom mali, Yesu tǝn bǝgasi nǝm nǝ gwasi.
47 E, sobrevindo a tarde, estava o barco no meio do mar, e ele, sozinho em terra.
48 Nǝ' en dǝl kudǝlǝn ɗǝ hwottisi u, tǝn gaki ndǝl ki yetǝl, adlom gasi i'go lǝ te'tǝnsi, a ti lǝ'tǝn mali. Ippǝli kǝnǝ tǝ' ɗakǝsh si,
48 E, vendo que se fatigavam a remar, porque o vento lhes era contrário, perto da quarta vigília da noite, aproximou-se deles, andando sobre o mar, e queria passar adiante deles,
49 Nǝs yen ti ɗǝ lǝ' tǝn malu, is yeni kǝnǝ nul kǝni, is la' yali.
49 mas, quando eles o viram andar sobre o mar, pensaram que era um fantasma e deram grandes gritos.
50 Tǝn gaki kapuwasǝn i ɓa'gobsi nǝs yentu. I Yesu ɓulisi bi alǝbi, i' ulsisu, “Bǝ ɓanniwai amini.”
50 Porque todos o viram e perturbaram-se; mas logo falou com eles e disse-lhes: Tende bom ânimo, sou eu; não temais.
51 Iki it tege' kudǝlǝn ne'si, i yetǝli muɗi. I gagashi' gob mil kushti wasi,
51 E subiu para o barco para estar com eles, e o vento se aquietou; e, entre si, ficaram muito assombrados e maravilhados,
52 gaki saman ulǝn tǝn lǝpa gunǝ bǝl mbalǝn zangu nantam is ɗamti ɗa uwai, gaki mbatldlowasǝn a kangǝli.
52 pois não tinham compreendido o milagre dos pães; antes, o seu coração estava endurecido.
53 Nǝs ɗakǝci, is mbǝci ge' atl ki Jenisalata, is kǝndǝ kudǝlǝni tǝn bigasi.
53 E, quando já estavam no outro lado, dirigiram-se à terra de Genesaré e ali atracaram.
54 Nǝs pe' ɗige' kundǝlǝni u i mbalǝni mansi.
54 E, saindo eles do barco, logo o reconheceram;
55 Is ngwal atlisi nǝ kitǝl, is go' ka' mi'go' tottǝn lumut si tala'si tiya ge'lu u nǝs kumi ti ɗa u.
55 e, percorrendo toda a terra em redor, começaram a trazer em leitos, onde quer que sabiam que ele estava, os que se achavam enfermos.
56 Mus lu u nǝ Yesu lǝɗa u, bal gatli ko yakǝn gatli, as mbǝllic mi' gonti abi lu dobga, as ngemti sǝttin bi lulǝ gǝlwasma. Ginǝ tǝntu is ndoki.
56 E, onde quer que entrava, ou em cidade, ou em aldeias, ou no campo, apresentavam os enfermos nas praças e rogavam-lhe que os deixasse tocar ao menos na orla da sua veste, e todos os que lhe tocavam saravam.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.